| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
6
|
862
|
87/10/12 (11:02)
|
|
||
|
|
10
|
530
|
90/4/11 (10:08)
|
|
||
|
|
20
|
158
|
90/11/21 (11:54)
|
|
||
|
|
38
|
177
|
90/11/21 (11:00)
|
|
||
|
|
6
|
38
|
90/11/21 (11:00)
|
|
||
|
|
65
|
415
|
90/11/20 (00:18)
|
|
||
|
|
143
|
891
|
90/11/19 (18:10)
|
|
||
|
|
11
|
34
|
90/11/16 (16:18)
|
|
||
|
|
19
|
165
|
90/11/10 (09:50)
|
|
||
|
|
22
|
176
|
90/11/10 (09:40)
|
|
||
|
|
487
|
2695
|
90/10/24 (23:32)
|
|
||
|
|
21
|
118
|
90/10/8 (19:38)
|
|
||
|
|
20
|
217
|
90/9/25 (01:23)
|
|
||
|
|
87
|
788
|
90/9/19 (18:45)
|
|
||
|
|
97
|
924
|
90/9/2 (01:55)
|
|
||
|
|
178
|
3190
|
90/9/2 (01:54)
|
|
||
|
|
701
|
3093
|
90/8/11 (03:49)
|
|
||
|
|
32
|
524
|
90/8/11 (03:48)
|
|
||
|
|
42
|
276
|
90/8/11 (03:46)
|
|
||
|
|
210
|
1799
|
90/7/13 (21:24)
|
|
علت ظهور و رواج عرفان در ایران
علت اساسی ظهور و رواج تصوف در ایران اینست که ایرانیان در نتیجه قرنها زندگی در تمدن مادی و معنوی بالاترین پیشرفت ها را کرده و به عالیترین درجه رسیده بودند. در زیبا شناسی بر همه ملل آسیا برتری داشتند و هنرهای زیبا مانند نقاشی، پیکر تراشی و موسیقی و هنرهای دستی در فلز سازی و بافندگی و صنایع دیگر به حد کمال رسیده بودند. تضییقات و محدودیت هایی که پی از دوران ساسانی در ایران پیش آمد با طبع زیبایی پسند ایرانی که ذوقیات را در چند قرن از نیاکان خود ارث برده بود و یادگار گرانبهایی می دانست سازگار نبود، در پـی مـسـلـک و طریقه ای می گشت که این قیدها را درهم نوردد و آن آزادی دیرین را دوباره بدست آورد. تصوف بهترین راه گریز برای رسیدن به این آزادی فکری بود، بهمین جهت از آغاز متصوفه ایران سماع و موسیقی و رقص را که ایرانیان به آن خو گرفته بودند نه تنها مجاز و مباح میدانستند، بلکه در برخی از فرق تصوف آنها را نوعی از عبادت و وسیله تقرب به مبدأ و تهذیب نفس و تصفیه باطن شمردند و از آغاز کتابها و رسایل درباره مباح بودن سماع پرداختند.
حتی متشرعان بزرگ ایران مانند غزالی در (احیاء علوم الدین) و (کیمیای سعادت) در اباحت آن بحث کرده اند.
یکی از نخستین وسائلی که صوفیه برای استرضای این نگرانی ایرانیان اختیار کردند از راه شعر و شاعری بود که موضوع بحث یکی از فصول تاریخ نهضتهای فکری ایرانیان است.
نخستین شخص از پیشروان تصوف ایران که شعر فارسی را برای تعلیمات خود پذیرفتند، ابوسعید ابوالخیر بود. متشرعانی که شعر را اغوای اجنه و مخالفت با شرع می دانسته اند و شاعران را گمراه می شمرده اند وی را مورد طعن و لعن قرار داده اند و حتی به دربار پادشاهی از او نالیده اند.
