کریسمس مبارک
این روز را به همه دوستان مسیحی کلوب تبریک میگویم

روز دقیق تولد عیسی مسیح

 

حضرت عیسی در چه روزی متولد شد !؟

 

 

اکثر مردم دنیا تولد عیسی مسیح را در روز بیست و پنجم دسامبر جشن می‌گیرند. اما آیا عیسی در چنین تاریخی به‌دنیا آمد؟ در پست قبلی گفتیم که تولد حضرت عیسی نمیتوانسته در ۲۵ دسامبر باشد زیرا در کتاب مقدس داریم که در هنگام تولد وی گوسفندان در صحرا بودند و در این هنگام فصل سرما فلسطین بوده و همه گوسفندان در آغل نگهداری میشوند تا اینکه این مقاله به دستم رسید گفتم برای شما هم به نمایش بگذارم بد نیست

آیا می‌توان تاریخ دقیق تولد عیسی را از روی کتاب‌مقدس تعیین کرد؟ در این مقاله به تفصیل به بررسی این موضوع خواهیم پرداخت، و به نتیجه‌ای حیرت‌انگیز خواهیم رسید!

اولین قسمتی که از کتاب‌مقدس بررسی خواهیم کرد، با داستان زکریا، پدرِ یحیی تعمیددهنده آغاز می‌شود:

لوقا 1:5 «در زمان هیرودیس، پادشاه یهودیه، کاهنی می‌زیست زکریا نام. او از کاهنان گروه ابیّا بود.

همسرش الیزابت نیز از تبارِ هارونِ کاهن بود.»

لوقا 1:8 «...و هنگامی که او در پیشگاه خدا کهانت می‌کرد...»

لوقا 1:3 «زکریا پس از پایان نوبتِ خدمتش، به خانه خود بازگشت.»

لوقا 1:24 «چندی بعد، همسرش الیزابت آبستن شد...»

نشانه‌ای که در اینجا به ما داده می‌شود این است که زکریا از تبارِ ابیّا بود.

بیست‌وچهار تبارِ کهانت در خانه خدا داوود پادشاه به دستور خدا (اول تواریخ 28:11-13) پسران هارون را به بیست و چهار گروه تقسیم کرده بود (اول تواریخ 24:1-4) تا بدین ترتیب کاهنانی در تمام طول سال به نوبت در خانه خدا به خدمت بپردازند. پس از تعیین این بیست و چهار گروهِ کاهنین، قرعه انداخته شد تا مشخص شود هر یک از این گروه‌ها چند مرتبه باید در خانه خدا خدمت کند (اول تواریخ 24:7-19).

اول تواریخ 24:17. یهویاریب 2. یَدَعیا

اول تواریخ24 :38. حاریم 4. سعوریم

اول تواریخ 24: 9 5. ملکیه 6 مَیامین

اول تواریخ 24:10 7. هَقوص 8. ابیا

اول تواریخ24:11 9. یشوع 10. شَکُنیا

اول تواریخ 24:12 11. الیاشیب 12. یاقیم

اول تواریخ 24:13 13. حُفّه 14. یَشَبآب

اول تواریخ 24:14 15. بِلجَه 16. اِمیر

اول تواریخ 24:15 17. حیزیر 18. هِفصیص

اول تواریخ 24:16 19. فَتَحیا 20. یَحَزقیئیل

اول تواریخ24: 17 21. یاکین 22. جامول

اول تواریخ 24:18 23 . دَلایا 24. مَعَزیا

 

اول تواریخ 24:19 «پس این است وظیفه‌ها و خدمت‌های ایشان به جهت داخل شدن در خانه خداوند برحسب قانونی که به‌واسطه پدر ایشان هارون موافق فرمان یهوه خدای اسرائیل به ایشان داده شد.»

 

کاهنین متعلق به هر یک از این بیست و چهار "تبارِ" کهانت، خدمت خود را در خان? خدا در روز شبات آغاز می‌کردند، و دوران خدمت هر تبار یک هفته بود (دوم تواریخ 23:8 و اول تواریخ 9:25).

 

در سال، سه عید وجود داشت که در آن تمام مردان اسرائیل موظف بودند جهت برگزاری مراسم عید در حضور خداوند، به اورشلیم سفر کنند. بنابراین در مدت این سه عید، تمام کاهنان می‌بایست در خانه خدا حضور می‌داشتند تا بتوانند جوابگوی نیاز مردم باشند. این سه عید به ترتیب عبارت بودند از: عید فطیر، عید هفته‌ها و عید خیمه‌ها (تثنیه 16:16).

