تفاوت های زن مسلمان و زن متجدد

در این مقاله می خواهیم میان زن عصر جدید ، كه شخصیت او بیشتر تحت تاثیر عناصر مدرنیسم و دوران پس از رنسانس است ، و زن مسلمان مقایسه كنیم و خصوصیات و تفاوت های هریك از آن دو را بر شماریم.
بسیاری از فرهنگ شناسان معتقدند كه اگر می خواهید وضعیت فرهنگی یك جامعه را بررسی كنید، باید وضعیت زنان را در آن جامعه مورد بررسی قرار دهید كه در آن جامعه به زن چگونه نگریسته می شود و زنان از چه موقعیتی بر خوردار هستند؟
جامعه شناسان معتقدند اواخرقرن بیستم جهان مواجه با دو تفكر و جنبش بزرگ اجتماعی بوده است، یكی تفكر پست مدرنیسم و دیگری جنبش زنان یا فمنیسم است . منظور و هدف از جنبش زنان یا فمنیسم استیفای حقوق زنان و ایجاد تساوی میان دو جنس زن و مرد می باشد. كه در دوره جدید بر اساس همین جنبش ، بسیاری از اندیشمندان و اهل فرهنگ به خاطر احقاق حق زنان و ایجاد تساوی حقوقی میان زن ومرد ، به تكاپو افتاده اند و در بسیاری از زمینه های فرهنگ به تولید محصولاتی پرداخته اند كه دارای ریشه های فمنیستی است از جمله تولید فیلم با مضمون و محوریت زن ، رمان، نمایشنامه ، عكس و نقاشی ، اعطای جوایز جهانی به زن در بسیاری از زمینه های علمی ، هنری و صنعتی ، اعطای منصب ها و پست های مدیریتی و كلیدی در سطوح بالای دولت و وزارت ، به وجود آوردن فرصت های تحصیلی در تمامی سطوح از جمله دانشگاه ، تاسیس موسسات و سازمان های فرهنگی با اسم و مدیریت زنان و پرداختن به حقوق زنان ، تغییر قوانین حقوقی و جزایی در دادگاه ها و نظام حقوقی كشورها به نفع زنان ، دادن اختیارات بیشتر به زنان در زندگی مشترك با مردان ، اعطای فرصت های شغلی ، حق رای و انتخاب در مسایل اجتماعی و سیاسی، حق شركت در انتخابات و احراز كرسی های مجلس و دولت و بسیاری از موارد دیگر كه در همه این امور، به خلاقیت ها و كوشش های زنان پرداخته شده و به شخصیت آنان احترام گذارده شده است .
باید گفت در یك جمع بندی كلی تمامی موارد برشمرده شده كه از مصادیق ایجاد تساوی حقوقی میان زن و مرد است ، قابل تقدیر و احترام است و ما در اینجا بدون آنكه به تحلیل حقوقی آن امور بپردازیم ، به دیده حرمت و ارزش به آنها می نگریم ، اما پرسشی جدی در اینجا مطرح است كه آیا مقصود از جنبش زنان تنها این بوده كه به تساوی حقوقی میان زن و مرد بپردازد و با نادیده گرفتن تفاوت های موجود میان زن و مرد، تنها تساوی حقوقی میان زن و مرد را اعلام كند ؟ و پرسش دوم اینكه آیا تساوی حقوقی میان زن و مرد تامین كننده تساوی انسانی میان زن و مرد هم می باشد ؟ یعنی اگر ما توانستیم با نادیده گرفتن تفاوت های خلقتی ، جسمی و روحی میان زن و مرد ، به تساوی حقوقی میان آن دو حكم كنیم ، در این صورت توانسته ایم به تساوی انسانی هم حكم كنیم؟
