فعالیتهاشون چیه

اونجام قراره یه جنبش مسكوت بسازیم؟؟

قرار ه از فضای فیس بوک برای اطلاع رسانی و عضو گیری استفاده کنیم.  فعالیت گروه  در  خود فیس بوک کمی توضیح داده شده. اونهم تلاش برای روشن شدن سرنوشت امامه.  مسکوت بودن یا نبودنش هم به خود اعضا بستگی داره. تا جایی که به  موسسان گروه ربط داره، قرار نیست مسکوت باشه و به حرف زدن محدود بشه.

اینکه فیس بوک انتخاب شده به این دلیل هست که یه سایت بزرگ بین المللی و بسیار گسترده ست. همین الان چندین گروه مختلف به نام امام وجود داره که جز گروه یاران صدر و یک گروه دیگه بقیه توسط غیر ایرانی ها تاسیس شده.

منتظر حضور شما و پیشنهاداتتون هستیم.

گفتگوی آش و کاسه داغ تر از آش

به نقل از وبلاگ یاران صدر
( قابل توجه اینکه این نوشته اشاره به یکی از اعضای خاندان صدر دارد  و موضع خانواده امام هرگز اینگونه نبوده است و...)


« ببینید! شما كه از من به امام صدر نزدیك تر نیستید؟ آدم كاسه داغ تر از آش كه نباید بشود.» آقای سید محمد صدر را كه می شناسید ؟! با همان مقاله معروفش در كارگزاران. در جواب انتقادات من به آن مقاله این كلمات را تحویلم داد.

بعد از اتمام مراسم موج سوم روز چهارشنبه(برگزار شده در ۹/۲/۸۸ در حمایت از میرحسین موسوی) از پله های سالن همایشهای میلاد یكی یكی پایین رفتیم تا ردیف اول صندلی ها؛ شاید در این بازار وعده های پیش از انتخابات ما هم سهمی داشته باشیم. چهره های آشنا و سرشناس زیاد بودند. هر كسی چهره ای می دید نامش را تكرار می كرد. اسم محمد صدر را هم شنیدم اما برایم اهمیتی نداشت. می دانستم از او برای امام صدر آبی گرم نمی شود. اما یكی از دوستان اصرار داشت كه باصطلاح ایشان را «خفت» كنیم. حداقل بازخواستی باشد تا دیگر از این به بعد قلم را هر طور كه خوش گذشت روی كاغذ نلغزانند. با تقسیم كاری كه صورت گرفت آقای صدر روزی من شد! آقای صدر با قدمهای سریع از سالن خارج شده بود. بالاخره بیرون سالن به او رسیدم. به همراه چند نفر كنار ستون روبروی در خروجی ایستاده بود. بعد از سلام و لبخندهایی كه متقابلا تحویل هم دادیم.
پوستری (پوستر 22 بهمن گذشته) را كه در دست داشتم بالا گرفتم و گفتم: آقای صدر! مطالبه اصلی ما امروز این قضیه بود. با لبخندی رضایتمندانه صورتش باز شد. شاید اول فكر می كرد آمده ام برای او به عنوان یكی از اعضای خاندان صدر گزارشی بدهم یا انتظار تشویق دارم. اما من كه خیلی حوصله این تعارفات معمول را نداشتم و از طرفی نمی خواستم خیلی وقت خودم و جناب صدر را تلف كنم ادامه دادم:« آقای صدر ما از شما به عنوان نزدیكان امام صدر توقع داریم طوری حرف بزنید كه به پیگیری سرعت ببخشد. پیگیری را موثر كند. نه مثل آن مقاله روزنامه كارگزارن!» معاون عربی آفریقایی وزارت خارجه در عصر اصلاحات شصتش خبردار شد و كمی خودش را جمع و جور كرد:« شما مقاله من رو خوندید؟»

-        مقاله شما رو خوندم آقای صدر.

-        من چی گفتم تو اون مقاله؟

-        شما گفتید مذاكرات ادامه داشته باشه، مبادلات اقتصادی ادامه داشته باشه. مسئله آقای صدر هم پیگیری بشه!! آقای صدر! این مذاكرات درباره یك فسیل یا یك سنگ نوشته نیست! درباره یك انسان اسیر 80 ساله ست.

آقای صدر در میان همین حرفهای من به مسیرش ادامه می داد. حالا دورو وبرمان شلوغ تر شده بود. نمی دانم همه آنها از اهل بیت ایشان بودند یا سوال و جوابهای ما توجهشان را جلب كرده بود. البته بجز یكی كه در بحث به آقای صدر كمك می كرد و گاهی میان حرفهای من پامنبری هم می كرد و معلوم بود آشناست.

