همه شب در این امیدم كه نسیم صبحگاهی

                                              به  پیام  آشنایان بنوازد آشــنا را

دوست بعدی با حرف "ك" لطفا

كشتی شكستگانیم ای باد شرطه برخیز

باشد كه باز بینم دیدار آشنا را

(ف)

فرض ایزد بگزاریم و به كس بد نكنیم

                              ور بگویند ره اینست بگوییم رواست

 با " ز " لطفا

ساقیا برخیز و در ده جام را

خاك بر سر كن غم ایام را

(ل)

لاف عشق و گله از یار زهی لاف دروغ

عشقبازان چنین مستحق هجرانند

ف

فاش می گویم و از گفته خود دلشادم                بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم

م

ما در درون سینه هوایی نهفته​ایم

بر باد اگر رود دل ما زان هوا رود

ز

ز روی دوست دل دشمنان چه دریابد

چراغ مرده كجا شمع آفتاب كجا

(گ)

گذار کن چو صبا بر بنفشه زار و ببین          که از تطاول زلفت چه بی قرارانند

(ص)

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را   که سر به کوه و بیابان تو داده​ای ما را

س 

ساقی و مطرب و می جمله مهیاست ولی

عیش بی یار مهیا نشود یار كجاست

(د)

در بحر فتاده ایم چو ماهی

تا یار مرا به شست گیرد

ص

سلام

صبر است مرا چاره هجران تو لیکن

چون صبر توان کرد که مقدور نماندست

(ش)