1- دین ، نگهدارنده است

2- دنیا آدمی را باز میگزارد

3- دین بزرگ میکند

4- دنیا ذلیل میکند

5- علم ، بلند می کند

6- حکمت ، راهنمایی میکند

7- سستی ضایع میکند

8- فروتنی بلند میکند

9- تکبر پست میکند

10- حکمت ، نگاه میدارد و نعمت میآورد

11- وفای به عهد دلیل بزرگی است

12- کرم ، نشانه فضیلت است

13- عقل ، زینت آدمی است

14- حماقت از معایب است

15- درستکاری از ایمان است

16- بی شرمی بدی است

17- خوشروی خود ، نیکوکاری است

18- گشاده روی ، دلالت بر کرم است

19- دروغ به هلاکت می افکند

20- راستی نجات میدهد

21- اظهار حاجت نکردن خود از زاهدیست

22- تقیه ، خود از دین داریست

23- تجارت ، خطر کردن است

24- ظالم ، حقیر است

25- ناخوشنود ، در رنج است

26- هوشیار ، بیدار است

27- راست رو ، یابنده است

28- عجز از کوتاهی عقل است

29- فاش کردن راز دیگران خیانت است

30- فریب خوردن از ایمن بودن است

31- ریاست ، هلاکت آور است

32- مردی از همت است

33- دانش در عمل کردن است

34- شادمانی از غفلت است

35- سرگردانی از نادانی است

36- فکر ، راه گشاست

37- قناعت ، بی نیاز میکند

38- شهوت ، حریص میکند

39- لذت ، غافل میکند

40- حسد ، لاغر میکند

41- کینه ، بیمار میکند

42- خود پسنی ، نابود میکند

43- نیکوئیی ، بزرگی میدهد

44- ترسیدن ، امنیت میدهد

45- دوستی ، پیوند میدهد

46- خاموشی ، وقار میدهد

47- شکر ، نعمت را زیاد میکند

48- قناعت عزیز میکند

49- طمع ، خوار میکند

( امام علی )

سخنان قصار امیرامومنین علی(ع)

1-درهنگام فتنه همچون شتر دوساله باش که کوهان ندارد تا برپشتش سوار شوندوپستان ندارند تا شیرش را بدوشند.

2-طمع کار خود راخوار می کند.

کسی که فقرخود ار آشکار می کند،خوار وبی مقدار می شود.

فردی که زبانش بر او حکومت می کند بی عزت می شود.

3-حسد عاراست.

ترس عیب است.

فقروتنگدستی زبان مردم دانا رابه لُکنت می اندازد

فقیر دروطن خودش هم غریب است.

4-عجز وناتوانی آفت است.

بردباری شجاعت است.

پرهیزکاری ثروت است.

دوری جُستن از گناه(ورع)سپر محافظ است.

5-بهترین تمایل رضایت از سرنوشت است.

علم میراثی است گران بها.

صفات نیکو کهنه شدنی نیستند.

فکر پاک هم چون آیینه ای شفاف است.

6-سینه فرد عاقل خزانه اسرار اوست.

سیمای بشاش دام دوستی هاست.

بردباری دفن کننده زشتی هاست.

آشتی طلبی سرپوش عیوب است.

خودخواهی،دشمن طلبی است.

7-صدقه دادن داروی بیماری هاست.

چیزهایی که مردم در دنیا پنهان می کنند،درآخرت جلوی چشم آن ظاهر است.

آیا می توانید ذهنتان را از پرسه زدن باز دارید
و آن را به یگانگی ابتدایی - با هستی - باز گردانید؟
آیا می توانید بدنتان را همانند نوزادان دوباره نرم و انعطاف پذیر كنید؟
آیا می توانید دید درونی تان را پاك كنید
تا چیزی جز نور نبینید؟

آیا می توانید دیگران را دوست بدارید
و آن ها را بدون تحمیل خواسته های خود راهنمایی كنید؟
آیا می توانید در برخورد با مسائل مهم و حیاتی زندگی هیچ دخالتی نكنید
و اجازه دهید آن چه باید، رخ بدهد؟
آیا می توانید از ذهن خود دست بكشید
و بدون دخالت ذهن درك كنید؟

داشتن بدون احساس مالكیت،
عمل كردن بدون انتظار داشتن
و راهنمایی كردن بدون سعی در حكم راندن
فضایل عالی محسوب می شوند.

لائو  تزو

كاسه خود را بیش از اندازه پر كنید؛
لبریز می شود.
چاقوی خود را بیش از حد تیز كنید،
كند می شود.
به دنبال پول و راحتی باشید؛
دلتان هرگز آرام نمی گیرد.
به دنبال تایید دیگران باشید؛
برده آن ها خواهید بود.

كار خود ر انجام دهید، سپس رها كنید.
این تنها راه آرامش یافتن است.

لائو تزو

اگر مردانِ بزرگ را بیش از اندازه ارزشمند شمارید،
مردم عادی كوچك شمرده می شوند.
اگر دارایی خود را بیش از اندازه عزیز دارید،
دزدی میان مردم رواج پیدا می كند.
فرزانه با خالی كردن ذهن مردم
آن ها رهبری می كند
و با تضعیف جاه طلبی ها
و تحكیم اراده شان
درون آها را غنی می سازد.
او به آن ها كمك می كند
تا از دانسته ها و آرزوهای خود خالی شوند
و در كسانی كه تصور می كنند می دانند سردرگمی به وجود می آورد.

لائو تزو

خوب همانند آب است،
بدون تلاش همه چیز را سیراب می كند
و جمع شدن در پستی را هرگز حقارت نمی شمارد؛
بنابراین همانند تائو است.