بعد از حرفهای من آقای صدر با لحن و نگاهی عاقل اندر سفیه فرمودند: نه فكر می كنم شما مقاله من رو نخوندی. مقاله اون آقای... چیه اسمش كریمیان... چی؟!  مقاله اون آقا رو خوندی.» البته همین فراموشی اسم آقای كمالیان از دو حالت خارج نیست. یا جناب صدر اینقدر فراموش كار(بخوانید كم هوش) هستند كه اسم ریاست سابق موسسه امام صدر در ایران و كسی كه اینقدر فعالیت قلمی در این موضوع داشته را فراموش كرده اند . یا در فرض بدبینانه ایشان قصد داشتند وانمود كنند آن جوابیه و نویسنده اش اهمیت چندانی برای ایشان ندارد. خلاصه، آقای صدر در این قسمت از گفتگو شرحی از آن مقاله را بیان فرمودند:« من در آن مقاله نوشتم كه مسئولیت اصلی این قضیه با شخص قذافی است. و از اول انقلاب هم امام برای همین ایشان را هیچ وقت نپذیرفت و‍‍‍]...[ و این مسئله باید پیگیری بشه. اما در كنار این پیگیری مسائل مبادلات و ...»

حرفش را قطع كردم:« خب این یعنی چی؟ این كه شد همون. این مذاكرات!...»

حرفم را قطع كرد و از موضع یك دیپلمات كهنه كار و با لیاقت با من سخن گفن:« ببینید! در دیپلماسی و وزارت خارجه این طوره. من دیپلمات هستم دیگه. در مسائل بین كشورها هیچ كشوری؛ نه اینكه ما! هیچ كشوری مسائل اقتصادی رو فدا نمی كنه. این مسائل به جای خود اما به مبادلات و مسائل ارتباط فی مابین دو كشور خللی نباید وارد بشه.»

آقای صدر با چشمهای درشت به من خیره شدند كه یعنی فهمیدی پسره ی خیره سر؟!

اما من نمی فهمیدم و هنوز هم نمی فهمم. خدا را شكر هنوز این قدر فهیم نشدم كه این استدلال های متین را قبول كنم. جواب دادم:« آقای صدر ما چقدر دلار باید بدست بیاریم كه بیرزه به نبودن امام صدر؟»

   ایشان دوباره همان اصول( ببخشید! من در آوردی) دیپلماسی را تحویل من دادند درباره اهمیت مبادلات اقتصادی و تاكید كردند كه هیچ كشوری این مسائل را ندیده نمی گیرد. من كه دیگر كارد می زدی خونم در نمی آمد گفتم:« پس یعنی آمریكا كه اینقدر سفت و سخت سر اصولش با ما وایستاده هیچ منافعی تو ایران نداره. آقای صدر چرا این حرف رو می زنید؟»

آقای صدر اینجا بحث را عوض كردند. فرمودند:« من اون مقاله رو از موضع معاون وزارت خارجه نوشتم نه از موضع فامیلی. شما مسائلی رو نمی دونید.» ظرف 5 ثانیه حرفهای زیادی از سرم گذشتند اما سعی كردم به خودم مسلط باشم و به ملایم‌ترین و مودبانه‌ترین شكل ممكن!(تاكید می كنم ممكن!!) حرف بزنم:« آقای صدر! اگه شرایط طوری هست كه نمی تونید حرف حق بزنید لازم نیست حتما در این مساله موضع گیری كنید. موضع گیری این شكلی شما بهانه دست مخالفان پیگیری می ده.» در این لحظه آقای صدر كه شاید حرف قبلی من هم به مذاقشان خوش نیامده بود شاه بیت سخنان چهارشنبه شب را خلق كردند:« ببینید این مسائل دیپلماسی است. شما كه از من به امام صدر نزدیك تر نیستید؟ آدم كاسه داغ تر از آش كه نباید بشود.» بهتر است خودتان را نگذارید جای من، چون جای خوبی نیست، جای كسی كه به كاسه داغ تر از آش بودن متهم میشود. اما ما كه به قول یكی از دوستان «به كوی عشق او بی آبرو شدیم» یا پوستمان كمی كلفت شده، بحث را با جناب آش ادامه دادیم:« آقای صدر! این مسئله مسئله فامیلی شما نیست. مسئله دایی شما نیست[1]. مسئله امام موسی صدر بزرگ تر از این حرفهاست. مسئله جهان اسلام است» آقای صدر سر را به نشانه تایید تكانی دادند و فرمودند:

« شما مسائل را نمی دانید. عده ای گفتند این مسائل فامیلی است. حتی پیش بزرگان نظام رفتند گفتند آقای خاتمی رییس جمهور و معاون وزارت خارجه، یعنی فامیلهای امام صدر پشت این قضیه هستند.»

