همه شب در این امیدم كه نسیم صبحگاهی

                                              به  پیام  آشنایان بنوازد آشــنا را

دوست بعدی با حرف "ك" لطفا

فرض ایزد بگزاریم و به كس بد نكنیم

                              ور بگویند ره اینست بگوییم رواست

 با " ز " لطفا

ساقیا برخیز و در ده جام را

خاك بر سر كن غم ایام را

(ل)

فاش می گویم و از گفته خود دلشادم                بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم

م

ز روی دوست دل دشمنان چه دریابد

چراغ مرده كجا شمع آفتاب كجا

(گ)

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را   که سر به کوه و بیابان تو داده​ای ما را

س 

در بحر فتاده ایم چو ماهی

تا یار مرا به شست گیرد

ص

صبر است مرا چاره هجران تو لیکن

چون صبر توان کرد که مقدور نماندست

(ش)