 

دوره سالانه خدمت در خانه خدا تقویم سال یهود در فصل بهار، در ماه نیسان آغاز می‌شود. بنابراین اولین "تباری" که موظف بود در خانه خدا خدمت کند، تبارِ خاندان ‌یهویاریب ‌بود که می‌بایست به مدت هفت روز خدمت می‌کرد. مسئولیت خدمت در هفته دوم بر عهده خاندان یَدَعیا ‌بود؛ در هفته سوم، عید نان فطیر برگزار می‌شد و بنابراین تمام کاهنین می‌بایست برای خدمت در خانه خدا حضور می‌داشتند.

 

سپس برنامه خدمت دوباره از سر گرفته می‌شد و تبار سوم، یعنی کاهنان خاندان حاریم خدمت خود را در خانه خدا آغاز می‌کردند. بر اساس این برنامه، پس از آنکه هر بیست و چهار تبار دوره خدمت خود را به اتمام می‌رساندند، دوباره نوبتِ تبار اول می‌شد، و همین طور تبارهای بعدی به ترتیب خدمت‌شان را انجام می‌دادند. این برنامه 51 هفته، یا 357 روز ادامه می‌یافت، که برای سال قمریِ یهودی که 354 روز بود کافی بود. بدین ترتیب در طول یک سال، هر گروه از کاهنین دو بار در نوبت خود خدمت می‌‌کردند، و به علاوه در دوران سه عید مهم یهود نیز خدمت می‌نمودند. بنابراین طول مدت خدمت سالان? هر یک از این بیست و چهار گروه از کاهنین، پنج هفته بود.

آبستن شدن الیزابت حال برگردیم به زکریا، پدر یحیی تعمیددهنده.

لوقا 1:23 «زکریا پس از پایان نوبتِ خدمتش، به خانه خود بازگشت.»

لوقا 1:24 «چندی بعد، همسرش الیزابت آبستن شد

...»

از آنجا که برنامه کاری این بیست و چهار گروه کاهنین از ماه نیسان در بهار (مصادف با ماه مارس و آوریل) آغاز می‌شد، بر اساس این برنامه دوره خدمت زکریا به دهمین هفته سال می‌افتاد. دلیلش هم این است که زکریا به تبار ابیا تعلق داشت که تبار هشتم بود، و دو عیدِ فطیر (از 15 تا 21 نیسان) و هفته‌ها (6 سیوان) نیز قبل از آغاز دوره خدمت او قرار داشت. بنابراین هفت? خدمت زکریا در خانه خدا در دومین شبّات از ماه سوم که ماه سیوان (مصادف با مه - ژوئن) بود آغاز می‌شد.

 

 

 

زکریا پس از تکمیل دوره خدمت خود در خانه خدا، در سومین شبّات از ماه سیوان به خانه بازگشت و چندی نگذشت که همسرش الیزابت به یحیی آبستن شد. بنابراین نطفه یحیی تعمیددهنده احتمالاً مدت کوتاهی پس از سومین شبّات از ماه سیوان بسته شد.

آبستن شدن مریم و اما علت اهمیت این اطلاعات راجع به یحیی این است که بر اساس انجیل لوقا، مریم در ششمین ماه بارداریِ الیزابت توسط روح‌القدس به عیسی آبستن شد.

لوقا 1:24 «چندی بعد، همسرش الیزابت آبستن شد و پنج ماه خانه‌نشینی اختیار کرد.»

لوقا 1:25 «الیزابت می‌گفت: "خداوند برایم چنین کرده است. او در این روزها لطف خود را شامل حال من ساخته و آنچه را نزد مردم مرا مایه ننگ بود برداشته است."»

لوقا 1:26 «در ماه ششم، جبرائیل فرشته از جانب خدا به شهری در جلیل فرستاده شد که ناصره نام داشت،...»

لوقا 1:27 «تا نزد باکره‌ای مریم نام برود. مریم نامزد مردی بود یوسف نام، از خاندان داوود.»

توجه داشته باشید که آیه 26 در بالا درباره ششمین ماهِ بارداری الیزابت صحبت می‌کند، و نه دربار? اِلول یعنی ششمین ماهِ سال یهودی. آنچه در آیه 24 و سپس در آیه 36 آمده نیز این مطلب را تأیید می‌‌کند:

لوقا 1:36 «اینک الیزابت نیز که از خویشان توست، در سن پیری آبستن است و پسری در راه دارد. آری، او که می‌گوید نازاست، در ششمین ماهِ آبستنی است.»

مریم لااقل به مدت سه ماه از بارداریِ الیزابت نزد او ماند، تا سرانجام یحیی به‌دنیا آمد.