-        آقای صدر شما باید استدلال می كردید. آقای صدرالدین در همین تلویزیون ایران آمد گفت آقای خاتمی به خاطر ارتباط فامیلی و دایی زنش پیگیر این قضیه نیست[2]. باید استدلال می كردید نه اینكه چنین موضع منفعلانه ای بگیرید!»

آقای صدر باز هم تاكید كردند كه ممكن نبود و چیزهای هست كه من نمی دانم. و من در پایان باز هم تاكید كردم كه « لطفا طوری اظهار نظر نكنید كه به ضرر پیگیری مسئله امام صدر باشد.» ایشان با لحنی كه مایه ای از تمسخر و عصبیت داشت سری تكان دادند و گفتند بله خیلی ممنون. این به معنی پایان گفتگوی ما بود. من هم تشكر كردم و آقای صدر را با اهل بیت و دوستان تنها گذاشتم.

از همان روز اولی كه مقاله آقای صدر در كارگزاران را خواندم به یاد لطیفه ای افتادم كه سالها قبل شنیده بودم. می خواستم این لطیفه را برای آقای صدر تعریف كنم اما فكر كردم شاید عكس العمل ایشان برای خودم و ایشان خوشایند نباشد و نگفتم. اما حرف حق را باید یك جایی زد. به خصوص از نوع طنزش را.

می گویند روزی تیم برادران آذربایجانی با تیم برزیل یك مسابقه فوتبال برگزار می كردند. مربی آذربایجان پیش از بازی در ضمن یادآوری نكات فنی و تاكتیكی، چند بازیكن را به طور ویژه مامور مهار چند ستاره برزیلی ها كرد. چند دقیقه پس از شروع بازی اولین گل برزیل به ثمر رسید اما گلزن ستاره های برزیلی نبودند چون همه مدافعان كار خودشان را به خوبی انجام داده بودند. كار كار حسنعلی بود. بازیكن تیم خودی كه كسی مامورش نبود طبیعتا! دومین و سومین گل هم توسط این نوباوه آذربایجانی به ثمر رسید! مربی آذربایجانی پس از دیدن این وضع از كنار زمین هوار می زد كه:« بچه ها برزیلی ها رو ول كنید حسنعلی رو بگیرید!»

حالا ما مانده ایم و تیم «امام صدر» و حسنعلی!

البته در مثل مناقشه نیست و

من هم ان شاالله خود كاسه نیستم

شبیه كاسه هستم.

1.  در اینجا آن پامنبری عزیز عبارت بنده را با خنده ملیحی اصلاح فرمودند و فرمودند« عمو نه دایی!»

2.  البته فكر میكنم اشاره آقای صدرالدین تنها به ارتباط فامیلی بود نه جزئیات آن؛ یعنی نگفتند «دایی زن آقای خاتمی»

گفتگوی جالبی بود، پر از ظرافت های جوابها و واكنش های یك دیپلمات كهنه كار یا شاید نیمچه كهنه كار.

نامه یاران صدر به کاندیداهای ریاست جمهوری : برای ازادی امام صدر چه برنامه ای دارید ؟

گروه یاران صدر، در آستانه انتخابات ریاست جمهوری تصمیم گرفت موضوع امام موسی صدر، پیگیری سرنشوت ایشان  رابطه با دولت لیبی را به عنوان یکی از مطالبات مردمی با کاندیداهای ریاست جمهوری مطرح کند.

حضور تصویر امام موسی صدر در سخنرانی های کاندیداها، اولین گام در این زمینه بود. گام بعدی،  درخواست اعلام موضع این افراد درباره این موضوع است. در همین راستا، نامه ای خطاب به سه کاندیدا، آقایان رضایی،کروبی و موسوی آماده شد که برای همه آنان ارسال می شود.

از آنجایی که عملکرد دولت نهم در رابطه با این موضوع یکی از موارد مطرح شده در این نامه است ، تصمیم گرفته شد، موضوع امام صدربا جناب آقای احمدی نژاد با محتوایی جداگانه مطرح شود.

