590

یارب آن نوگل خندان که سپردی به منش

میسپارم به تو از چشم حسود چمنش

تا تو نانی به کف اری و به غفلت مخوری

روزی که بجنبد نفس باد بهاری

 د برو کار می کن مگو چیست کار

من نه آنم که زبونی کشم از چرخ و فلک
چرخ بر هم زنم ار غیرمرادم بشود

ره نمیجویم بسوی شهر روز

بیگمان در قعر گوری خفته ام

گوهری دارم ولی آن را ز بیم

در دل مردابها بنهفته ام ..

زلف چون عنبر خامش كه ببوید هیهات        ای دل خام طمع این سخن از یاد ببر
============================================
بهاره توهم آره;) مگه توهم شعر دوست میداری

***نه تو میمانی و نه اندوه و نه هیچیك از مردم این آبادی .
  به حباب لب یك رود قسم و به كوتاهی آن لحظه شادی كه گذشت غصه هم خواهد رفت آنچنانی كه                                                                                                                                                              فقط                              خاطره ها                               میمانند ...
                   لحظه ها عریانند به تن لحظه خود جامه اندوه مپوشان هرگز... ***

ندارم دستت از دامن بجز در خاک و آن دم هم          که بر خاکم روان گردی بگیرد دامنت گردم

فرو رفت از غم عشقت دمم دم میدهی تا کی          دمار از من برآوردی نمیگویی برآوردم 

دلم را مشكن و در پا مینداز--------------------------- كه دارد در سر زلف تو مسكن
چو دل در زلف تو بستست حافظ ---------------------- بدین سان كار او در پا میفكن

:-?:-?:-?:-?:-?:-?

دست از طلب ندارم تا کام من برآید        یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید

بگشای تربتم را بعد از و وفات و بنگر        کز آتش درونم دود از کفن برآید

 

من جواب دادم اما برای خودتون میگم!!! این مزخرفاتو اگه یجا خوندین نگین شعره!! (لیلا هر اس ام اس موزونی شعر نیست    نگین یه مطالعه ای رو اوزان شعر و علم عروض داشته باشی بد نیست)

دلا دیدی که خورشید در شب تار       چو آتش سر ز خاکستر بر آورد؟

گاهی گمان نمیکنی ولی میشود                              گاهی نمیشود نمی شود که نمیشود

گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است                          گاهی نگفته قرعه به نام تو میشود

گاهی گدای گدای گدایی و بخت نیست                      گاهی تمام شهرگدای تو میشود