مانی که خود یک روحانی زرتشتی بود مدعی وحی شد . وی به عنوان یک پیام اور ظهور کرد و مذهب التقاطی خود را که بر مبنای اطلاعات و منابع بدست امده از دین زرتشت و ایین بودا و مسیحیت و عرفان سوری بود ترویج کرد . مانی وجود شر را با نظریه ی دوگرایی خود توجیه میکند . به عقیده ی او نور همانا خداست و شیطان از ظلمت برخاسته است. وظیفه  انسان است که در زندگی خود با قوای ظلمت به جنگ برخیزد و پیروزی نهایی نور را بر ظلمت تامین کند. . مانی نفس کشی و سخت گیری جسمانی را تعلیم میدهد اصولی که با روح دین زرتشت بیگانه است . مانی معتقد بود که ماده اساس و ریشه ی شر است. به این ترتیب ریاضت دادن و تحقیر بدن در ایین مانی فضیلت شمرده میشود. تمامی خواهش های جسمانی شرند و باید انها را خاموش کرد. مانی سکوت و ریاضت و تجرد را فضیلت شخصی میشمارد و روزه گرفتن را توصیه میکند.

مانی گرایی همانطور که با مهرپرستی درافتاده بود با مسیحیت نیز به شدت به ستیزه برخاست . سنت اگوستین پیش از انکه دین مسیح را بپذیرد مانوی بود .درمورد اندیشه های مانی به تفصیل میشود سخن گفت اما فکر کنم در باب اشنایی کافی باشد .