سوره مباركه هود

آنها مى‏گویند: «او به دروغ این (قرآن) را (به خدا) نسبت داده (و ساختگى است)!» بگو: «اگر راست مى‏گویید، شما هم ده سوره ساختگى همانند این قرآن بیاورید; و تمام كسانى را كه مى‏توانید -غیر از خدا- (براى این كار) دعوت كنید!» (13)

چه كسى ستمكارتر است از كسانى كه بر خدا افترا مى‏بندند؟! آنان (روز رستاخیز) بر پروردگارشان عرضه مى‏شوند، در حالى كه شاهدان ( پیامبران و فرشتگان) مى‏گویند: «اینها همانها هستند كه به پروردگارشان دروغ بستند! اى لعنت خدا بر ظالمان باد!» (18)

و به آنها كه ایمان نمى‏آورند، بگو: «هر چه در قدرت دارید، انجام دهید! ما هم انجام مى‏دهیم! (121)

و انتظار بكشید! ما هم منتظریم! (122)

سوره مباركه یوسف

و بیشتر مردم، هر چند اصرار داشته باشى، ایمان نمى‏آورند! (103)

و بیشتر آنها كه مدعى ایمان به خدا هستند، مشركند! (106)

سوره مباركه رعد

بگو: «چه كسى پروردگار آسمانها و زمین است؟» بگو: «الله!» (سپس) بگو: «آیا اولیا (و خدایانى) غیر از او براى خود برگزیده‏اید كه (حتى) مالك سود و زیان خود نیستند (تا چه رسد به شما؟!); س‏ذللّه بگو: «آیا نابینا و بینا یكسانند؟! یا ظلمتها و نور برابرند؟! آیا آنها همتایانى براى خدا قرار دادند بخاطر اینكه آنان همانند خدا آفرینشى داشتند، و این آفرینشها بر آنها مشتبه شده است؟!» بگو: «خدا خالق همه چیز است; و اوست یكتا و پیروز!» (16)

(تنها تو را استهزا نكردند،) پیامبران پیش از تورا نیز مورد استهزا قرار دادند; من به كافران مهلت دادم; سپس آنها را گرفتم; دیدى مجازات من چگونه بود؟! (32)

آیا كسى كه بالاى سر همه ایستاده، (و حافظ و نگهبان و مراقب همه است،) و اعمال همه را مى‏بییند (،همچون كسى است كه هیچ یك از این صفات را ندارد)؟! آنان براى خدا همتایانى قرار دادند; بگو: «آنها را نام ببرید! آیا چیزى را به او خبر مى‏دهید كه از وجود آن در روى زمین بى‏خبر است، یا سخنان ظاهرى (و تو خالى) مى‏گویید؟!» (نه، شریكى براى خدا وجود ندارد;) بلكه در نظر كافران، دروغهایشان زینت داده شده، (و بر اثر ناپاكى درون، چنین مى‏پندارند كه واقعیتى دارد;) و آنها از راه (خدا) بازداشته شده‏اند; و هر كس را خدا گمراه كند، راهنمایى براى او وجود نخواهد داشت! (33)

پیش از آنان نیز كسانى طرحها و نقشه‏ها كشیدند; ولى تمام طرحها و نقشه‏ها از آن خداست! او از كار هر كس آگاه است; و بزودى كفار مى‏دانند سرانجام (نیك و بد) در سراى دیگر از آن كیست! (42)

آنها كه كافر شدند مى‏گویند: «تو پیامبر نیستى!» بگو: «كافى است كه خداوند، و كسى كه علم كتاب (و آگاهى بر قرآن) نزد اوست، میان من و شما گواه باشند!» (43)

سوره مباركه ابراهیم

و (در قیامت)، همه آنها در برابر خدا ظاهر مى‏شوند; در این هنگام، ضعفا ( دنباله‏روان نادان) به مستكبران (و رهبران گمراه) مى‏گویند: «ما پیروان شما بودیم! آیا (اكنون كه بخاطر پیروى از شما گرفتار مجازات الهى شده‏ایم،) شما حاضرید سهمى از عذاب الهى را بپذیرید و از ما بردارید؟» آنها مى‏گویند: «اگر خدا ما را هدایت كرده بود، ما نیز شما را هدایت مى‏كردیم! (ولى كار از اینها گذشته است،) چه بیتابى كنیم و چه شكیبایى، تفاوتى براى ما ندارد; راه گریزى براى ما نیست!» (21)

