در هیپنوتیزم تنها از تلقین بر ذهن استفاده می شود . کارهایی که هیپنوتیزور انجام می دهد , تنها با استفاده از نیروهای درونی خود هیپنوتیزم شونده (سوژه) انجام می پذیرد . اعمالی که هیپنوتیزور  بر روی سوژه انجام می دهد , همگی به توانایی های سوژه بستگی داشته و اگر سوژه از لحاظ قدرت های درونی توانایی انجام کاری را نداشته باشد , هیپنوتیزور نمی تواند آن کار را نمایش دهد . کار هایی که به نظر سوژه غیر قابل اجرا می آیند و هیپنوتیزور برای سوژه انجام می هد , توسط عبور از فیلتر منطق شما انجام می پذیرد . با ذکر یک مثال موضوع را پیگیری می کنیم .

فرض کنید سوژه توانایی این را دارد که سیخی را بدون هیچ درد و خون ریزی و آسیبی درون شکم خود فرو برده و بیرون بیاورد . اما در حالت طبیعی نمی تواند . زیرا قبل از اینکه پیغام ها به قسمت اجرایی ذهن برسند , توسط فیلتر عقل و منطق بررسی می شوند . فرو رفتن سیخ در بدن با شرحی که ذکر شد , از دیدگاه منطقی غیر ممکن می باشد , اما شما قدرت آن را دارید ! به همین دلیل تا زمانیکه بر مکانیزم  منطق غلبه نکرده اید , این توانایی برای شما محقق نمی گردد . هیپنوتیزور با تلقین ذهن شما را در دست می گیرد و هر پیامی را که بتواند با تلقین از فیلتر منطق و اراده ی شما رد کند , و شما قدرت اجرای آن را داشته باشید محقق می گردد .

 با شروع روند هیپنوتیزم دریچه هایی از دورن کالبد سوژه برای هیپنوتیزور باز می شود که از آن طریق هیپنوتیزور ذهن سوژه را کنترل می کند .

هر انسان با اراده ی خودش دریچه را برای هیپنوتیزور باز می کند و یک هیپنوتیزور به هیچ شکلی نمی تواند عملی را که بر خلاف اراده ی قلبی سوژه باشد به انجام برساند .

آفت های هیپنوتیزم :

1-     اغلب هیپنوتیزور ها چیزی از روشن بینی و نحوه ی عملکرد غیر ارگانیک ها نمی دانند . دریچه هایی که هیپنوتیزور بر روی سوژه باز می کند , بهترین فرصت برای غیرارگانیک های شرور هستند تا به سوژه آسیب رسانده و در حد توان بر او مسلط شوند . اغلب هیپنوتیزور ها بدین طریق سوژه خود را در معرض آسیب های جدی قرار می دهند که خود کاملا از آن بی اطلاعند و توانایی کشف , مقابله و ترمیم آن را ندارند .

2-     اغلب سوژه ها خود را به طور کامل در اختیار هیپنوتیزور قرار می دهند که کاری بسیار اشتباه است . هیپنوتیزور می تواند موضوعی را در ناخودآگاه آن ها حک کند . مانند قرار دادن یک کلمه کلیدی که به محض شنیدن آن سریعا به حالت خلسه ی هیپنوتیزم رفته و تحت فرمان هیپنوتیزور در می آیند . یا دادن دستوری که سوژه اجرا خواهد کرد و بع از اتمام آن , چیزی به یاد نخواهد آورد . مثلا بگوید شما 2 روز دیگر سراغ او رفته , مقداری پول به او داده , به خانه برگردید و هیچ چیزی از این عمل به یاد شما نماند ! این اجازه ایست که خود سوژه به اختیار به هیپنوتیزور داده است .

3-     در هیپنوتیزم کمتر ریشه ی مشکلات بیمار از بین برده شده و اغلب با تلقینات ذهنی , عوارض بیرونی بیماری را حذف می کنند . مانند این که شما صورت یک مسئله را به فراموشی بسپارید اما مشکل همچنان در کالبد های شما بصورت یک انسداد انرژیک پابرجاست . در گروهی دیگر از تلقینات نه تنها صورت مسئله به قوت خود باقیست , بلکه حذف علائم بیرونی , باعث می گردد که فشار انسداد انرژی از ناحیه ای دیگر و به شکلی جدید بروز کند .

 یک انرژی درمانگر به هیچ وجه از روش تلقین استفاده نکرده و آن را روشی خطرناک می داند . یک درمانگر حرفه ای با روشن بینی خود ریشه های هر بیماری را کشف  کرده و ب کمک نیروی الهی , نقش های راکد انرژی را بر طرف می کند .