جمال در نظر و شوق همچنان باقیست

گدا اگر همه عالم بدو دهند گداست

مرا به عشق تو اندیشه از ملامت نیست

اگر کنند ملامت نه بر من تنهاست

نسیم وصل به افسردگان چه خواهد کرد... چه خواهد کرد

                                                 بهار تازه به برگ خزان... بهار تازه به برگ خزان،  چه خواهد کرد... چه خواهد کرد

و البته ساز و آواز نسیم سحر و شب فراق

چشم رضا و مرحمت برهمه باز می کنی / نوبت ما که می رسد این همه ناز می کنی...

بر دل من ز بس که جا تنگ شد از جداییت

بی تو به دست خویشتن سینه خود شکافتم

تـــو کـیـسـتـی کـه مـن اینگـونـه بی‌تو بـی‌تـابـم

شــب از هــجــوم خیــالــت نـمــی‌بــرد خــوابــم

تـــو کــیـسـتـی کـه مـن از مـوج هـر تبسـم تــو

بـــســان قــایــق ســرگــشــتــه روی گـــردابــم

مــــن از کــــجـــا ســر راه تـــــو آمـــدم نـــاگــاه

چـــه کـــرد بــا دل مــن آن نــگـــاه شـیــریــن آه

تــو دوردســت امیــدی و پــای مـن خسته است

چـراغ چشم تو سبز است و راه من بسته است

تـــو آرزوی بـــلـــنـــدی و دســـت مـــن کــــوتــاه

مــدام پــیـش نـگـــاهــی مـــدام پــیــش نــگــاه

چــــه آرزوی مــحــالـی‌اسـت زیــســتــن بــا تــو

مـــرا هـمـیــن بـگـذارنـــد یــک ســخـــن بــا تــو

تو كسیتی

آلبوم با ستاره ها

فریدون مشیری

nemitonam begam ye beytash balke hamash mano...

ز حد بگذشت مشتاقی و صبر اندر غمت یارا     به وصل خود دوایی کن دل دیوانه ما را

(این بیت اول آواز ناشکیباست که منو به یاد حضرت دوست میندازه)

اگر مراد تو اینست بی مرادی من...

تفاوتی نکند چون مراد یار من است...

روابود که چنین بی حساب دل ببری

مکن که مظلمه خلق راجزایی هست

نسیم نفس دوست به من خورد و چه خوش بود / همین جاست همین جاست همه خانه بگردید