حسد

یکی از گناهان کبیره

امام صادق علیه السلام فرمود:مومن از مشاهده نعمت صاحب نعمت حسد نمی برد بلکه غبطه می خورد و از خداوند همانند آن نعمت را آرزو می نماید ولی منافق غبطه نمی خورد بلکه حسد می برد و در دل آرزوی زوال نعمت صاحب نعمت را می نماید.

علی علیه السلام فرموده است: برای تهیه وتامین نیازهای زندگی خود از کتمان و پنهان عمل کردن کمک بگیرید زیرا تمام صاحبان نعمت مورد حسد دیگران هستند.

خداوند در قرآن می فرماید : بسیاری از اهل کتاب دوست دارند که شما را از ایمان به کفر باز گردانند به علت حسدی که در وجودشان دارند. سوره بقره آیه 109

اساس علاج و درمان حسد ریشه کردن موجبات حسادت از قبیل تکبر خودخواهی و حرص می باشد

بدان که حسود در برابر دشمنان خویش سه حالت می تواند داشته باشد:

حالت اول: در درون خویش آزار و دلتنگی محسود را دوست دارد ولی قلباو عقلا این روش را مکروه می شمارد و خود را به خاطر آن سرزنش می کند و آرزومند یافتن راهی برای ازبین بردن این میل باطنی است این شکل از حسد یقینا مورد بخشش الهی قرار می گیرد زیرا که تحت اختیار انسان نیست.

حالت دوم: در درون خود این صفت (حسد)را دوست دارد و از آزار حسود چه با زبان و چه با دیگر جوارح اظهار خشنودی می کند.این حالت به طور قطع همان حسدی است که در شرع منع گردیده است

حالت سوم: حالتی میانه دو حالت قبل است یعنی شخص با قلب خویش حسد می ورزد بدون آن که نفس خویش را به خاطر آن مورد سرزنش قرار دهد و منکر آگاهی قلب از آن شود. لیکن اعضا و جوارح خویش را از طاعت حسد و هماهنگی با مقتضیات و احوالات آن باز می دارد.

امام باقر علیه السلام می فرماید: بی گمان حسد ایمان را می خورد همان طور که آتش هیزم را

غضب و خشم

یکی از گناهان کبیره

غریزه خشم از جمله غرایز قوی ونیرومندی است و تهییج آن در مواقعی است که آدمی با ناملایمات برخورد می نماید خواه آن ناملایم ناشی از عوامل طبیعی باشد یا معلول رویدادهای اجتماعی

علی علیه السلام فرموده: غضب آتشی است مشتعل کسی که آن را در باطن خویش محبوس دارد با این عمل شراره اش را فرونشانده است و آن کسی که آزادش گذارد خود اول کسی است که در شعله آن می سوزد.

عملکرد مردم در برابر نیروی غضب بر سه نوع است: تفریط-افراط-میانه روی

تفریط عبارت است از ضعف ویا نداشتن نیروی خشم که پسندیده نیست و درباره کسی که چنین باشد می گویند غیرت ندارد

"برکافران بسیار سختگیر می باشند "سوره فتح آیه 29

"ای رسول خدا با کافران و منافقان جهاد و مبارزه کن و بر آنها سختگیری نما" سوره توبه آیه 73

اما افراط در خشم آن است که این نیرو بر آدمی غلبه نماید تا آنجا که کنترل عقل و دین و تبعیت از آنها را ازدست بدهد.

امام صادق علیه السلام به نقل از رسول اکرم فرمودند: غضب ایمان آدمی را تباه می سازد آن چنان که سرکه عسل را فاسد می کند.

امام باقر علیه السلام فرمودند: مرد به هنگامی که خشمگین می شود ابدا خشنود نمی گردد تا آنکه وارد آتش گردد پس هر مردی که بر گروهی خشم گرفت اگر ایستاده بود فوری بنشیند که پلیدی شیطان از او رخت خواهد بست و اگر مردی برقوم و خویش خود خشمگین شد به او نزدیک شده واو را لمس کند زیرا خویشان اگر لمس شوند آرام می گیرند.

