این صومعه واقع است در ارتفاع 3120 متری بر روی صخره ای بسیار پرمخاطره در دره Paro در کشور بوتان.

Wat Rong Khun
متفاوت از تمام معابد بودایی جهان در چیانگ مای تایلند . ساخت این معبد از سال 1998 آغاز و در 2008 پایان یافت.

Prambanan
یک معبد هندو در جاوای مرکزی در اندونزی. این معبد در سال 850 پس از میلاد ساخته شده و از 8 زیارتگاه اصلی و 250 زیارتگاه کوچکتر در اطرافش تشکیل شده است.

Shwedagon Paya یا Pagado
از زمان ساخت دقیق آن اطلاعی در دست نیست. به گفته برخی افسانه ها بیش از 2500 سال قدمت دارد ولی باستانشناسان تاریخ ساخت آنرا بین قرون 6 و 10 میلادی تخمین می زنند. این معبد در میانمار (برمه) واقع شده است.

Temple of Heaven
معبد بهشت یک معبد تائوئیست است واقع در پکن و در قرن 14 میلادی توسط پادشاه سلسله Yongle of the Ming ساخته شد.

Chion-in
این معبد در سال 1234 میلادی برای احترام به بنیانگزار Jodo (Pure Land) Buddhism که کشیشی به نام Honen بود ساخته شد. این معبد در شهر کیوتوی ژاپن است.

Borobudur
در قرن نوزدهم اشغالگران هلندی معبد ویران شده بسیار عظیم و کهنی را در اعماق جنگل جاوا در اندونزی یافتند. آنچه که آنها یافتند ساختار غول پیکری است که بیش از 55000 متر مکعب سنگ در آن بکار رفته است. این معبد نزدیک به 2700 تخته سنگ حجاری برجسته و 504 مجسمه بودا دارد.

Harmandir Sahib
به معنی منزلگاه خداوند یا به زبان ساده معبد طلایی (Golden Temple) است که در پنجاب هندوستان واقع است و از مهمترین معابد مقدس Sikhism ها بشمار میرود.

Srirangam یا Sri Ranganathaswamy
 واقع در شهر Tiruchirapalli در جنوب شرقی هندوستان بزرگترین معبد فعال هندوها در دنیاست. البته Ankor Wat که در زیر آمده است از این بنا بزرگتر است ولی در حال حاضر فعالیت نمی کند.

Ankor Wat
بزرگترین معبد تاریخ و الهام بخش داستانها و فیلمهای هالیوودی. واقع در کامبوج شهر آنگکور.

خواهش میکنم

مری عزیز

از حضور خوب و مطالب قشنگتون در کلوب ممنونم

معبد ماهابودی، قدیمی‌ترین سازه خشتی شرق هند

معبد ماهابودی در بودا گایا و در مكانی واقع شده است كه سیذارتا گائوتاما، ملقب به بودا، به روشن‌بینی دست یافت. بودا گایا در 96 كیلومتری پانتا در ایالت بیهار هندوستان واقع شده است. معبد فعلی كه قدمت آن به قرن پنجم یا ششم میلادی بازمی‌گردد، یكی از نخستین معابد بودایی است كه تماماً از خشت ساخته شده است. معبد ماهابودی از سال 2002 میلادی، در فهرست میراث جهانی یونسكو ثبت شده است.
بر اساس روایات تاریخی، در حدود سال 530 پیش از میلاد، سیذارتا گائوتاما كه كاهنی سرگردان بود، به كرانه‌های پوشیده از درخت رودخانه فالگو در نزدیكی شهر گایا رسید. بر اساس متون بودایی، سیذارتا گائوتاما در آن جا به حال مراقبه زیر یك درخت انجیر هندی (كه بعدها به درخت بودا مشهور شد) نشست و پس از سه روز و سه شب، به روشن‌بینی و پاسخ سئوالاتی كه در جستجویش بود دست یافت. معبد ماهابودی در این محل به یادبود این واقعه ساخته شد.
بودا هفت هفته آتی را در نقاط مختلفی در همان محدوده به حالت مراقبه و تفكر درباره تجربه‌اش گذراند. مكان‌های خاص و متفاوتی در معبد ماهابودی وجود دارد كه مرتبط با آئین‌ها و رویدادهای این هفت هفته است:
ــ بودا هفته اول زیر درخت انجیر هندی به حال مراقبه نشست.
ــ طی هفته دوم، بودا بی‌وقفه ایستاد و به درخت انجیر هندی خیره ماند. در این محل گنبد انیمشلوكا، در شمال شرقی معبد ماهابودی، به یادبود این واقعه ساخته شد. در این محل همچنین مجسمه‌ای از بودا با چشمان خیره به درخت مقدس ساخته شده است.
ــ طی هفته‌های بعد بودا به قدم زدن میان محل گنبد انیمشلوكا و درخت مقدس پرداخت. بر اساس افسانه‌ها، در طول این مسیر كه اكنون به مسیر گوهری شهرت دارد، گل‌های نیلوفر روئید.