متن نامه به این شرح است:

بنام خداوند جان آفرین

 آقایان مهندس میر حسین موسوی، حجه الاسلام والمسلمین کروبی و دکتر محسن رضایی

نامزدهای محترم دوره دهم ریاست جمهوری

با سلام و احترام و آرزوی توفیق؛

همانطور که می دانید رقابت های انتخاباتی مجالی برای بازگو کردن و مطرح ساختن خواسته ها و مطالبات بر زمین مانده مردم است.

از میان همه مسائل و مطالبات، چه مسأله ای مهم تر از پیگیری سرنوشت یک انسان مسلمان و یک عالم دینی؟ عالمی که بر گردن انقلاب ما و موفقیت های مقاومت اسلامی و ایجاد تفاهم بین ادیان حق بزرگی دارد. عالمی که بیانات امام راحل در وصف او برایمان آشناست. سخن از امام موسی صدر است، امامی که عشق و کرامت انسانی را نثار انسان های محروم کرد و عاقبت جهاد او، ربوده شدنش بوسیله دیکتاتور دیوانه لیبی، معمر قدافی بود و اکنون، سال ها از این مسأله بدون پیگیری جدی و به تلخی می گذرد.

عجیب است از دولت مردانی که خود را پیرو خط امام و رهبری می دانند و از پیگیری موثر سرنوشت امام موسی صدر دریغ دارند و سایه سنگین مصلحت حتی بر دلهایشان هم قفل بی تفاوتی زده است.

همه دیده ایم که در دنیای معاصر حکومت ها و دولت ها برای احقاق حقوق و صیانت از امنیت شهروندانشان  در سراسر دنیا چه می کنند. تلاش حکومت های متبوع  زهرا کاظمی، رکسانا صابری و تفنگداران متجاوز انگلیسی و صهیونیست های جنایتکار - که برای پیدا کردن سرنخی از خلبان آراد ؛ یک شهروند مفقود الاثر خود چه باج ها که وعده نداده اند- و دیگر موارد مشابه توسط دولت هائی که به زعم ما از رحمت و رأفت اسلامی بی بهره اند بر فعالان سیاسی و آگاهان پوشیده نیست.

در مورد امام موسی صدر نه تنها حرمت عالم بودن ایشان را نگه نداشتند، بلکه ایرانی بودن وی را به هیچ انگاشتند و مسئولان دولت نهم در آغوش مردان لیبیایی عاملان این جنایت قرار گرفتند. فقط خدا آگاه است از مصالحی که باعث می شود جان یک عالم ایرانی وجه المصالحه قرار گیرد.

نیازی نمی بینیم که در این مختصر شمه ای از کارها و حرکات دولت لیبی و شخص معمر قذافی را که در جهت خلاف مصالح امت اسلامی عموما" و انقلاب اسلامی ایران خصوصا" رقم خورده است، باز گوکنیم.

واینک ما، جمعی از دانشجویان مسلمان ایرانی مشغول به تحصیل در دانشگاههای مختلف کشور، با نام «یاران صدر»، با توجه به منش مصلحانه شما آقایان، همچنین عطف به صدور بیانیه های حقوق شهروندی مطالبات مقطعی خود را از شما به شرح زیر اعلام می داریم:

1-   درخواست توضیح از مسئولین دولت نهم به دلیل گسترش غیرعزتمندانه روابط سیاسی و اقتصادی با دولت لیبی علی رغم مخالفت صریح مراجع عظام تقلید و بیانات امام راحل (ره) و  مقام معظم رهبری در برنامه های تبلیغی و مناظرات انتخاباتی.

2-   طرح اقامه دعوی علیه دولت لیبی و شخص معمر قذافی به عنوان عامل مستقیم ربودن امام موسی صدر از سوی ایران به عنوان دولت متبوع امام صدر در محاکم داخلی و بین المللی بر اساس اسناد منتشر شده توسط کمیسیون اصل نود مجلس شورای اسلامی.

3-   بازگو کردن صریح موضع خود و برنامه هایی که در صورت پیروزی، در رابطه با پیگیری سرنوشت امام موسی صدر در نظر دارید. هم چنین چگونگی راه های تسریع در روشن شدن این مسأله غیرانسانی را بیان کرده و بالاخره نظر خود را در مورد بازنگری در روابط جمهوری اسلامی ایران با رهبر و دولت لیبی اعلام نمائید.

