ملکا ذکر تو بگویم که تو پاکی و خدایی

                                                             نروم جز به همان ره که توام راهنمایی

الهی!

وقتی قلب هایمان كوچكتر از غصه هایمان می شود ؛وقتی نمیتوانیم

اشك هایمان را پشت پلك هایمان مخفی كنیم ؛وقتی احساس میكنیم

بدبختی ها بیشتر از سهم مان است و رنج ها بیشتر از صبرمان ان وقت

مطمئن هستیم كه تو ؛فقط تو كمكمان میكنی و تویی كه همیشه

سختی ها را آسان و دعاهایمان را مستجاب و آرزوهایمان را برآورده

میكنی ؛با توست كه فقط ناامید ها امید می شود،درد ها درمان

 و تلخی ها شیرین؛پس ای مخاطب آشنای درد های نگفتی ما را

تنها مگذار.

بار خدایا ! جز تو كس ندارم  و چون تو را دارم همه را دارم.

الهی همه ذرات وجودم را به سوی خود کشاندی

تا به امر تو همه ذراتم مرا چون ذره ای به آن سو که تو خواهی رهنمون سازند

.

.

الهی ذره ای بیش نیستم

لیک دردم به بزرگی همه مخلوقات توست .

چگونه چنین عظمتی را در نهان چنان ذره ای می گنجانی .

و در پی آن ذرات ناچیز وجودم را بر همه وجود مسلط می داری .

الهی یا آن درد را بگیر و یا این ذره را بستان .

                                                                   که در جهان ذرات درونم سرودی زیبا تر از رهایی نیافتم

خدا چون تو را بخوانم دعای مرا اجابت فرما و هرگاه ترا ندا کنم ، ندایم بشنو ...
و چون با تو مناجات کنم بحالم توجه فرما که من بسوی تو گریخته ام و در حضور حضرتت ایستاده در حالی که بدرگاهت بحال پریشانی تضرع و زاری می کنم و به آنچه نزد تست چشم امید دارم ...
و تو از دلم آگاهی و حاجتم را می دانی و ضمیر مرا می شناسی و هیچ امری از امور دنیا و آخرت من بر تو پنهان نیست و آنچه می خواهم به زبان اظهار کنم و از حوائجم سخن گویم و آنچه برای حسن عاقبتم به تو امید دارم ، همه را میدانی ...
...
ای خدا اگر من لایق رحمتت نیستم تو لایقی که بر من از فضل و کرم بی پایانت جود و بخشش کنی ...
ای خدای من اکنون در حضور تو ایستاده ام و حسن توکلم بر تو بَرَم ، سایهء لطف انداخته و آنچه از کَرَم و احسان ترا شایسته است با من آورده ای ، عفو و آمرزشت مرا فرا گرفته است ...
ای خدا اگر تو مرا عفو کنی ، که از تو سزاوارتر به عفو است و اگر اجلم نزدیک شد و عمل صالحم مرا به تو نزدیک نکرد من هم اقرار به گناهانم را وسیلهء عفوت قرار داده ام ...
خدایا من در توجهم به نفس خود بر خویش ستم کردم پس ای وای بر نفس من اگر تو او را نیامرزی ...
ای خدا چنانکه لطف و احسانت در تمام مدت زندگی شامل حالم بود پس در مرگ مرا از احسانت محروم مساز و حال آنکه تو تمام عمر با من جز نیکی و احسان نکردی ...
ای خدا با من آن کن که تو را شاید ' نه آنچه مرا باید ' ...
...
ای خدا تو در دار دنیا گناهانم را از تمام خلق پنهان داشتی و من در آخرت به ستاریت از دنیا محتاج ترم و چون لطف کردی و گناهانم را بر هیچ بنده صالحی آشکار نکردی پس روز قیامت هم مرا رسوا در حضور جمیع خلایق مگردان ...
خدایا جود و بخششت بساط آرزوی مرا گسترده و عفو تو بهتر از عمل من است ، ای خدا پس آن روزی که میان بندگانت حکم می کنی آن رو مرا بلقاء خود شاد گردان ...
ای خدا من چون کسی به درگاهت عذر می خواهم که به قبول عذر سخت محتاج است پس عذرم بپذیر ، ای کریم ترین کسی که گنهکاران از او معذرت می طلبند ...
ای خدا حاجتم را رد مکن و دست طمعم را از درگاهت محروم برمگردان و امید آرزویم از لطف و کرمت منقطع مساز ...
ای خدا اگر تو ارادهء خواری من داشتی به هدیه و احسانت سرافرازم نمی کردی و اگر می خواستی مرا رسوا سازی در دنیا معافم نمی فرمودی ، ای خدای من هرگز به تو این گمان نمی برم که حاجتی که به تو دارم و عمرم را در طلبش فانی کردم باز روا نسازی ...
...
ای خدا اگر مرا به جرمم مواخذه کنی تو را به عفوت مواخذه می کنم و اگر مرا به گناهانم بازخواست کنی تو را به مغفرتت بازخواست کنم ...
...
ای نزدیکی که هرگز دور از آنکه فریضه تُست نمیشوی ، ای با جود و کرمی که هرگز بخل بر آنکه امید احسانت دارد نمی کنی ...
ای خدا به من دلی عطا کن که مشتاق مقام قرب تو باشد و زبانی که سخن صدقش به سوی تو بالا رود ...
...
ای خدا مرا از آنان قرار ده که چون او را ندا کنی تو را اجابت می کند و چون به او متوجه شوی از تجلی جلال و عظمتت مدهوش میگردد پس تو با او در باطن راز می گوئی و او به عیان به کار تو مشغول است ...

چند خطی از مناجات مرویّه

خداوندا داغ تو دارم و بدان شادم اما از بود خود به فریادم ، کریما بود من از پیش من بر گیر که بود تو راست کرد همه کارم.

 (این مناجات و جایی که دیدم  منبع نقل نشده بود ولی بوی مناجات های خواجه عبدالله انصاری میده)

خدایا مرا در ایمان اطاعت مطلق بخش تا در جهان عصیان مطلق باشم    دکتر علی شریعتی

الهی : گفتی مکن و برآن داشتی و فرمودی بکن و بگذاشتی

الهی : اگر ابلیس آدم را بدآموزی کرد ، گندم او را که روزی کرد ؟

الهی : چون پاکان را استغفار باید کرد ، ناپاکان را چه کار شاید کرد ؟

الهی : آتش دوری داشتی ، با آتش دوزخ چه کار داشتی ؟

الهی : چون سگ را بار است و سنگ را دیدار است ، اگر من از سگ و سنگ کم آیم عارست ؟

عبدا... را با نومیدی چه کار است ؟

الهی : اگر حسنات با مایه داران است ، من درویشم و اگر با مفلسان است من در پیشم .

الهی : آن را که تو خواهی آب در جوی روان است

و آن را که تو نخواهی ، چه درمان است ؟

الهی : همه از تو ترسند و من از خود ، از تو همه نیکی دیده ام و از خویش همه بد .