Mangalsutra اصلیترین سمبل ازدواج یک زن در هند است.یک گردنبند آویزی ( که درازای آن تا روی سی نه است ) که از دو بخش تشکیل شده است.یک قسمت ریسمانی که شامل منجوقهای سیاه  که به ریسمان کشیده شده اند و قسمت دیگر یک تکه از جنس طلاست

در ازدواج با آیین هندوها ، با بستن Mangalsutra توسط داماد به گردن عروس ازدواج کامل می شود و این قسمت از هر ازدواجی یکی از مهمترین بخشهای هر ازدواج و مجلس عروسی است.این سنت را می توان با پوشیدن حلقه ازدواج توسط عروس و داماد در غرب مقایسه کرد.

۵ نشانه برای فهمیدن اینکه یک زن هندو متاهل است یا مجرد وجود دارد ، که مهمترین و اصلی ترین آن بستن این ریسمان فرخنده است.عروس باید هر روز این گردنبند را به گردن بیاویزد تا زمانی که شوهرش فوت کند.با این کار علاقه و اعتمادش به شوهرش را نشان می دهد.و می گوید که خودش را صرف شوهرش خواهد کرد.

بعد از قرن ششم میلادی رسم بستن این نشان خجسته ظاهر شده است.این گردنبند توسط داماد با بستن سه گره به گردن عروس آویخته می شود.در بعضی خانواده ها رسم بر این است که گره اول توسط داماد و گره های بعدی توسط خواهران داماد زده می شود.

این گردنبند علاوه بر نشان دهنده پیمان ازدواج ، طلسمی است برای از بین بردن ضرر و زیان چشم شور ، رنگ سیاه دانه های منجوق ارتعاشهای منفی را قبل از اینکه آن امواج به عروس و خانواده اش زیان بزند جذب می کند.به دانه کشیدن تعداد زیادی از این منجوقها به یک ریسمان ، یک گردنبند زیبا می سازد.و این به این معناست که با پیوند عروس به خانواده ای جدید و معاشرت با آنها ، باهم می توانند یک خانواده خوب بسازند.

در مناطق مختلف هند این گردنبند به نامهای مختلفی مانند Taali - Thaali - Thaaly - Maangalyam نامیده می شود.تکه طلایی آن به شکلهایی مختلف ساخته می شود . گاهی به طرز استادانه ای یک نشان از خدایان خانواده مانند شیوا یا ویشنو یا ... است.بعضی آنرا با زنجیر طلا یا ترکیبی از منجوقهای سیاه با طلایی به گردن می آویزند. گاهی این گردنبند با الماس یا سایر سنگهای زینتی آزین می شود.کلا شکل و ظاهر گردنبند بستگی به نوع خانواده داماد دارد.