اولین زیارت من بر میگرده به سال 79 و بی نهایت برام  عزیزه كه ما بدون هیچ قصد و نیت قبلی صبح كه از خواب بیدار شدیم اصلا نمیدونستیم قراره چه اتفاقی بیفته اما شاید باورتون نشه كه یك ساعت بعدش تو ماشین نشستیمو رفتیم پابوس اما رضا حال و هوای معنوی فوق العاده ایی داشت كه هرگز نمیتونم توصیف كنم هنوز بعده 12 سال اون صدای ملكوتی اذان صبحش توی گوشمه  كه هرگز نمیتونم بیان كنم و اون چیزی رو كه از ایشون خواستم رو خدا رو شكر بهم داد من در كل سه بار مشرف شدم و هر بار بهتر از دفعه قبلش

انشاله كه  به حق این شب میلاد اما جواد بطلبه و بازم بریم  تموم ارزومندانش رو خصوصا كسانی كه تا به حال نرفتن 

میلاد امام جواد رو تبریك میگم و از تمام  دوستای عزیزم  التمس دعای فراون دارم

مریم م عزیز انشاالله قسمتت بشه و به همین زودی بری پابوس امام رضا

چون دفعه ی اولته هر چی بخوای بی برو برگرد می گیری

تو رو خدا من و همکارم رو فراموش نکن

من میخواستم یه خاطره بگم اما نمیدونم چی شد اومد پایین وخاطرات دوستانو خوندم

وباید بگم فقط اشک از چشمام اومدو حس کردم اونجام.

واین حس خوبو مدیون شما دوستای خوبم هستم که اون لحظات عرفانی رو دوباره به یادم انداختین

التماس دعا دارم

سلام

میگید خاطره یاد آخرین شبی می افتم که قرار بود با امام رضا خدافظی کنم.

اون شب  همون شب 28 صفر بود.حرم خلوت بود .قربون حرم باصفاش برم.نمیدونم اصلا چه حس خاصی داره وقتی به گنبد طلاییش زل میزنم بی اراده واقعا بی اراده اشک از چشام سرازیر میشه.خیلی حرمشو دوست دارم.

توصیه می کنم روز شهادت امام رضا اونجا باشید حال و هوای عجیبی داره.

السلام علیک یا امام رضا

خاطره؟

زیارت عزیزترین امام سرتاسر خاطره است، من که از لحظه ای که وارد حرم مبارکش می شم مست حضور نورانیش می شم واقعا بهشت روی زمینه با یه میزبان مهربان و دوست داشتنی.

من پارسال برای اولین بار رفتم پابوس امام رضا.چشمم که به گنبدش افتاد چنان اشکی ریختم که صدام گرفت

ازش میخام خواستمو بده تا امسالم برم پابوسش یا امام رضا دست منو خالی برنگردون