به نظر می رسد زنان در دهه های اخیر هر چند توانسته اند به مقداری از حقوق از دست رفته خویش دست یابند ، اما به نظر می رسد كوشش آنان در جنبش زنان یا فمنیسم بیش از آنكه در مسیر ایجاد و كسب تساوی انسانی میان زن و مرد و احترام به فضیلت های زنان باشد ، در مسیر تحقق این فكر بوده كه زن و مرد در همه امور حقوقی مساوی هستند و هیچ تفاوتی میان آنان وجود ندارد . اما ما باید بدانیم كه مسئله تساوی انسانی با مسئله تساوی حقوقی دو امر جداگانه هستند و هیچ ربطی به هم ندارند، در واقع می توان تصور نمود كه دو فرد از جهت حقوقی با یكدیگر تساوی نداشته باشند اما از جهت انسانی با یكدیگر مساوی باشند مثلاُ در یك اداره با وجود آنكه تمامی كاركنان می توانند از موقعیت سازمانی و اداری متفاوتی برخوردار باشند و حقوق متفاوتی را دریافت كنند اما این دلیل نمی شود كه رئیس اداره در انسانیت از مستخدم اداره برتر و از فضیلت های بیشتری برخوردار باشد و چه بسا ممكن است عكس این امر صادق باشد، از اینرو نه برتری انسانی دلیل می شود كه ما پست و حقوق را بر حسب آن اعطاء كنیم و نه تساوی در حقوق و موقعیت موجب می شود كه ما انسانها را از جهت فضیلت و انسانیت یكسان بدانیم. در حقیقت باید میان مسائل حقوقی و مسائل انسانی تفاوت قائل شد و آنها را از دو مقوله جداگانه تلقی نمود. در واقع مثل این می ماند كه در یك اداره اعلام بكنیم كه از جنبه حقوق و مزایا از این به بعد هیچ فرقی میان اعضای این اداره نیست و تمامی افراد چه آنان كه تحصیل كرده اند و دارای تخصص و اهمیت بیشتری برأی اداره هستند و چه آنها كه در پایین ترین سطح اداره هستند همه باید از حقوق یكسان برخوردار باشند و هیچ فرقی میان رئیس اداره و مستخدم آن اداره نیست و استدلال هم این باشد كه به این دلیل میان همه افراد اداره، به تساوی حقوقی حكم كرده ایم كه می خواهیم تساوی انسانی میان آنها رعایت شود . در واقع تصور ما این باشد كه با تفاوت حقوقی میان زن و مرد، آنها از جهت انسانی هم با یكدیگر متفاوت خواهند شد از اینرو ما برای تحقق تساوی انسانی میان زن و مرد ، باید تمام فرق ها را كنار بگذاریم..
از قضا فمنیسم به ویژه در كشورهای كمونیستی و بلوك شرق همین نتیجه را داد و در دل معدن ، صد متر داخل زمین زنان با تمام آسیب پذیری و ویژگی های جسمانی ، در كنار مردان مشغول به كار شدند تا اثبات كنند كه زنان با مردان مساوی هستند و تصورشان این بود كه با این عمل عدالت میان زن و مرد رعایت می شود و تعریفشان هم از عدالت همان معنای تساوی حقوقی و تساوی در تمامی فرصت های شغلی میان زن و مرد بود.
اما باید گفت كه عدالت به معنای تساوی نیست ، بلكه به معنای قرار گرفتن هر چیز در جایگاه خویش است یعنی اگر رئیس اداره با مستخدم اداره یكسان حقوق گرفتند این تساوی است ، اما عدالت نیست زیرا عدالت این است كه هر كس به میزان استحقاق و شایستگی خود حقوق بگیرد نه آنكه تفاوت ها را نادیده بگیریم و همه را یكسان بدانیم ، همچنین در جنبش زنان هم اینچنین است و بعضی تصور كرده اند كه اگر زن و مرد هر دو یكسان به یك كار بپردازند و حقوق مساوی بگیرند ، به تساوی میان آن دو حكم كرده ایم ، در حالی كه عدالت اقتضا می كند كه هر یك به میزان شایستگی و توانمندی خویش كار كند و حقوق بگیرد نه آنكه هر دو به یك كار یكسان بپردازند در واقع زن ومرد باید در زندگی و اجتماع نسبت به هم مكمل باشند و اگر هر یك به وظایف و توانایی خود عمل كرد ، عادلانه می باشد.