و شیطان، هنگامى كه كار تمام مى‏شود، مى‏گوید: «خداوند به شما وعده حق داد; و من به شما وعده (باطل) دادم، و تخلف كردم! من بر شما تسلطى نداشتم، جز اینكه دعوتتان كردم و شما دعوت مرا پذیرفتید! بنابر این، مرا سرزنش نكنید; خود را سرزنش كنید! نه من فریادرس شما هستم، و نه شما فریادرس من! من نسبت به شرك شما درباره خود، كه از قبل داشتید، (و اطاعت مرا همردیف اطاعت خدا قرار دادید) بیزار و كافرم!» مسلما ستمكاران عذاب دردناكى دارند! (22)

و مردم را از روزى كه عذاب الهى به سراغشان مى‏آید، بترسان! آن روز كه ظالمان مى‏گویند: پروردگارا! مدت كوتاهى ما را مهلت ده، تا دعوت تو را بپذیریم و از پیامبران پیروى كنیم!» (اما پاسخ مى‏شنوند كه مگر قبلا سوگند یاد نكرده بودید كه زوال و فنایى براى شما نیست؟! (44)

سوره مباركه نحل

فرمان خدا (براى مجازات مشركان و مجرمان،) فرا رسیده است; براى آن عجله نكنید! منزه و برتر است خداوند از آنچه همتاى او قرارمى‏دهند! (1)

آسمانها و زمین را بحق آفرید; او برتر است از اینكه همتایى براى او قرار مى‏دهند! (3)

معبودهایى را كه غیر از خدا مى‏خوانند، چیزى را خلق نمى‏كنند; بلكه خودشان هم مخلوقند! (20)

آنها باید روز قیامت، (هم) بار گناهان خود را بطور كامل بر دوش كشند; و هم سهمى از گناهان كسانى كه بخاطر جهل، گمراهشان مى‏سازند! بدانید آنها بار سنگین بدى بر دوش مى‏كشند! (25)

آنها (در پندار خود،) براى خداوند دختران قرارمى‏دهند; -منزه است (از اینكه فرزندى داشته باشد)- ولى براى خودشان، آنچه را میل دارند قائل مى‏شوند... (57)

آنها براى خدا چیزهایى قرارمى‏دهند كه خودشان از آن كراهت دارند ( فرزندان دختر); با این حال زبانشان به دروغ مى‏گوید سرانجام نیكى دارند! از این رو براى آنان آتش است; و آنها از پیشگامان (دوزخ)اند. (62)

به خدا سوگند، به سوى امتهاى پیش از تو پیامبرانى فرستادیم; اما شیطان اعمالشان را در نظرشان آراست; و امروز او ولى و سرپرستشان است; و مجازات دردناكى براى آنهاست! (63)

پس، براى خدا امثال (و شبیه‏ها) قائل نشوید! خدا مى‏داند، و شما نمى‏دانید. (74)

بگو، روح القدس آن را از جانب پروردگارت بحق نازل كرده، تا افراد باایمان را ثابت‏قدم گرداند; و هدایت و بشارتى است براى عموم مسلمانان! (102)

سوره مباركه بنی اسرائیل

هرگز معبود دیگرى را با خدا قرار مده، كه نكوهیده و بى‏یار و یاور خواهى نشست! (22)

این (احكام)، از حكمتهایى است كه پروردگارت به تو وحى فرستاده; و هرگز معبودى با خدا قرار مده، كه در جهنم افكنده مى‏شوى، در حالى كه سرزنش شده، و رانده (درگاه خدا) خواهى بود! (39)

آیا پروردگارتان فرزندان پسر را مخصوص شما ساخته، و خودش دخترانى از فرشتگان برگزیده است؟! شما سخن بزرگ (و بسیار زشتى) مى‏گویید! (40)

