زندگی میگن برای زنده هاست اما خدایا

بسکه ما دنبال زندگی دویدیم بریدیم که

مثل من برات یه عاشق پیدا نمیشه

مثل من كسی از عشقت شیدا نمیشه

دل من می خواد بباره گرفته بی تو

ابرای تو آسمونش كه وا نمیشه...

نفرین به هر چی عشقه. . .

ندونستی زمونه نامهربونه ای دل.

چون ابری سرگردان  میگرید چشم من در تنهایی

ای روز شادیهام کی باز آیی .............

امشب حال مرا تو نمیدانی از چشمم غم دل تو نمیخوانی ...........

قلبم گرفت ای نازنین نفس دیگه نفس نیست

آه این زمین و سرزمین واسم بجز قفس نیست

تا کی بگم آه ای خدا مگه دل درد آشنام هرچی کشیده بس نیست رنجی که دیده بس نیست

بگو یارب چه بد گفتم چه بد کردم

زندگی قصه تلخی است

                               که از آغازش بس که آزرده شدم

                                                                           چشم به پایان دارم

دیگه دنیا واسه من تاریکه/ زندگی کوره رهی باریکه

آخر قصه ی من نزدیکه

این منم از همه جا وامانده/ از همه مردم دنیا رانده

رانده و خسته و تنها مانده

چشم بی غم توی خونه/ خنده های بچه گونه/ به دلم شد آرزو

بازی عمرم رو باختم/ صبح امیدی که ساختم

عاقبت شد زیر و رو

زندگی قصه تلخی است

                               که از آغازش بس که آزرده شدم

                                                                           چشم به پایان دارم   

زاهد ظاهر پرست از حال ما آگاه نیست

در حق ما هرچه گویند جای هیچ اکراه نیست