حالا که روزگار دل ما رو شکست

با این سرکش مست دیگه چه میشه کرد

تا وقتی سرنوشت رو پیشونی نوشت

با تقدیری که هست دیگه چه میشه کرد

دور از تو در این شهر مرا همنفسی نیست

فریاد کنم از دلو فریاد رسی نیست

ای آه بسوزان به شراب سینه مارا

اخه بابا پیرت بسوزه عاشقی

آخه بابا پیرت بسوزه عاشقی تو که من و رسوا کردی

مشت من و وا کردی . تو این همه در به دری چرا من و رسوا کردی

مرا بی آنکه خود خواهم اسیر زندگی کردی

تو مسءولی خداوندا به این آغاز و پایانم

دوستان و بزرگان قدر بانو حمیرا مادر رو خوب بدونید من فكر می كردم كه خیلی قدرشو می دونم ولی دیشب به خوابم اومده بود .ازم خیلی گله مند بود كه یادش نمی كنم ولی به خدا نمی گذاشتند از پادكان بیاییم بیرون امروز هم با هزار مصیبت تونستم بیام.

و از تاج سرم معذرت می خواهم كه نمی تونستم تو گست بوك یا اینجا بیام و امیدوارم انگونه كه در خوابم از من گله مند بود گله مند نباشد.ولی باز هم خوشحالم كه حداقل افتخار داده بود كه بیاد تو خوابم.

علی جون جات خالی رفته بودم سر مزار استاد یا حقی با یك اهل دل صفا كردیم بیا و ببین

 می دونی علی رو سنگ مزارش یك بیت بود كه 4 ساعت من رو گریوند:

رد پای اشك هایم را بگیر                  تا بدانی خانه عاشق كجاست

تو که یار دیگرانی غم و درد من چه دانی

تا با تو بودم شادم نکردی رفتم ز کویت یادم نکردی

در بهار زندگیم احساس پیری میکنم

با همه آزادگیم فکر اسیری میکنم