متاسفانه باید گفت زن عصر جدید كه محصول فكر او جنبش زنان یا فمنیسم است شاید به تساوی حقوقی و شغلی با مردان رسیده باشد كه البته ممكن است هنوز در بسیاری از جوامع هم تحقق نیافته باشد اما در آن جوامعی هم كه زن و مرد به این تساوی رسیده اند، هنوز تساوی انسانی به وجود نیامده است و همچنان زن عصر جدید بازیچه و مورد سوء استفاده قرار می گیرد. آن روز كه زن در خانه تحقیر شد و به بیرون از خانه كشیده شد ، بیسوادی برای او زجرآور گردید و به تحصیل پرداخت و توانست نیمی از تعداد دانشجویان دانشگاه ها را تشكیل دهد، و عنوان خانه داری را نپسندید و به به دنبال كار در بیرون خانه رفت ، در آن روز او تصور می كرد كه اگر این و ضعیت را تغییر دهد و مانند مردان لباس بپوشد ، تفریح كند، دوشادوش او در ادارات كار كند ، در این صورت می تواند به عدالت میان زن و مرد نزدیك شود و حق خود را از مردان بستاند اما او گمان نمی كرد كه تنها با این كار توانسته به تساوی حقوقی برسد اما تساوی انسانی و احترام به كرامت و فضیلت زن هنوز متحقق نشده است .
هنوز در تمامی جوامع مدرن كه سخن از تساوی زن و مرد بیان می گردد، استفاده از جنسیت زن برای آنان مد نظر است و زنان با تمامی آزادی ها مورد تحقیر جنسی واقع می شوند. اگر از همه زنان عالم پرسیده شود كه آیا دوست دارند كه تنها به خاطر زن بودن و به جهت جنسیت، به آنان توجه شود ، قطعاً همه آنها جواب منفی خواهند داد و این را ناپسند می دانند و همه آنها دوست دارند تا به خاطر فضیلت ها و كرامت هایشان مورد احترام مردان باشند نه به خاطر زن بودنشان . اما یك نگاه به دنیای امروز بیانگر این است كه مدرنیته در این زمینه دوگانه عمل می كند و استفاده از زنان در عرصه تكنولوژی به خاطر زور بازو و دانش علمی آنان نیست بلكه عصر مدرن بیش از این می خواهد از زن استفاده های دیگری بكند . امروزه ما می بینیم كه قرار دادن عكس یك زن هنرپیشه یا خواننده خوش سیما در ابتدای مجله ، یا استخدام یك دختر جوان و جذاب در شركت ها و یا تولید لباس ها و وسایل تزیین و آرایش زنانه ، به خاطر كرامت و احترام به زنان نیست بلكه این محصولات عصر مدرن به دنبال سود، لذت جویی، هوس ورزی و تحقق یك دنیای مبتنی بر لذایذ و شهوات است و انسان مدرن كه فكر او محصول رنسانس و تكنولوژی است ، اگر هم جنبش زنان یا فمنیسم را مطرح می سازد انگیزه او غیر از انگیزه پاك و بی آلایش زنانی است كه می خواهند مورد تحقیر واقع نشوند .
سزاوار بود كه زنان در جنبش خود تنها به احقاق حقوق خویش نمی اندیشیدند و به این امر هم توجه می كردند كه مردان در عین حال كه باید حقوق از دست رفته آنان را بدهند ، همچنین باید نگاهی انسانی به آنان داشته باشند و خوب بود زنان خود به محدودیت ها و میزان توانائی جسمانی خود اعتراف می كردند و بیان می داشتند كه مجبور نیستند تا در مشاغل سخت كار كنند ، بلكه مردان موظف به حمایت مالی از آنان می باشند و حداقل به این سخن ادیان گردن می نهادند كه در عین حال كه زنان نباید در كار سختی همچون معدن كار كنند، همچنین دارای حقوق مالی می باشند و این عین عدالت می باشد. اما ما می بینیم هم زن در كارهای سخت شركت كرد و با این راه از زحمت مردان كاست و هم مانند گذشته مورد سوء استفاده مردان قرار گرفت .
زن در دوره گذشته به جهت روحیه مرد سالاری مورد ستم قرار می گرفت و با بچه أی كه به پشت خود گره بسته بود در زمین های كشاورزی كار می كرد و مردان در قهوه خانه ها چای می خوردند و سیگار می كشیدند . اما امروزه كه زنان به مقداری از حقوق خویش رسیده است ، باز مورد سوء استفاده قرار می گیرد و در عین حال كه از بار مالی و زحمت مردان می كاهد ، اما همچنان در نگاه اجتماعی به خاطر جنسیتش و زن بودن مورد توجه است. سزاوار بود كه در جنبش زنان به این امر توجه می شد كه باید برای زنان زمینه رشد و كمال را فراهم نمود ، نه آنكه به بهانه آزادی زنان از سنت های دینی و بومی آن مقدار احترامی را هم كه زنان به واسطه مذهب و آداب و رسوم عرفی دارا بودند ، از دست دهند ، به نظر می رسد مقداری از آن ستم كه امروز زنان به خود می بینند ، به خاطر كوتاهی خودشان است ، اگر زنان خود در برابر سوء استفاده های موجود از آنان در عرصه تجارت، تبلیغات ، زمینه های فرهنگی ، اینترنت ، ماهواره ها و دنیای انفورماتیك از خود عكس العمل نشان می دادند،‌ به مراتب برای آنان بهتر و عزت آورتر بود، به طوری كه به جرئت می توان گفت، مهمترین ویژگی زن كه درعصر مدرن، مورد توجه قرار می گیرد، جنیسیت و زن بودن او است و این خصوصیت بیش از همه ی دیگر عناصر ، حتی در ایجاد جنبش زنان یا فمنیسم هم دخالت داشته است.