ما در این قرآن، انواع بیانات مؤثر را آوردیم تا متذكر شوند! ولى (گروهى از كوردلان،) جز بر نفرتشان نمى‏افزاید. (41)

و بر دلهایشان پوششهایى، تا آن را نفهمند; و در گوشهایشان سنگینى; و هنگامى كه پروردگارت را در قرآن به یگانگى یاد مى‏كنى، آنها پشت مى‏كنند و از تو روى بر مى‏گردانند. (46)

ببین چگونه براى تو مثلها زدند! در نتیجه گمراه شدند، و نمى‏توانند راه حق را پیدا كنند. (48)

بگو: «كسانى را كه غیر از خدا (معبود خود) مى‏پندارید، بخوانید! آنها نه مى‏توانند مشكلى را از شما برطرف سازند، و نه تغییرى در آن ایجاد كنند.» (56)

كسانى را كه آنان مى‏خوانند، خودشان وسیله‏اى (براى تقرب) به پروردگارشان مى‏جویند، وسیله‏اى هر چه نزدیكتر; و به رحمت او امیدوارند; و از عذاب او مى‏ترسند; چرا كه عذاب پروردگارت، همواره در خور پرهیز و وحشت است! (57)

و بگو: «ستایش براى خداوندى است كه نه فرزندى براى خود انتخاب كرده، و نه شریكى در حكومت دارد، و نه بخاطر ضعف و ذلت، (حامى و) سرپرستى براى اوست!» و او را بسیار بزرگ بشمار! (111)

سوره مباركه اصحاب كهف

و (نیز) آنها را كه گفتند: «خداوند، فرزندى (براى خود) انتخاب كرده است‏»، انذار كند. (4)

نه آنها (هرگز) به این سخن یقین دارند، و نه پدرانشان! سخن بزرگى از دهانشان خارج مى‏شود! آنها فقط دروغ مى‏گویند! (5)

ما پیامبران را، جز بعنوان بشارت دهنده و انذار كننده، نمى‏فرستیم; اما كافران همواره مجادله به باطل مى‏كنند، تا (به گمان خود،) حق را بوسیله آن از میان بردارند! و آیات ما، و مجازاتهایى را كه به آنان وعده داده شده است،به باد مسخره گرفتند! (56)

چه كسى ستمكارتر است از آن كس كه آیات پروردگارش به او تذكر داده شده، و از آن روى گرداند، و آنچه را با دستهاى خود پیش فرستاد فراموش كرد؟! ما بر دلهاى اینها پرده‏هایى افكنده‏ایم تا نفهمند; و در گوشهایشان سنگینى قرار داده‏ایم (تا صداى حق را نشنوند)! و از این رو اگر آنها را به سوى هدایت بخوانى، هرگز هدایت نمى‏شوند! (57)

آیا كافران پنداشتند مى‏توانند بندگانم را به جاى من اولیاى خود انتخاب كنند؟! ما جهنم را براى پذیرایى كافران آماده كرده‏ایم! (102)

آنها كسانى هستند كه به آیات پروردگارشان و لقاى او كافر شدند; به همین جهت، اعمالشان حبط و نابود شد! از این رو روز قیامت، میزانى براى آنها برپا نخواهیم كرد! (105)

(آرى،) این گونه است! كیفرشان دوزخ است، بخاطر آنكه كافر شدند، و آیات من و پیامبرانم را به سخریه گرفتند! (106)

بگو: «من فقط بشرى هستم مثل شما; (امتیازم این است كه) به من وحى مى‏شود كه تنها معبودتان معبود یگانه است; پس هر كه به لقاى پروردگارش امید دارد، باید كارى شایسته انجام دهد، و هیچ كس را در عبادت پروردگارش شریك نكند! (110)

سوره مباركه مریم

(مریم) در حالى كه او را در آغوش گرفته بود، نزد قومش آورد; گفتند: «اى مریم! كار بسیار عجیب و بدى انجام دادى! (27)

اى خواهر هارون! نه پدرت مرد بدى بود، و نه مادرت زن بد كاره‏اى!!» (28)

(مریم) به او اشاره كرد; گفتند: «چگونه با كودكى كه در گاهواره است سخن بگوییم؟!» (29)