لوقا 1:56 «پس مریم حدود سه ماه نزد الیزابت ماند و سپس به خانه بازگشت.»

لوقا 1:57 «چون زمانِ وضع حملِ الیزابت فرارسید، پسری به‌دنیا آورد

.»

حال اگر از تاریخ بسته شدن نطفه یحیی در اواخر ماه سوم یعنی ماه سیوان شش ماه جلو رویم، به اواخر ماه نهم یعنی ماه کیسلِو (حوالی نوامبر-دسامبر) می‌رسیم که احتمالاً مریم در آن روزها عیسی را آبستن شد. خوب است توجه داشته باشیم که اولین روز عید یهودیِ حَنوکا یا عید 'نورها'، در بیست و پنجمین روز از ماه کیسلِو جشن گرفته می‌شود، و عیسی مسیح نیز بارها نور جهان خوانده شده است (یوحنا 8:12، 9:5، 12:46). این امر صرفاً از سرِ تصادف نیست. در انجیل یوحنا، حنوکا عیدِ 'وقف' نامیده می‌شود (یوحنا10:22). حنوکا نامِ عیدی هشت روزه بود که به یادبود روشن شدن دوباره شمعدان‌ خانه خدا و وقفِ مجدد آن برگزار می‌شد. می‌گویند این شمعدان با اینکه روغنی که در آن ریخته بودند تنها برای یک روز کافی بود، به‌طرزی معجزه‌آسا تا هشت روز روشن ماند

.

تولد یحیی تعمیددهنده اگر بنا را بر این بگذاریم که نطفه یحیی کوتاه زمانی پس از سومین روزِ شبّات از ماه سیوان بسته شد، و بر این اساس 10 ماه قمری (معادل چهل هفته) جلو برویم، به ماه نیسان می‌رسیم. چنین به‌نظر می‌رسد که یحیی احتمالاً در واسط ماه به‌دنیا آمد، که مصادف با عید پسح و عید فطیر است. جالب اینجاست که حتی امروزه نیز در میان یهودیان رسم است که به‌هنگام ضیافت عید فصح، به نشانه انتظار برای آمدن الیاس در آن هفته، جام شرابِ مخصوصی بر سر سفره می‌گذارند. چنین رسمی ظاهراً بر این پیشگویی ملاکی مبتنی است

:

ملاکی 4:5 «اینک من ایلیای نبی را قبل از رسیدن روز عظیم و مَهیب خداوند نزد شما خواهم فرستاد.»

عیسی از یحیی به‌عنوان ایلیا یا "الیاسی" یاد کرد که یهودیان منتظرش بودند:

متی 17:10 «شاگردان از او پرسیدند: "چرا علمای دین می‌گویند که نخست الیاس باید بیاید؟"»

متی 17:11 «عیسی پاسخ داد: "البته که الیاس می‌آید و همه چیز را اصلاح می‌کند."»

متی 17:12 «اما به شما می‌گویم که الیاس آمده است، ولی او را نشناختند و هر چه خواستند با وی کردند. به همین‌سان پسر انسان نیز به دست آنان آزار خواهد دید

.»

متی 17:13 «آنگاه شاگردان دریافتند که درباره یحیی تعمیددهنده با آنها سخن می‌گوید.»

فرشته‌ای که در خانه خدا به زکریا ظاهر شد نیز تلویحاً اشاره کرد که یحیی همان "الیاسِ" موعود است:

لوقا 1:17 «او به روح و قدرت الیاس، پیشاپیش خداوند خواهد آمد تا دل پدران را بسوی فرزندان، و عاصیان را بسوی حکمتِ پارسایان بگرداند، تا قومی آماده برای خدمت خداوند فراهم سازد.»

بنابراین، عید فطیر در پانزدهمین روز از ماه اول یعنی ماه نیسان آغاز می‌شود، و احتمالاً یحیی تعمیددهنده یا همان "الیاسِ" موعود نیز در همین تاریخ به‌دنیا آمد

.

تولد عیسی مسیح از آنجا که مریم 6 ماه پس از باردار شدن الیزابت به عیسی آبستن شد، حال که تاریخ احتمالیِ تولد یحیی را تعیین کرده‌ایم کافی است بر اساس تقویم یهود شش ماه به جلو رویم تا به تاریخ احتمالیِ تولد عیسی برسیم. بنابراین از پانزدهمین روز از ماه اول، یعنی ماه نیسان، به پانزدهمین روز از ماه هفتم، یعنی ماه 'تیشری' می‌رویم. و این روز مصادف با چه روزی است؟ این روز دقیقاً مصادف است با اولین روزِ عید خیمه‌ها! پانزدهمین روز از ماه تیشری آغازگر سومین و آخرین عید سال است که در آن تمام مردان اسرائیل می‌بایست جهت عبادت در خانه خدا در اورشلیم گرد می‌آمدند (لاویان 23:34).