امام صادق علیه السلام می فرماید: خشم شعله سوزانی است که شیطان در دل آدمی مشتعل می سازد.

پیامبر صلی الله علیه و آله می فرماید: شمارا به خوش خلقی سفارش می کنم چون انسان خوش خلق بدون تردید در بهشت است و از بد خلقی دوری جویید که انسان بد خلق خواه نا خواه در آتش جهنم است.

همچنین پیامبر خدا صلی الله علیه و آله می فرماید: خلق خوب گناهان را از بین می برد همان طور که خورشید برف را آب می کند و خلق بد عمل را فاسد می کند همان طور که سرکه عسل را فاسد می کند وحسن خلق روزی را زیاد می کند.

از امام صادق (علیه السلام) شنیدم كه فرمودند: در روز قیامت عذاب هفت نفر از همه سخت تر است : فرزند آدم كه برادرش را كشت ، نمرود كه با حضرت ابراهیم (علیه السلام) در مورد خداوند بحث و خدا را انكار كرد، دو نفر از بنى اسرائیل كه قوم خود را یهودى و مسیحى نمودند و

فرعون كه گفت : من بالاترین خداى شما هستم و دو نفر از این امت كه یكى از آنها بدتر از دیگرى است و در تابوتى شیشه اى در زیر جهنم در دریاهایى از آتش قرار دارد.

اسحاق بن عمار صیرفى مى گوید به امام كاظم (علیه السلام) عرض كردم : درباره آن دو نفر برایم چیزى بگویید و من درباره آن دو مطلب زیادى از پدر بزرگوارتان شنیده ام .

حضرت فرمودند: اى اسحاق ! اولى همانند آن گوساله و دومى همانند ((سامرى )) است . عرض كردم بیشتر بفرمایید، فرمودند: به خدا سوگند آنها عده اى را مسیحى ، یهودى و مجوسى كردند. خداوند كار آنها را نمى بخشد.

عرض كردم بیشتر بفرمایید: فرمودند: سه نفر هستند كه خداوند به آنها نظر رحمت نمى افكند، آنها را پاك نمى مانى و عذاب دردناكى براى آنها مهیا است .

عرض كردم : فدایت گردم اینان كیستند؟

فرمودند: كسى كه از جانب غیر خدا ادعاى امامت كند یا امام از طرف خدا را بدنام كند و یا گمان كند آن دو نفر بهره اى از اسلام داشته اند.

عرض كردم : بیشتر بفرمایید فرمود: اى اسحاق ! همانا در جهنم دره اى است به نام ((سقر)) از زمانى كه خداوند آن را آفریده ، نفس نكشیده است اگر خداوند به اندازه سر سوزنى به او اجازه تنفس بدهد بدون شك همه زمینیان را آتش مى زند و همانا جهنمى ها از گرما، بدبویى ، كثیفى و عذاب هایى كه خداوند براى اهل این دره آماده نموده است ، گریزانند.

و همانا بدون شك در این دره كوهى است كه همه كسانى كه در این دره هستند از گرما، بدبویى ، كثیفى و عذابهایى كه خداوند براى ساكنان این كوه مهیا نموده است ، گریزان هستند.
و همانا بدون شك در این دره چاهى است كه همه ساكنان این دره از گرما، بدبویى ، كثیفى و عذابهایى كه خداوند براى ساكنان این چاه مهیا نموده است ، گریزانند.

و همانا بدون شك در این چاه افعى اى است كه همه اهل این چاه از پلیدى ، بدبویى ، كثیفى و سم هایى كه خداوند عزوجل در نیش آن براى اهلش مهیا نموده است ، گریزان هستند.
و همانا بدون تردید در شكم این افعى هفت صندوق است كه پنج نفر از امت هاى گذشته و دو نفر از این امت در آن هستند.

عرض كردم : فدایت شوم آنها چه كسانى هستند؟

فرمود: آن پنج نفر عبارتند از: ((قابیل )) كه ((هابیل )) را كشت : نمرود كه با حضرت ابراهیم (علیه السلام) درباره وجود خدا بحث كرد و منكر خدا شد و گفت : من زنده مى كنم و مى میرانم ، فرعون كه گفت : من بالاترین خداى شما هستم ، یهودا كه گروهى را یهودى نمود، بولس كه عده اى را مسیحى نمود و دو تن بیابانى از این امت

کبر و غرور

یکی از گناهان کبیره داشتن کبر و غرور است.