توجه خاصی که بزرگان تصوف ایران به زبان فارسی داشتند و مخصوصا مقید بودند که تعلیمات خود را به نظم و نثر فارسی ادا کنند می رساند که خواست اکثریت مردم ایران و کسانی که به زبان تازی کاملا آشنا نبوده اند چه بوده است. وانگهی ایشان به مراتب به توجه عوام بیش از خواص اهمیت می داده اند و ترجیح می دادند که به زبان عوام مقصود خود را ادا کنند.
|
صفی الدین اردبیلی |
||
|
اخی محمد دهستانی |
میرسید علی همدانی |
شیخ علاءالدوله سمنانی |
|
اوحدالدین مراغه ای |
شیخ محمود مزدقانی |
کمال الدین عبدالرزاق کاشانی |
|
خواجه بهاءالدین نقشبند |
زین الدین ابوبکر تائب آبادی |
شیخ تقی الدین علی دوستی سمنانی |
|
شیخ کجج تبریزی |
خواجه حافظ شیرازی |
ظهیرالدین خلوتی |
|
قطب الدین عبدالکریم گیلانی |
علاءالدین عطار |
قطب الدین یحیی جامی نیشابوری |
|
امیر قوام الدین سنجابی |
شاه نعمت الله ولی |
شمس الدین محمد مغربی |
|
خواجه حسن عطار |
خواجه ابوالفتح محمد پارسا |
زین الدین ابوبکر علی تایبادی |
|
شیخ کمال الدین حسینی کاشانی |
سید قاسم انوار |
شیخ ابوالوفای خوارزمی |
|
یعقوب بن عثمان چرخی غزنوی |
مولانا جلال الدین پورانی |
خواجه سعدالدین کاشغری |
|
سید محمد نوربخش |
شاه داعی شیرازی |
مولانا نظام الدین خاموش |
|
پیر جمالی اردستانی |
شیخ بهاءالدین عمر |
خواجه شمس الدین محمد کوسوی |
|
نورالدین عبدالرحمن جامی |
مولانا شمس الدین محمد اسد |
عبدالله قطب |
|
خواجه حافظ الدین ابونصر پارسا |
خواجه ابواسحق ختلانی |
رضی الدین عبدالغفور لاری |
|
خواجه نصیرالدین عبیدالله احرار |
سید محمد نوربخش |
شیخ رشیدالدین محمد بیداوازی |
|
شاه برهان الدین خلیل الله اول |
خواجه محمد هاشم |
شیخ شاه علی اسفرائنی |
|
میر شاه حبیب الدین محب الله اول |
خواجه عبدالوهاب عارف |
امیر شهاب الدین عبدالله برزش آبادی |
|
شیخ وحید الدین ابوالحسن محمد میرجان |
درویش محمد کارندهی |
امیرابوعبدالله محمدهاشم شاه کرمانی |
|
میر شاه کمال الدین عطیةالله |
سرمد کاشانی |
کمال الدین حسین الهی اردبیلی |
|
شیخ غلامعلی نیشابوری |
قاضی اسد کاشانی |
خواجه احمد خانی شیرازی |
|
شیخ حاتم زراوندی خراسانی |
سلطان المشایخ |
شیخ حاجی محمد خبوشانی |
|
|
آقا میرزا بابا |
شیخ عمادالدین فضل الله مشهدی |
|
شیخ محمد علی موذن سبزواری |
وحید الاولیاء |
شیخ تاج الدین حسین تبادکانی خوارزمی |
|
درویش محمد صالح لنبانی |
ملامحمد صوفی مازندرانی |
شیخ نجیب الدین رضا تبریزی اصفهانی |
|
رونق علیشاه کرمانی |
کابلی |
شیخ علی نقی اصطهباناتی |
|
آقا محمد هاشم درویش شیرازی |
نظامعلیشاه کرمانی |
سید قطب الدین محمد نیریزی شیرازی |
|
حسینعلی شاه اصفهانی |
معطرعلیشاه کرمانی |
ملا محمد اسماعیل کامل خراسانی |
|
نورعلیشاه اصفهانی |
فیض علیشاه طبسی |
شیخ زاهد گیلانی |
|
حاج میرزا آغاسی |
ملا عبدالصمد همدانی |
مشتاقعلی شاه تربتی |
|
جنت علیشاه همدانی |
کوثر علیشاه همدانی |
مجذوبعلی شاه کبودرآهنگی همدانی |
|
مجذوبعلی شاه مراغه ای |
ظهورعلیشاه یزدی |
صمدعلیشاه خویی |
|
حاج معین العلماء |
ظفرعلیشاه مراغه ای |
مجنون علیشاه |
|
سعادت علیشاه |
رحمت علیشاه |
مستعلیشاه |
|
سلطان علیشاه گنابادی |
وفا علیشاه |
منور علیشاه |
|
نورعلیشاه گنابادی |
صفی علیشاه |
صادق علیشاه |