عمانوئیل اشعیا 7:14 «بنابراین خود خداوند به شما آیتی خواهد داد: اینک باکره حامله شده پسری خواهد زایید، و نام او را عمانوئیل خواهد خواند

.»

عمانوئیل یعنی "خدا با ما". پسر خدا آمد تا در میان ما ساکن شود، یا به عبارت دیگر، در میان قوم خود بر زمین خیمه زند.

یوحنا 1:14 «و کلام، انسان خاکی شد و در میان ما مسکن گزید (در اصل یونانی: در میان ما خیمه زد). و ما بر جلال او نگریستیم، جلالی درخورِ آن پسر یگانه که از جانب پدر آمد، پر از فیض و راستی.»

عبارت "مسکن گزید" در اصل عبری succah است. عید خیمه‌ها نیز در زبان عبری Sukkot خوانده می‌شود، و زمان جشن و شادی برای مردم بود:

لوقا 2:7 «و نخستین فرزندش را که پسر بود به‌دنیا آورد. او را در قنداقی پیچید و در آخوری خوابانید، زیرا در مهمانسرا جایی برای‌شان نبود.»

لوقا 2:8 «در آن نواحی، شبانانی بودند که در صحرا بسر می‌بردند و شب‌هنگام از گله خود پاسداری می‌کردند.»

لوقا 2:9 «ناگاه فرشته خداوند بر آن ظاهر شد، و نور جلال خداوند بر گردشان تابید. شبانان سخت وحشت کردند،...»

لوقا 2:10 «اما فرشته به آنان گفت: "مترسید، زیرا بشارتی برایتان دارم. خبری بس‌ شادی‌بخش که برای تمامی قوم است

 

:..."»

لوقا 2:11 «مروز در شهر داوود نجات‌دهنده‌ای برای شما به دنیا آمد. او خداوند مسیح است.»

چرا در مهمانسرا جایی نبود؟ علت این است که بیت‌لحم تنها در حدود 5 مایل با اورشلیم فاصله دارد، و از آنجا که تمامی مردان اسرائیل برای شرکت در عید خیمه‌ها به اورشلیم و مناطق اطراف سفر کرده بودند، در هیچ مسافرخانه‌ای جا نبود. زائران هر اتاقی را که ممکن بود در مسافرخانه‌های اورشلیم یا شهرهای اطراف یافت شود اشغال کرده بودند، و بنابراین مریم و یوسف مجبور شدند در یک طویله پناه بگیرند.

نکته جالب‌توجه دیگر این است که عید خیمه‌ها، عیدی هشت روزه است (لاویان 23:36و 39). اما چرا هشت روز؟ ممکن است علت این باشد که نوزادان پسر را هشت روز پس از تولد، طیِ مراسم ختنه به خدا وقف می‌کردند

:

لوقا 2:21 در روز هشتم، چون زمان ختنه نوزاد فرا رسید، او را عیسی نام نهادند. این همان نامی بود که فرشته، پیش از قرار گرفتن او در رحمِ مریم، بر وی نهاده بود.

بنابراین عیسای نوزاد در هشتمین روز از عید خیمه‌ها که آخرین روزِ عید و یک روز شبّات بود، ختنه شد. یهودیانِ امروزی این واقعه را به‌عنوان عیدی جداگانه از عید خیمه‌ها جشن می‌گیرند و آن را شمینی آتزِرِت (Shemini Atzeret) می‌خوانند.

 

 

نتیجه بنابراین اگر استدلال ما را دنبال کرده باشید، ظاهراً می‌توان با استناد به کتاب‌مقدس چنین گفت که عیسی مسیح در پانزدهمین روز از ماه تیشیر، در اولین روزِ عید خیمه‌ها متولد شد، که مصادف با سپتامبر تا اکتبر در تقویم کنونی ما است!

 

 

 

تحقق آتیِ عید خیمه‌ها جالب است این نکته را نیز بدانیم که عید خیمه‌ها، عید درویِ محصول نیز بود (خروج 23:16 و 34:22). اگر آمدن عیسی مسیح به این جهان براستی در پانزدهمین روز از ماه تیشیر یعنی اولین روزِ عید خیمه‌ها اتفاق افتاد، تا اندازه‌ای منطقی است که انتظار داشته باشیم دِروی حصاد این زمین، یعنی بازگشت عیسی مسیح که همه ما را بسوی خود گرد خواهد آورد نیز دقیقاً در چنین روزی رخ دهد. منتهی نکته نامعلوم اینجاست که نمی‌دانیم این روز در چه سالی واقع خواهد شد!