                                                                                                                        من الله التوفیق و علیه التکلان

                                                                                                                                           یاران صدر 

                                                                                           جنبش مستقل جوانان ایران اسلامی برای آزادی امام موسی صدر

به نقل از وبلاگ یاران صدر

نامه یاران صدر خطاب به کاندیداهای ریاست جمهوری به نماینده حقوقی مهندس موسوی تحویل داده شد

در دیدار روز گذشته نمایندگان جنبش مستقل جوانان صدر در ایران با عضو ارشد كمیته حقوقی ستاد موسوی نامه جنبش جوانان به ستاد موسوی تسلیم شد. در بخشی از این نامه كه پیشتر به دیگر كاندیداهای ریاست جمهوری هم تسلیم شده آمده است:

« ...عجیب است از دولت مردانی که خود را پیرو خط امام و رهبری می دانند و از پیگیری موثر سرنوشت امام موسی صدر دریغ دارند و سایه سنگین مصلحت حتی بر دلهایشان هم قفل بی تفاوتی زده است.

همه دیده ایم که در دنیای معاصر حکومت ها و دولت ها برای احقاق حقوق و صیانت از امنیت شهروندانشان در سراسر دنیا چه می کنند. تلاش حکومت های متبوع زهرا کاظمی، رکسانا صابری و تفنگداران متجاوز انگلیسی و صهیونیست های جنایتکار - که برای پیدا کردن سرنخی از خلبان آراد ؛ یک شهروند مفقود الاثر خود چه باج ها که وعده نداده اند- و دیگر موارد مشابه توسط دولت هائی که به زعم ما از رحمت و رأفت اسلامی بی بهره اند بر فعالان سیاسی و آگاهان پوشیده نیست.

در مورد امام موسی صدر نه تنها حرمت عالم بودن ایشان را نگه نداشتند، بلکه ایرانی بودن وی را به هیچ انگاشتند و مسئولان دولت نهم در آغوش مردان لیبیایی عاملان این جنایت قرار گرفتند. فقط خدا آگاه است از مصالحی که باعث می شود جان یک عالم ایرانی وجه المصالحه قرار گیرد....»

در این دیدار صمیمانه كه در محل ستاد مركزی موسوی صورت گرفت نقره كار عضو ارشد كمیته حقوقی ستاد موسوی از نظر مساعد مهندس موسوی نسبت به پیگیری سرنوشت امام صدر خبر داد و گفت: «مهندس موسوی معتقد است شخصیت امام صدر تنها متعلق به انقلاب اسلامی نیست بلكه ایشان متعلق به جهان تشیع و بالاتر ازآن جهان اسلام است.مهندس موسوی امام صدر را یك شخصیت جهانی می دانند» نقره كار در ادامه متذكر شد مهندس موسوی در این سال ها روند پیگیری پرونده امام صدر را رصد كرده و از موضوع آن بیگانه نیست. نمایندگان «جنبش مستقل جوانان ایران برای آزادی امام صدر» با ابراز خرسندی از نظر مساعد مهندس موسوی با اشاره به تاکید مهندس موسوی بر حفظ کرامت انسانی و ایرانی و کوتاهی دولت نهم درباره این موضوع و گسترش و تقویت رابطه با دولت رباینده امام و همچنین در پیش بودن اجلاس سران کشورهای آفریقایی در پاییز امسال خواستار اعلام رسمی موضع ایشان در ارتباط با پیگیری سرنوشت امام صدر شدند . آنان در بخشی از اظهارات خود ضمن نقد صریح عملكرد دولت های گذشته با اشاره به نامه نخبگان برای پیگیری جدی سرنوست امام صدر خطاب به رییس جمهور اسبق كشور كه زهرا رهنورد ،همسر موسوی، نیز آن را امضا كرده است؛ ابراز امیدواری كردند مسئله آزادی امام صدر در صدر اولویت های دولت میرحسین موسوی قرار گیرد و همچون دولت های گذشته به صورت تشریفاتی و بی اثر نباشد.

در پایان این دیدار نمایندگان جنبش اعلام کردند که این حق را برای خود محفوظ می دارند که هر دولتی که در 4سال آینده در راس امورکشور قرار گیرد و مواضع ضعیف و یا جهت دار در ضمینه ایجاد خدشه به کرامت انسانی و خصوصا پرونده امام موسی صدر اتخاذ نماید اعتراض شدید خود را به انحا مختلف ابراز کنند و مطالبه جدی خود را در این ضمینه به گوش مسئولین برسانند.

منبع : وبلاگ یاران صدر