(ناگهان عیسى زبان به سخن گشود و) گفت: «من بنده خدایم; او كتاب (آسمانى) به من داده; و مرا پیامبر قرار داده است! (30)

و سلام (خدا) بر من، در آن روز كه متولد شدم، و در آن روز كه مى‏میرم، و آن روز كه زنده برانگیخته خواهم شد!» (33)

این است عیسى پسر مریم; گفتار حقى كه در آن تردید مى‏كنند! (34)

هرگز براى خدا شایسته نبود كه فرزندى اختیار كند! منزه است او! هرگاه چیزى را فرمان دهد، مى‏گوید: «موجود باش!» همان دم موجود مى‏شود! (35)

و خداوند، پروردگار من و شماست! او را پرستش كنید; این است راه راست! (36)

ولى (بعد از او) گروه‏هایى از میان پیروانش اختلاف كردند; واى به حال كافران از مشاهده روز بزرگ (رستاخیز)! (37)

در آن روز كه نزد ما مى‏آیند، چه گوشهاى شنوا و چه چشمهاى بینایى پیدا مى‏كنند! ولى این ستمگران امروز در گمراهى آشكارند! (38)

آنان را از روز حسرت ( روز رستاخیز كه براى همه مایه تاسف است) بترسان، در آن هنگام كه همه چیز پایان مى‏یابد! و آنها در غفلتند و ایمان نمى‏آورند! (39)

و آنان غیر از خدا، معبودانى را براى خود برگزیدند تا مایه عزتشان باشد! (چه پندار خامى!) (81)

هرگز چنین نیست! به زودى (معبودها) منكر عبادت آنان خواهند شد; (بلكه) بر ضدشان قیام مى‏كنند! (82)

و گفتند: «خداوند رحمان فرزندى براى خود برگزیده است‏». (88)

راستى مطلب زشت و زننده‏اى گفتید! (89)

نزدیك است به خاطر این سخن آسمانها از هم متلاشى گردد، و زمین شكافته شود، و كوه‏ها بشدت فرو ریزد... (90)

از این رو كه براى خداوند رحمان فرزندى قائل شدند! (91)

در حالى كه هرگز براى خداوند رحمان سزاوار نیست كه فرزندى برگزیند! (92)

تمام كسانى كه در آسمانها و زمین هستند، بنده اویند! (93)

سوره مباركهطه

معبود شما تنها خداوندى است كه جز او معبودى نیست; و علم او همه چیز را فرا گرفته است! (98)

این گونه بخشى از اخبار پیشین را براى تو بازگو مى‏كنیم; و ما از نزد خود، ذكر (و قرآنى) به تو دادیم! (99)

هر كس از آن روى گردان شود، روز قیامت بار سنگینى (از گناه و مسؤولیت) بر دوش خواهد داشت! (100)

در حالى كه جاودانه در آن خواهند ماند; و بد بارى است براى آنها در روز قیامت! (101)

بگو: «همه (ما و شما) در انتظاریم! (ما در انتظار وعده پیروزى، و شما در انتظار شكست ما!) حال كه چنین است، انتظار بكشید! اما بزودى مى‏دانید چه كسى از اصحاب صراط مستقیم، و چه كسى هدایت یافته است! (135)

سوره مباركه انبیاء

آنها گفتند: «(آنچه محمد (ص) آورده وحى نیست;) بلكه خوابهایى آشفته است! اصلا آن را بدروغ به خدا بسته; نه، بلكه او یك شاعر است! (اگر راست مى‏گوید) باید معجزه‏اى براى ما بیاورد; همان گونه كه پیامبران پیشین (با معجزات) فرستاده شدند!» (5)

تمام آبادیهایى كه پیش از اینها هلاك كردیم (تقاضاى معجزات گوناگون كردند،و خواسته آنان عملى شد، ولى) هرگز ایمان نیاوردند; آیا اینها ایمان مى‏آورند؟! (6)

بلكه ما حق را بر سر باطل مى‏كوبیم تا آن را هلاك سازد; و این گونه، باطل محو و نابود مى‏شود! اما واى بر شما از توصیفى كه (درباره خدا و هدف آفرینش)مى‏كنید! (18)