 

انسانهای کم ظرفیت هنگامی که به جایی رسیدند و برتری مختصری از نظر مقام و ثروت بر دیگران یافتند غالبا گرفتار بلای غرور می شوند سعی می کنند امکانات خود را به رخ دیگران بکشند و آن را وسیله برتری جویی قرار دهند.

قرآن می فرماید:

علاوه بر اینها او ثروتى فراوان داشت ; پس به رفیقش در حالى كه با او گفتوگو مى كرد ، گفت : دارایى من از تو بیشتر است و نفراتم ( فرزندان و خدمتكارانم ) از تو نیرومندترند(سوره کهف آیه 34)

آن مرد در حالى كه بر اثر فراموشى خدا و غرور و تكبر بر خود ستم كرده بود وارد باغ خود شد و به رفیقش گفت : گمان نمى كنم این باغ هرگز تباه شود ، زیرا اسباب خرمى آن همچنان فراهم است .«35»
و گمان نمى كنم كه رستاخیز برپا شود ، و اگر هم رستاخیزى در كار باشد و من به سوى پروردگارم بازگردانده شوم قطعاً بازگشتى بهتر از این خواهم یافت ، چرا كه شایستگى من در دنیا نشانگر لیاقت من در آخرت است .«36»
رفیقش ـ در حالى كه با او گفتوگو مى كرد ـ در پاسخ وى گفت : آیا به آن كسى كه تو را از خاكى و سپس از نطفه اى آفرید و آن گاه تو را به صورت مردى اعتدال بخشید ، كافر شده اى كه اراده او را در آفرینش بى اثر مى دانى ؟(سوره کهف آیه 37)

و در زمین از روى سرمستى و خودبینى گام برمدار ، كه تو هرگز نمى توانى زمین را بشكافى و در بزرگى هرگز به بلنداى كوه ها نخواهى رسید(سوره اسراء آیه 37)

در سیره پیامبر گرامی اسلام می خوانیم هرگز اجازه نمی داد به هنگامی که سوار بود افرادی در رکاب او پیاده راه روند بلکه می فرمود: شما به فلان مکان بروید و من هم می آیم و در آنجا بهم می رسیم حرکت کردن پیاده در کنار سواره سبب غرور سواره و ذلت پیاده می شود و نیز می خوانیم پیامبر صلی الله علیه و آله بر روی خاک می نشست و غذای ساده همچون غذای بردگان می خورد و از گوسفند شیر می دوشید بر الاغ برهنه سوار می شد.

تکبر سرچشمه بد بختی هاست

مهمترین نکته تربیتی که از داستان ابلیس و آفرینش آدم که در سوره های مختلف قرآن آمده استفاده می شود همان سقوط وحشتناک ابلیس از آن مقام والایی که داشت به خاطر کبر و غرور است.

قتل نفس

 یکی از گناهان کبیره

 

قتل نفس که در عصر حاضر و در قوانین جدید بصورت جرم عمومی در آمده و قضات به نام حفظ منافع اجتماعی و برقراری نظم جامعه مرتکبین قتل را تعقیب می نمایند از خطرناکترین و بزرگترین جرائمی است که سابقه تاریخی آن از همه جرائم بیشتر بوده و در کلیه شرایع یا قوانین باستانی پیرامون آن بحث شده است.

و دست به خون بیگناهان نیالایید و نفوسی را که خداوند محترم شمرده و ریختن خون آنها مجاز نیست به قتل نرسانید مگر اینکه طبق قانون الهی اجازه قتل آنها داده شده باشد(مثل اینکه قاتل باشد)

سوره اسراء آیه 32

به همین جهت بر بنی اسراییل مقرر داشتیم که هر کس انسان را بدون ارتکاب قتل با فساد در روی زمین بکشد چنان است که گویی همه انسانها را کشته و هر کس انسانی را از مرگ رهایی بخشد چنان است که که گویی همه مردم را زنده کرده است.

