پایه های رژیم جمهوری اسلامی در لرزش است

انتخابات مضحک 88برای همه ایرانیان بهت آور بود که در آن نهایت توهین و تمسخر مشمول ایرانیان شد .در این انتخابات آقای خامنه ای با دادن یک رای آقای احمدی نژاد را منتخب رئیس جمهوری ایران قرار داد و رای مردم پوچ خوانده شد کاملا آشکار است که دستی پشت پرده بوده چون آقایان موسوی و کروبی نامزدهای اصلاح طلبی بودند که طرفدار اصلاحات بودند وآقای خامنه ای قصد این رو دارد مردم را به عدل اسلام برگردونه ومانند خلیفه نشینها و شیخ نشینها پسرش رو جانشین خود قرار دهد، و قبل از اینکه شورای نگهبان در این مورد نظری دهد آقای خامنه ای رئیس جمهوری آقای احمدی نژاد را تعیید کرده بودند پس 100% دستی پشت پرده بوده .ما مردم ایران احمدی نژاد (هاله نور)فردی متخیل و متقلب را منتخب رئیس جمهوری خود قبول نداریم، در کشوری که مزه ی آزادی رو چشیده دیگر ترس از میان رفته پس در همچین مواقعی سکوت جایز نیست در غیر این صورت آقای احمدی نژاد 4 سال دیگه مردم رو به فلاکت میکشونه به نظر من این مردم هستند که با تجمع و حضور خود در خیابانها میتونند سرنوشت خود را با رئیس جمهور ورهبر تعیین کنند من رئیس جمهوری را میخوام که شرف و آبروی کشورم را حفظ کنه نه اینکه مضحک کشورهای خارجی باشه،رئیس جمهوری را میخوام که اول به وضع اقتصادی کشور،به کودکان خیابانی خود رسیدگی کند بعد به غزه،فلسطین،لبنان و...کمک کند،رئیس جمهوری را میخوام که ایرانی باشه،حکومت ایرانی،هویت ملی واصیل ایرانی داشته باشه و به اون معتقد باشه و بهش افتخار کنه نه اینکه فرهنگ و مذهبهای وارداتی از کشورهای عربی را به کشورمون گسترش دهد. نه من دیگه تحمل این همه فلاکت و دروغ را ندارم و نه تنها من بلکه همه ی مردم ایران احمدی نژاد را به عنوان رئیس جمهوری ایران قبول نداریم همان طور که آقای خمینی گفتند پدران ما اشتباهی کردند و حکومت پهلوی رو پذیرفتند ما هم حالا میگیم رژیم جمهوری اسلامی رو قبول نداریم و پدران ما هم اشتباه کردند که حکومت اسلامی رو پذیرفتند و همان طور هم که آقای موسوی غسل شهادت رو دادند ما مردم ایران هم برای احقاق حقوق خود و خون ریخته شده خواهر و برادرهایمان تا جان در نفس داریم با رژیم جمهوری اسلامی مبارزه خواهیم کردچون ما به استقلال روانی ،مساوات و عدالت برای همه نیازمندیم پس ما مردم ایران در مورد عدالت باید عمل کننده باشیم . با امید به زیستن در جامعه ای آزاد،دمکراتیک و دور از خشونت

افسوس که کاشانه به دشمن بسپردند

این قوم که بیگانه و بیگانه پرستند