جوانان قروه بیایید با هم جمعی گرم در این کلوب داشته باشیم
♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ***** امتیاز یادتون نره ♥ ♥ ♥ ♥ ♥
با هم بخندیم به جای اینکه به هم بخندیم !
دوس داریم اینجا یه جو خوب و صمیمی ایجاد کنیم , محیطی باشه که هر کی واردش میشه همیشه بمونه !
لطفا به دوستان خودتون بی احترامی و توهین نکنین و واسه هم دوستای خوبی باشین .
سعی کنیم واسه هم لحظات و خاطرات خوب و شیرینی ایجاد کنیم ..

ღღ ღღ مطالـب رو داغ كنیــــــــــد ღღ ღღ

لیست بحث ها

عناوین بحث ها	ارسال کننده	پاسخها	بازدید	بروز رسانی
» :•:•:•:حضور و غیاب و معرفی دوستان جدید:•:•:•:	نیما	896	2254	91/3/10 (19:04)
» :•:•:•: شهرك قروه ای ها :•:•:•:	میثم مدیر عشق و محبت	365	1489	91/2/6 (23:27)
» چی دلت میخواد؟	شهرام مرادی	3	26	91/2/7 (22:21)
» :•:•:•: بنظرت نفر قبلی چطوری میرقصه؟؟ :•:•:•:	کماندار	17	98	91/2/6 (22:38)
» :•:•:•: اگه قبلیت گازت بگیره...:•:•:•:	کماندار	11	78	91/2/6 (21:29)
» تو زندگیت چه کسی رو بیشتر از همه دوست داری؟	بهراد تک	10	64	91/2/6 (21:29)
» سطح سواد	شهرام مرادی	6	32	91/2/6 (21:28)
» نظرات شما برای بهتر شدن کلوب	نیما	0	8	90/12/29 (02:36)
» عکس	نیما	2	54	90/12/9 (13:16)
» معرفی شهرستان قروه	حسین	2	33	90/12/8 (23:12)
» :•:•:•: قرار های یا دیدار با اعضا کلوب:•:•:•:	نیما	44	270	90/11/27 (20:26)
» :•:•:•: از بعدی سوال کن به قبلی جواب بده 1000کروب بگیر! :•:•:•:	رضا	462	1374	90/8/9 (18:36)

بستن

عنوان بحث

حسین - 17:47 1390/08/1

معرفی شهرستان قروه

موقعیّت جغرافیایی

شهرستان قروه در دشت وسیعی در 93 كیلومتری خاور سنندج و 72 كیلومتری شمال باختری همدان قرار دارد . این شهرستان محدود است از شمال به بیجار و از مغرب به سنندج و از مشرق به همدان و از جنوب به سُنقر و همدان ، مساحت آن 4268 كیلومترمربع میباشد .
قروه بین 47 درجه و 48 دقیقه طول جغرافیایی و 35 درجه و 10 دقیقه عرض جغرافیایی قرار دارد.

جغرافیای طبیعی
آب و هوا
ارتفاع شهرستان قروه از سطح دریا 1900متر می باشد و همین ارتفاع بیش از حد آب و هوای خاصّی را در منطقه ایجاد كرده است كه دارای زمستان بسیار سرد با برف های سنگین و تابستان نسبتاً خنك با وزش بادی همیشگی است.
به علت گرم و خشك بودن میزان رطوبت هوا كمتر و باران های بهار و پائیز متوسط است . میزان بارندگی متوسط سالیانه آن حدود250 تا 350 میلیمتر و یا بیشتر میباشد.
بادهای مشهور این شهرستان عبارتند از :
“ الف ـ باد شمال ( شه مال ) ، ب ـ باد سیاه ( ره شه باد ) ، ج ـ باد زلان ، د ـ گرد باد

