دل چو پرگار ز هر سو دورانی میکرد

وندر آن دایره سرگشته و پا برجا بود

دل از من برد و روی از من نهان کرد

خدا را با که این بازی توان کرد

دیگه من میرم. شب خوش.و موفق باشید

دلا خو کن به تنهایی

که از تنها بلا خیزد

 تا مگر همچو صبا باز به کوی تو رسم

 حاصلم دوش بجز ناله شبگیر نبود   

دنیا همه هیچ و خلق دنیا همه هچ        

ای هیچ برای هیچ بر خویش مپیچ

دلبرا  بنده نوازیت که  آموخت  بگو

که من این ظن برقیبان تو هرگز نبرم

من زمانی كه این بیت و فرستادم شعر شیدا خانوم نبود این ادامه ی مشاعره با ایشون

می باقی بده تا مست و خوشدل

                                                      به یاران برافشانم عمر باقی

تنها نه ز راز دل من پرده بر افتاد ***** تا بود فلک شیوه او پرده دری بود 

         دوش می امد و رخساره برافروخته بود

                                                                                           تا کجا باز دل غمزده ای سوخته بود

dosham ze bolboli che khosh amad ke misoorod

gol goosh pahn karde ze shakhe derakhte khish

شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

بنده طلعت آن باش که آنی دارد

تا شدم حلقه به گوش در میخانه عشق

هر دم اید غمی از نو به مبارک بادم.