مسجدالاقصی

مسجدالاقصی نام مسجدی است، که در بخش شرقی شهر بیت‌المقدس (اورشلیم) قرار دارد. این مسجد در سال 710 میلادی ساخته شد. مسلمانان نخست به سمت بیت المقدس نماز می‌خواندند. این نام هم چنین در آیه اول سوره اسراء آمده‌است، که اشاره به معراج و سیر محمد از مسجدالحرام به مسجدالاقصی و از آ ن جا به آسمان دارد:

"سبْحَنَ الَّذِى أَسرَى بِعَبْدِهِ لَیْلاً مِّنَ الْمَسجِدِ الْحَرَامِ إِلى الْمَسجِدِ الاَقْصا الَّذِى بَرَكْنَا حَوْلَهُ لِنرِیَهُ مِنْ ءَایَتِنَا إِنَّهُ هُوَ السمِیعُ الْبَصِیرُ" «منزّه است آن [خدایى‏] كه بنده‏اش را شبانگاهى از مسجد الحرام به سوى مسجد الأقصى- كه پیرامون آن را بركت داده‏ایم- سیر داد، تا از نشانه‏هاى خود به او بنمایانیم، كه او همان شنواى بیناست. [۱] این آیات در سال 621 میلادی یعنی حدود 90 سال پیش از ساخت مسجدی با همین نام در بیت المقدس یا اورشلیم نازل شده است و لذا جز تشابه اسمی دلالتی بر آن ندارد.

همچنین باید توجه داشت مسجد در قرآن به معنای کلیسا و کنیسه هم به کار رفته است.

مسجدالاقصی حدودا ۱۴ کیلومتر تا رام الله مرکز اداره موقت فلسطین فاصله دارد. دولت اسرائیل و یهودیان ساکن بیت المقدس(اورشلیم) اعتقاد دارند که بقایای معبد «هیکل»(معبدی که سلیمان نبی به دستور خداوند ساخت و شرح آن در کتاب مقدس، بخش عهد عتیق آمده است)در زیر مسجدالاقصی قرار دارد وبرای تخریب مسجدالاقصی و احیای آن معبد تلاش می کنند.[۲]از جمله تلاش مایكل دینس روهن در 21 اگوست 1969(30/5/1348) که در این آتش سوزی در قسمت جنوب شرقی در حدود دویست متر مربع از سقف مسجد کاملاً منهدم گردید و گنبد مسجد در پنج نقطه سوخت. همچنین یکی از آثار متبرک مسجد و یک منبر مخصوص که هشتصد سال سابقه داشت نیز کاملاً از بین رفت.

موقعیت مسجدالاقصی

عامه گمان می کنند که مسجدالاقصی همان قبه الصخره، یعنی گنبد طلائی که بر روی صخره مقدس قرار دارد، است. همچنین بیشتر مسلمانان گمان می کنند که مسجدالاقصی که در قرآن آمده است همان مسجدالاقصی واقع در بیت المقدس فعلی است ،که همانطور که اشاره شد تاریخ ساخت مسجدالاقصی فعلی واقع در بیت المقدس سالها پس از نزول قرآن است. بنیانگذار مسجد الاقصی فعلی خلیفه دوم عمر و کامل کننده آن ملک مروان بوده است.[۳]

در احادیث متعدد از امامان شیعه مسجدالاقصی که در قرآن آمده است نه در بیت المقدس و نه در روی زمین بلکه در آسمانها اعلام شده است.[۴]

تقدس مسجد الاقصی

معمولا گفته می شود مسجد الاقصی یکی از مقدس ترین اماکن اسلامی برای مسلمانان است. مثلا در برخی احادیث اهل تسنن گفته می شود،این مسجد، سومین حرم شریف پس از مسجد الحرام و مسجد النبی در مکه و مدینه است.[۵] همچنین نقل است که آدم مسجد الاقصی را ساخته و زیر بنای آنرا چهل سال پس از ساختن بیت الله الحرام بنا به دستور خداوند نهاده است.[۶]

اما احادیث متعددی در اهل تشیع این موضوع را رد می کند. در بیشتر کتب حدیثی شیعه، فصلی به نام "برتری مسجد کوفه بر مسجد الاقصی" وجود دارد.[۷][۸] در حدیثی از جعفر صادق راوی چنین می گوید:[۹]

سَأَلْتُهُ عَنِ الْمَسَاجِدِ الَّتِی لَهَا الْفَضْلُ فَقَالَ الْمَسْجِدُ الْحَرَامُ وَ مَسْجِدُ الرَّسُولِ قُلْتُ وَ الْمَسْجِدُ الْأَقْصَى جُعِلْتُ فِدَاكَ فَقَالَ ذَاكَ فِی السَّمَاءِ إِلَیْهِ أُسْرِیَ رَسُولُ اللَّهِ ص فَقُلْتُ إِنَّ النَّاسَ یَقُولُونَ إِنَّهُ بَیْتُ الْمَقْدِسِ فَقَالَ مَسْجِدُ الْكُوفَةِ أَفْضَلُ مِنْهُ

ترجمه:از او در مورد مساجدی که فضل دارند سوال کردم، گفت: مسجد الحرام و مسجد الرسول، گفتم فدایت شوم و مسجد الاقصی؟ گفت آن در آسمان است. رسول خدا به سمت آن سیر کرد. گفتم مردم می گویند آن در بیت المقدس است، پس گفت مسجد کوفه از آن افضل است!

البته بیت المقدس و نه لزوما مسجد الاقصی، اولین قبله مسلمانان بوده است، جایی که در دوران اولیه پیامبر اسلام به سوی آن نماز می خواندند. و در برخی احادیث شیعیان مسجد بیت المقدس مورد تقدیس قرار گرفته است.[۱۰]

البته صرف نظر از اعتقادات دینی مسلمانان ، قدمت بیش از یکهزار ساله این مسجد نیز سبب اهمیت تاریخی این مسجد است.