 

 

http://kelisa.blogfa.com/post-78.aspx

كریسمس مبارك

 

 

 این روزها ایام كریسمس و سالروز میلاد مسیح است ابتدا این میلاد میمون و مبارك را به همه دوستان مسیحی ام تبریك میگویم و سپس به بررسی ریشه این جشن و تاریخ دقیق میلاد مسیح میپردازم و مجموعه بحثهای تثلیث را در پست بعد پی گیری میكنم 

 آیا عیسی در ماه دسامبر به دنیا آمد؟

 

 

 

کتاب مقدّس گر چه به تاریخ دقیق تولّد عیسی اشاره نکرده است، اما نشان میدهد تولّد عیسی در ماه دسامبر نبوده است.زیرا در ماه دسامبر هوا سرد و بارانی بوده و شبانان گوسفندان را به داخل آغل میبردند اما كتاب مقدس میگوید در هنگام تولد مسیح هوا خوب بوده و گوسفندان در صحرا مشغول چرا بودند و تولد مسیح نمیتواند در این فصل از سال باشد

 

 کتاب مقدّس در مورد زمان تولّد عیسی میگوید که شبانان در صحرا از گلّه های خود نگهبانی میکردند. لوقا، یکی دیگر از نگارندگان کتاب مقدّس به این نکته اشاره کرده میگوید:

 ((شبانان در صحرا به سر می بردند و در شب پاسبانی گلّه های خویش میکردند.)) (لوقا 2: 8 – 12)

 

آری، آنان تمام طول شب را به نگهبانی از گلّه های خود در صحرا به سر می بردند. آیا با توجه به وضعیت هوای بیت لَحَم در ماه دسامبر چنین کاری ممکن است؟ خیر. این نکته نشان میدهد عیسی در ماه دسامبر متولّد نشده است.

 پیوند یول، یلدا و تولد

 

 

اصل واژه‌ای سریانی است به معنی متولد شدن و به دنیاآمدن. گروهی، واژه‌ی « یول Jul »، «یلدا» و «تولد»، دارای ریشه‌ا‌ی مشترک هستند که در شب «یلدا» را تولد حضرت مسیح می‌دانند و گروهی دیگر تولد «میترا» یا «مهر» و یا همان خورشید. آنچه که این مسئله را تقویت می‌کند، کوتاهتر شدن شبها و بلندتر شدن روزها در این فصل و سیرطبیعی طبیعت در جهت نور و گرما و روشنایی است.

در ایران قدیم، آغاز سال عبارت بود از دوباره زاده‌شدن یا دوباره‌پیدایی خورشید که البته مصادف با اول دیماه بود. به باور ایرانیان باستان، در این زمان، خورشید از چنگال شبهای اهریمنی رهایی یافت و جهان را با نور و گرمای خود زندگی دوباره بخشید. خورشید مظهر ایزد بزرگ، «میترا» بود که او نیز نجات دهنده‌ و مسیح جهان بود که نیروهای اهریمنی را شکست می داد.

 

بنا بر همین باور، روز اول زمستان که آن را انقلاب زمستانی خورشید می‌خواندند، روز تولد «میترا» نیز بود. این روز دقیقا مصادف می‌شد با 21 دسامبر که مردم آن را جشن می‌گرفتند. هنگامی که میتراپرستی به صورت دینی درآمد و به روم رفت، همین روز، روز مقدس میتراپرستان گشت. با پیشرفت مسیحیت، مردمی که به زور و ستم فرمانروایان مسیحی تغییر آیین داده بودند، رسمهای دیرین خود را فراموش نکردند و به این ترتیب میلاد «مهر نجات دهنده» به حضرت «مسیح نجات بخشنده» منتسب گشت و با پیشرفت مسیحیت در همه جا از جمله در مشرق زمین رواج یافت و با مسیحیان سریانی به ایران بازگشت و شب «یلدا» نامیده شد.

 

از آنجایی که ایرانیان نیز آن را، شب تولد «میترا» می‌دانستند، این نام را این بار با تلفظ سریانی آن پذیرفتند. «یلدا»، شکل سریانی کلمه‌ی «میلاد» عربی است که از نظر معنی معادل است با واژه‌ی «نوئل»، از «تاتالیس» رومی به معنی «تولد». بنابراین «نوئل» اروپایی همان شب «یلدا» یا شب «چلّه‌»ی ایرانی است و «نوئل» حقیقی، موقع انقلاب زمستانی، یعنی حدود روز 30 آذرماه و 21 دسامبر است. 

