کجا بودی وقتی برات شکستم                    یخ زده بود شاخه گلم تو دستم

کجا بودی وقتی غریبی و درد                      داشت من تنها رو دیوونه میکرد

کجا بودی وقتی که از پنجره                         می پرسیدم این چندمین عابره

کجا بودی وقتی تو رو می خواستم              که دستات آروم بشینه تو دستم

کجا بودی وقتی که گریه کردم                        از تو به آسمون گلایه کردم

کجا بودی وقتی کنار عکسات                         شبا نشستم به هوای چشمات

کجا بودی تو لحظه نیازم                                وقتی می خواستم دنیا رو بسازم

کجا بودی ببینی من می سوزم                        عین چشات سیاهه رنگ روزم

کجا بودی تشنه چشمات بودم                         نبودی من عاشق دنیات بودم

کجا بودی وقتی دیوونت بودم                       وقتی که بی قرار شونت بودم

کجا بودی وقتی چشام به در بود                      ترانه هام شکایت سفر بود

نبودی پیش من بی ستاره                             ترک می خورد دلم با یه اشاره

کجا بودی وقتی که می نوشتم                        ترانه هام همه مال فرشته م

کجا بودی وقتی که پرپرشدم                          سوختم و از غمت خاکستر شدم

کجا بودی ببینی فصل بهار                           همه می گفتن تو گذاشتیم کنار

سرزنشهای مردمو شنیدم                         هرچی که باورت نمی شه دیدم

کنایه هاشونو به جون خریدم                          نبود ستاره م شبا گریه چیدم

کجا بودی وقتی بهم خندیدن                                ردشدن و همدیگه رو بوسیدن

کجا بودی ببینی خستگیمو                              آب شدن شمعهای زندگیمو

همه سراغ تو رو می گرفتن                                زیر لبی یه چیزایی می گفتن

می خندیدم اما تنم می لرزید                         کجا بودی وقتی چشام می ترسید

کجا بودی وقتی سحر نداشتم                              سیاهی بود از تو خبر نداشتم

کجا بودی وقتی که اشکام می ریخت             خون جای گریه از تو چشمام می ریخت

کجا بودی وقتی باید می موندی                         غصه مو از لحن صدام می خوندی

کجا بودی نگام به در سفید شد                         هرکی به جز من از تو ناامید شد

کجا بودی وقتی دعای داغم                                    میزد به سقف کوچیک اتاقم

کجا بودی وقتی صدات می کردم                            به آسمون رسید صدای دردم

کجا بودی من از خودم گذشتم                                      هرجا بگی رو دنبال تو گشتم

کجا بودی ببینی آبروم مرد                                    اما به خاطر چشات قسم خورد

خنده واسه همیشه از لبام رفت                            رسیدن از مرمر رویاهام رفت

کوچه انتظار رسید به بن بست              دلم می گفت اون سر وعده هاش هست

کجا بودی که از نفس افتادم                            روزی یه بار زنده شدم جون دادم

وقتی که این بازیارو می کردی                            من می دونستم داری برمیگردی

پاهای خسته تو بذار رو چشمام                              بگو که دیگه نمی زاری تنهام

بگو هنوز دوسم داری با منی                                     بگو محاله قلبمو بشکنی

کجا بودی ببینی بی ستاره م                               ببینی جز تو کسی رو ندارم

غم نبودنت مثل آتیشه                                       تو این دو خط ترانه جا نمی شه

(چرا تنهام گذاشتی؟ .... من که دنیا رو باهات عوض نمیکردم...)