منابع طبیعی قروه

با توجّه به این مطلب كه شهرستان قروه در منطقه ای سردسیر و كوهستانی قرار دارد ، دارای ارتفاعات بسیاری می باشد . همچنین در آن چشمه ها و چندین رودخانه فصلی و قنوات متعدّی وجود داشت كه از ذوب شدن برف كوهها و ارتفاعات بوجود میآمد كه بعلت حفر چاهها و خشک سالیهای سنوات گذشته خشک شده اند.
موقعیّت كوهستانی ، جهت چین خوردگی ها و نحوة تابش خورشید ،در میزان پوشش گیاهی این ناحیه مؤثر است .که اکثر دامنها پوشیده از گیاهان معطر و چند ساله مانند انواع گونها ، گراسها از خانواده گرامینه،گونه های معطر و دارویی مانند : بابونه ، آویشن ، گل گاوزبان ، هرزه ، نعناع ، كُما و جاشیر
در كوهستان های قروه انواع پرندگان و پستانداران زندگی می كنند كه مهمترین آن ها عبارتند از :
پستانداران علفخواران : قوچ و میش، كل و بز ، خرگوش، گراز ، انواع جوجه تیغی
پستانداران گوشتخوار : گرگ ، روباه ، شغال
پرندگان : شاهین ، كبك ، كركس ، عقاب طلایی ، دال ،جغد ، شاه بوف ، قوش ( طولان ) ، قمری ، فاخته ، بلدرچین ، میش مرغ ، انواع مرغابی ، آنقوت ، حواصیل خاكستری ، لك لك سفید ، غاز خاكستری ، چنگر ،بط ، آپچیك آواز خوان ، كبوتر چاهی ، سبز قبا ، سهره معمولی ، گنجشك معمولی ، زاغی ، اگرت بزرگ ، پاشلك معمولی ، اگراس سیاه ، حواصیل زرد ، حواصیل ارغوانی ، كوكرگندمی ، قرقی .

چشمه ها
   چشمه سرآب: در بخش جنوبی شهر قروه سرآبی طبیعی وجود دارد كه یكی از تفرج گاه های مردم منطقه محسوب می شود . این سرآب دارای آبی خوب وگوارا است . بخشی از آب به كشاورزی و فضای سبز قروه از این چشمه تأمین می شود .

دریاچه سراب
چشمه بابا گرُگُر : روستای « باباگُرگُر » در 18 كیلومتری شمال شرقی شهرستان قروه، چشمه ای جوشان همیشه می خروشد كه به آن « دنگز » می گویند . آب این چشمه در استخری عمیق و مدور به محیط 200 متر جمع شود . این چشمه پر آب به علّت وجود املاح معدنی به ویژه گوگرد رنگی است . آب آن زرد رنگ مایل به نارنجی و گازدار می باشد . درمحلّ چشمه های آهك ساز ، برجستگی هایی به وجود آورده اند كه مشهورترین آن ها « اژدها » نام دارد .

بابا گرگر چشمه سرآب وینسار : یكی ازقدیمی ترین چشمه های قروه است كه در روستای وینسار ( از توابع قروه در 35 کیلومتری جاده قروه همدان ) واقع شده است . این چشمه آب بسیار گوارا دارد . در حقیقت روستای وینسار پیرامون این چشمه شكل گرفته است . اطراف چشمه اصلی سنگ چین شده و قدمت آن حدود دو تا سه قرن برآورد شده است .
تا حدود سی‌ سال‌ پیش‌، مردم‌ روستا در ماه‌ خرداد مراسم‌ شكرگذاری‌ و قربانی‌ برای‌ "سراب"، برگزار می‌كردند. در این‌ مراسم‌ ضمن‌ قربانی‌ كردن‌ گوسفندان‌ به‌ جشن‌ و شادمانی‌ می‌پرداختند و احترام‌ ویژه‌ای‌ برای‌ این‌ چشمه‌ قایل‌ بودند.