اگر در آسمان و زمین، جز «الله‏» خدایان دیگرى بود، فاسد مى‏شدند (و نظام جهان به هم مى‏خورد)! منزه است خداوند پروردگار عرش، از توصیفى كه آنها مى‏كنند! (22)

آیا آنها معبودانى جز خدا برگزیدند؟! بگو: «دلیلتان را بیاورید! این سخن كسانى است كه با من هستند، و سخن كسانى ( پیامبرانى) است كه پیش از من بودند!» اما بیشتر آنها حق را نمى‏دانند; و به همین دلیل (از آن) روى گردانند. (24)

ما پیش از تو هیچ پیامبرى را نفرستادیم مگر اینكه به او وحى كردیم كه: «معبودى جز من نیست; پس تنها مرا پرستش كنید.» (25)

آنها گفتند: «خداوند رحمان فرزندى براى خود انتخاب كرده است‏»! او منزه است (از این عیب و نقص); آنها ( فرشتگان) بندگان شایسته اویند. (26)

و هر كس از آنها بگوید: «من جز خدا، معبودى دیگرم‏»، كیفر او را جهنم مى‏دهیم! و ستمگران را این گونه كیفر خواهیم داد. (29)

(اگر تو را استهزا كنند نگران نباش،) پیامبران پیش از تو را (نیز) استهزا كردند; اما سرانجام، آنچه را استهزا مى‏كردند دامان مسخره‏كنندگان را گرفت (و مجازات الهى آنها را در هم كوبید)! (41)

اف بر شما و بر آنچه جز خدا مى‏پرستید! آیا اندیشه نمى‏كنید (و عقل ندارید)؟! (67)

و به یاد آور زنى( مریم ) را كه دامان خود را پاك نگه داشت; و ما از روح خود در او دمیدیم; و او و فرزندش ( مسیح) را نشانه بزرگى براى جهانیان قرار دادیم! (91)

این (پیامبران بزرگ و پیروانشان) همه امت واحدى بودند (و پیرو یك هدف); و من پروردگار شما هستم; پس مرا پرستش كنید! (92)

(و پیامبر) گفت: «پروردگارا! بحق داورى فرما (و این طغیانگران را كیفر ده)! و پروردگار ما (خداوند) رحمان است كه در برابر نسبتهاى نارواى شما، از او استمداد مى‏طلبم!»(112)

آیاتی چند ، از سوره های قرآن مجیدُ كریم

جهت رستگاری

(آرى، نزول قرآن) فرمانى بود از سوى ما; ما (محمد (ص) را) فرستادیم!

این (پیامبر) بیم‏دهنده‏اى از بیم‏دهندگان پیشین است!

این (قرآن) تذكرى براى همه جهانیان است;

اف بر شما و بر آنچه جز خدا مى‏پرستید! آیا اندیشه نمى‏كنید (و عقل ندارید)؟!

ما قرآن را براى تذكر آسان ساختیم; آیا كسى هست كه متذكر شود؟!

خدا از آنها خشنود است، و آنان نیز از خدا خشنودند;

آنها «حزب الله اند;

بدانید «حزب الله‏» پیروزان و رستگارانند.

سوره مباركه بقره

و هنگامى كه به آنان گفته شود: «در زمین فساد نكنید» مى‏گویند: ما فقط اصلاح‏كننده‏ایم! (11)

آگاه باشید! اینها همان مفسدانند; ولى نمى‏فهمند. (12)

و هنگامى كه به آنان گفته شود: «همانند (سایر) مردم ایمان بیاورید!» مى‏گویند: «آیا همچون ابلهان ایمان بیاوریم؟!» بدانید اینها همان ابلهانند ولى نمى‏دانند! (13)

و هنگامى كه افراد باایمان را ملاقات مى‏كنند، و مى‏گویند: «ما ایمان آورده‏ایم!» (ولى) هنگامى كه با شیطانهاى خود خلوت مى‏كنند، مى‏گویند: «ما با شمائیم! ما فقط (آنها را) مسخره مى‏كنیم!» (14)

