دلم رمیده لولی وشیست شور انگیز

 

هوا بدجورى توفانى بود و آن پسر و دختر كوچولو حسابى مچاله شده بودند. هر دو لباس هاى كهنه و گشادى به تن داشتند و پشت در خانه مى لرزیدند. پسرك پرسید:«ببخشین خانم! شما كاغذ باطله دارین»
كاغذ باطله نداشتم و وضع مالى خودمان هم چنگى به دل نمى زد و نمى توانستم به آنها كمك كنم. مى خواستم یك جورى از سر خودم بازشان كنم كه چشمم به پاهاى كوچك آنها افتاد كه توى دمپایى هاى كهنه كوچكشان قرمز شده بود. گفتم: «بیایین تو یه فنجون شیركاكائوى گرم براتون درست كنم.»
آنها را داخل آشپزخانه بردم و كنار بخارى نشاندم تا پاهایشان را گرم كنند. بعد یك فنجان شیركاكائو و كمى نان برشته و مربا به آنها دادم و مشغول كار خودم شدم. زیر چشمى دیدم كه دختر كوچولو فنجان خالى را در دستش گرفت و خیره به آن نگاه كرد. بعد پرسید: «ببخشین خانم! شما پولدارین »
نگاهى به روكش نخ نماى مبل هایمان انداختم و گفتم: «من اوه... نه!»
دختر كوچولو فنجان را با احتیاط روى نعلبكى آن گذاشت و گفت: «آخه رنگ فنجون و نعلبكى اش به هم مى خوره.»
آنها درحالى كه بسته هاى كاغذى را جلوى صورتشان گرفته بودند تا باران به صورتشان شلاق نزند، رفتند. فنجان هاى سفالى آبى رنگ را برداشتم و براى اولین بار در عمرم به رنگ آنها دقت كردم. بعد سیب زمینى ها را داخل آبگوشت ریختم و هم زدم. سیب زمینى، آبگوشت، سقفى بالاى سرم، همسرم، یك شغل خوب و دائمى، همه اینها به هم مى آمدند. صندلى ها را از جلوى بخارى برداشتم و سرجایشان گذاشتم و اتاق نشیمن كوچك خانه مان را مرتب كردم. لكه هاى كوچك دمپایى را از كنار بخارى، پاك نكردم. مى خواهم همیشه آنها را همان جا نگه دارم كه هیچ وقت یادم نرود چه آدم ثروتمندى هستم.

با تشکر از  ریحانه عزیز

ربنا اننا سمعنا منادیا ینادی للایمان ان آمنو بربکم فامنا ربنا فاغفرلنا ذنوبنا و کفرعنا سیئاتنا و توفنا مع الابرار

تو ای پری كجائی كه رخ نمی نمائی

از آن بهشت پنهان دری نمی گشائی

دل من سرگشتة توست

نفسم آغشتة توست

به باغ رویاها ، چو گلت بویم

درآب وآئینه ز پیت پویم

تو ای پری كجائی

در این شب یلدا چو مهت جویم

به خواب وبیداری سخنت گویم

تو ای پری كجائی

مه وستاره درد من میدانند

كه همچو من پی تو سرگردانند

شبی كنار چشمه پیدا شو

میان اشك من چوگل واشو

توای پری كجائی ، كه رخ نمی نمائی

 

 

پیرمردی صبح زود از خانه اش خارج شد. در راه با یک ماشین تصادف کرد و آسیب دید. عابرانی که رد می شدند به سرعت او را به اولین درمانگاه رساندند.

پرستاران ابتدا زخمهای پیرمرد را پانسمان کردند. سپس به او گفتند: "باید ازت عکسبرداری بشه تا جائی از بدنت آسیب و شکستگی ندیده باشه"

پیرمرد غمگین شد، گفت عجله دارد و نیازی به عکسبرداری نیست.

پرستاران از او دلیل عجله اش را پرسیدند.زنم در خانه سالمندان است. هر صبح آنجا می روم و صبحانه را با او می خورم. نمی خواهم دیر شود!

پرستاری به او گفت: خودمان به او خبر می دهیم. پیرمرد با اندوه گفت: خیلی متأسفم. او آلزایمر دارد. چیزی را متوجه نخواهد شد! حتی مرا هم نمی شناسد!

پرستار با حیرت گفت: وقتی که نمی داند شما چه کسی هستید، چرا هر روز صبح برای صرف صبحانه پیش او می روید؟

پیرمرد با صدایی گرفته ، به آرامی گفت :

 

                        اما من که می دانم او چه کسی است...!

 

با تشکر از ریحانه عزیز

 

خداوند عشق است .