 

  تاریخچه

 

 مهرپرستی و میترایسسم به اروپا نیز کشیده شد و در آنجا ژولیان یکی از پادشاهان رومی به این دین گروید. همچنین امپراتورانی چون کومودوس (۱۸۰-‏۱۹۲م.)، سپتیمیوس سوروس (۱۹۳-‏۲۱۱)، کاراکالا (۲۱۱-‏۲۱۷) و جولیان ملقب به جولیان مرتد، و نیز بسیاری از سربازان و افسران روم، سخت پیرو این آیین بودند و در رم، بریتانیا (در پی هجوم روم به سال ۴۳ م.)، و کناره‌های رود راین، دانوب و فرات، کنیسه‌ها و معابد متعددی برای میترا بر پا داشتند آنها سالها جشن زادروز مهر و شب چله را جشن میگرفتند  و آن را آغاز سال میدانستند، حتی پس از گسترش دین مسیح، نتوانستند جلوی این جشن به یادگار مانده از ایرانیان را بگیرند و به دروغ آن را شب زادروز مسیح نامیدند. اگر در آیین مراسم کریسمس اروپایی ها بنگریم میتوان به نشانه های ایرانی آن پی ببریم. ایرانیان در شب چله درخت سروی را با دو رشته نوار نقره ای و زرین می آراستند.

 همچنین باور ایرانیان در زمان مهرپرستی این بود که، که مهر از بانوی باکره ای به نام آناهیتا در درون غاری زاده شده که بعدها مسیحیان عیسی را جایگزین مهر و مریم را جایگزین آناهیتا کردند.

یکی دیگر از نشانه های تقلید و وام گرفتن مسیحیان از ایرانیان روز مقدس مسیحی یعنی یکشنبه است.

چامه سرایان پارس زبان نیز به این نکات اشاره کرده اند:

 

 سنایی در این باره مــــــی‌گـــــــوید:

 

به صاحب‌دولتی پیونــد اگر نامـی همی جویــی ****که از یک چاکری عیسی چنان معروف شد یلدا

 

معزی نیز در وصف عیسی می‌گوید:

 

تو جان لطیفی و جهان جسم کثیف است****تو شمع فروزنـده و گیتــی شب یلــدا

 

 سیف اسفرنگی تأکید می‌ورزد که یلدا شهرت و آوازۀ خود را از نام مسیح دارد:

 

سخنم بلند‌نام از سخن تو گشت و شایـد****که درازنامی از نام مسیح یافت یلـــــدا

 

http://kelisa.blogfa.com/post-77.aspx

کریسمس مبارک

کریسمَس یا نوئل نام جشنی است در آیین مسیحیت که به منظور گرامی‌داشت زادروز مسیح برگزار می‌شود. بسیاری از اعضای کلیسای کاتولیک روم و پیروان آیین پروتستان، کریسمس را در روز ۲۵ دسامبر جشن گرفته و بسیاری آنرا در شامگاه ۲۴ دسامبر نیز برگزار می‌کنند. اعضای بیشتر کلیساهای ارتودوکس در سراسر دنیا نیز روز بیست و پنجم دسامبر را به عنوان عید میلاد جشن می‌گیرند. برخی از مسیحیان ارتودوکس در روسیه، اوکراین، سرزمین مقدس (ناحیه تاریخی فلسطین) و دیگر مکانها، به سبب پیروی از گاهشماری یولیانی، جشن کریسمس را در روز ۷ ژانویه برپا می‌دارند. اعضای کلیسای ارامنه طبق سنت منحصر به فردی، روز میلاد و همچنین روز غسل تعمید مسیح را همزمان در روز ششم ژانویه جشن می‌گیرند. ایام دوازده روزه کریسمس با سالروز میلاد مسیح در ۲۵ دسامبر آغاز گشته و تا جشن خاج‌شویان در روز ۶ ژانویه ادامه می‌یابد. هرچند مهم‌ترین عید مذهبی در گاهشمار مسیحی، روز عید پاک ( به عنوان روز مصلوب شدن و رستاخیز عیسی) است، مردم بسیاری به‌خصوص در کشورهای ایالات متحده و کانادا، کریسمس را مهم‌ترین رویداد سالانه مسیحی محسوب می‌دارند. با وجودی که این روز، یک عید مذهبی شناخته می‌شود، از اوایل سده بیستم میلادی به بعد به طور گسترده به عنوان یک جشن غیر مذهبی برگزار شده و برای بیشتر مردم، این ایام فرصتی است برای دور هم جمع شدن اقوام و دوستان و هدیه دادن به هم. کریسمس با آیین‌های ویژه‌ای به‌طور مثال آراستن یک درخت کاج، برگزار شده و شخصیتی خیالی به نام بابانوئل در آن نقشی مهم دارد.ریشه لغوی