اما بر خلاف عصر مدرن و دنیای متجدد، مهمترین ویژگی زن از نگاه ادیان، روح لطیف و پاك اوست و زن در آموزه های دینی و سخنان پیشوایان دینی مظهر و تجلی زیبایی ، لطف و رحمت خداوند است . اگر زن مسلمان مورد توجه متون دینی قرار می گیرد به خاطر جنسیت او نیست و هیچگاه در سخن ادیان زن به خاطر زن بودن ، مورد توجه قرار نگرفته است ، حتی اگر زن با صفات و وظایفی همچون تربیت فرزند ، مادر بودن ، شوهر داری و یا صفاتی از این دست مورد خطاب قرار می گیرد این امور در حوزه وظایفی است كه به طور مساوی هم بر دوش مردان و هم به دوش زنان نهاده شده است. همانطور كه در دین برای مردان یك سری وظایفی بر شمرده شده است برای زنان هم اینچنین است، ولی هر گاه مردی یا زنی در دین مورد توجه و تجلیل قرار گرفته است و از او به نیكی یاد می شود به خاط ارزش های انسانی او است و این امر در واقع بها دادن به كرامت و فضیلت های انسانی است . و همانطور كه بیان شد فضیلت ها و ارزش های انسانی امری فرا جنسیت است و هیچ ربطی به جنس زن و یا مرد ندارد ، هرگاه زنی یا مردی به تكالیف انسانی و بر آمده از آفرینش خویش عمل كند ، مورد تجلیل قرار می گیرد و به عظمت یاد می شود .
در ادیان زنان بزرگی پا به عرصه وجود گذاشته اند كه اگر دقت شود ، عظمت آنان به خاطر صفاتی است كه دارا هستند ، زنانی همچون فاطمه زهرا سلام الله علیها، مریم مقدس ، آسیه ، زینب كبری، مادر ترزا ، برنادت سوبیرو، عدویه رابعه و بسیاری از زنان دیگر كه اگر بخواهیم به صفات مشترك در همه آنها اشاره كنیم باید به پاكی ، پارسایی، بندگی، و صفای باطن آنها اشاره كنیم ، كه همه این ویژگی ها ، جدای از جنسیت و زن بودن است .
زن در ادیان دارای كرامت و ارزش وجودی است ، نگاهی به تاریخ اسلام ، بیانگر این است كه زمانی پیامبر اسلام برانگیخته شد كه زن در فرهنگ عرب به صورت مال التجاره و بی ارزش تلقی می شد ، وقتی به یك مردی خبر می دادند كه همسر تو دختر زائیده است، به جهت آنكه دختر مانند پسر نمی توانست نان آور خانه باشد، از اینرو به تعبیر قرآن صورت او از ناراحتی سیاه می شد و از شدت عصبانیت دختر معصومش را زنده به گور می كرد . در واقع دختر و جنس زن فقط برای مردان آن دوران دارای ارزش مالی وكالا تلقی می شد و هیچگونه ارزش انسانی و حقوقی نداشت .
