ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

                                                   دل بی تو به جان آمد وقتست كه بازآیی

مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم كرد

                                                 كز دست بخواهد شد پایاب شكیبایی

سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند               پری رویان قرار دل چو بستیزند بستانند

به فتراک جفا دلها چو بر بندند بر بندند                                  ز زلف عنبرین جانها چو بگشایند بفشایند

حال دل با تو گفتم هوس است               خبر دل شنفتنم هوس است

طمع خام بین که قصه فاش                    ار رقیبان نهفتم هوس است