سوره مائده آیه 32

 

کسی که دست به خون انسان بیگناهی می زند در حقیقت چنین آمادگی را دارد که انسان بی گناه دیگری را که با آن مقتول از نظر انسانی و بیگناهی برابرند مورد حمله قرار دهد و به قتل برساند او درحقیقت یک قاتل است و طعمه او انسان بی گناه است و می دانیم تفاوتی در میان انسانهای بی گناه از این نظر نیست.  

بله خانم محمدی فرمایش شما متینه. من هم منظورم این نبود که مسلمانان باید چنین  کنند. من دیدگاه خودم رو مطرح کردم ، مطالبی که اوردم دیدگاه خودم با توجه به ایدئولوژی خودم بود
مرسی از توجه شما

با سلام

دیدگاه شما محترم ولی اگه هر کی بخواهد در دین اسلام نظر بده که من موافقم یا مخالف که این دیگه دین نمیشه دردین اسلام فقط حکم ونظر حکم خداست

نمیشه گفت از بعضی از احکام خوشم میاد از بعضی احکام بدم میاد

خداوند در قرآن سوره بقره آیه 85 قوم یهود رو به اشد مجازات و عذاب وعده می ده چون بعضی از احکام خدارو که به نفعشونه انجام میدن ولی بعضی که خوششون نمیاد رو انجام نمی دن

اما این شما هستید که یکدیگر را می کشید و جمعی از خودتان را از سرزمینشان بیرون می کنید و در این گناه و تجاوز به یکدیگر کمک می کنید (و اینها همه نقص پیمانی است که با خدا بسته اید) در حالی که اگر بعضی از آنها به صورت اسیران نزد شما آیند فدیه می دهید و آنان را آزاد می سازید با اینکه این بیرون ساختن آنان بر شما حرام بود .آیا به بعضی از دستورات الهی ایمان می آورید و به بعضی کافر می شوید.؟؟

برای کسی از شما که این عمل (تبعیض در میان احکام و قوانین الهی) را انجام دهد جز رسوایی در این جهان چیزی نخواهد بود و روز رستاخیز به شدیدترین عذابها گرفتار می شوند و خداوند از آنچه انجام می دهید غافل نیست

سوره بقره آیه 85

من خیلی از اموری که در دین اسلام گناه قلمداد میشود را گناه نمیدانم ، مثل شرک ، یاس و نامیدی و خیلی های دیگه.

ولی با ریا کاملا موافقم. به نظرم یکی از بزرگترین به اصطلاح شما مسلمین گناهان همین ریاست

البته باز ریا در تفکر من گویا با تفکر اسلامی فرق داشته باشد.

مثلا از دیدگاه من اگر کسی نمازش را با اگاهی کامل بخواند(یا حالا دعا عبادت یا هر چیز دیگه) ولی ته دلش برای جلب توجه باشد نه برای خدا. این نه تنها بد نیست بلکه بسیار خوب است. البته بازم میگم در صورتی که نمازش را با اگاهی بخواند!

ریا

یکی از گناهان کبیره

 

امام علی علیه السلام فرموده است: ریاکار سه علامت دارد : موقعیکه مردم را می بیند با نشاط و پر تحرک می شود وقتی تنها می ماند کاهل و بی رغبت می گردد و دوست دارد در تمام اعمالی که انجام می دهد مورد تحسین و ستایش باشد.

خداوند در قرآن می فرماید:

کلمه پاک توحید به سوی خدا اوج می گیردو عمل صالح آنرا بالا می بردو کسانی که مکر وحیله را دستاویز گناه و جرائم می کنند عذابی سخت دارند و نقشه تزویرشان نقش بر آب خواهد شد.(سوره فاطر آیه 10)

معاذبن جبل می گوید رسول اکرم صلی الله علیه و آله به من فرمود ای معاذ بر حذر باش از اینکه در ظاهر علائم نیکوکاران در تو مشهود باشد و در باطن فاقد آنها باشی و بر اثر نا موزونی ظاهر و باطن در قیامت با گروه ریاکاران محشور گردی(مستطرف ج1 ص 100)

خداوند در قرآن کریم می فرماید:

وای بر نمازگزاران آن کسانی که نسبت به نماز خود مسامحه کارند آنانکه اگر طاعتی کنند به ریا و خودنمایی انجام دهند و زکات و احسان را از فقیران منع می نمایند.( سوره ماعون آیه 4-6)

رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: ترسناکترین چیزی که برشما از آن می ترسم شرک اصغراست گفته شد شرک اصغرکدام است؟ فرمودند ریا, در روز قیامت هنگام حسابرسی اعمال بندگان خداوند متعال به آنان می فرماید بروید نزد آنان که برایشان در دنیا خودنمایی می کردید پس ببینید آیا در نزد آنها می  یابید.(1)

رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: خداوند متعال می فرماید هر کی عملی را انجام دهد و غیر مرا در آن شریک کند تمامی آن عمل برای آن شریک خواهد بود و من از او بیزار می باشم و من بی نیازترین بی نیازان از شریک هستم.(2)

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: خداوند عملی را که در آن به اندازه ذره ای ریا باشد قبول نمی کند.(3)

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: زمانی بر مردم بیاید که باطن ایشان پلید گردد و ظاهرشان به طمع دنیا و نه برای کسب پاداش الهی زینت یابد دین آنها ریاست و ترسی از خدا با آنها آمیخته نگردد خداوند همه آنها را در عذاب دنیوی قرای می دهد پس آنها خدای رابه دعای غریق می خوانند ولی مستجاب نمی شود.(4)

امام صادق علیه السلام می فرماید:

دین خویش را برای خدا قرار دهید نه برای مردم زیرا آنچه که برای خدا باشد مال خداست و آنچه برای مردم باشد به سوی خدا بالا نمی رود.(5)

1-مجحه البیضا ج6 ص 140

2-محجه البیضا ج6 ص 140

3- مجحه البیضا ج6 ص 140

4-کافی جلد2 ص296

5-کافی ج2 ص293

یاس و نا امیدی

پس از شرک به خدا هیچ گناهی بزرگتر از یاس نیست زیرا هر گناهی که از شخص سر می زند تا وقتی که مایوس نباشد ممکن است در صدد توبه بر آمده و با استفغار آمرزیده شود ولی شخص مایوس آمرزیده شدنی نیست زیرا امیدی به آمرزش و مغفرت خدا ندارد تا توبه نماید.

از این گذشته یاس سبب جرات بر جمیع گناهان می گردد چون می گوید من که معذب خواهم بود چرا خودم را از شهوت دنیا محروم نمایم.

چون سبب یاس از پروردگار عالم اعتقاد نداشتن به قدرت و کرم و رحمت بی پایان او است در قرآن مجید آن را از صفات کفار قرار داده و می فرماید:

"مایوس نشوید از رحمت خدا زیرا نا امید از رحمت خدا نمی شود مگر کسی که کافر است" سوره یوسف آیه 86

روایت شده از جابر که زنی خدمت رسول اکرم صلی الله علیه و آله آمد عرض کرد زنی بچه خود را به دست خود کشته است . آیا برای او توبه است؟ حضرت فرمود:قسم به خدایی که جانم در دست اوست اگر آن زن هفتاد پیغمبر را کشته باشد و پشیمان شود وتوبه نماید وخدای تعالی صدق او را بداند که دیگر به هیچ گناهی رجوع نمی کند توبه اش را قبول می فرماید و از گناهانش عفو می کند به درستی که توبه کننده از گناه مثل کسی است که گناهش نکرده.(1)

خداوند در سوره مبارکه زمر آیه 52 می فرماید:

بگو ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده اید از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می آمرزد.

1-لئالی الاخبار ج1 باب3 ص364

با سلام

کتاب کم نیاوردم وقت کم آوردم

این بحث را زدم که انشاء الله پرش کنم و همه با گناهان کبیره از دید اسلام آشنا بشن

شرک به خدا بزرگترین گناه کبیره

تــــــــوحــــــیــــــــــد

شاید بتوان گفت که مساله اثبات وجود خدا ، خیلی مورد اهتمام نبوده است. چرا که انکار خدا ، از نظر عقلی بسیار سخیف است. و اگر هم امروز عده ای به این انکار سخیفانه می پردازند ، به دلیل آن است که نگاه های پوزیتیویستی در قدم اول ، عقل را مورد هجوم قرار داده است.