در این جامعه ، پیامبر ص تساوی انسانی زن و مرد را اعلام نمود و قرآن فرمود كه بهترین فرد از زن و مرد نزد خداوند ، كسی است كه تقوی پیشه كند . در راستای ارزش زنان پیامبر اسلام ص ملاك شرافت مرد را احترام به زن دانست و فرمود: «انسان كریم و بزرگوار به زنان احترام می گذارد و انسان پست و بی ارزش به زنان بی حرمتی می كند» در واقع پیامبر زن را ملاك كرامت و ارزش فرد و جامعه قرار می دهد. همچنین درزمانی پیامبر(ص) دست دختر خویش را بوسید كه داشتن دختر حقارت تلقی می شد و آنگاه پیامبرص فرمود كه نسل من از دخترم ادامه می یابد كه دختران درنظام حقوقی آن دوران از هیچگونه استقلال مالی برخوردار نبودند . بنابراین اگر می خواهیم نظر دین و پیشوایان دین را به جنس زن مورد توجه قرار دهیم ، باید انسان شناسی و افكار مردم آن دوران را مورد توجه قرار دهیم تا آنگاه بفهمیم كه پیامبر ص چه سنت هایی را تغییر داده است .
پیامبرص نه تنها حقوق زنان را به رسمیت شناخت و آنها را بهره مند از ارث، دیه ، نفقه، مهریه نمود و با این امور به زنان استقلال مالی بخشید ، بلكه برای آنها جایگاهی انسانی قائل شد و از جهت انسانی آنها را مساوی با مردان دانست . در سخنی پیامبر ص فرمود كه زنان به مانند گل شكننده و آسیب پذیر هستند و نباید به آنان فشار روحی و جسمی وارد ساخت « زنان ریحانه هستند ».
اسلام علاوه برآنكه برای آنان كرامت معنوی و انسانی قائل شد و به آنان استقلال مالی داد بلكه به مردان توصیه نمود كه در كارهای سخت جسمی و بدنی نباید به آنان فشار آورند و این امر خود نقدی است بر آنان كه در جنبش زنان خواستند سختی های كار جسمانی را بر دوش زنان بگذارند و با این وجود از تساوی مرد و زن سخن راندند. اسلام علاوه برآنكه برای زنان نظام حقوقی قائل شد، آنان را از كارهای سخت و تامین معیشت معاف نمود و این كار را از وظایف مردان دانست. پیامبرص در سخنی به مردان می گوید ، زنان اسیران دست شما هستند پس با آنان مدارا نمایید كه این سخن حاكی از عظمت و شرافتی است كه زنان مومن و مسلمان در دین دارا هستند
بنابراین زن مسلمان ، زنی است كه هم به جنبه انسانی او و هم به جنبه حقوقی او یكسان توجه می شود و در این عین حال خداوند او را از سختی های كار جسمانی معاف نموده و سختی های كار را از دوش آنان برداشته است . از اینرو به نظر می رسد كه زن معاصر و متاثر از مدرنیته به مراتب نقد پذیرتر از زن مسلمانی است كه در قرآن و سنت توصیف شده است و متاسفانه شخصیت او بر خلاف زن مسلمان، بیش از هر چیز تحت الشعاع جنسیت و زن بودن قرار گرفته است نه بر اساس فضیلت ها و كرامت های انسانی او.

از كلیه دوستان عزیز تقاضا دارم از هر گونه مغالطه توهین و دشنام نسبت به هر شخص یادین یا مكتبی بپرهیزند و صرفا جهت تنویر اذهان به بحث های منطقی ومستند بپردازند در غیر این صورت مطالب ارائه شده كاملا حذف خواهد شد

با سلام و تشکر فراوان از آقای حسینی به خاطر موضوع بسیار بجاشون.
من هم به عنوان یک کوچکترین واقعا با طرح این بحث و در خلال ان روشن کردن خیلی چیزها در مورد مسئله زن موافقم و تمام تلاشم رو در این زمینه میکنم . امیدوارم که تو یه محیط به دور از جنجال بتونیم با هم تبادل نظر و اطلاعات کنیم و به امید روزی که هممون بتونیم به دور از هر تعصب کوری عقاید مخالف رو هم بشنویم و فقط برای یه لحظه هم که شده بهشون فکر کنیم .

پیام در تاریخ 84/3/31  ساعت: 15:06 توسط مریم محمودی ویرایش شد.

chera zanane ma dar jame e tanah be cheshme kala dide mishan.
vaghan dard nake vaghti khanoumi varede maghaze mishe va aghaye maghaze dar aval be zaher va saro vaze khanoum negah mikone baad age azin khanouma ye antik bood ba jouno del javab mide vagar na ye khanoume sangin va bavaghar bood koli sar midavoonadesh.
chera?

من هم در اون بحثها شرکت کردم.اما گوشی برای شنیدن نبود.فقط تعصب کورکورانه و میل به کرسی نشوندن نظرات بود نه هیچ چیز دیگه ای.