خداوند آنان را استهزا مى‏كند; و آنها را در طغیانشان نگه مى‏دارد، تا سرگردان شوند. (15)

آنان كسانى هستند كه «هدایت‏» را به «گمراهى‏» فروخته‏اند; و (این) تجارت آنها سودى نداده; و هدایت نیافته‏اند. (16)

آنان ( منافقان) همانند كسى هستند كه آتشى افروخته (تا در بیابان تاریك، راه خود را پیدا كند)، ولى هنگامى كه آتش اطراف او را روشن ساخت، خداوند (طوفانى مى‏فرستد و) آن را خاموش مى‏كند; و در تاریكیهاى وحشتناكى كه چشم كار نمى‏كند، آنها را رها مى‏سازد. (17)

آنها كران، گنگها و كورانند; لذا (از راه خطا) بازنمى‏گردند! (18)

اى مردم! پروردگار خود را پرستش كنید; آن كس كه شما، و كسانى را كه پیش از شما بودند آفرید، تا پرهیزكار شوید. (21)

و اگر در باره آنچه بر بنده خود ( پیامبر) نازل كرده‏ایم شك و تردید دارید ،( دست كم) یك سوره همانند آن بیاورید; و گواهان خود را - غیر خدا - براى این كار، فرا خوانید اگر راست مى‏گویید! (23)

پس اگر چنین نكنید - كه هرگز نخواهید كرد - از آتشى بترسید كه هیزم آن، بدنهاى مردم (گنهكار) و سنگها ( بتها) است، و براى كافران، آماده شده است! (24)

فاسقان كسانى هستند كه پیمان خدا را، پس از محكم ساختن آن، میشكنند; و پیوندهایى را كه خدا دستور داده برقرار سازند، قطع نموده، و در روى زمین فساد میكنند; اینها زیانكارانند. (27)

چگونه به خداوند كافر مى‏شوید؟! در حالى كه شما مردگان (و اجسام بى‏روحى) بودید ، و او شما را زنده كرد; سپس شما را مى‏میراند; و بار دیگر شما را زنده مى‏كند; سپس به سوى او بازگردانده مى‏شوید.(بنابر این، نه حیات و زندگى شما از شماست، و نه مرگتان; آنچه دارید از خداست). (28)

كسانى كه (به پیامبر اسلام) ایمان آورده‏اند، و كسانى كه به آئین یهود گرویدند و نصارى و صابئان ( پیروان یحیى) هر گاه به خدا و روز رستاخیز ایمان آورند ، و عمل صالح انجام دهند، پاداششان نزد پروردگارشان مسلم است; و هیچ‏گونه ترس و اندوهى براى آنها نیست. (هر كدام از پیروان ادیان الهى، كه در عصر و زمان خود، بر طبق وظایف و فرمان دین عمل كرده‏اند، ماجور و رستگارند.) (62)

آیا انتظار دارید به (آئین) شما ایمان بیاورند، با اینكه عده‏اى از آنان، سخنان خدا را مى‏شنیدند و پس از فهمیدن، آن را تحریف مى‏كردند، در حالى كه علم و اطلاع داشتند؟! (75)

و پاره‏اى از آنان عوامانى هستند كه كتاب خدا را جز یك مشت خیالات و آرزوها نمى‏دانند; و تنها به پندارهایشان دل بسته‏اند. (78)

پس واى بر آنها كه نوشته‏اى با دست خود مى‏نویسند، سپس مى‏گویند: «این، از طرف خداست.; تا آن را به بهاى كمى بفروشند. پس واى بر آنها از آنچه بادست خود نوشتند; و واى بر آنان از آنچه از این راه به دست مى‏آورند! (79)

و گفتند: «هرگز آتش دوزخ، جز چند روزى، به ما نخواهد رسید.» بگو: «آیا پیمانى از خدا گرفته‏اید؟! -و خداوند هرگز از پیمانش تخلف نمى‏ورزد- یا چیزى را كه نمى‏دانید به خدا نسبت مى‏دهید»؟! (80)

