بدترین بلایی كه كافران و منافقان، دچار آن می‌شوند، چیست؟


پاسخ: كافر و منافق همواره در شكّ و تردیدند و هیچ بلایی بدتر از این نیست كه انسان سرگردان باشد.
خداوند سبحان در تبیین عذاب منافقان و كفار می فرماید «فَهُم فی رَیْبهم یَتَردَّدُون» توبه/45 [اینها در شكشان سرگردانند و راه خروج ندارند.] همواره در یك مدار بسته دور می زنند.

كسی كه راه را می شناسد مردّد نیست؛ از آن راهی كه آمده بر می گردد. ولی كسی كه به راه آشنا نیست، بیراهه می رود، لذا بر می گردد، دوباره حركت می كند، این ردّ مكرّر را تردید می گویند. و ردّ مكرر در اثر نابینایی است. كافر و منافق چون راه را نمی بینند همواره در شك بوده و عمری را در عذاب تردید می گذرانند. در همان مدار بسته شك مكرّر، از سمتی به سمت دیگر حركت می كنند و به نتیجه نمی رسند.

تعبیر دیگر قرآن كریم این است كه دلهای آنان گرفتار تردید است «إِلّا أَن تَقطع قُلوبُهم» توبه/110، این قلب، بسته، نا آشنا و سرگردان است، مگر آنكه دل تكه تكه و تقطیع بشود. قلب كافر و منافق همواره گرفتار عذاب الیم است و نمی داند به چه كسی تكیه كند؛ از این رو خدای سبحان در نقل بیان رسول خدا می فرماید «فَأَین تَذهَبون» تكویر/26 [كجا می روید؟] راه غیر از این است.

 این آیه نشانه آن است كه انسان عبادت كننده هدف دارد و راه را بلد است و به مقصد هم می رسد. و انسانی كه اهل عبادت نیست، نه راه را بلد است، نه هدف دارد و نه می داند به كدام سمت برود؛ لذا رسول خدا می فرماید «فأین تذهبون» كجا می روید؟

خدای سبحان رسولش را ستوده می فرماید من پیامبری را فرستادم كه هم هدف دارد و راه بلد است «وَالنَّجم إِذا هَوی * ما ضَلَّ صاحِبُكم و ما غَوی» نجم/1 و 2 [سوگند به ستاره وقتی كه به شما نزدیك شده و نور می دهد، رهبر و پیامبر شما نه گرفتار غوایت و ضلالت است و نه بی هدف.] چون ضلالت بی راهی است. و كسی كه نمی داند چه كند بی هدف است؛ و آن كس كه می داند چه كند اما راه را بلد نیست ضالّ و گمراه است.

مانند مسافری كه می داند باید به سمت مكّه حركت كند و هدفش زیارت كعبه است پس او هدف دارد؛ ولی راه را بلد نیست. كسی كه باید راهنمای او باشد هم باید از هدف او با خبر باشد و هم راه آن هدف را بشناسد. انسان چون مسافری است كه عوالمی را پشت سر گذاشته و عوالمی را پیش رو دارد؛ هم هدف دارد و هم راه. انسان كامل هم هدف را می شناسد هم راه را می داند و آن، كسی نیست جز امام و پیغمبر كه باید رهبری مردم را به عهده بگیرد.

انسان مؤمن، چون هدف و راهی مشخص دارد مطمئن و راحت است بدون اینكه سرگردان باشد. قرآن مؤمنان را می ستاید و در جنگها وقتی از آنان یاد می كند، می فرماید «فَأَنزلَ السَكینة عَلیهم و أَثابَهم فَتحاً قَریباً» فتح/18 یا «أَنزل السَكینَتة فی قُلوب المُؤمنین» فتح/4. پیامبر و مؤمنان را با سكونت و طمأنینه و آرامش می ستاید. پس مؤمن در سكونت و آرامش و كافر در تردید است. انسان مردّد آرام ندارد و به مقصد هم نمی رسد

حتما به کتاب خاطرات همفر مراجعه کنید به جواب همه سوالاتتون میرسین.

سایت برتر بازیگران با 10000 عکس باورنکردنی

www.pcdata.ir

منم این حرفو خیلی بهشون میزنم ولی كسی نمی خواد قبول كنه كه وهابیت یك فرقه هستو نجس

به زور می خوان بقبولونن كه خیر اصلا نجس نیستند

برادر بزرگوارم شما خودتون عرض می فرمائید كه وحی یا نبوت از جانب خدا رو قبول داشته باشند ولی به نظره شما محمد عبدالوهاب از جانب خداوند مبعوث شده بود؟

دوست شما یك بهایی بوده نه یك وهابی جالبه كه بدونین من هم اطلاعاته كاملی از بهائیت دارم و سخت در پی مبارزه با آن البته اطلاعات من نسبت به شما بسیار ناچیزه ولی این سوال رو از شما می پرسم...واقعا بهائیت را چیزه برتری یافتین یا اعتقاداتشون براتون قانع كننده بوده؟

 تمامی علمای دینیمون همانطور كه در رساله ها آورده اند كه نداشتن كتاب الهی باعث نجس بودنه دین میشه

این كلام خیلی سادست و كاملا منطقی و هیچ اشكالی نداره اگه قبول كنیم بهائیت و وهابیت یك فرقه ضاله هستند و نجس می باشند

آقا ما شرمنده من خودمم نمیدونم چرا این كارو كردم!!!

حتما یه فكری كرده بودم دیگه!!!

وهابیت اولا دین محسوب نمی شود بلکه یک فرقه می باشدکه طبق نظرعلمای شیعه جزو فرقه ضاله محسوب می شودمثل (علی اللهیا)این فرقه توسط شخصی سنی محمدعبدالوهاب باپشتوانه ی انگلیس توسط مامور مخفی انها مصدر همفر باکمک مالیه

ال سعودبه وجود اومده.............................

برااطلاعات بیشتر به کتاب خاطرات مصدر همفر مراجعه کن ویادرگوگل وهابیت رو سرچ کن