مراجع

↑ قرآن 17:1(ترجمه فولادوند)

↑ توفیقی حسن .كتاب اشنایی با ادیان بزرگ .چاپ نهم .صفحه 88

↑ ویکی پدیا انگلیسی http://en.wikipedia.org/wiki/Al-Aqsa_mosque

↑ تفسیر القمی، ج‏2، ص: 244 و مستدرك‏الوسائل ج : 3 ص : 409

↑ مسند ابی داوود ص ۱۹۲

↑ مسند ابی داوود نقل از ابوذر غفاری ص ۶۷

↑ مسترک الوسائل ج۳ ص۴۰۷ بَابُ اسْتِحْبَابِ اخْتِیَارِ الْإِقَامَةِ فِی مَسْجِدِ الْكُوفَةِ وَ الصَّلَاةِ فِیهِ عَلَى السَّفَرِ إِلَى زِیَارَةِ الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى‏

↑ وسائل الشیعه ج۵ ص۲۶۱ بَابُ اسْتِحْبَابِ اخْتِیَارِ الْإِقَامَةِ فِی مَسْجِدِ الْكُوفَةِ وَ الصَّلَاةِ فِیهِ عَلَى السَّفَرِ إِلَى زِیَارَةِ الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى

↑ بحارالأنوار ج : ۹۷ ص : ۴۰۶

↑ بحارالأنوار ج : ۹۹ ص : ۲۷۰ باب فضل بیت المقدس

منابع

بکر،سید، عبدالمجید، (اشهر المساجد فی الاسلام) مطابع سحر ، جده، عربستان سعودی: ، چاپ أول، انتشار سال ۱۹۸۵ میلادی. (به عربی).

مهندس: نجم، رائف، یوسف، (کُنـُوز الـقُـدس) چاپ المجمع الملکی لبحوث الحضارة الاسلامیة، عمان: اردن، ، چاپ ۲۵، انتشار سال ۱۹۸۳ میلادی. (به عربی).

توفیقی.حسن."اشنایی باادیان بزرگ "سازمان مطالعه و تدوین كتب علوم انسانی دانشگاهها(سمت) و موسسه فرهنگی طه و مركز جهانی علوم اسلامی . چاپ نهم. صفحه 88. (فارسی).

صخره مقدس

«صخره» که در زیر قبة الصخره قرار گرفته‌است. سمت جنوب در جهت بالای تصویر استصخره یا صخره مقدس به سنگی گفته می‌شود که در زیر قُبَّةُ الصّخره در بیت‌المقدس در فلسطین واقع است. این صخره، سنگی است که برای سه دین اسلام، مسیحیت، و یهودیت مورد احترام است.

مشخصات صخره

صخره قطعه سنگ یک تکه بزرگی است که در اصل قلهٔ کوهی بوده‌است و لذا سطح بیرونی آن به صورت هرم از کف قبه الصخره به اندازهٔ یک متر و نیم بلندتر بوده و بر آمده می‌باشد. این صخره که سخت است دارای رنگ سفید مایل به کرم و تقریباً مانند نوعی مرمر به نظر می‌رسد. در أثر زلزلهٔ سال ۱۰۶۷، تَرکی بر روی صخره ایجاد شد که هم اکنون قابل مشاهده‌است.

طول صخره از شمال به جنوب ۵/۱۷ متر و عرض آن از مشرق به مغرب سیزده متر و ارتفاع آن یک تا دو متر است.

صخره در یهود

صخره محلی است که زمین از آنجا گسترده شده‌است.

صخره محلی است که بدن آدم از خاک آن خلق شده‌است.

صخره محلی است که آدم و هابیل قربانی خود را برروی آن به خدا تقدیم کردند.

صخره محلی است که ابراهیم فرزند خود اسحاق را بر روی آن می‌خواست ذبح کند.

در زمان برپائی معبد سلیمان سالها صخره قدس الاقداس یا مقدس ترین مقدسات بوده‌است و صندوق عهد بر روی آن قرار داشته‌است.

 صخره در اسلام

در منابع اسلامی چنین آمده‌است:

صخره محلی است که پیامبر اسلام از روی آن سوار بر براق شده و به معراج رفت.

صخره محلی است که پیامبر اسلام در روز وقت معلوم[۲] یعنی روزی پس از ظهور مهدی(ع) ابلیس را بر روی آن به قتل می‌رساند.[۳]

صخره محلی است که اسرافیل بر روی آن خواهد ایستاد و در صور خود به عنوان آغاز روز قیامت خواهد دمید.[۴][۵]

منابع

↑ البرهان فی تفسیر القرآن، ج‏۴، ص: ۷۳۲

↑ قرآن ۱۵:۳۸

↑ تفسیر القمی، ج‏۲، ص: ۲۴۶

↑ البرهان فی تفسیر القرآن، ج‏۴، ص: ۷۳۲

↑ قرآن ۵۰:۴۱

قبةالصخره

قبه الصخرهقبه الصخره به عربی ( قبة الصخرة المشرفة ) ، قبه الصخره یکی مهم‌ترین معالم معماری اسلامی بعد از مسجدالاقصی در بیت‌المقدس در فلسطین است . این مسجد قبه الصخره تقدس خاصی نزد مسلمانان دارد. همچنین یکی از قدیمی‌ترین نمونهٔ فن معماری ارزشمند حضارهٔ اسلامی است.

صخره

مقصود از صخره در اینجا، سنگی است که برای سه ادیان آسمانی: اسلام، مسیحیت و یهودیت مورد احترام است. در اثر آمده ‌است که در شب معراج محمد پسر عبدالله پیغمبر اسلام از روی این صخره سوار بر براق و به معراج رفت. در سفرنامه ناصرخسرو آمده که به هنگام ورود پیامبر به مسجد، آن صخره پیش پایش از زمین بلند شد و پس از عروج‌اش، آن سنگ دیگر روی زمین برنگشت و تاکنون نیز بین زمین و هوا ایستاده ‌است.

طول و عرض صخره

طول صخره از شمال به جنوب ۵/۱۷ متر و عرض آن از مشرق به مغرب سیزده متر و ارتفاع آن یک تا دو متر است.

گنبد طلایی

گنبد طلایی قبه درست بر روی صخره قرار گرفته‌است. در صحن صخره، هشت چاه وجود دارد. بنای قبة را که بر روی این صخره واقع شده‌است، به دستور خلیفهٔ اموی عبدالملک بن مروان مابین سالهای (۶۹۱ _ ۶۹۲) میلادی ساخت شده‌است. خلیفه عبد الملک برای اینکه بتواند هزینه و مخارج این عمارات را تأمین نماید، دستور داد خراج و مالیات هفت سال سرزمین مصر را به این کار اختصاص دهند. قبهٔ المشرفه در بالاترین نقطهٔ حرم قدسی الشریف قرار دارد، وقبه الشریفه در مرکز شکل عدد (۸) واقع وطول ضلع آن (۲۰،۵۹ متر) و ارتفاعش (۹،۵۰) متر می‌باشد.

