آتشی در سینه دارم جاودانی
عمر من مرگی است نامش زندگانی
رحمتی كن كز غمت جان می سپارم
بیش از اینم طاقت هجران ندارم
كی نهی بر سرم پای ای پری از وفاداری
شد تمام اشك من بس در غمت كرده ام زاری
نوگلی زیبا بود حسن و جوانی
عطر آن گل رحمت است و مهربانی
ناپسندیده بود دل شكستن
رشته ی الفت و یاری گسستن
كی كنی ای پری، ترك ستمگری؟
می فكنی نظری، آخر به چشم ژاله بارم
گرچه ناز دلبران دل تازه دارد
ناز هم بر دل من اندازه دارد
حیف اگر ترحمی نمی كنی بر حال زارم
جز دمی كه بگذرد از چاره كارم
دانمت كه بر سرم گذر كنی به رحمت اما
آن زمان كه بر کشد گیاه غم سر از مزارم

البته اصلشو قمرالملوک وزیری خونده

بس که جفا ز خارو گل دید دل رمیده ام

همچو نسیم از این چمن پای برون کشیده ام

دشت بی حاصل

""""""""""دشت""""""اولین كار همایون..

 و البته بعدش آلبوم نقش خیال همه ی تصانیف هاش

آهنگ  نسیم وصل رو خیلی دوست دارم

تصنیف هوا گریه و چه دانستم...

آلبوم نقش خیال : بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هست.... (البته بجز موسیقی اولش که شبیه ریزش سنگریزه توی یک ظرف فلزی بود!)

تیتراژ سریال رسم عاشقی هم قشنگ بود.

دشت بی حاصل و ساز وآواز ناشکیبا و توبه شکن

نسیم وصل

هوای گریه دارم