صداقت             

در نغمه های وجودمان به دنبال نغمه دیگری می گردیم غافل از اینكه برای یافتن هر نغمه ایی باید در وهله اول به دنبال گوهری از وجود خویش باشیم تا بتوانیم  دنیای بیرون خویش را از نو بسازیم دنیایی كه تنها با صداقت وجودمان  شكوفا می شود

 همیشه می خواهیم به دنبال زندگی بدون دغدغه فكری باشیم،اما نمی دانیم چگونه می توانیم آن آرامش را به وجود بیاوریم0 زیرا از نداهای وجودمان پیروی نمی كنیم.جوانه به دنبال علم معرفت می گشت ، علمی كه بتواند به دنیای درون آدمها وارد شود  اما همیشه از روبروشدن با حقیقت وحشت داشت  زیرا همیشه از نفس آدمها فرار می كرد  زیرا معتقد بود كه وارد شدن به دنیای درون آدمها روبرو شدن با نفس درونشان می باشد  نفس آدمها برای جوانه همانند تونل وحشتی بود، كه وارد شدن به درون آن خیلی آسان بود  اما خارج شدن از آن امكان نداشت ،اما جوانه برای كمك به دوستش مجبور بود، این سفر را به اجبار قبول كند برای همین دوباره بار سفر خویش را بست، اما این بار بدون حضور پرستو و مسافر این سفر را آغاز كرد.در افكار خویش غوطه ور بود و  با خود زمزمه می كرد، چرا من ،درهمین افكار بود  كه گل سرخ گفت: برای این تو را انتخاب كردم، چون فقط تو می توانی وارد دنیای انسانها بشوی،هر انسانی دنیای خاص خودش را دارد. اما همه آنها تنها در یك چیز مشترك هستند   در چه چیزی، در عشق  نه اشتباه می كنی ، عشق همانند مداد رنگی برای هر انسانی رنگ خاصی را در بر می گیرد   نه عشق در ظاهر به صورت مداد رنگی است .هیچ چیز جای صداقت را در دنیای انسانها در بر نمی گیرد  همه آنها بهْ آن عشق می ورزند، اما جرات بیان آن را ندارند   چرا چون عشق حقیقی تنها با صداقت كامل می شود،  اما در دنیای بیرون انسان برای اینكه به بقاء خویش ادامه بدهد ناچار است دورنگی را رواج بدهد  اما در خلوت خود را سرزنش می كند . تنها برای اینكه در دنیای بیرون نیمه ای دیگر از وجودش است كه به زندگی خویش ادامه می دهد.  نیمه ای كه تنها برای حفظ آن نیاز به حفظ وجود صداقت است كه تنها برای یافتن آن باید به نداها ی وجود خویش جواب بدهد اما او از این كار اباء دارد و برای همین برای حفظ وجود  خویش در دنیای بیرون ترجیح می دهد كه از صداقت سخنی به میان نیاید چون فكر می كند برای پیشرفت در دنیای امروز باید تنها از دورنگی ها استفاده كند

(ص)(د)(ا)(ق)(ت)

(ص)-وقتی به صبر وجود آدمها خیره می شوم، متوجه می شوم كه مرتكب اشتباه شده ام برای اینكه خیره شدن به وجود انسانها تنها ازطریق  وارد شدن به دنیای درونشان امكان دارد دنیای انسانها با هم متفاوت است اما در مقام احساس هر كدام شبیه شكوفه های زندگی هستند كه در وهله اول هر كدام تنها به معنای زندگی می اندیشند صبر شتشوی دنیای درون است دنیایی كه در نگاه اول ناشناخته است.

(د)-داروی شفابخش دانایی است كه تنها از طریق جستجو ی نیمه گمشده است ، كه می توان ارزش واقعی این دارو را جستجو كرد،و در كنار آن به سایه های صداقت رسید

(ا)-ارزش و جایگاهی كه هرانسانی برای وجود خویش در این سرزمین می تواند برای خود به وجود آورد، زیرا تا ارزش ایی وجود نداشته باشد هیچ كس در جستجوی صداقت نخواهد بود زیرا صداقت،وقتی دروجود مان جوانه می زند كه به ارزش وجودمان در این دنیا پی ببریم واین تنها از طریق یك رنگی به وجود می آید كه منتهی به وجود صداقت می شود

(ت)-تواناییهای  گمشده هر انسانی برای روبرو شدن با  دنیای بیرون است دنیایی كه نمی توان تنها با نگاه كردن به سرزمین ناشناخته ها وارد آن، رود خانه جاودانه روح و روان شد  و تنها به كمك صحفه سفید زندگی می توان به وجود آن رنگی از عشق داد

(ق)- قدرت ناشناخته ایی كه در وجود هر انسانی متفاوت است كه ناشی از آبشارهای وجودمان است اما هیچ كس به خود این زحمت را نمی دهد به دنبال كلید این گنج گمشده باشد زیرا هركس معتقد است كه تنها انسان با نفس كشیدن می تواند به زندگی خویش ادامه بدهد واین برای هر جوانه ایی كافی است اما هر كس به نوعی  خود را فریب می دهد  چون قدرت مقابله با واقعیت های محیط اطراف خویش را ندارد  زیرا برای پیدا كردن صداقت اول باید به از خود گذشتگی رسید به ازخودگذشتگی روح و روان كه نیاز به تنفس نیروی عشق است زیرا صداقت یكی از رنگهای عشق از12رنگ زندگی است

وقتی در مسیر رسیدن به صداقت، از كنار آبشار زندگی عبور می كردم. متوجه جوانه شدم، كه به دوستش می گفت: برای رسیدن به گوهر صداقت بعد از پیدا كردن این5 گنج برای حفظ آن باید تلاش كرد زیرا مسیر زندگی همانند موج های پر تلاطمی است، كه انسان را محو تماشای خودش می كند، و او زمانی متوجه می شود. كه زمان را از دست داده است صداقت را باید اول در وجود خودمان جستجو كنیم، و بعد به راحتی می توانیم در وجود دیگران جستجو كنبم زیرا برای صداقت نمی توان رنگ خاصی را در نظر گرفت زیرا همانند قلب  كودكی است كه هنوز به معنای حقیقی دورنگی پی نبرده است اما وقتی وارد دنیای می شود كه باید برای رسیدن به اهداف زندگی اش تلاش كند در این زمان است كه وجودش دچار تحول می شود، و رنگ خاصی را برای خودش و برای رسیدن به گوهره وجودش انتخاب می كند در آن زمان است كه صداقت رنگ خاصی را به خود می گیرد0 زیرا عده ایی معتقد هستند كه برای حفظ صداقت باید در تنهاییهای خویش غرق شد اما من معتقدم كه اگر تمام انسانها با هم به یك رنگی برسند دیگر برای حفظ آن نیاز به داشتن غار تنهایی نیست البته اگر هركس مسیر دید خویش را تغییر دهد مطمئناٌ می تواند  صداقت را احساس كند   زیرا با هر نفس مسیر صداقت تغییر می كند0