واژه کریسمس (به انگلیسی: Christmas)، به معنای «مراسم عشای ربانی (مَس) در روز مسیح»  در حدود سال ۱۰۵۰ میلادی به صورت واژه Christes maesse در انگلیسی قدیم به معنی «جشن مسیح»، وارد زبان انگلیسی گردید و محققان معتقدند، گونه کوتاه‌تر آن یعنی Xmas شاید در قرن سیزدهم برای نخستین بار به کار رفته باشد. واژه قدیمیتر «یول» (Yule) احتمالاً از واژه آلمانی jōl یا انگلوساکسونی geōl که به جشن انقلاب زمستانی اشاره دارد، مشتق شده‌است. واژه‌های متناظر در دیگر زبانها چون، نَویداد (Navidad) در اسپانیایی، ناتاله (Natale) در ایتالیایی و نوئل (Noël) در فرانسوی، همگی معنای «میلاد» را تداعی می‌کنند و واژه آلمانی «وایناختِن» (Weihnachten)، به معنی «شب تقدیس‌شده» می‌باشد.

جش تولد
آیا در جامعه مسیحیت اولیه روز میلاد افراد جشن گرفته میشد ؟ در کتاب مقدس به این سوال پاسخی متفاوت میدهد در کتاب مقدس چند مورد به سنت جشن تولد گرفتن اشاره میکندو از همه انها خاطرات بدی به همراه دارد یکی از انها مراسم جشن تولد هیرودیس پادشاه بود که در مراسم این جشن دختر هیرودیا زن مورد علاقه هیرودیس در برابر پادشاه رقص زیبایی انجام داد و دل پادشاه خشنود شد و گفت هر تقاضایی داشته باشی انجام میدهد و دختر تقاضای سر یحیی را نمود و پادشاه یحیی را کشت و سرش را به دختر هیرودیا هدیه داد
جامعه مسیحیت اولیه، میان تاریخ واقعی میلاد عیسی مسیح و مراسم مذهبی بزرگداشت این واقعه، فرق مینهاد. در دو قرن نخست پیدایش آیین مسیحیت، بازشناسی تاریخ زادروز شهدای مسیحی و به پیروی از آن، عیسی، با مخالفتهای بسیاری در بین پیروان این آیین روبرو شد. عده بسیاری از پدران کلیسا، نظرات نیشدار و کنایه‌آمیزی در خصوص برپایی جشن تولد افراد در ادیان پاگانیسم (آیینهای دگرکیشی یا چندخدایی) داشتند و در واقع از دید کلیسا، این روزِ جانسپاری قدیسان و شهدا بود که میبایست به عنوان روز واقعی به دنیا آمدن آنان، گرامی داشته شود.
ریشه تاریخی

 منشا دقیق انتخاب روز ۲۵ ماه دسامبر به عنوان میلاد عیسی مسیح در پرده ای از ابهام قرار دارد و تاریخدانان در مورد آنکه مسیحیان از چه زمانی شروع به برپاداشتن جشن میلاد مسیح نمودند، راسخ نیستند. گرچه اناجیل چهارگانه در عهد جدید، تولد عیسی را با جزئیات شرح می‌دهند، ولی هیچ تاریخی در آنها ذکر نشده است.  روز 25 دسامبر، برای نخستین بار در سال ۲۲۱ پس از میلاد، در نوشته‌های سکستوس ژولیوس افریکانوس (اولین تاریخنگار مسیحی) به عنوان روز تولد مسیح، انعکاس یافته و بعدها به طور فراگیر در عالم مسیحیت پذیرفته شده است.