لائو تزو

وقتی مردم برخی چیزها را زیبا می دانند
چیزهای دیگر زشت می شوند.
وقتی مردم بعضی چیزها را خوب می دانند
چیزهای دیگر بد می شوند.
بودن و نبودن یك دیگر را می آفرینند.
سخت و ساده یك دیگر را پشتیبانند
بلند و كوتاه یك دیگر را تعریف می كنند.
پستی و بلندی به یك دیگر وابسته اند.
قبل و بعد به دنبال هم می آیند.

لائو تزو بزرگ

به خواب دیدم که پروانه ام ، و از شاخه ای به شاخه ای دیگر می پرم و ازینکه انسان هستم کاملا نا اگاه بودم ، ولی وقتی از خواب بلند شدم دیدم که انسان هستم ، حال نمیدانم من انسان هستم که خواب میبینم پروانه ام ، یا پروانه ام و هم اکنون خواب میبینم که انسان هستم؟

چوانگ تزو

سخنانی از بودای بزرگ

هیچ گاه نمیتوان با نفرت بر نفرت غلبه کرد ، بر نفرت تنها با محبت می توان غالب امد(دمه پده1/5)

انسان باید به خطا و و کرده و ناکرده خود بنگرد ، نه به خطا و کرده و نا کرده دیگران(همان 4/7)

راه سازان ابها را بگردانند ، و کمانداران کمان را خم کنند ، و درودگران چوب را بپردازند ، اما فرزانگان نفس خویش را مهار میکنند(همان 5/6)

یک سخن پر معنی ، بهتر از هزاران سخن بی معنی است ، سخنی که هر کس شنید ارام شد(همان 8/1)

یک روز زندگی منزه و به راه راست بهتر از صد سال عمر گمراهی و سرگدانی است ، یک روز زدگی با معرفت و در مراقبه بهتر از صد سال عمر به غفلت و پریشانی است ، یک روز زندگی پرتلاش و توان بهتر از صد سال عمر در کاهلی و ضعف است( همان 10 و 11 و 12)

خطا و گناه را اسان میگیرد ، با این خیال که حاصلش دامن او را نمی گیرد ، اما کوزه قطره قطره پر میشود ، و شخص گناهکار هم به تکه تکه خطاها پر میشود(همان 9/6)

گناهکاران به دوزخ روند ، درستکاران به بهشت رسند ، اما پاکان به نیروانا(همان 9/11)

با دیگران چنان رفتار کن که میخواهی با تو رفتار کنند ( همان 10/1)

انکه خود به دنبال سلامتی است ولی دیگران را می ازارد ، پس از مرگ به سلامتی نرسد ،(همان 10/3)

والاترین جهانگشا ان کس است که بر نفس خویش غالب امده است،  گر چه هزار مرد را هزار بار در میدان جنگ مغلوب کرده باشد(همان 8/4)

جهان را یک حباب اب و سراب بدان نه بیشتر ، نگر این جهان را که چون گردونه رنگین شاهان است ، گمراهان در ان محو شوند ،ولی فرزانگان از ان بگذرند و دل نبندد(همان 13/14)

دور جستن از خطا ، به کمال رسیدن در نیکی و محبت ، صاف کردن ضمیر ، این است احکام بودا(همان 14/5)

شادکام زندگی کنیم ، به دور از نفرت ، در میان انانکه با نفرت زیست کنند، و بنشینیم با محبت در کنار نفوران(همان 15/1)

شادکام زندگی کنیم ، همچون تهیدستان ، و محبت خوراک ما باشد ، همچون فرشتگان نور( همان 15/4)

با عشق بر خشم  و با نیکی بر بدی پیروز شو ، با بخشندگی بر گدامنشی ، و با حقیقت بر دروغ غالب ای ، براستی سخن گو ، از خشم دوری جو ، بشخنده شوید وقتی دستی به سویتان دراز شود ، بدهید چندان که توانید ، اگر چه اندک باشد ، با این سه وسیله به بارگاه خدا خواهید رسید(همان 17/1  و 2)

خطای دیگران اشکار است ، خطای خویشتن دشوار به چشم اید ، خطای دیگران را مثل گاو جار میزنند ، و خطای خود را می پوشانند ، چون قماربازی نا بکار چهره باخته را(همان 18 / 18)

من تنها راه را به شما نشان داده ام ، پیمودن ان با خود شماست(همان 20 / 4)

ان کس که خوشبختی می طلبد به بهای غم دیگران ، در تله نفرت و پلیدی گرفتار است (همان 21/ 2)

ای ساده دل  حال که درونت پر از پلیدی و زشتی است ، بیرون و ظاهرت را اراسته میکنی؟( همان 23 / 12)

بسیارند انانکه قبای نارنجی* به تن کنند ، و به راه نادرست روند و پرهیزگار نباشند (همان 22 /2)

*لباس راهبان بودایی ، کنایه از راهبان و رهبرانی دینی منحرف که با نام دین ایجاد پلیدی میکنند.

منبع : از مطالبی که خودم در بحث بودیسم قرار دادم

در جهان تنها دو گروه از مردم هستند که هرگز تغییر نمی‌یابند؛ برترین خردمندان و پست‌ترین بی‌خردان.

((کنفسیوس))

جاینی :

انسان ، تو خودت دوست خود هستی ؛ چرا آرزوی دوست دیگری ورای خود  داری ؟!

             کتب مقدس شرق ج 22  ص 33

یهودیت :

به تمامی دل خود بر خداوند توکل نما و بر عقل خود تکیه مکن

 امثال 3 : 5

چه بحث اتحادگونه ایی . به بیشتر دانستن از ادیان غیر اسلامی در این باب مشتاقم.