به نام خالق محبت
سلام بر شیفتگان محبت خانم فاطمه زهرا (س)

حدود 13 روز پیش اومدم و این پست پایین رو نوشتم و رفتم .
رفتم تا بلکه وقتی آمادگیش رو پیدا کردم برگردم و در مورد این وعده ام بنویسم . و حالا احساس میکنم وقتش رسیده و آمادگیش هم پیدا شده !
دوستانی که من رو میشناسند میدونند که رفتارهام اکثرا یک شکل هست و یک رفتارهای مشخص هست تا جایی که قابل پیش بینی هست که چه رفتاری از خودم نشون میدم ! ( شاید هم من اشتباه میکنم واینطور نیست ) .
به هر شکل اینبار میخوام جوری دیگه بنویسم . نه اینکه نگرشم رو عوض کنم . بلکه میخوام جوری دیگه وارد بشم به این مسئله . جوری که شاید شیرین تر جلوه کنه !
اوایل وقتی مینوشتم تنها برای خودم مینوشتم و بعدها اگر نوشتم رعایت حال دیگرون رو هم در اکثر مواقع کردم . حالا این بار میخوام بنویسم هم برای خودم و هم با رعایت حال دیگرون .

قبل از هر چیز عرض کنم خدمتتون که این بررسی به یه شکلی شبیه سفرنامه نوشته میشه و برای همین از همون قالب سفرنامه برای ارائه مطالب استفاده میشه و شاید هفته ها در یک محیط باقی بمونم و در مورد اون مطالب جمع کنم . امید وارم که اگر پیگیر شدید براتون خسته کننده نباشه .

--------------------
خسته و بی روح ! کسل و داغون کننده بودم . شاید از خودم و شاید از رفتار دیگرون . مهم نبود . اصل مطلب این بود که من دیگه بریده بودم . با 18 سال سن . آواره افکار این و اونی بودم که خودشون هم اواره افکار کسانی دیگه بودند .
دوستی پیدا کردیم و به هم دیگه علاقه خاصی پیدا کردیم . شده بودیم عین شمس و مولوی . دیوانه وار دوستش داشتم و اون هم دیوانه وار مثل شمس به من میگفت برو حقیقت رو پیدا کن و ...
روز ها گذشت و بیشتر با این آدم اشنا شدم و بیشتر بهش علاقمند میشدم. یه روز که خیلی بهش ارادتم رو نشون دادم و گفتم : از اون روزی که باهات آشنا شدم نماز شکر میخونم و نمازهای اصلیم هم هیچ کدوم قضا نشدن و کلی از خدا ممنونم و این حرفا ! گریه اش رو در اورده بودم .
بعدها او هم کم اورد و گفت که من هم باید اعتراف کنم که از وقتی رفتارهای تو رو دیدم نمازهام رو سر وقت میخونم . خوشحالم کرد . برام جالب بود که باعث شدم یکی اینطوری شده باشه ! خلاصه که گذشت . گذشت و من هم دائم روزهام رو با خوشی میگذرونم .
یه روز دوست من رفت سفر ، سفری که خب به من هم نگفته بود چطور جایی هست . گفته بود یک هفته نیست . از قضا اون روز ها هم عید غدیر بود . عیدی که اون موقع ها تنها یه روز واسه خاطرش کیف میکردیم .
یادمه اون موقع ها که برای عشقم شعر مینوشتم و میخونم و میخندیدم اصلا به یاد مذهب و این حرفها نبودم . تنها به خودم میگفتم عشقم چیکار میکنه منم میخوام همون کار رو بکنم .
دوستم علی رفته بود سفر و من در فراقش در محیط چت روزی دات کام که خیلی ها آشنایی دارند با اون محیط شعر مینوشتم و عشق میکردم .
یه چند بیت شعر خوندم و یه بنده خدایی پیدا شد و گفت احمد آقا واسه کی شعر مینویسی ؟ گفتم واسه عشقم . گفت عشقت کیه گفتم علی . (اصلا حواسم نبود که دو روز دیگه هم عید غدیر هست ) گفت واسه کدوم علی ؟ گفتم واسه رفیقم . علی .مرد تنها . گفت آهان فکر کردم منظورت حضرت علی ع هست .و گفت : خب پس هیچی .
شک من رو گرفته بود ! احمد این تویی ؟ حواست هست داری چیکار میکنی ؟ پسر جان دو روز دیگه عید غدیر هست . و هزاران شکایت و گلگی به خودم که چیکار میکنی ؟
شروع کردم به شعر گفتن در وصف حضرت علی ع و خوندن و خوندن و حتی کاری کرده بودم که اهالی چت هم به همین شکل روز عید غدیر صبح تا شب شعر میگفتند .
ای خدا چه حالی میشم وقتی این روز ها یادم میاد . واقعا نشان افتخاری که پیش خدا میتونم روی سینه ام بگذارم همین روزهای پاکی روحم هست .
عید غدیر رسید و جشنی تو اینترنت گرفتیم و گذشت و با یک انسان فرهیخته دیگه آشنا شدیم به اسم امین .
امین انسانی پاک نشون میداد و حرفهایی که به دل مینشست . و صحبت کرد و صحبت کرد و نگرش ما رو نسبت به اعتقادات و این حرفها عوض کرد . و انقلاب عظیمی در وجود ما رخ داد . انقلابی که تا 4 سال بعد از اون هم هنوز به قوت خودش باقی هست و حتی چه کسانی رو که در کنترل خودش نگرفت و چه انقلابهای دیگه ای رو که باعث نشد .
به هر شکل همه چیز عوض شد . و در واقع همه چیز حتی اعتقادهای کوچک و حتی نگرش های سبک و ...


ادامه مطلب ...