گنبد طلایی در زمان اشغالگران صلیبی

در سال ۱۰۹۹ میلادی ، اشغالگران صلیبی این گنبد زیبا [قبه] را به کلیسا تبدیل نمودند و بر روی صخره ، جایگاهی برای "قربانی" قرار دادند، اما الملک الناصر صلاح الدین‏ ایوبی پس از فتح بیت المقدس آثار صلیبیون را از بین برد و گنبد را تزیین نمود و دیوارها را با سنگ مرمر پوشانید . در دوران پادشاهان ایوبی و ممالیک مصر و خلفای‏ عثمانی به تعمیر و مرمت ساختمان مسجد اهمیت فراوانی‏ دادند، چنانکه زیبایی های‏ هنر معماری اسلامی در مسجد به فراوانی دیده می‏شود .

زیبایی قبه الصخره

قبة الصخره یکی از زیباترین اماکن مقدسهٔ روی زمین است و از نظر سبک معماری، نقشه و ساختمان از معدود ساختمان‌های بی نظیر جهان محسوب می‌گردد، زیرا دارای سه شاخص عمده در ساختمان می‌باشد که در دیگر مساجد و اماکن مقدسه مشاهده نمی‌گردد ، ساختمان مسجد قبه الصخره کلاَ بر روی سکوئی ذوزنقه‌ای شکل واقع شده که ابعاد آن عبارت‌اند از :

ضلع شمالی ۱۵۰ متر.

ضلع جنوبی ۱۲۵ متر .

و اضلاع دو طرف هر یک ۱۶۰ متر .

قبة الصخره به علت زیبایی بسیار و همچنین ارزش و بهای زیادی که خلفای اسلامی برای آن قائل شده‌اند، در نظر مسلمین پر اهمیت تر از بنای مسجدالاقصی فرض شده‌است ، در صورتی که این چنین نیست .

گنبد طلایی وحرم شریف

گنبد طلایی قبه تقریباً در میانهٔ حرم شریف واقع گردیده ، سه متر و نیم از کف و صحن حرم شریف بلند تر است و با هشت پلکان از چهار طرف به صحن حرم مربوط می‌شود ، این پلکان‌ها را در اصطلاح موازین می‌نامند . طول بعضی از این پلکان‌ها زیاد بوده و با معماری بسیار زیبایی ساخته شده‌است که با محاذات ستون‌ها و طاق‌هایی بر روی آن‌ها ، منظره دروازه‌هایی را پیدا می‌کند که با شکوه خاصی در اطراف سکو دیده می‌شود . به نحوی که شخص از پایین احساس می‌کند که از دروازهٔ بزرگی باید وارد مسجد شود . در جستجوی علت احداث این سکو چنین بنظر می‌رسد که برای حفظ حالت طبیعی صخره مقدس که قلهٔ کوه بوده و برای تبدیل شیب تند اطراف آن به یک سطح مسطح و صاف بنا گردیده‌است.

ehio_10_Dome_of_the_Rock_Section.jpg">

شکل قبة الصخره

معماری قبةالصخرهبر خلاف دیگر مساجد جهان، واماکن و ساختمان‌های مساجد و اماکن مقدس که معمولاً مستطیل شکل هستند، شکل قبه الصخره از یک هشت ضلعی منظم تشکل گردیده که طول هر یک از اضلاع آن ۲۰/۱۹ متر و قطر آن ۸۶/۵۴ متر است.

همچنین ساختمان قبةالصخره باز هم برخلاف ساختمانهای مساجد معمول فقط دارای یک گنبد بزرگ می‌باشد که قطر آن ۷۷/۲۳ متر و ارتفاعش ۲۱ متر می‌باشد. ارتفاع ساختمان از کف تا انتهای گنبد ۳۳ متر است.

درون قبه الصخره

در داخل ساختمان دو ردیف ستون بر روی دو دایره متحدالمرکز قرار دارد . در دایره بزرگ هشت ستون بزرگ است که بین آنها نیز ۱۶ ستون با قطر کمتر بر روی همان دایره پایه گذاری شده‌است . بر روی دایرهٔ کوچک که داخل دایره مذکور قرار دارد، چهار ستون برگ در چهارگوشه و بین آنها نیز مجموعا دوازده ستون ساده تعبیه شده‌است . گنبد بر روی ستون‌های این دایره احداث گردیده‌است . فواصل بین این ستون‌ها به کمک محجری چوبی و مشبک با ارتفاع متجاوز از یک متر محصور شده‌است .در حقیقت این محجر به منظور محفوظ داشتن صخره مقدس احداث گردیده‌است و فقط در قسمتی که شکل درب ساخته شده می‌توان وارد محوطه صخره مقدس شده و به آن دست مالید . در کنار یکی از ستون‌ها و در قسمت جنوبی صخره مقدس، محفظه‌ای ساخته شده‌است که به وسیلهٔ نردبانی فلزی به سقف گنبد متصل می‌شود که به نشانهٔ محل حرکت تاریخی پیامبر اسلام محمد برای معراج سماوی مذکور در تفاسیر است.

 روشنایی

نور و روشنایی داخل ساختمان به وسیلهٔ دو ردیف پنجره تامین می‌گردد که یک ردیف آن در دیوارهای هشت ضلعی و ردیف دیگر در دیواره تحتانی ساختمان است. این دیوراها با بهترین سنگ‌های مرمر و نیز دیوارهای بالا با بهترین کاشی‌های بسیار زیبا ومجلل پوشیده شده‌اند. در سطح درونی گنبد آیاتی از قرآن مجیدبا بهترین خط و با طلای ناب نوشته شده‌است .

سطح بیرونی گنبد طلایی

سطح بیرونی گنبد مطلا (مُذَهَب) است و از نوعی آلیاژ مخصوص پوشیده شده‌است که دائما به رنگ زرد می‌درخشد . قبه الصخره چهار درب ورودی دارد که در چهار سمت:

شمال.

جنوب

شرق.

غرب.

قرار دارند . معمولاً فقط درب غربی برای ورود و خروج نمازگزارن باز است . درب جنوبی به نام باب المکه و درب شرقی به نام باب القضاء معروف است .

مسجد الصخره

چنانچه گفته شد صخره ی مقدسی که پیامبر اسلام از روی آن به معراج رفتند در داخل قبه الصخره و درست در وسط آن قرار دارد . در داخل این صخره غاری وجود دارد که حدوداً ده نفر می‌توانند در آن نماز بخوانند و به همین جهت این محوطه را «مسجد صخره» می‌نامند . کف مسجد الصخره در حدود ۳ متر پایین تر از کف «قبه الصخره» است. داخل مسجد الصخره به وسیلهٔ برق روشن می‌گردد . «صخرهٔ مقدس» و «مسجد الصخره» در داخل آن قراردارد، در حقیقت یک قطعه سنگ واحد بزرگی است که در اصل قلهٔ کوهی بوده‌است و لذا سطح بیرونی آن به صورت حرم هرمی از کف «قبه الصخره» به اندازهٔ یک متر و نیم بلندتر بوده و بر آمده می‌باشد . این صخره که سخت است دارای رنگ سفید مایل به کرم و تقریباً مانند نوعی مرمر به نظر می‌رسد . در أثر زلزلهٔ سال ۱۰۶۷، تَرکی بر روی صخره ایجاد شد که هم اکنون قابل مشاهده‌است .

