در دلم آرزوی آمدنت میمیرد

چه تمنای محالی دارم

              خنده ام میگیرد...!

در میان من تو فاصله هاست.

گاه می اندیشم تو به لبخندی این فاصله را بر داری !

ماهی همیشه تشنه ام
در زلال لطف بیكران تو .
می برد مرا به هر كجا كه میل اوست
موج دیدگان مهربان تو

زیر بال مرغكان خنده هات
زیر آفتاب داغ بوسه هات
- ای زلال پاك ! -
جرعه جرعه جرعه می كشم تو را به كام خویش
تا كه پر شود تمام جان من ز جان تو !

ای همیشه خوب !
ای همیشه آشنا !
هر طرف كه می كنم نگاه ،
تا همه كرانه های دور ،
عطر و خنده و ترانه می كند شنا
در میان بازوان تو !

ماهی همیشه تشنه ام
ای زلال تابناك !
یك نفس اگر مرا به حال خود رها كنی
ماهی تو جان سپرده روی خاك !

ره نمی جویم بسوی شهر روز

بیگمان در قعر گوری خفته ام

گوهری دارم ولی آنرا ز بیم

در دل مردابها بنهفته ام

می روم.. اما نمی پرسم ز خویش

ره کجا؟.. منزل کجا؟.. مقصود چیست؟

بوسه می بخشم ولی خود غافلم

کاین دل دیوانه را معبود کیست

من به هر پرده ی گل نقش خدا می نگرم
آشكارست كه او را همه جا می نگرم
آفرینش همه جا جلوه گه شاهد ماست
 عكس آن ماه در این
آینه ها می نگرم

محتشم شکسته دل تا به تو شوخ بسته دل

داده به ترک عافیت مملکت خراب را

اول به وفا می وصالم در داد

چون مست شدم جام جفا را سر داد

پر آب دو دیده و پر ازآتش دل

خاک ره او شدم به بادم در داد

در پیش بیدردان چرا فریاد بی حاصل كنم
گر شكوه ای دارم ز دل با یار صاحبدل كنم
در پرده سوزم همچو گل در سینه جوشم همچو مل
من شمع رسوا نیستم تا گریه در محفل كنم