نه عمر خضر بماند نه ملک اسکندر *********** نزاع بر سر دنیای دون مکن درویش

منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن

منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن

روز هجران و شب فرقت یار آخر شد

زدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد

دلم از غصه به جان آمد و جان

باز زندانی ِ زندان تن است...

نیلوفر جان:

دوش در حلقه ی ما قصه ی گیسوی تو بود                                 تا دل شب سخن از سلسه ی موی تو بود

====================================================

پاسخ:

تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود .............  سر ما خاك ره پیر مغان خواهد بود