در حدود سال 250 پیش از میلاد، یعنی حدود 250 سال پس از روشن‌بینی بودا، امپراتور آشوكا از بودا گایا بازدید كرد و دستور ساخت یك معبد را در محل الهام بودا داد. آشوكا همچنین دستور نصب اورنگی الماس‌نشان را در محل دقیق مراقبه بودا صادر كرد. به این ترتیب امپراتور آشوكا موسس معبد ماهابودی محسوب می‌شود. این معبد طی قرون آتی تخریب شد و در قرن پنج یا شش میلادی مورد بازسازی كلی قرار گرفت.
با افول سلسله‌های حكومتی حامی بودیسم، این دین نیز رو به افول گذاشت و در دوره تهاجم مسلمانان به رهبری محمد‌بن‌قاسم و نیز هون‌های سفید دین بودا و معبد ماهابودی به محاق رفت. اما با روی كار آمدن سلسله امپراتوری پالا در شمال شرقی شبه قاره هند، بودیسم بار دیگر بین قرون هشتم و دوازدهم میلادی رونق گرفت. اما پس از قرن دوازدهم و با غلبه هندوها بر سلسله پالا و نیز هجوم آتی مسلمانان، بودیسم در هند تا حد زیادی از میان رفت و معبد ماهابودی متروكه و مخروبه شد.
در دهه 1880 میلادی، انگلیسی‌های حاكم بر هند بازسازی و مرمت معبد ماهابودی را زیر نظر سِر الكساندر كانینگهام آغاز كرد. مدت كمی بعد از این، در سال 1891، رهبر بوداییان سری‌لانكا مبارزه‌ای را برای بازگرداندن كنترل این معبد مقدس (كه در این زمان هندوها كنترل این معبد را به دست داشتند) به بوداییان آغاز كرد. بالاخره در سال 1949 كنترل معبد از رهبر محلی هندوها به حكومت ایالت بیهار منتقل شد و حكومت بیهار نیز به نوبه خود كمیته‌ای را برای مدیریت این معبد تشكیل داد. این كمیته از 9 عضو تشكیل شده كه اكثریت آن‌ها، از جمله رئیس كمیته، باید مطابق قانون هندو باشند.
معبد ماهابودی تماماً از خشت ساخته شده است و قدیمی‌ترین سازه خشتی شرق هند محسوب می‌شود. این معبد نمونه‌ای عالی از هنر خشت‌‌زنی و چینه‌بندی هندی محسوب می‌شود و تأثیر زیادی بر سنت‌های معماری منطقه طی قرون آتی گذاشته است. بر اساس سند رسمی یونسكو، «معبد فعلی ماهابودی یكی از قدیمی‌ترین و تأثیرگذارترین سازه‌های خشتی منطقه است كه قدمت آن به اواخر دوره گوپتا بازمی‌گردد.»
برج مركزی معبد ماهابودی 55 متر ارتفاع دارد و در قرن نوزدهم مورد بازسازی كلی قرار گرفته است. در چهار گوشه برج مركزی چهار برج كوچك ساخته شده است كه از نظر فرم و سبك مشابه برج مركزی هستند.
در حال حاضر گذرگاهی مرمرین دور معبد كشیده شده است و نورپردازی زیبایی شب‌ها معبد ماهابودی را غرق در نور می‌كند. معبد بالایی در حال حاضر به مراقبه در سكوت اختصاص دارد و در آن به روی عموم باز است. زمین نیز پوشیده از تخته‌های نیایش است كه بوداییان اروپایی، تبتی و آسیایی مراسم نیایش خود را در سكوت روی آن‌ها انجام می‌دهند. بوداییان از ملیت‌ها و سنین مختلف در سه مسیر مختلف حول معبد طواف می‌كنند یا زیر درخت‌های اطراف معبد به حال مراقبه می‌نشینند. معبد ماهابودی علاوه بر زیبایی‌هایش برای پیروان دیگر ادیان، جایی است كه هر یك از پیروان آئین بودا احساس راحتی و در خانه بودن می‌كند