منابع

بکر،سید، عبدالمجید، (اشهر المساجد فی الاسلام) مطابع سحر ، جده، عربستان سعودی: ، چاپ أول، انتشار سال ۱۹۸۵ میلادی. (به عربی).

مهندس: نجم، رائف، یوسف، (کُنـُوز الـقُـدس) چاپ المجمع الملکی لبحوث الحضارة الاسلامیة، عمان: اردن، ، چاپ ۲۵، انتشار سال ۱۹۸۳ میلادی. (به عربی).

دیوار ندبه

نمایی از دیوار ندبه

 در شبدیوار نُدبه (در عبری: הכותל המערבי، تلفظ: هاکُتِل همعراوی، تلفظ عامیانه عبری: کُتِل) مقدس‌ترین مکان مذهبی یهودیان است که در شهر اورشلیم (بیت المقدس) در کشور اسرائیل قرار دارد. بر باور یهودیان دیوار ندبه از آخرین باقی‏مانده‏های هیکل سلیمان و دومین معبد یهود و مرکز دعا و منبع الهام برای یهودیان در اسرائیل و سراسر جهان می‌باشد.[۱] مسلمانان آن را دیوار براق می‌خوانند و معتقدند پیامبر اسلام مرکب خود را در شب معراج به آن بست. [۲]

تاریخچه

این‌ دیوار از حدود قرن‌ ۱۰ق‌/۱۶م‌ برای‌ یهودیان‌ که‌ می‌پنداشتند بخشی‌ از «هیکل‌ سلیمان‌» است‌ و به‌ آن‌ نام‌ِ «دیوار نُدبه‌» داده‌اند، جنبة تقدس‌ یافت‌ [۳] و به‌ ویژه‌ از قرن‌ ۱۳ق‌/۱۹م‌ کوشیدند به‌ هر طریق‌ بر این‌ دیوار و اطراف‌ آن‌ تسلط یابند. آنها برای‌ این‌ کار و برگذاری‌ مراسم‌ مذهبی‌ خود به‌ زور متوسل‌ شدند و همین‌ موجب‌ درگیریهایی‌ میان‌ ایشان‌ و مسلمانان‌ شد (مسیری‌، همانجا). حوادث‌ سپتامبر ۱۹۲۲م‌/شهریور ۱۳۰۱ش‌ که‌ در آن‌ شماری‌ از دو طرف‌ به‌ قتل‌ رسیدند و در منابع‌ از آن‌ به‌ «انقلاب‌ براق‌» یاد شده‌ است‌، اوج‌ این‌ درگیریها بود [۴]. سرانجام‌ کار داوری‌ به‌ دولت‌ انگلیس‌ که‌ بر فلسطین‌ قیمومت‌ داشت‌، واگذار شد. تا اینکه‌ در باب‌ مالکیت‌ دیوار رأی‌ به‌ نفع‌ مسلمانان‌ صادر شد، اما مراسم‌ مذهبی‌ یهودیان‌ به‌ شرط آنکه‌ ادوات‌ خاص‌ آن‌ را به‌ کار نبرند، آزاد اعلام‌ شد [۵]. پس‌ از ۱۹۶۷م‌/ ۱۳۴۶ش‌ و اشغال‌ بیت‌المقدس‌ توسط اسرائیل‌، دیوار مذکور موقعیتی‌ خاص‌ یافت‌ و نیروهای‌ اسرائیلی‌ خانه‌های‌ پیوسته‌ به‌ دیوار را ویران‌ کردند و در برابر آن‌ میدان‌ ساختند. [۶]

اهمیت جفرافیایی دیوار ندبه

دیوار مقدس ندبه قسمتی از دیوار غربی مسجدالاقصی است. این مکان برای یهودیان، مسیحیان و مسلمانان بسیار مقدس است و پیروان ادیان ابراهیمی در این مکان به عبادت می‌پرداختند.

تولیت و امکان بازدید

دیوار ندبه در تولیت بنیاد کوتل قرار دارد که به وزارت امور مذهبی اسرائیل وابسته‌است. گفتنی است درهای دیوار ندبه به صورت بیست و چهار ساعته و در تمام روزهای سال بر روی زائرین و توریستها باز است و پیروان تمام ادیان میتوانند در آنجا به عبادت و یا بازدید بپردازند.

وبگاه تولیت بنیاد کوتل

http://english.thekotel.org/

هیکل سلیمان

معبد اورشلیم بر اساس روایات کتاب‌های عهد عتیق.

تخریب معبد اورشلیم - اثر: فرانسسکو هایز

.هیکل سلیمان یا هیکل مقدساولین معبد باستانی یهود در اورشلیم است که اکنون ویران شده‌است. در کتاب مقدس عنوان هیکل برای این بنا به کار رفته‌است. بر باور یهودیان، معبد به دستور خدا و توسط سلیمان ساخته شد.

تاریخچه

داود اراده داشت که هیکلی برای خداوند بسازد اما خداوند وعده فرمود پسرش سلیمان آن هیکل را اتمام خواهد نمود [۱]. چرا که بر طبق عهد عتیق داود خون بسیار بر زمین ریخته بود.[۲] بدین استصواب داود همواره در پی آن شد که اموال بسیاری از برای انجام این مقصود جمع نماید، از آن جمله صدهزار وزنه طلا و یک میلیون وزنه نقره و مس و آهن را بدون وزن فراهم کرد.. و مقدار بسیاری هم چوب سرو آزاد فراهم کرد و هرکس را در هر شغل که استاد بود به کار داشته و برحسب فرمایش خدای تعالی هیکل را طراحی کرده محلش را معین نمود. (یکم پادشاهان، ۵:۳) اما سلیمان در سال چهار سلطت خود بنای هیکل را شروع نمود و ۱۸۳۶۰۰ نفر در آن جا مشغول بود. از این‌ها ۳۰۰۰۰ از یهود بودند که به نوبت کار می‌کردند، یعنی ده هزار نفر در هر ماه و ۱۵۳۶۰۰ از کنعانیان بودند.. و چون مدت هفت سال و نیم از این بگذشت بنا در سال ۱۵۰۰ قبل از مسیح انجام یافته نیکوترین بنای دنیا و فخر اورشلیم گردید.