به همین علت مساله اولی که در تبلیغ حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) وجود دارد ، مساله توحید است (قولوا لا اله الا الله) که با اصل اثبات وجود خدا متفاوت است.

توحید خداوند نیز در مراحل مختلفی مورد توجه است :

1-توحید در ذات 

2- توحید در صفات

3- توحید در خالقیت

4- توحید در ربوبیت

5- توحید در عبادت

و در همین بحث توحید است که لغزش های بسیاری رخ داده است. نظریه تثلیت مسیحیان – اعتقاد ثنویان – شرک و بت پرستی از نمونه های بارز این لغزش هستند و هر چه مباحث توحیدی با دقت و ظرافت بیشتری مورد بحث قرار گیرد ، انحراف های گروههای بیشتری به چشم می آید.

امیدوارم دوستان با دریافت اهمیت این بحث ، به واکاوی اندیشه های خود بپردازند و بدانند که بسیار بعید است که هیچ گونه انحرافی در بحث توحید نداشته باشند.

وَ ما یُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلاَّ وَ هُمْ مُشْرِكُونَ (106 یوسف) و بسیارى از آنها به خدا ایمان نمى‏آورند مگر آنكه ایمانشان به شرك آلوده است .

و در روایات نیز از رسول خدا (ص) نقل کرده اند که : شرك از حركت یك مورچه روى سنگ سیاه در شب تاریك هم مخفى‏تر است.

گناهان كبیره در كلام امام صادق) علیه السلام):
عمروبن عبید یكى از علماى اسلام ، به حضور امام صادق (علیه السلام) آمد، سلام كرد و سپس این آیه را خواند: نیكوكاران كسانى هستند كه از گناهان بزرگ ، و زشتى پرهیز مى كنند.  (شوری، 38) 5
سپس سكوت كرد و دنبال آیه را نخواند؛ امام صادق (علیه السلام) به او فرمودند: چرا سكوت كردى ؟! او گفت : دوست دارم ، گناهان كبیره را از كتاب خداوند بدانم .

آنگاه امام صادق (علیه السلام) گناهان كبیره اى را كه در قرآن آمده بیان نمودند:

1- بزرگترین گناهان كبیره ، شرك به خدا است: قرآن مى فرماید كسی كه براى خدا، شریك قرار دهد، خداوند بهشت را بر او حرام مى كند. (مائده، 72 ) 6
2-  ناامیدى از رحمت خدا: هیچ كس جز كافران از رحمت خدا، نومید نگردد. (یوسف،87) 7
3-  ایمنى از مكر (عذاب و مهلت ) خدا: از مكر خدا ایمن نشود، مگر مردم زیان كار. ( اعراف، 99)  8
4- عقوق (و آزار) والدین : چنان كه قرآن از زبان عیسى (علیه السلام) مى فرماید: خدا دستور داده كه به مادرم نیكى كنم و مرا زورگوى تیره بخت قرار نداده است . (مریم، 32) 9  
 5-  كشتن انسانِ بى گناه : و هر كس فرد با ایمانى را از روى عمد، به قتل برساند مجازات او، دوزخ است كه جاودانه در آن مى ماند، و خداوند بر او غضب مى كند و از رحمتش دور مى سازد و عذاب عظیمى براى او آماده ساخته است . (نساء، 93)10
6-  نسبت نارواى زنا به زن پاكدامن : كسانى كه زنان پاكدامن و بى خبر (از هر گونه آلودگى ) و با ایمان را متهم مى سازند، در دنیا و آخرت ، از رحمت الهى بدورند، و عذاب بزرگى در انتظارشان است . (نور، 23) 11
7-  خوردن مال یتیم: همانا كسانى كه اموال یتیمان را مى خورند، آنها در شكم هاى خود، آتش فرو مى برند و بزودى در آتش سوزان مى سوزند. ( نساء، 10) 12
 8- فرار از جبهه جهاد: و هر كس در آن هنگام (جنگ ) به آنها پشت كند مگر در صورتى كه هدفش ، كناره گیرى از میدان براى حمله مجدد و یا به قصد پیوستن به گروهى (از مجاهدان ) بوده باشد (چنین كسى ) گرفتار خشم پروردگار خواهد شد، و جایگاه او جهنم ، و چه بد عاقبتى است . ( انفال، 16) 13
9-  ربا خوارى: كسانى كه ربا مى خورند، بر نمى خیزند مگر مانند كسى كه شیطان باتماس ‍ خود، او را همچون دیوانه ، آشفته حال كرده است . 14( بقره، 275)
10- سحر و جادو: قطعا دانستند كه هر كس خریدار جادو شود، در آخرت ، بى بهره خواهد بود. ( بقره، 102) 15
11- زنا: هر كس كه زنا كند، مجازاتش را خواهد دید، عذاب چنین كسى در قیامت ، مضاعف گردد و با خوارى ، همیشه در آن خواهد ماند. ( فرقان، 68) 16
12-  سوگند دروغ براى گناه : كسانى كه پیمان خود با خدا و سوگندهاى خود را به بهاى اندك مى فروشند، در آخرت ، بى بهره اند. (آل عمران، 77) 17

