مانطور که گفتیم گیلان تا قبل از دوره شاه عباس یک سرزمین مستقل بود اما در دوران شاه عباس گیلان حاکمیت خود را به اجانب داد که هنوز هم تاثیرات منفی آن را در سرنوشت شومی که برای گیلک ها رقم خورد احساس می گردد البته صفویان جنایات زیادی در گیلان انجام دادند که انسان با خواندنش مو به تنش سیخ میشه که بخش کوچکی از آن عبارت است از :

شیخ احمد آقا میرغضب به همرا لشکریان نسق چی و جلادش با چوب و "کونوسه چماق" که نوعی چوب دستی محلی گیلان است و کارد و خنجر، میل و منقل و نطع و سه پایه و سایر آلات و ابزار ضرب و جرح و کشت و کشتار وارد عمل شدند.شیخ احمد آقا زشت خو و خونخوار و بی رحم با افرادش که در کاربرد قساوت و شقاوت و پستی و رذالت و قتل و غارت مردم بی دفاع تجارب زیادی آموخته بودند شکنجه های جسمی و روحی مردم را آغاز نمودند.هر گیلانی را که یافتند یا شکنجه کردند و یا کشتند.بریدن دست و پا و گوش و بینی و زبان، کوبیدن گوش به دیوار، داغ کردن با میله های آهنی، فرو بردن درفش سرخ کرده در بدن، پا برهنه راهبردن روستاییان ساده و بیچاره روی مجمعه تفتیته و داغ از شکنجه های ساده این دار و دسته شقی و جابر و جانی و فاسد به اصطلاح صوفی بود.مثله و شقه کردن بدن و قناره آویختن آن، پوست کندن و سر بریدن و شکم دریدن از کارهای جزیی آنان به شمار می آمد.زنان و دختران بیگناه را ده پانزده نفری مورد تجاوز قرار می دادند و اگر زنده می ماندند نابودشان می کردند.
استاد باستانی پاریزی در کتاب "اقتصاد عصر صفوی" می نویسد: در مجموع شیخ احمدآقا میر غضب باشی شاه عباس قریب یکسال درگیلان ماند کوچک و بزرگ، علیل و بیمار و حتی کودکان شیر خواره را در گهواره هایشان کشت.فاجعه آن چنان هولناک و سبعانه بود که شکم زن های حامله را دریده، جنین ها را خارج نموده، سر نوک نیزه ها کرده و جهت زهر چشم گرفتن و عبرت اهالی به تماشا می گذاشتند.شاه عباس بدین صورت دمار از روزگار گیلانی ها بویژه مردم شرق گیلان (بیه پیش) در آورد.

منبع:دانشنامه ی شکنجه و کشتار شاهان، و قدرتمندان ایران تالیف محمد تقی سرمدی

(۳)

نگاه کنید به عالم آرای عباسی ج ۲صفحه ۴۷۴