معبد آناهیتا - كنگاور

موقعیت قرار گرفتن آتشکده های ایران بزرگ در فلات ایران

نقشه فلات ایران زمین که بسیاری از شهرهای ما در اشغال دیگران است

تصویری زیبا از آتشکده چهار طاقی دره شهر ایلام

آتشکده های ایران ٫ مکانهای مقدس ٫ زیارتگاههای زرتشتیان

آتشکده آذر گشنسب یا آذر جشنس : یکی از مشهورترین و بزرگ ترین آتشکده های فلات ایران که در آذربایجان غربی در 49 کیلومتری شمال شرق شهر تکاب کنونی قرار دارد  امروزه به آن تخت سلیمان می گویند . در دوره شاهنشاهی اشکانیان مهم ترین پادشاه آذربایجان آریوبرزن و پسرش ارت وزد بوده است . بیشتر پادشاهان ایران پس از نشستن بر اریکه شاهنشاهی ( جلوس ) به نیاشگاه آذرگسشب آذربایجان می رفتند و به درگاه خداوند نیایش و سپاس و درود می فرستاده اند و سپس هدایایی تقدیم می کردند . آتشکده شیر نیز همان آذرگشسب است که خرابه های آن نزدیک تخت سلیمان است . ساخت این بنا به بیش از 3000 سال باز میگردد و در کتاب هفتم دینکرد در بند 39 سازنده آن را کیخسرو پسر سیاوخش شناخته شده است . که فر ایزدی به او رسیده بود . آذرگشسب در کنار دریاچه چیچست قرار دارد و در گذشته کاخهای بسیار باشکوه و سترگ در اطراف آن بنا بوده است . این دریاچه به صورت خودجوش هر ثانیه 44 لیتر آب از خود بیرون میدهد .

آتشکده آذر برزین مهر : آتشکده آذربرزین مهر یکی از سه آتشکده مقدس ایران است ( آذر گشسب - آذر برزین - کاریان ) که در شهر نیشابور یا ابرشهر خراسان قرار دارد . در پهلوی به نام آتور بورگین میتر خوانده می شود به معنی آتش مهر بالنده است . تاریخ ساخت آن بسیار کهن است به طوریکه به زمان اشو زرتشت باز میگردد و در بند 8 از فصل 17 بندهش آمده است : آذربرزین مهر تا زمان گشتاسب در گردش بوده و پناه جهان تا اینکه اشو زرتشت اسپنتمان دین آورد و گشتاسب شاه دینش را پذیرفت آنگاه گشتاسب آتش مقدس را در کوه ریومند در آذر برزین مهر قرار داد .

آتشکده بردسوره : به گفته مسعودی در کتاب نامدار مروج الذهب این آتشکده توسط فریدون شاه بنا شد که آتش آن را از طوس خراسان آورده بود و در بخارای ایران قرار داد .

آتشکده آذر شب : آتشکده ای است که گشتاسب شاه در بلخ بنا کرد و به گفته مورخین گنجهای خود را در آن قرار داد . بلخ در تاریخ جزوی از خراسان بزرگ بوده است که متاسفانه در دوره ننگین قاجار به روسها فروخته شد .

آتشکده آذرنوش : آتشکده ای است در بلخ که این نیز همچون آذرشب در خراسان بزرگ ایران بوده است . بلخ نیز همچون مرو شهری از شهرهای ایران بوده است که در دوره قاجار های وطن فروش در قراردادهای ننگین ترکمانچای و گلستان به روس داده شد . فردوسی بزرگ آن را نوش آذر نامیده است . فردوسی می فرماید : شهنشاه لهراسب در شهر بلخ - بکشتند و شد روز ما تار و تلخ - و از آنجا به نوش آذر اندر شدند - رد و هیربد را همه سر زدند.