ما به موسى كتاب (تورات) دادیم; و بعد از او، پیامبرانى پشت سر هم فرستادیم; و به عیسى بن مریم دلایل روشن دادیم; و او را به وسیله روح القدس تایید كردیم. آیا چنین نیست كه هر زمان، پیامبرى چیزى بر خلاف هواى نفس شما آورد، در برابر او تكبر كردید (و از ایمان آوردن به او خوددارى نمودید); پس عده‏اى را تكذیب كرده، و جمعى را به قتل رساندید؟! (87)

بگو: «اگر آن (چنان كه مدعى هستید) سراى دیگر در نزد خدا، مخصوص شماست نه سایر مردم، پس آرزوى مرگ كنید اگر راست مى‏گویید!» (94)

كسى كه دشمن خدا و فرشتگان و رسولان او و جبرئیل و میكائیل باشد (كافر است; و) خداوند دشمن كافران است. (98)

بسیارى از اهل كتاب، از روى حسد -كه در وجود آنها ریشه دوانده- آرزو مى‏كردند شما را بعد از اسلام و ایمان، به حال كفر باز گردانند; با اینكه حق براى آنها كاملا روشن شده است. شما آنها را عفو كنید و گذشت نمایید; تا خداوند فرمان خودش (فرمان جهاد) را بفرستد; خداوند بر هر چیزى تواناست. (109)

آنها گفتند: «هیچ كس، جز یهود یا نصارى، هرگز داخل بهشت نخواهد شد.» این آرزوى آنهاست! بگو: «اگر راست مى‏گویید، دلیل خود را (بر این موضوع) بیاورید!» (111)

یهودیان‏گفتند: «مسیحیان هیچ موقعیتى (نزد خدا) ندارند»، و مسیحیان نیز گفتند: «یهودیان هیچ موقعیتى ندارند (و بر باطلند)»; در حالى كه هر دو دسته، كتاب آسمانى را مى‏خوانند (و باید از این گونه تعصبها بركنار باشند)افراد نادان (دیگر، همچون مشركان) نیز، سخنى همانند سخن آنها داشتند! خداوند، روز قیامت، در باره آنچه در آن اختلاف داشتند، داورى مى‏كند. (113)

و (یهود و نصارى و مشركان) گفتند: «خداوند، فرزندى براى خود انتخاب كرده است‏»! -منزه است او- بلكه آنچه در آسمانها و زمین است، از آن اوست; و همه در برابر او خاضعند! (116)

هرگز یهود و نصارى از تو راضى نخواهند شد، (تا به طور كامل، تسلیم خواسته‏هاى آنها شوى، و) از آیین (تحریف یافته) آنان، پیروى كنى. بگو: «هدایت، تنها هدایت الهى است!» و اگر از هوى و هوسهاى آنان پیروى كنى، بعد از آنكه آگاه شده‏اى، هیچ سرپرست و یاورى از سوى خدا براى تو نخواهد بود. (120)

كسانى كه كتاب آسمانى به آنها داده‏ایم ( یهود و نصارى) آن را چنان كه شایسته آن است مى‏خوانند; آنها به پیامبر اسلام ایمان مى‏آورند; و كسانى كه به او كافر شوند، زیانكارند. (121)

(اهل كتاب) گفتند: «یهودى یا مسیحى شوید، تا هدایت یابید!» بگو: «(این آیینهاى تحریف شده، هرگز نمى‏تواند موجب هدایت گردد،) بلكه از آیین خالص ابراهیم پیروى كنید! و او هرگز از مشركان نبود!» (135)

بگویید: «ما به خدا ایمان آورده‏ایم; و به آنچه بر ما نازل شده; و آنچه بر ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و پیامبران از فرزندان او نازل گردید ، و (همچنین) آنچه به موسى و عیسى و پیامبران (دیگر) از طرف پروردگار داده شده است، و در میان هیچ یك از آنها جدایى قائل نمى‏شویم، و در برابر فرمان خدا تسلیم هستیم; (و تعصبات نژادى و اغراض شخصى، سبب نمى‏شود كه بعضى را بپذیریم و بعضى را رها كنیم.)» (136)

