از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر

یادگاری که در این / گنبد / دوار بماند

تازه؟؟؟؟

گل گفت که از راست نرنجیم ولی

هیچ عاشق سخن سخت به معشوق نگفت

ساقی باقی از وفا باده بده سبوسبو

مطرب خوش نوای را تازه به /تازه/گو بگو

سنـگ دلا چــرا دگــر جــور و جــفــا نـمــیکـنی

جـــور و جــفــا بکـن اگـر ، مـهـر و وفـا نـمــیکـنی

گناه چشم سیاه تو بود و گردن دلخواه......که من چو آهوی وحشی ز آدمی ببریدم...

خوبه که مهرداد جان / می خواستم از ذوقت بیشتر نصیبمون بشه که شد

مرسی از شعر

اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد

گناه بخت پریشان و دست کوته ماست

ز دست /کوته /خود زیر بارم

که از بالابلندان شرمسارم

شاهدان در جلوه و من شرمسار کیسه ام

                       بار عشق و مفلسی صعب است میباید کشید.

ساناز.......اینم كلمه بود گفتی خانوم!!!!

مجبور شدم براش شعر بسازم.

                         بر  بطالت مگذران عمر عزیز خویش را

                                                         دستگیری كن ندار  و مفلس و درویش را 

بطالتم بس ، از امروز کار خواهم کرد

من پیر سال و ماه نیم یار بی وفاست بر من چو عمر میگذرد پیر از ان شدم...

در سرای مغان رفته بود و آب زده                نشسته/ پیر /و صلایی به شیخ و شاب زده

در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست

مست از می و میخواران از نرگس مستش مست