آتشکده سیروان : این آتشکده پیش از به پادشاهی رسیدن انوشیروان دادگر محل بت ها بود و پس از وی بت ها ویران شدند و آتش مقدس را در آنجا قرار دادند . محل آن سیروان و ری بوده است . به گفته مسعودی تاریخ نگار مشهور این آتشکده در پیش از ظهور زرتشت ساخته شده است .

آتشکده نیاسر : این آتشکده توسط شاهنشاه اردشیر بابکان ساخت شده است طول و عرض آن 14 متر در 14 متر می باشد . این بنا پس از یورش تازیان ویران شد ولی سپس توسط مردم بازسازی گشته است و امروز تقریبا سالم می باشد و همه ساله بازدید کننده های زیادی از سراسر ایران به این مکان می روند . نیاسر در 35 کیلومتری شمال غربی شهر کاشان قرار دارد و در منطقه ای کوهستانی در ارتفاعات کرکس می باشد . چشمه ای باستانی به نام چشمه اسکندر نیز در آنجا قرار دارد . در نیاسر غاری که متعلق به دوره پارتیان بوده است نیز وجود دارد . به احتمال قوی این غار معبد میترایی بوده است که امروزه از مکانهای دیدنی این شهر می باشد.

آتشکده اردشیر : در استخر استان فارس می باشد که نام دیگرش آتشکده آناهیتا یا ناهید می باشد . چون اردشیر بابکان بنیانگذار سلسله ساسانی از خانواده موبدان بزرگ بوده است به همین دلیل این آتشکده را به شادمانی برقراری سلسله جدیدش در ایران ساخت . در تاریخ بلعمی و طبری آمده است که چون یزدگرد سوم نوه خسروپرویز بوده است پس بزرگان ایران او را به مقام پادشاهی رسانند و در آتشکده اردشیر استخر تاج شاهنشاهی را بر سر وی گذاشتند و سپس او را به پایتخت ایران در بغداد تیسپون فرستادند .

آتشگاه سراب ذهاب :  در شمال خاوری تپه ی سراب کرمانشاه در 300 متری ازراه کنونی بازماند های آتشکده یی دیده میشود به اندازه های 4.77 در 5.95 متر از قـلوه سنگ ولابندودیواری به پهـنای 0.6 متر .در دوبر خاور .شمال بخشی از گنبد آتشکده به چشم میخورد .ورودی تشکده با تاقی گهـواره یی به پهـنای 0.6 وبلندی 1 متر است .بلندی کنونی آتشگه 2.5 متر است .
 

آتشکده آناهیتا یا معبد آناهیتا : آناهید یکی از چهار عنصر مقدس آب و آتش و هوا و خاک است . در معنی می توان گفت که پاک و با عفت و با تقوی است که ارمنیان درست آن را تلفظ میکنند . این زیارتگاه پس از آذرگشسب از بزرگ ترین مکانهای باستانی و مقدس ایران بوده است که از دوره شاهنشاهی اشکانی ( پارتیان ) باقی مانده است . در شهر کنگاور در مسیر کرمانشاهان قرار دارد . ستون ها و پلکان این معبد هنوز پس از بیش از 2000 سال باقی و مستحکم است . این مکان در شهر کردنشین ایران بوده است و در نزد کردان آریایی دارای احترام خواصی می باشد . کردستان ایران و منطقه اورامان آن یکی از مشهور ترین مناطق اصیل ایران است که هنوز بسیاری زرتشتی دارد و به زبان پهلوی سخن می گویند . ریشه زبان کردی امروزی نیز پهلوی باستانی ایران است . پیر شهریار یا پیر شالیار از افراد مشهور هورامان کردستان است که وی موبدی زرتشتی بود و چند کتاب از وی بر جای مانده است . ابن فقیه در کتاب مشهور البلدان نوشته است : هیچ ستونی شگفت انگیز تر از ستونهای معبد آناهیتا کنگاور نیست .