سی سال بعد از تکمیل بنا شیشق پادشاه مصری بر رحبعام (rahob'am) پسر سلیمان حمله برد و گنجینه‌های هیکل را غارت کرد

در سال ۵۸۸ پیش از میلاد زمان حکمرانی صدقیا، نبوکدنصر (بخت‌النصر) به اورشلیم حمله کرده و بنای هیکل را به تمامی ویران ساخت.

باورها درباره هیکل

بر باور یهودیان، دیوار ندبه از آخرین باقی‏مانده‏های هیکل سلیمان استعده‌ای منکر وجود چنین پرستشگاهی هستند و از جمله دلایلشان یکی آن است که هرودوتس یونانی، پدر تاریخ نویسی، ۱۵۰ سال پس از ویرانی هیکل سلیمان از شهر صور و هیکل اشتارته (عشتورت) دیدن می‌کند، اما کوچک ترین اشاره‌ای به هیکل سلیمان نمی‌کند. مسلمانان عقیده دارند حضرت سلیمان کار ساخت آن جا را با کمک دیوان و اجنه به پایان رساند. البته در کتاب عهد سلیمان نیز مفصلا به ساخت هیکل سلیمان توسط دیو اشاره شده است و مذاکرات سلیمان و آنها ذکر شده است.[۳]

در وسط هیکل سلیمان فضایی مطهر وجود داشت که به آن قدس الاقداس می‌گفتند و تابوت عهد خداوند در آن جا قرار داشته‌است. تصور بر آن بوده که مکان حضور دایمی خدایی است که معبد متعلق به اوست و یا نیروی الهی او همواره در آن فیضان دارد. حتا کاهن اعظم فقط سالی یک مرتبه در یوم کیپور اجازهٔ ورود به آن فضا را داشته‌است.

در کتاب دوم باروخ(متعلق به قانون سریانی) چنین آمده‌است که این بخت النصر نبود که اورشلیم را تخریب کرد و هیکل را ویران کرد بلکه خدا فرشتگان خود را فرستاد و دیوارهای شهر را فرو ریخته و گنجینه‌های آن را در جائی پنهان کردند.[۴]

در برخی احادیث شیعه آمده است که مسجدالاقصی واقعی که در قرآن از آن نام برده شده‌است نه در روی زمین بلکه در آسمان است.[۵] و مسیحیان معتقدند در آخرالزمان و در زمان بازگشت مسیح، اورشلیم جدید از آسمان به زمین می‌آید.[۶]

پانویس

↑ یکم تواریخ، باب ۱۷

↑ یکم تواریخ، ۲۲:۸ لیكن‌ كلام‌ خداوند بر من‌ نازل‌ شده‌، گفت‌: چونكه‌ بسیار خون‌ ریخته‌ای‌ و جنگهای‌ عظیم‌ كرده‌ای‌، پس‌ خانه‌ای‌ برای‌ اسم‌ من‌ بنا نخواهی‌ كرد، چونكه‌ به‌ حضور من‌ بسیار خون‌ بر زمین‌ ریخته‌ای‌.

↑ کتاب عهد سلیمان

↑ کتاب دوم باروخ:۶

↑ تفسیر القمی، ج‏۲، ص: ۲۴۴ و مستدرك‏الوسائل ج : ۳ ص : ۴۰۹

↑ مکاشفات یوحنا ۳:۱۲ و ۲۱:۲

‎

صومعه صلیب

 
نمایی بیرونی از صومعه صلیب در اورشلیم.
کلیسای ساخته‌شده در داخل صومعه صلیبصومعه صلیب (به عبری: מנזר המצלבה) نام صومعه‌ای تاریخی است که در کنار شهر اورشلیم، اسرائیل ساخته شده است. این صومعه در سده یازدهم (میلادی) به دستور ملکه تامار، ملکه پادشاهی گرجستان بنا نهاده شد.

هم‌اکنون این صومعه در کنترل کلیسای اورتودوکس شرقی قرار دارد.

منابع
‎

Wikipedia contributors, "Monastery of the Cross," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Monastery_of_the_Cross&oldid=234207930 (accessed October 26, 2008).

کلیسای سینت پیتر همچنین مشهور به کلیسای غاری سینت پیتر نام مکانی مقدس برای پیروان کلیسای کاتولیک است که در آنتالیا در جنوب کشور ترکیه قرار دارد.

این مکان به روایتی، اولین محل عبادت مسیحیان در غار بوده است که سینت پیتر روحانی در آنجا برای پیروان عیسی مسیح، موعظه می‌کرده است.

مسیحیان از سراسر جهان برای زیارت به این مکان سفر می‌کنند.

 
تصویری از ورودی اصلی کلیسای مقبره مقدس در اورشلیم.
تصویری از مقبره منتصب به عیسی مسیح در کلیسای مقبره مقدس.کلیسای مقبره مقدس[۱] (به انگلیسی: Church of the Holy Sepulchre) (به لاتین: Sanctum Sepulchrum) همچنین در برخی زبان‌ها، مشهور به کلیسای رستاخیز (به یونانی: Ναός της Αναστάσεως) (به عربی: كنیسة القیامة) (به ارمنی: Սուրբ Հարություն) نام یکی از مقدس‌ترین اماکن مذهبی مسیحیان است که در بخش قدیمی شهر اورشلیم و بر فراز دره جلجتا قرار گرفته است. بر باور مسیحیان، عیسی مسیح در جایی که اکنون کلیسای قبر مقدس بر روی آن قرار گرفته، مصلوب گشته و از آنجا به آسمان عروج کرده است.[۲] در زیرزمین کلیسای قبر مقدس، مکانی قرار دارد که بر پایه داده‌های کتاب‌های عهد جدید، قبر عیسی مسیح درآنجا واقع شده است.

هم‌اکنون مرکز اصلی کلیسای ارتدوکس شرقی در بخشی از کلیسای مقبره مقدس قرار دارد. همچنین صومعه دیر السلطان، هزار سال پیش بر روی بخشی از پشت بام کلیسای اصلی ساخته شد. این صومعه شامل اتاق‌های کوچک ساده‌ای است که از سال ۱۸۰۸ میلادی توسط راهبان ارتودوکس اتیوپیایی اشغال شده است.[۳]

سالیانه میلیون‌ها زائر مسیحی از سراسر جهان برای زیارت به این مکان مقدس سفر می‌کنند.[۴]