دوست دارم اینجا خیلی چیزها یاد بگیرم.

دوستان عزیز و گرامیم سلام....متاسفانه در کلوپ طرفداران حقوق زن دو نفر از اعضای کلوپ به بهانه ی این که به اسلام توهین نموده اند اخراج شده و تمامی نوشته هاشون از صفحه ی کلوپ حذف گردیده است....من بیش از اینکه برای این موضوع متاسف باشم برای این امر ناراحت و متاسفم که اینگونه برخوردهای سلبی و حذفی به پای اسلام گذاشته می شود و تصویر ناجور و نامناسبی که در طی این سالها از اسلام مبین در اذهان جوانان ایجاد شده به واقعیتی ولو پوچ تبدیل می شود...من موافق ان عمل نابخردانه نیستم و موافق این هم نیستم که ناآگاهی رو با اینگونه برخوردهای کودکانه و نامناسب از جمیع آگاهی ها محروم کنیم... من متاسفانه نمیدونم که اون دو جوان چه مطلبی رو نوشتن که منجر به اخراجشون گردیده ولی از همین جا اعلام می کنم که به چالش کشیدن دین توسط یک جوان عین ایمان است و روشن کردن این دوستان باید توسط اهلش و علمای علم انجام بگیرد والا همیشه می توان از آخرین قدرت در اولین اقدام استفاده کرد...تبعات این برخورد به حساب اسلام و جامعه متدینین گذاشته می شود...درحالیکه اهل دانش می دونن که نباید با فردی که نسبت به مساله ای جهل داشته و سخنان شیویایی نمی گه چطور برخورد کنند....تا اونجا که من مطلع شدم اون دو جوان یکسری از بیانات شریف امیرالمونین علی(ع) رو در کلوپ آورده و طلب معنای اونو می کردند ولو اینکه این طلب معنا همراه با بغض و جنبه ی تخریبی افراطی داشته باشد نباید با گوینده برخورد سلبی و یا حذفی صورت بگیرد....در جای جای تاریخ اسلام می خوانیم که کسانی بودند که با تشکیک در امر وحدانیت پروردگار به نزد اولیا و ائمه ی دین آمده اند که دوستان شریفم بر این موضوع احاطه داشته و از داستانهای آن مطلعند ولی هیچگونه برخورد قهری از سوی اولیا و ائمه ی دین با آنان صورت نگرفته است....چرا؟....واضح است که تکلیف جاهل با کافر مشخص و بین این دو فرق است..فرقی آشکار و واضح....حال از همین فرصت استفاده کرده و موضوعی را که یکی از اعضای آن کلوپ مطرح کردند رو به عرض شریف دوستانم می رسانم تا پیرامون آن بحثی آگاهانه و منجر به نتیجه حاصل شود:
یکی از ایراداتی که این دوستان به قوانین فقهی اسلام وارد آورده اند این است که چرا کلیه ی حقوق خانوادگی در زمان ازدواج به مرد واگذار می شود؟...نظیر طلاق...که از زن هیچ سئوالی در این باب نمی شود و مرد هر زمان که بخواهد می تواند زن را طلاق دهد.
البته جوابهای بسیاری برای این امر وجود دارد که از دوستان اندیشمندم خواهش می کنم که در این باب به دور از هرگونه شائبه ی افراطی به بحث روشنگرانه بپردازند تا بتوان از جمیع جهات به نتیجه ی مطلوب رسید...
چون بحث یک لیدر توانمند هم نیاز دارد تا اجازه حاشیه پردازی و یا انحراف از معیار در بحث را ندهد من پیشنهاد می کنم که برادر گرامی و مدیر محترم این کلوپ آقای سید محمد حسینی خود مسئولیت اداره ی این مباحثه را بر عهده بگیرند....تا بعد...

با اجازه ی مدیر محترم کلوپ یک لاگ با عنوان((زن امروز محصول یک کهن الگوست نه اسلام)) باز می کنم وادعای خودم را به صورت مستند به بحث می گذارم.

پیام در تاریخ 84/3/24  ساعت: 13:06 توسط مهدی ش ویرایش شد.

از دیدارتون و شركت در بحث هاتون خیلی خوشحال هستم.
امیدوارم به دیدگاه ها و اندیشه های جدیدی دست پیدا كنیم.