آتشکده دارابگرد : به گفته تاریخ مروج الذهب مسعودی این آتشکده به فرمان اشو زرتشت بنا گشت . زرتشت به یستاف شاه فرمان داد تا آتش مقدس جمشید شاه را که مورد احترام وی بوده است را بیابند و بیاورند . یستاف شاه این آتش را در خوارزم پیدا نموده است و به دارابجرد فارس آورد و اطرف آن را شهر زیبایی ساخت . این آتشکده در سال 332 هجری قمری به نام آتشکده آذر جوی نامیده می شده است .

آتشکده باکو : آتشکده ای بزرگ بوده است در ایران شمالی ( باکو ) که در نزدیکی چاه نفت قرار داشته است . محل آن در روستای سوراخانی در 15 کیلومتری باکو می باشد  تاریخ ساخت آن به سال 400 پیش از میلاد توسط ایرانیان می باشد . بدلیل مواد نفتی موجود این منتطقه این آتشکده همیشه در نزد ایرانیان روشن و برافروخته بوده است . باکو از باگوان زبان پهلوی ایران گرفته شده است و شهری ایران است که در دوره قاجار به روس فروخته شد . این مکان مقدس پس از یورش تازیان ویران شد ولی سالها بعد از آن دوباره مرمت و بازسازی شد ولی آتش آن خاموش بود تا سال 1975 که آتش آن دوباره روشن گشت و به مکانی توریستی تبدیل شد.

آتشکده شاهپور : در ساحل خلیج قسطنطنیه روم پس از اینکه شاهنشاه شاپور پسر اردشیر پسر بابک وارد شد آن را ساخت و تا دوران خلفای اسلامی نیز پا برجا بود .

آتشکده پوران : این مکان توسط ملکه پوران دخت ساسانی دختر شاهنشاه خسروپرویز ساسانی در عراق عجم در نزدیکی مدینه السلام ساخته شده است .

آتشکده کرکویه : این آتشکده در شمال سیستان کنونی قرار داشته است .احترام بسیاری مردمان این شهر برای این آتشکده قائل بودند و به گنبد رستم نیز مشهور بوده است . این آتشکده تا قرن 17 هجری که قزوینی آن را وصف کرده است بسیار خرم و زیبا بوده است  ساخت آن به روزگار کیخسرو باز میگردد که بسیار کهن است . دو شاخ بزرگ گاو داخل آن قرار داشته است و در وسط آنها آتشگاه قرار داشته است .

آتشکده کاریان : نام دیگر آن آتشکده آذرفرنبغ یا آذر خورداد است که در معنی می شود آتش فره ایزدی . مکان آن در شهر فیروز آباد یا اردشیر خره یا اردشیر خوره در صد و بیست کیلومتری جنوب شیراز است و کاخ بزرگ آن که توسط شاهنشاه اردشیر بابکان ساخته شده بود هم اکنون فرو ریخته است . اردشیر به همین جهت نام شهر را ارتخشر خوره ( ارت خشتر ) نامید . در معنی کل می شود شهر شکوه و جلال اردشیر . خوره به معنی فر و شکوه و جلال است . شهر گور یا فیروز آباد نیز بعدها نام گرفت . این مکان از زیارتگاههای بزرگ مردمان فلات ایران بوده است . فخر الدین اسعد گرگانی در داستان ویس و رامین که به دوره شاهنشاهی اشکانیان مربوط است نوشته است .

به خاصه زین دل بدبخت رامین                  که آتشگاه خرداد است و برزین

آتشکده بارنوا : به گفته مسعودی دومین روز پس از به قدرت رسیدن شاهنشاه اردشیر بابکان این آتشکده ساخته شد . مکان آن در جنوب ایران است .

آتشکده سرده : در یزد بخش تفت روستایی به نام سرده قرار دارد که دارای آتشکده ای کوچک بوده است . پس از یورش تازیان مردم از نابودی آتش این مکان توسط آنان جلوگیری کردند .

آتشکده آذرباد : آتشکده ای در تبریز بوده است که در متون پهلوی آذربادگان هم نوشته شده است به معنی نگهدارنده آتش . به احتمال قوی اثری از آن به جای نیست.