13-  خیانت در غنایم جنگى : و هر كه در غنیمت جنگى ، خیانت كند، روز قیامت با آنچه خیانت كرده بیاید. ( آل عمران، 161) 18
14- نپرداختن زكات واجب : در آن روز (طلاها و نقره ها را)در آتش دوزخ داغ و سوزان كرده و با آن صورت ها و پهلوها و پشت هایشان را داغ مى گذارند. ( توبه، 35) 19
15- گواهى به دروغ ، كتمان : و هر كس گواهى دادن را پنهان كند، قلبش گنهكار است . ( بقره، 283) 20
16- شراب خوارى : اى كسانى كه ایمان آورده اید، شراب و قمار و بت ها و تیرهاى قرعه پلیدند و از عمل شیطانند. پس از آنها دورى كنید باشد كه رستگار شوید. ( مائده، 90)  21
17- ترك نماز یا واجبات دیگر بطور عمد، زیرا پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله) فرمود: هر كس عمدا نماز را ترك كند از پیمان خدا و رسول خدا بیزارى جسته است . (بحار الانوار، ج47، ص17) 22
18و19-  پیمان شكنى و قطع رحم ، چنانكه خداوند مى فرماید:  براى آنانكه (پیمان را مى شكنند و قطع رحم مى كنند) لعنت و خانه بد در آخرت ، است. (رعد، 25) 23 .
امام صادق (علیه السلام) به اینجا كه رسید، عمروبن عبید در حالى كه از شدت ناراحتى ، شیون مى كشید از محضر آن حضرت خارج شد و مى گفت: به هلاكت رسید آنكس كه به راءى ، فتوا داد، و در فضل و علم با شما، ستیزكرد. (بحارالانوار، ج76، ص 8)

ادامه دارد..........

نا امیدی از رحمت خدا

بعد از شرک ناامیدی از رحمت خداست و هر که ناامید باشد کافر است چنان که در قرآن می‌فرماید: «نومید مشوید از رحمت خدا همانا مایوس نمی‌شوند از رحمت خدا مگر کافران» (سوره یوسف _ 87)

شرک در طاعت

قرآن کریم فرموده: کسانی غیر خدارا به الهیت گرفته اند برای آنکه مایه عز آنها باشد نه چنین است عنقریب به عبودیت و بندگی آنان کافر می شوند و ضد معبودهای خود می گردند.

امام صادق علیه السلام در تفسیر  این آیه فرموده است

مقصود از عبادت سجده و رکوع نیست بلکه مراد اطاعت . فرمانبری از رجال قدرتمند است کسی که مخلوقی را در معصیت خالق اطاعت کند او را بندگی نموده است

قرآن کریم درباره نصاری فرموده : علماو رهبانهای خود را بالا بردند و به ربوبیت گرفتند

رسول اکرم (ص) فرمود:آنان را پرستش نمی نمودند بلکه اوامرشان را در معصیت باری تعالی اطاعت می کردند.