 اختلافات بر سر مالکیت

 
تصویری از نردبان در سال ۲۰۰۵ میلادی.
شاخه‌های مختلف مسیحی مانند ارامنه، کاتولیک‌ها و ارتودوکس‌های شرقی که هر یک کنترل قسمتی از کلیسای مقبره مقدس را در اختیار دارند، همواره همراه با رشک و حسادت از بخش در اختیار خود دفاع و مراقبت کرده‌اند. اختلافات بر سر مالکیت میان شاخه‌های مختلف مسیحی به حدی است که هیچ یک از شاخه‌های فوق، اختیار تعمیرات کلیسای مقدس را ندارند. به عنوان مثال، یک نردبان چوبی بر روی طاقچه‌ای بر بالای در ورودی اصلی کلیسا، از سده نوزدهم میلادی تا کنون به همان وضعیت باقی مانده است، چون طرفین نمی‌توانند بر سر این مساله توافق کنند که چه کسی حق پائین‌آوردن این نردبان را دارد.[۶]

 پاورقی
↑ اختلافات فرقه‌ای کلیسای مقدس اورشلیم را تهدید می‌کند (بی‌بی‌سی فارسی)
↑ اورشلیم - پایتخت باستانی اسرائیل (وزارت امور خارجه اسرائیل)
↑ اختلافات فرقه‌ای کلیسای مقدس اورشلیم را تهدید می‌کند (بی‌بی‌سی فارسی)
↑ یک پر از بال کوروش ما را بس (بهزاد بلور - بی‌بی‌سی فارسی)
↑ کتاب:علل انحطاط مسیحیت در مشرق زمین (مرکز پژوهش‌های مسیحی)
↑ اختلافات فرقه‌ای کلیسای مقدس اورشلیم را تهدید می‌کند (بی‌بی‌سی فارسی)

منابع
‎

Wikipedia contributors, "Church of the Holy Sepulchre," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Church_of_the_Holy_Sepulchre&oldid=237978357 (accessed September 13, 2008).

کلیسای سینت پیتر همچنین مشهور به کلیسای غاری سینت پیتر نام مکانی مقدس برای پیروان کلیسای کاتولیک است که در آنتالیا در جنوب کشور ترکیه قرار دارد.

این مکان به روایتی، اولین محل عبادت مسیحیان در غار بوده است که سینت پیتر روحانی در آنجا برای پیروان عیسی مسیح، موعظه می‌کرده است.

مسیحیان از سراسر جهان برای زیارت به این مکان سفر می‌کنند.

باسمه تعالی

زیارت در مسیحیت

خلاصه

یک معتقد دینی در هر فرهنگی ممکن است گاهی اوقات متوجه ورای معبد محلی، کلیسا یا زیارتگاه شود و احساس کند ندایی او را از بعضی مکان های دور که به واسطه معجزات و رونق ایمان مشهور است، فرا می خواند و تصمیم می گیرد به آنجا سفر کند. مقصد سفر ،مکان مقدس، می تواند بنارس در هند باشد (آیین هندو)، یا اورشلیم در فلسطین اشغالی (اسلام، مسیحیت و یهودیت)، یا مکه در عربستان سعودی  (اسلام)، یا میرون در فلسطین اشغالی (یهودیت)،یا ایز در ژاپن (شینتو)، یا سایکوکو در ژاپن (بودیسم) یا یکی از صدها هزار جای دیگر.

تجربه زیارت:

زیارت شکلی کلاسیکِ سه مرحله ای از آداب و تشریفات یک رویداد را دارد:

 1- متارکه و جدایی(آغاز سفر) 2- مرحله شعوری (خود سفر، سکونت در زیارتگاه و مواجهه با مقدس) 3- اجتماع دوباره (بازگشت به خانه).

زیارت از مراسم عضویت در یک گروه از این حیث متفاوت است که زیارت، سفر به مرکزی "خارج از آنجا" است نه عبور از مدخلی که نشان دهنده تغییر در جایگاه اجتماعی افراد است (به جز مورد زیارت مکه). مرحله میانی زیارت به واسطه آگاهی از رهایی موقت از قید و بندها و الزامات اجتماعی و به وسیله حس قدرتمند اجتماع و عضویت و نیز به وسیله رجحان و برتری ساده پوشی و ساده زیستی و به وسیله حس آزمون سخت و به وسیله تعمق و تفکر در مورد مفهوم بنیادی و اساسی دین یک نفر مشخص می شود. جنبش، اساس و جوهر زائر است؛ حرکت به سوی جایی که او به وسیله کشش روحانی و معنوی آن کانونِ زیارت به آنجا جذب شده است.

رهایی از ساختار اجتماعی:

خلاصی موقت از قید و بندها و الزامات اجتماعی که مشخصه سفر یک زائر است، با دیگر مسافرینی که با زوار قرابت دارند، به ویژه جهانگردان و عرفا، مشترک است. شاید جهانگردان در باطن امر زائر باشند؛ برای بسیاری افراد موقر و تشریفاتی که شاید از جامعه خود روی گردانده باشند، زیارت، به جای دولت و حکومت مکان انتخابی را در جنب جامعه، به وجود می آورد که  آنها را به نحو فردی و شخصی تحت تأثیر قرار می دهد. مانند زائرین، آنها جهان را تغییر می دهند و به هر حال ممکن است آنها بالا رفتن و رشد و تعالی در وضعیت فهم و شعور را تجربه کنند، در حالتی ویژه از رها بودن از قیود و الزامات اجتماعی. بنا براین سفر به خارجِ جهانگردان ، مثل زیارت، شاید شکلی از خارجی کردن تصوف باشد. از طرف دیگر اهل تصوف، سفری مقدس به درون دارند، زیارتی باطنی و درونی. زائرین، جهانگردان و صوفیه، هر سه برای مدتی از شبکه های ساختار اجتماعی آزاد می شوند.

اجتماع:

زائرین به طور رمزی احساس اجتماع و عضویت را تجربه می کنند؛ احساسی خاص از پیوند و انسان بودن. ادعای بسیاری از زائرین در مورد جمعیت خودشان این است که :"اینجا تنها جامعه بی طبقه ممکن است". با این حال در هر نمونه، این اجتماع و عضویت به واسطه عقاید، ارزش ها و هنجارهای یک دینِ به ویژه تاریخی دسته بندی شده اند. قوانین و هنجارهایی که در زیارت ظاهر می شوند برای احساسِ سیلان یافتن که زوار هنگام کنش با گرفتاری حاکم، آن را احساس می کنند، کاملاً ضروری است. آنها به چارچوبی برای متمرکز کردن فعالیت خود نیاز دارند. بنابراین زیارت در شکل اختصاصی اش، می تواند تمایز میان ادیان را گسترش دهد :"ادراکی که مال ماست، تنها ادراک است".

در اینجا ما با حقیقتی روبرو می شویم که زائرین همیشه پیرو سنت قدیم اجتماعی هستند. در حالی که منتقدین آنها اغلب لیبرال اند. زیارت، همیشه نمود و ظهوری از یک دین رایج است. مجموعه هایی که زوار از آنها جذب می شوند، به شدت تمایل دارند به رسوم وسنت های خود پایبند و وفادار باشند. بنابراین ما اینجا با تناقضی روبرو هستیم که آنها اغلب برای استقلال ملی دور هم جمع می شوند ...

