پائولو کوئیلو

 

 

 

مریم جعفری...واه واه واه واه  رمان هاش یکی از یکی در پیتی تره.. ..من اکثر رمان هاشو خوندم حالا جالب اینجاست که این سر کار خانوم  تو مصاحبه اش از فهمیه رحیمی و سبک اش انتقاد می کنه (بابا اعتماد به نفس )و فهیمه رحیمی رو عامی قلمداد کرده(حالا کسی رمان هاشو  نخونده باشه فکر می کنه ایشون درسبک  ویرجینیا وولف و یا  صادق هدایت
 می نویسن که از سبک فهیمه رحیمی بیزار تشریف دارن)
رمان هاش با یه موضوع بیمزه شروع میشه و  از این شاخه به اون شاخه می پره  وانقدر بیخود و بی جهت کش می ده که حال آدم گرفته میشه بعد یهو چهار تا اوج تو داستانش میذاره و بعد ناگهان سر بزنگاه و بی مقدمه و هول هولی داستان به بی مزه ترین شکل ممکن  تموم میشه
جالبه دست به کپی مریم جعفری هم خیلی خوبه رمان زنجیر عشق ایشون کپی رمان اسکارلت (ادامه بر باد رفته)هست فقط  زحمت کشیدند نام اسکارلت به مهتا تغییر شکل دادند رمان قصر یخی ایشون هم کاملا خط قصه رمان پرفروش و قدیمی  بازگشت به خوشبختی فهیمه رحیمی هست.(مگه فهیمه رحیمی از نظر ایشون سطح پایین نبود)مستانه عشق ایشون هم یه جورایی شبیه رمان دالان بهشت هست. رمان بی بازگشت ایشون هم کاملا کپی یک فیلم هالیوودی معروف با بازی هریسون فورد هست.(اگه اشتباه نکرده باشم)
کلا به شدت مسخره می نویسه و فکر کنم فقط دخنر دبیرستانیها از چرندیاتش خوششون بیاد

رحیمی و اعتمادی ننویسن بهتره