یاد ایامی كه در گلشن فغانی داشتیم       در میان لاله وگل اشیانی داشتیم

ترکیب طبایع چو به کام تو دمی است
رو شاد بزی اگر چه بر تو ستمی است

مــژده جـبریـل امیـن از عــرش بـریـن       که مبارک شب میلاد امیر عرب است

ذات اقـلیــم ولایـت کــه هـمـایون ذاتش       مطلع نور حق و آئینه ذات ربست

مه خورشید و زمین و فلک و لیل نهار       به ولای علی و آل علی منتسب است

عــلــی عــالــی اعــلـی اســدالله کــه او      گردش دایره کون و مکان را سبب است

بیا تا گل بر افشانیم ومی در ساغر اندازیم

فلک را سقف بشکافیم وطرحی نو در اندازیم

 

توئی طالب توئی مطلوب فافهم بگو از جان که صدق اوست دریاب

دل و دلدار جان ما همه اوست محیط و موج و رزق اوست دریاب

حضرت شاه نعمت الله ولی

دنیا دیدی و هر چه دیدی هیچ است

و آن نیز که گفتی و شنیدی هیچ است

سـرتاسـر آفـاق دویـدی هیـچ است

و آن نیز که در خانه خزیدی هیچ است

یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور

یاری و شرابی طلب پای گلی/ در دست كنون كه جرعه می داری

در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی

جز یاد تو در دلم قراری نبود
ای دوست به جز تو غمگساری نبود
دیوانه شدم زعقل بیزار شدم
خواهان تو را به عقل كاری نبود

تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج

دنیا دیدی و هر چه دیدی هیچ است

و آن نیز که گفتی و شنیدی هیچ است

سـرتاسـر آفـاق دویـدی هیـچ است

و آن نیز که در خانه خزیدی هیچ است

دی پیر می فروش  که ذکرش به خیرباد