اما بیشتر محققان معتقدند که این روز در امپراتوری روم جایگزینی برای جشن «روز تولد خورشید شکست ناپذیر» (dies solis invicti nati) که در هنگامه انقلاب زمستانی به عنوان نماد نوزایی خورشید، به دور افکندن زمستان و ندای تولد دوباره بهار و تابستان برگزار میشد، رایج گردید و در واقع کریسمس، صورت «مسیحی شده» این جشن است. پیش از پذیرفتن آیین مسیحیت به عنوان دین رسمی روم در قرن چهارم میلادی، رومیان هر ساله در روز ۱۷ دسامبر در جشنی به نام ساتورنالیا به سیاره کیوان (ساتورن)، ایزد باستانی زراعت، احترام می‌نهادند. این جشن تا هفت روز ادامه میافت و انقلاب زمستانی را که طبق گاهشماری یولیانی باستان حدوداً در ۲۵ دسامبر واقع می‌شد، شامل می‌گردید. هنگام عید ساتورنالیا، رومی‌ها اقدام به برپاداشتن جشن و سرور، به تعویق انداختن کسب و کار و منازعات، هدیه دادن به همدیگر و آزادکردن موقتی برده‌ها می‌نمودند. همچنین آیین رازآمیز میترائیسم، بر پایه پرستش ایزد باستان ایران زمین، میترا، در سرزمینهای تحت فرمانروایی روم باستان اشاعه زیادی یافته بود و بسیاری از رومیان، رویداد بلندتر شدن روزها به دنبال انقلاب زمستانی را با شرکت کردن در مراسمی به منظور بزرگداشت زادروز میترا، در ۲۵ دسامبر جشن می‌گرفتند. این جشنها و سایر مناسک تا اول ژانویه ادامه میافت که رومیان این روز را نخستین روز ماه و سال جدید می‌دانستند.

کلیسای کاتولیک روم روز ۲۵ دسامبر را به عنوان زادروز مسیح برگزید تا به مراسم پاگانیسم در آن زمان معنا و مفهوم مسیحی بخشد. برای نمونه، کلیسا جشن زادروز میترا خدای نور و روشنایی را با جشن بزرگداشت زادروز عیسی که عهد جدید او را نور و روشنی جهان می‌نامد، جایگزین نمود. کلیسای کاتولیک با این امید که پیروان آیین میترا را به آیین مسیحیت وارد کند، به انها اجازه داد تا به عنوان بزرگداشت زادروز مسیح به برگزاری جشن و سرور خود در تاریخ معین شده پیشین ادامه دهند.
رسوم کریسمس

شخصیتی که امروزه به شکل پیرمردی مهربان و چاق است و با لباس سرخ رنگ و ریشی سفید و بلند، در هنگامه کریسمس در میان برگزار کنندگان این جشن ظاهر می‌گردد به چندین اسم شناخته می‌شود.

بابانوئل (Papa noel)، سانتا کلوز (Santa claus) و سنت نیکولا (Saint Nicola) از معروفترین این اسامی اند.
برگزاری کریسمس در کشورهای مختلف مسیحی بنا به سنت و رسم و رسوم آنان، تفاوتهایی نیز با یکدیگر دارد. اما مشترکات این مراسم این است که: مسیحیان برای جشن گرفتن میلاد عیسی مسیح به کلیساها می‌روند، در منزل یک درخت کاج را تزیین و چراغانی می‌کنند و در خیابانها و کوچه‌ها دسته دسته سرودهای پرستشی و شکر گذاری اجرا می‌نمایند.

پاسداشت رسوم بی پرستی
کتاب مقدس به شدت از بزرگداشت ایین های بت پرستی منع کرده و در انجیل متی  15: 6  حضرت عیسی بزرگان یهود را به خاطر رعایت نکردن سنت الهی و برپا داشتن سنت های جاهلی مورد نکوهش قرار میدهد .

تولد مسیح در اوایل پاییز

وقتی  به اناجیل باز میگریدم هیچ اشاره ای از سالروز میلاد مسیح نمیبینیم ولی پژوهشگران ، میلاد مسیح را در اعتدالین (بهار یا پاییز) واقع می‌دانند. چنانکه در انجیل متی آمده که در هنگام میلاد عیسی، «چوپانان گله‌های خود را به صحرا می‌بردند».

آیا تاریخ ها دقیق است ؟

سال دقیق تولد عیسی از نگاه باستان‌شناسان مشخص نیست. نظر یوسیبیوس، مورخ قدیمی کلیسا، این است که او ۵۲۰۰ سال پس از خلقت به دنیا آمد.  انجیل‌های متی و لوقا آن را در زمان هیرودیس، که سال ۴ قبل از میلاد مرد، قرار می‌دهند . لوقا همچنین عنوان می‌کند که تولد همزمان با سرشماری یهودیه، سال ۶ میلادی، بوده‌است. دانشوران معاصر تولد عیسی را بین ۴ و ۶ قبل از میلاد تخمین می‌زنند.

http://kelisa.blogfa.com/post-136.aspx