اگر آنها نیز به مانند آنچه شما ایمان آورده‏اید ایمان بیاورند، هدایت یافته‏اند; و اگر سرپیچى كنند، از حق جدا شده‏اند و خداوند، شر آنها را از تو دفع مى‏كند; و او شنونده و داناست. (137)

یا مى‏گویید: «ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط، یهودى یا نصرانى بودند»؟! بگو: شما بهتر مى‏دانید یا خدا؟! (و با اینكه مى‏دانید آنها یهودى یا نصرانى نبودند، چرا حقیقت را كتمان مى‏كنید؟)» و چه كسى ستمكارتر است از آن كس كه گواهى و شهادت الهى را كه نزد اوست، كتمان مى‏كند؟! و خدا از اعمال شما غافل نیست. (140)

سوگند كه اگر براى (این گروه از) اهل كتاب، هرگونه آیه (و نشانه و دلیلى) بیاورى، از قبله تو پیروى نخواهند كرد; و تو نیز، هیچ‏گاه از قبله آنان، پیروى نخواهى نمود. (آنها نباید تصور كنند كه بار دیگر، تغییر قبله امكان‏پذیر است!) و حتى هیچ‏یك از آنها، پیروى از قبله دیگرى نخواهد كرد! و اگر تو، پس از این آگاهى، متابعت هوسهاى آنها كنى، مسلما از ستمگران خواهى بود! (145)

كسانى كه كتاب آسمانى به آنان داده‏ایم، او ( پیامبر) را همچون فرزندان خود مى‏شناسند; (ولى) جمعى از آنان، حق را آگاهانه كتمان مى‏كنند! (146)

مثل (تو در دعوت) كافران، بسان كسى است كه (گوسفندان و حیوانات را براى نجات از چنگال خطر،) صدا مى‏زند; ولى آنها چیزى جز سر و صدا نمى‏شنوند; (و حقیقت و مفهوم گفتار او را درك نمى‏كنند. این كافران، در واقع) كر و لال و نابینا هستند; از این رو چیزى نمى‏فهمند! (171)

از تو، در باره جنگ كردن در ماه حرام، سؤال مى‏كنند; بگو: «جنگ در آن، (گناهى) بزرگ است; ولى جلوگیرى از راه خدا (و گرایش مردم به آیین حق) و كفر ورزیدن نسبت به او و هتك احترام مسجد الحرام، و اخراج ساكنان آن، نزد خداوند مهمتر از آن است; و ایجاد فتنه، (و محیط نامساعد، كه مردم را به كفر، تشویق و از ایمان بازمى‏دارد) حتى از قتل بالاتر است. و مشركان، پیوسته با شما مى‏جنگند ، تا اگر بتوانند شما را از آیینتان برگردانند; ولى كسى كه از آیینش برگردد ، و در حال كفر بمیرد، تمام اعمال نیك (گذشته) او، در دنیا و آخرت، برباد مى‏رود; و آنان اهل دوزخند; و همیشه در آن خواهند بود. (217)

بعضى از آن رسولان را بر بعضى دیگر برترى دادیم; برخى از آنها، خدا با او سخن مى‏گفت; و بعضى را درجاتى برتر داد; و به عیسى بن مریم، نشانه‏هاى روشن دادیم; و او را با «روح القدس س‏ذللّه تایید نمودیم; (ولى فضیلت و مقام آن پیامبران، مانع اختلاف امتها نشد.) و اگر خدا مى‏خواست، كسانى كه بعد از آنها بودند، پس از آن همه نشانه‏هاى روشن كه براى آنها آمد، جنگ و ستیز نمى‏كردند; (اما خدا مردم را مجبور نساخته; و آنها را در پیمودن راه سعادت، آزاد گذارده است;) ولى این امتها بودند كه با هم اختلاف كردند; بعضى ایمان آوردند و بعضى كافر شدند; (و جنگ و خونریزى بروز كرد. و باز) اگر خدا مى‏خواست، با هم پیكار نمى‏كردند; ولى خداوند، آنچه را مى‏خواهد، (از روى حكمت) انجام مى‏دهد (و هیچ‏كس را به قبول چیزى مجبور نمى‏كند). (253)