آتشکده خوار اصفهان : حمزه اصفهانی می نویسد اردشیر در یک روز سه آتشکده در اصفهان یا اسپهان بنا کرد . یکی در شرق . دیگری در میان شهر و آخری در غرب شهر . دلیل آن را از طلوع خورشید تا غروب آن دانسته است . اولی به نام آتشکده اردشیر است که در منطقه قلعه ماربین یا مارین واقع شده است . دومی آتشکده زروان نام دارد که در قریه دارک از روستای خوار است . سومی آتشکده مهر اردشیر نام دارد که در اردستان واقع شده است . مهم ترین و سالم ترین آنها در کوه آتشگاه امروزی واقع است . ارتفاع آن از دشت 200 متر و از شهر اصفهان 8 کیلومتر فاصله دارد . معبد آن نیمه ویران است و امروزه به آتشکده اصفهان معروف است .

زیارتگاه پیر هریشت : این مکان در 14 کیلومتری شهر اردکان یزد قرار دارد . به باور ایرانیان این مکان جایگاه ابدی یکی از ندیمگان شهبانو دختر یزدگرد سوم شاهنشاه ایران است که پس از تعقیب تازیان به این مکان پناه برده است و در آنجا هنگام نیایش ناپدید شده است . این مراسم از هفتم تا یازدهم فروردین ماه برگزار می شود که برابر است با روز امرداد تا خورداد روز از فروردین ماه هر سال .

زیارتگاه ستی پیر : زیارتگاه ستی پیر در نزدیکی مریم آباد یزد قرار دارد بنای آن مانند قلعه است که آثار چهار برج باستانی در اطراق قلعه دیده می شود . مراسم این زیارتگاه در بیست و چهارم خرداد ماه هر سال برابر با روز اشتاد از ماه خورداد باستانی اجرا می گردد.

زیارتگاه پیر سبز : نام دیگر این زیارتگاه چک چکو است که در فاصله 65 کیلومتری شمال غرب یزد در دامنه کوهی آهکی قرار دارد . این مکان از مهم ترین و مشهور ترین زیارتگاههای ایران و جهان است . به صورتیکه بسیاری از زرتشتیان کشورهای اطراف ( هند - پاکستان - تاجیکستان و . . . ) هر ساله در مراسم این زیارتگاه شرکت میکنند . محل این زیارتگاه در دامنه کوهی با شیب زیاد قرار دارد . این مراسم از 24 تا 28 خرداد هر سال برابر با روز اشتاد تا انارم از ماه خورداد باستانی اجرا می گردد .

زیارتگاه پیر نارستانه : این زیارتگاه در داخل دره ای واقع شده است که سه طرف آن را کوه پوشانده است و در 30 کیلومتری شرق یزد قرار دارد . مراسم این نیایشگاه از روزهای 2 تا 6 تیر ماه برگزار می شود که برابر است با سپندارمذ روز تا آذر روز از تیر ماه . چشمه ای زیبا نیز در کنار این نیاشگاه قرار دارد که آب آن از بارندگی تامین می شود . بسیاری از ایرانیان بر این باور هستند که این مکان آرامگاه شاهنشاه اردشیر ساسانی بنیانگذار سلسله ساسانیان است که به اردشیر پاپکان شناخته می شود . مردم در این روز در این مکان حاضر می شوند و به روان انوشه نیاکان ایران و جانباختگان راه میهن و بزرگان از دینا رفته ایران درود می فرستند .

زیارتگاه پیر بانو : این زیارتگاه به باور مردمان آرمگاه شهبانوی ایران است که خاتون بانو نام داشته و در فاصله 120 کیاومتری شمال غربی یزد و در جنوب شهر عقدا و در بین دره ای به نام زرجو قرار دارد . ساکنان این روستا با آب چشمه زندگی خود را می گذارنند . زمان این مراسم از 13 تا 17 تیر ماه است که برابر است با مهر روز تا ورهرام روز از تیر ماه باستانی . این نیایشگاه در مسیر رودخانه فصلی قرار دارد .

زیارتگاه پیر نارکی : در فاصله 55 کیلومتری شهر یزد و غرب شهرستان مهریز در دامنه کوه بلندی با سنگهای آهکی سیاه این زیارتگاه واقع شده است . در این نیاشگاه چشمه آب زیبایی وجود دارد . عده ای بر این باور هستند که این مکان آرمگاه نازبانو شهبانوی ایران است . مراسم این نیایشگاه از 11 تا 15 امرداد ماه است که برابر است با روز دی به مهر تا فروردین روز از ماه امرداد باستانی .