عشقی که بعد از نفوذ به درون ما ،

نرم می کند ، ناب می کند ، تازه می کند ، بازسازی می کند ،

و درون آدمی را دگرگون می کند .

زمان انسان را دگرگون نمی کند .

عشق دگرگون می کند !

زیرا ، عشق خداوند است

و خداوند ، عشق .

 

پائولو کوئیلو

با تشکر از ریحانه عزیز

داود جان

جالب بود

 

خدایم تا خداست

و این عالم به پاست

 

مسیر قلب من

دمشق و کربلا است

نه میشه باورت كنم

نه میشه از تو رد بشم

نه میشه خوب من بشی

نه میشه با تو بد بشم.....

 

نه دل دارم كه بشكنی

نه جوون دارم فدات كنم

نه پای موندن منی

نه میتونم رهات كنم.....

 

نه میتونه تو خلوتش

دلم صدا كنه ترو

نه میتونم بگم بمون

نه میتونم بگم برو.....

 

كجا برم كه عطر تو

نپیچه توی لحظه هام

قصه مو از كجا بگم

كه پا نگیری تو صدام.....

 

چه جوری از تو بگذرم

تویی كه معنی منی

تویی كه از منی اگر

تیشه به ریشه میزنی.....

 

نه ساده ای نه خط خطی

نه دشمنی، نه همنفس

نه با تو جای موندنه

نه مونده راه پیش و پس.....

با تشكر از ریحانه

 

باور كنید خیلی هم عجیب نیست

اگر كمی به زندگی پدران و مادران خود نگاه كنیم میزان از خود گذشتگی و ایثار را در ایشان می بینیم

چیزی كه نزد تمام زنان عزیز است طلا است و این حس زیبا دوستی را همه زنان دوست می دارند

مادرم دو قطعه طلا داشت یك گوشواره و یك انگشتر

هر دو را فروخت یكی برای من و دیگری برای خواهرم برای اینكه بتوانیم پول یك ترم دانشگاهمان را بدهیم

روزهای بدی بود و شرایط زندگی بسیار دشوار

برای خودش چیزی نمی گرفت تا دلهای ما را شاد كند

یك لباس چندین سال بر تنش بود و در تمام میهمانی ها آنرا می پوشید تا ما بتوانیم لباسهای خوبی بر تن كنیم.

امروز بر پایش سجده می كنم و از تمام دنیا برایم عزیز تر است

پدر نیز چون مادر از خودگذشتگی بسیار داشت

این دو برایم از تمام دنیا عزیزترند ، تا قبل از ازدواج قدر این دو را نمی دانستم ولی بعد از ازدواج متوجه شدم كه تامین مخارج زندگی برای هر فردی چقدر دشوار است . با اینكه حقوقم از آخرین حقوق پدرم بیشتر بود ولی هرگز نتوانستم آن مهربانی و صفا را در جای دیگری ببینم

به شما دوستان سفارش می كنم كه قدر این دو نعمت الهی را بدانید .

دلسوز تر و مهربانتر و بهترین رفیق و غمخوار ترین فرد در زندگی شما پدر و مادرتان می باشد .

امروز تا آنجا كه بتوانم سعی می نمایم ذره ای از محبت بیدریغ آن دو را جبران كنم ولی متاسفانه هر كاری انجام می دهم باز در دل می گویم یك ثانیه از بیداری مادرم بر بالین من بیمار نمی شود .

آن دو را فرستادم مكه و در فرصتی كه نبودند بیشتر جای خالی ایشان را حس كردم

انگار در تهران دیگر كسی وجود ندارد ، غم نبودنشان داشت مرا می كشت كه بازگشتند .

دست و پای آن دو را غرق بوسه كردم كه به معنی واقعی بعد از خدای مهربان عزیزترین گلهایی هستند كه خدا به ما ارزانی نموده است .

مطمئن هستم كه تمام شما دوستان نیز مثل من فكر می كنید .

تمام پدران و مادران دریای بیكران محبت و ایثار و از خودگذشتگی می باشند

باید بر پای آنان سجده كرد و آنان را تا هستند گرامی بداریم

دیوارهای بلند   

مملكت ما مملكت كویرهای لوت و دیوارهای بلند است. دیوارهای گلی در دهات و آجری در شهرها. و این تنها در عالم خارج نیست ، در عالم درون هر آدمی نیز چنین دیوارهایی سر به فلك كشیده است، هر آدمی نشسته در حصار دیگری است از بد بینی و كج اندیشی و بی اعتمادی و تكروی.

                                        جلال آل احمد

با تشکر از ریحانه عزیز

داود عزیز

داستان رمانتیك و زیبایی بود

ممنون