ساقیا آمدن عیــد مبـــارک بادت

                       وان مواعـید که کردی مرواد از یادت

در شگفتـم کـه در این مدت ایام فراق 

                      برگرفتی ز حریفان دل و دل می‌دادت

برسان بـندگی دختر رز گو به درآی 

                     کــه دم و هـمت ما کرد ز بند آزادت 

شادی مجلسیان در قدم و مقدم توست 

                    جای غم باد مر آن دل که نخواهد شادت 

شکر ایزد که ز تاراج خزان رخنه نیافت 

                     بـوستان سمن و سرو و گـل و شمشادت 

چشـم بد دور کـز آن تفرقه‌ات بازآورد 

                    طــالع نامور و دولـت مـــادرزادت 

حافظ از دست مده دولت این کشتی نوح 

                     ور نه طــوفان حوادث ببــرد بنیادت 

@};-@};-@};-@};-@};-@};-@};-@};-@};-