زیارتگاه درب‌مهرهای كرمان : آتشكده محله‌ی دولتخانه از دهش شادروان پولاد اسفندیار یزدی مقیم بمبئی در سال 1280 خورشیدی بنا شده است و تا امروز پرستشگاه زرتشتیان می‌باشد و هزینه‌های آن از كمك زرتشتیان تهیه می‌شود . آتش این آتشكده تا كنون نیز روشن بوده و هرساله در روز یازدهم دی‌ماه در این محل برگزار می‌شود كه به گهنبار دولتخانه معروف است . یكی دیگر از آتشكده‌های مهم و جدید كرمان كه تا امروز نیز پابرجاست و مردم برای روزهای فرخنده به آنجا رفته و شمع و عود روشن می‌كنند، آتشكده واقع در كوچه‌ی دبیرستان ایرانشهر است . دربمهر نو كرمان به‌وسیله‌ی دهشمندان قنات غسانی (یكی از دهات اطراف كرمان) ساخته شده است و آتش ورجاوند دربمهر قنات غسان به دربمهر كنونی منتقل گشت  بخشی از هزینه دربمهر نو از دهش موبدزادگان سرور و شیرین، دو خواهر قنات غسانی به‌نامگانه پدرشان دستور رستم دستور مرزبان بنا گردید. چون بنای دربمهر از دهش بهدینان قنات غسان بوده، آتش دربمهر قنات غسان به‌وسیله‌ی موبدان آنجا به‌نام موبد بهرام اسفندیار آریایی، موبد نوشیروان جهانگیر اشیدری، و موبد گشتاسب بهمن پور جهانبخش به دربمهر كنونی منتقل گردید . امروزه این آتشكده شامل موزه‌ای است كه به ثبت اداره‌ی میراث فرهنگی استان كرمان رسیده است و آثار و اسناد قدیمی خانواده‌های كرمانی و حتی نسخه‌های خطی قدیمی و اشیایی چون چرخ چاه، چرخ ریس، سماور برنجی، اتوهای ذغالی و … در آنجا وجود دارد .

زیارتگاه شاورهرام‌ایزد : زیارتگاهی بیرون دروازه‌ی ناصریه و متصل به خیابان ناصریه است، این محل در قدیم معروف به پیرسنگی بوده و درب كوچكی از سنگ هم داشته است گذشته از زرتشتیان، مسلمان‌ها نیز به این محل باور دارند و با پاكی نیت نیازهای خود را از این محل می‌خواهند . چنین معروف است كه هنگام هجوم افغان‌ها به كرمان، شب را در كنار خندقی كه نزدیك شاورهرام‌ایزد بود استراحت كرده تا فردای آن‌روز، این حدود را غارت كنند شبانه پرچم سبزی در این محل ظاهر گشت و در قلب سپاه آنان افراشته و برپا شد. افغان‌ها به گمان‌اینكه دشمن به ایشان حمله‌ور شده در تاریكی شب به كشتن یكدیگر پرداختند و پای‌ به فرار گذاشتند
علت دیگری كه باعث شده به این محل احترام بگذارند این است كه محمد اسماعیل‌خان حاكم كرمان، جد سردار نصرت اسفندیاری مصمم بود كه مسیر دروازه‌ی ناصریه را از اواسط شاورهرام‌ایزد بگذرانند. هرچند زرتشتیان عجز و التماس كردند تا او را از این تصمیم منصرف كنند مؤثر واقع نشد، شبانه پیرمردی سفیدپوش و نورانی از چاهی كه در این محل قرار دارد خطاب به او گفت: تو می‌خواهی خانه‌ی مرا خراب كنی؟ خانه‌ات را خراب و افراد آن را پریشان خواهم كرد. فردای آن‌روز محمد اسماعیل‌خان از تصمیم خود دست برداشت و دستور داد روی آن چاه صفه‌ای بسازند. یكی از زرتشتیان این عمل را به امر او انجام داد و این صفه تا امروز وجود دارد و امروزه زرتشتیان در این قسمت شمع روشن می‌كنند.