THE ENCYCLOPEDIA OF RELIGION,VOL 11 ,P327

زیارت به روحانی و کشیش هماهنگ با اصول معمول  همه مذاهب و ادیان وابستگی دارد که برای زیارت مؤمنین را به سمت مرکز زیارت می کشانند.مراسم مذهبی ممکن است به صورت خود جوش آغاز شود و نه در یک مکان مقدس و حتی ممکن است مطابق دستورات صریح ساختار دین نباشد آن صورت مردمی است و شامل نشانه هایی از خود و اجتماع و جامعه خود می باشد زیارتها به عنوان پتانسیلهای اجتماعی و فرهنگی از نکات قابل مشاهده ی ساختار اجتماعی هستند.

کششهای معنوی مراکز زیارتی

تعدادی از مکانهای مقدس زیارتی شامل ویژگیهایی ازکششهای معنوی هستند.یک تصور مقدس و روحانی از یک بزرگ مقدس و تصور مقدس از خاستگاه خدایی ممکن است باعث جذبه و کشش شود همچون تصوری که از انواع عکسهای کشیده شده می باشد مانند VIGRIN OF CZESTOCHOWA یا زن زیبایی که پوشش زیبایی پوشانده است، همچون عروسکهایی که در TLAXCALوMEXICO موجود می باشد و مجسمه بزرگ بودا در سریلانکا.آنها یک نوع ترس و پارسایی را برای زیارت کننده فراهم می کنند و برروی شعور دینی زائرین تأثیر می گذارد .اینجا یک توجه دو جانبه وجود دارد .آیا آنها خودشان جنبه الهی دارند یا نه ؟

معجزاتی که شخصی در آن شفا پیدا می کند تقریبا به مراکز زیارتی یک قدرت کشش روحانی می بخشد این قبیل معجزات به نظر می رسد هنگامی اتفاق می افتند که دو نوع احساس موجود باشد یکی احساس ماوراءالطبیعی تشدید شود و دیگری اینکه یک احساس ارتباط انسان دوستانه موجود باشد.

مطالعات تأثیرات روانی از تجربه های دینی در زمان طفولیت است.ظواهری از مشخصه درمانی در یک تجربه دینی و تجربه های توحید گرایی است که آن(توحید گرایی) برای دین مرکزیت دارد.

تکرار داستانهای معجزاتی مراکز زیارتی ممکن است جزئیات بیشتری را که تاکنون شناخته نشده است را فراهم می آورد خیلی از مراکز دینی قسمتهایی از مکانهای ظهور هستند یعنی جایی که ماوراءالطبیعت بر بشر ظاهر می شود .ظهور ماوراءالطبیعت یک قدرت کششی برای یک قسمت ایجاد می کند که مستقل از متغیرهای دیگر همچون زیبایی و .........است. زائران سعی می کنند که اشیا را به عنوان تقرب به آن تصورات و توهمات روحی لمس کنند.

زادگاه یامحل زندگی یا گور شخص مقدس ممکن است یک کشش زیارتی داشته باشد .مکانهای مقدس قدرت تحریک مسائل معنوی را دارند. بنابراین رودخانه ها، کوهها، غارها، جزایر و مشخصه های عجیب از نمای زمین ممکن است کششهای معنوی و جاذبه های معنوی از خود  بتابانند یک غار در آرماندای هند یکی از این غارها است .

طبقه بندی تاریخی زیارت

زیارتها دارای دوره های زمانی مختلف و راه و روشهای متفاوت می باشند بر اساس یک گونه شناسی در یک مشاهده غربی از تاریخ ،زیارتها را می توان به دیگر ادیان قدیمی، اصلی ،دوره های بلند و مدرن تقسیم بندی کرد. این گونه شناسی در بررسی زیارت مسیحیت مثمر ثمر است و آن را می توان به دیگر ادیان سنتی هم به خوبی تعمیم داد.

زیارت قدیمی

سنتهای مخصوص و ویژه زیارت از زمان های باستانی و دیرینه برخواسته است و تعدادی کم یا هیچ چیز از شالوده و اساس آن شناخته نشده است. بعضی از سنتهای کهنه شبیه آنچه که در HUICHOL INDIAS مکزیک دیده می شود کاملا کدهای سمبلیک خود را حفظ کرده است بنابر این رسمها و سنتهای قدیمی هنوز قابل تشخیص می باشند. اجتماعات عصرهای گذشته تقریبا یک نیرویی برای پایه گذاری مؤسسه های دینی و زیارتی جدید می باشند. همچون اعتقاد به توحید که در مکه و اورشلیم در خاورمیانه و در ایزامال و کالا در مکزیک و CANTERBURY در انگلیس . CANTERBURY با فتوای کلیسا به مکان مقدس تبدیل شد .

قدیس مقدس سنتر بری یک پیام از پاپ دریافت کرد که او باید تعمید دادن در سنتهای آنگلوسکسون که برای اعتراف کردن بیاورد و مانع آنها را برای دین جدید شود.

نمونه اصلی زیارت

زیارت توسط پایه گذاران در دین یا توسط اولین شاگرد او یا به وسیله آورندگان انجیلهای مهم دین تأسیس می شد که نمونه اصلی نامیده می شود .مثلا در سنتهای جدید زیارتی پایه گذار دین به وسیله وحی ،معجزات وبه وسیله ظهور یک دسته زائران  قابل تشخیص است. زائران بی اختیار فعالیتهایی که از نوع پرستشی هستند انجام می دهند مانند دعا کردن، لمس کردن اشیایی که در آنجا وجود دارد ،بستن نوارهایی بر روی درختان و امثال این اعمال.به عنوان یک محرک برای رشد اجتماعی، توسعه یک سیستم قوی بازخورد شهرت مرکز زیارت را افزایش می دهد.یک طرح سنتی اصلی منشور حکایات و کتابهای مقدس را درباره ی پایه گذار دین فهرست می کند وبرای این منظوریک زیارتگاه ساخته شده و یا یک ساختار منسوب به کلیسا توسعه می یابد.زیارت روم و اورشلیم  یک نمونه از طرح اصلی زیارت مسیحی است و اورشلیم برای یهودیت،مکه برای اسلام، باناراس و مونت کایلاس برای هندویسم بود گایا و سارناس و ایندیا برای بوداییسم و ایس برای شینتو یک نمونه از طرحهای اصلی برای زیارت می باشند.زائران در این اماکن اتفاقهای در زمان پایه گذار دین را دنبال و پیگیری می کنند.