زیارتگاه شاه‌مهرایزد : زیارتگاهی است در شمال شهر كرمان، این محل را باغچه بوداغ‌آباد می‌خوانند. جشن فرخنده‌ی سده و آتش‌افروزی این جشن در این محل برپا می‌شود. این محل دارای باغی است كه دو ساختمان با حوض نسبتا بزرگ و آشپزخانه‌ای كه تنور آن محل پخت نان و فضای آن برای پخت آش و سیروگ در روزهای مهرایزد است دارد. این آشپزخانه از دهش هرمزدیار خداداد اشیدری به‌نامگانه‌ی مادرش روانشاد ماه‌خورشید اشیدری قنا غسانی بوده است این زیارتگاه كه مورد توجه و باور بسیاری از مسلمان‌ها نیز هست، در روزهای فرخنده‌ شاهد خیرات جمعیت زیادی از زرتشتیان می‌باشد . چند سال قبل تالاری از دهش رشید نیك‌بخش در این مكان ساخته شد كه مراسم عروسی و جشن‌های مهم زرتشتیان كرمان چون سده در آنجا برگزار می‌شود. در مقابل شاه‌مهرایزد زمینی است كه در روز جشن سده خرواری از هیزم در آنجا افروخته می‌شود.

آرامگاه مقدس جاماسب فیلسوف : این اثر باستانی و با ارزش در حدود 85 كیلومتری جنوب شرقی شیراز كه در مسیر جاده شیراز جهرم در سمت راست جاده و نرسیده به شهر خفر قرار گرفته است كه پس از ورود به جاده فرعی به روستای كراده منتهی می‌شود و پس از آن در شرق كراده روستای گاره واقع شده كه آرامگاه جاماسب حكیم در بیرون این روستا قرار دارد  فاصله روستای كراده تا روستای گاره دو كیلومتر است كه از میان كوچه باغ‌های سرسبز راهی باریك و خاكی ناهموار را به‌طرف آرامگاه طی می‌كند . نام اصلی این روستا گاره یا كاره می‌باشد كه اهالی منطقه به‌آن جومه بزرگی می‌گویند كه مخفف جاماسب بزرگ است . اهالی منطقه جاماسب را به كسر « س » تلفظ می‌كنند . پیرمردان و پیرزنان این منطقه جاماسب را خانباز هم می‌خوانند و درباره جاماسب یا خانبازخان داستان‌ها و اشعار بسیاری در منطقه استان فارس گفته شده است . از جمله می‌گویند كه خداوند به جاماسب گفت : كه در روزی معین عمرت به‌پایان می‌رسد و جاماسب در روز موعود به این منطقه وارد شده و در همان جا جان‌به جان آفرین تسلیم كرد و اهالی گاره برایش مقبره‌ای ساختند.

زیارتگاه میترایی قلعه کنگلو : این بنا که به نخستین نیایشگاه ساسانی معروف است در مازندران واقع شده است . دیواره های آن از جنس گچ و ساروج می باشد و زیر بنای آن 50 متر مربع است . بنای اصلی آن در سه طبقه بوده است که امروزه فرو ریخته است . شمال این بنا به کوهی بزرگ و صخره ای به نام خورنرو راه دارد .

نیایشگاه دهانه غلامان : در 44 کیلومتری شهرستان زابل در 40 سال پیش به یاری طوفانی بزرگ شهری از زیر خاک بیرون آمده است که سال ساخت آن به 500 پیش از میلاد باز میگردد . شنهای رونده این شهر را به مدت بیش از 2000 سال از دید عموم مخفی نگاه داشته بوده است  در کنار این شهر بنایی چهارگوش به وسعت 2500 متر مربع می باشد که زیارتگاه دینی ایرانیان بوده است که سکوههای بلند آن نشان از اجرای مراسم دینی مردم این منطقه داشته است .

بن مایه این نوشتار

مروج الذهب - ابوالحسن علی بن حسین مسعودی - ذکر آتشکده های ایرانیان

دانشنامه مزدیسنا - دکتر جهانگیر اوشیدری

البلدان - احمد ابن ابی یعقوبی

مسالک الممالک - ابو اسحق ابراهیم اصطخری

سایت فرهنگی یتاآهو زرتشتیان

گردآوری و پژوهش از ارشام پارسی ,برداشت این نوشتار با ذکر نام و آدرس پایگاه آزاد است