دوران طولانی زیارت

در اوج زیارت سنتی یک زیارتگاه پر از نماد به صورت استادانه ساخته شد. کنار زیارتگاه یک مغازه،یک نمایشگاه و هتلها و دانشکده های شبانه روزی نزدیک مرکز زیارتگاه ظاهر شدند و زائران حرفه ای ظهور پیدا کردند.

زمانی که جمعیت مسلمانان در دریای مدیترانه، زیارت مسیحیان به سرزمین مقدس را مختل کرد این فقدان با ایجاد آرامگاههایی در سراسر اروپا جبران شد. یک رسم مقدس رایج تاکید بر انجام مراسم مذهبی بود برای مثال در chartres در فرانسه جایی که حجاب ودشیزه تقدیش شد.زیارتهای جهانی جدید با طلایه داران قرون وسطی شباهت داشت اگرچه آرامگاههای جهانی جئید فاقد رسوم و آثار بودند-یکی از دلایل ظهور تصاویر به عنوان جایگزین در این منطقه.

در این فاصله در مراکز اروپایی روند عادی سازی و کاهش شروع شده بودند.آرامگاهها پر از اشیای نمادین شدند.به همین خاطر معنا فراموش شد.بنابر این در طول جنبش پروتستان و عصر خشکه مقدسی بسیاری از ان آرامگاهها آماج حمله سنت شکنان قرار گرفتند و نیز بسته شدند.walsingham در انگلستان از نمونه های اولیه در این مورد است.

Desiderius Erasmust,William Langland,John Wyclif,Hugh Latimer,and John Calvin اصلاح طلبانی بودند که با زیارت و تمجید و احترام بیش از حد تصاویر مخالفت کردند.در سالهای اخیر مخالفت و اعتراض از سوی واتیکان مطرح شده است که موافقت خود را برای زیارت کردن Joazeiro و Bhia  در برزیل و Necedah و Wisconsin  در آمریکا انکار کرد.رویدادهای وهمی و شگفت انگیز فقط بعد از آزمون جامع مقامات روحانی ممکن است تایید بشود.در اسرائیل خاخام های یهودی بی نظمی هایی که در زیارتهای مشهور ارامگاههای سران مقدسشان(Tsaddiqim))وجود دارد را کنترل می کنند.

در سراسر جهان در دو قرن اخیر یک نوع زیارت باصدای مذهبی عالی و گروههایی از هواداران پر تب و تاب توسعه یافته است.زیارت مدرن به راستی فنی است.زائرینبا اتومبیل و هواپیما مسافرت می کنند و مراکز زیارتی جزوات و روزنامه هایی منتشر می کنند. مناطق آبخیز زیارت مدرن شهرهای صنعتی هستند.به هر حال پیام آرامگاه با وجود تنوع ارزشهای امروز هنوز سنتی است.بسیاری از زیارتهای کلیسای کاتولیک(وابسته به روم)با شبحی از دوشیزه مریم برای افراد آرمانگرای افراطی فروت شروع شده است که با توبه و هدیه ای برای درمان همراه است. (برای مثال در Lourdes  فرانسه)

دیگر مراکز از خاکسترهای بعضی از آرامگاههای زیارتی فرسوده به وجود آمده است .یک دوستدار دید یک بنیانگذاری را داشت که از معجزه های جدید و نیز تقریبا از زیارت جدید آگاهی می داد.(برای مثالAylesford در انگلستان).زیارتهای خیالی وهمی و نیز زیارتهای مراکز مقدس در دیگر بخشهای جهان مدرن فراوان است( مثلا در ژاپن و در آرامگاه خاخام مقدسHuri of Beershera  در اسرائیل)

اظهارات پایانی

زیارت یک فرآیند،پدیده سیال و در حال تغییر،خود جوش،در ابتدا سازمان نیافته و خارج از مرزهای سنت مذهبی است.آن در درجه اول یک آیین مردمی از رویداد است.یک داد و ستد در تجربه مذهبی بیشتر از یک انتقال به مقام بالاتر.یک زیارت خاص،برگشت پذیری فابل ملاحظه ایدر ط.ل زمان و نیز قدرت احیا و جان بخشی دارد.زائرین در سراسر جهان به عمق تجربه شان سوگند می خورند که اغلب از قدرت لغات پیشی می گیرند

اما درباره ی مردم شناسی زیارت در بین مسلمانان با نگرش بر دیدگاه شیعه:

زیارت در بین مسلمانان مخصوصا شیعه از لحاظ مردم شناسی جایگاه متفاوت دارد. آنچه که دیده می شود خلاف دیگر ادیان است.

در بین مسلمانان پیشواشانی که به آنها توسل می جویند دارای صفات متعالی در این دنیا و جهان آخرت بوده و همچنین دارای آبرو و اعتبار پیش خداوند می باشند.

مسلمانان در برابر موضوع زیارت چند دسته اند:

گروه اول:این گروه از مسلمانان هنگامی که به پیشوایان خود توسل می جویند یادشان به قصورها و نیز ناتوانی هایی که در رسیدن به اهداف متعالی داشته می افتند و از پیشوایان خود که پیشرو در این مسیر بودند می خواهند که خود آنها را بخشیده و برای آنها در درگاه خداوند طلب بخشش کنند و از آنها استمداد می جویند تا آنها را در رسیدن به اهدافد متعالی کمک کنند و با آنها عهد می کنند که دیگر از مسیر خود تخلف نکنند این گروه شاید مسائل مادی هم در نظر داشته باشند ولی در اولویتهای بعد می باشد.

2. گروه دوم گرچه اهداف مادی برایشان دارای اهمیت بالایی می باشد ولی سعی می کنند با درد و دل درون خود را خالی کنند همان چیزی که در علم امروز به آن (epoch) یعنی تخلیه درونی می گویند.

3. گروه سوم دارای اهداف مادی هستند و اگر درد و دلی هم  می کنند برای مشکلی می باشد که برای آن به زیارت آمده اند و از پیشوای دینی خود می خواهند که  این مشکل را برایشان حل کند.

4.گروه چهارم فقط برای انجام زیارت و انجام اعمال زیارتی می آیند و مثل سایر اعمال خود این اعمال را انجام می دهند.

آنچه در تمام این گروهها دیده می شود ابراز ادب در برابر پیشوایانی است که دارای ارزشهای والا و همچنین آبرو در پیشگاه خداوند است. ونیز در خواست از آنان برای حل مشکلات روحی و جسمی می باشد.  

این کعبه زرتشت کجاست؟

خوشم اومد ازش.

چرا راجع بهش توضیحی مرقوم نفرمودی استاد؟