رودها
- رودخانه شور(چم شور) : این رود بزرگترین و پرآب ترین شعبه های تلوار است كه سرچشمة اصلی آن از ارتفاعات بدر و پریشان و دره بزرگ میهم نشعت میگیرد .چند كیلومتر به سمت شمال شاخه دیگری دریافت می كند كه از ارتفاعات شرقی روستای نارنجك و باباشیداله ـ سرچشمه گرفته است و پس از عبور از آبادیهای كمره ، مجین ، آجی چای ، مهدیخان ، شوراب هزاره درروستاهای شادی آباد و عبدالله آباد به تلوار می ریزد و سپس به قزل اوزن می پیوندد .
- رود شیخ جعفر : ازكوههای ویهج ، آصف آباد ، نعمت آباد (دامنه شمالی بدر) ، مانگه دول سرچشمه گرفته و به وسیله چشمه مسیر رود خانه پرآب می شود و در نزدیكی پل باباگُرگُر به رودخانه شور و سپس به رود تلوارمی ریزد .
-چم یالقوز آغاج : این رود با شاخه های متعدد از دره بزرگ روستاهای پرپیشه، جامه شوران، و ارتفاعات غربی کوه ابراهیم عطارسر چشمه گرفته و به رود خانه تلوار می پیوند.

کوههای قروه
شهرستان قروه دارای ارتفاعات بسیاری است که مهمترین آنها عبارتند از کوههای : پریشان، بدر، پنجه علی، ابراهیم عطار، یوسف سیاه، شعبان کچل، خرسه ریه، سه زرده......
این بخش در قسمت ارتفاعات قروه مفصلا توضیح داده خواهد شد.

کوه پریشان
صادرات
    به جهت وجود معادن سنگ ، یكی ازمهمترین صادرات قروه سنگ های معروف آن می باشد كه عبارتند از : مرمر ، پوماس ، ساختمانی ، چینی ، كریستال ، پوکه ساختمانی، گرانیت و یشم . از دیگر صادراتش : گندم ، سیب زمینی می باشد .

   گندم : در سال هایی كه بارش و عوامل جوی مناسب است حدود 200 هزار تُن گندم مازاد بر به سیلوهای داخل و خارج استان صادر می شود .
سیب زمینی : از آن جایی كه سیب زمینی این شهرستان از دهه هفتاد در تناوب گندم قرار گرفته سالانه حدود 150 هزار تن تولید میشود که مازاد آن به سایر استانهای و کشور عراق صادر می شود.

جغرافیای انسانی و فرهنگ

نژاد
در خصوص ساكنین اوّلیّه قروه اقوال و روایات متفاوتی وجود دارد . بدین جهت تعیین نژاد آنان كار بس دشوار است زیرا تاكنون تحقیق تخصّصی خاصّی از سوی محقّقین صورت نگرفته است . امّا آن چه كه هم اینك در افواه مطرح است اینكه : با توجه به تُرك زبان بودن این شهر در بین استان كردستان كه زبان اصلی آنان كُرد بوده ، این است كه نژاد ساكنین اوّلیّه تُرك و از نژاد آریائیهای اصیل هستند كه حكومت مقتدر مادها را در همدان پایه گذاری كردند .

زبان
زبان اصلی مردم قروه تُركی است . زبان تُركی قروه شُعبه ای از تُركی آذری است با اختلاف لهجه ای كه خاصّ این شهر است حتّی لهجة آن با سایر روستاهایش متفاوت است .
یكی از علل تُرك زبان بودن شهر قروه آن است كه قروه در راستای جغرافیای وسیع مردمان تُرك در جنوب جغرافیایی ، یعنی در منتهی الیه استان زنجان و همدان قرار گرفته است . بعد ها در اثر توسعه شهری ، ملّیت های گوناگون از جهات مختلف به این دیار مهاجرت كردند و یك تنوّع فرهنگی بسیار گسترده به وجود آورده اند مثلاً : نژادهای معروف كُرد ( كلهر ، و كرمانجی ) به این منطقه آمده اند و ماندگار شده است .
در ابتدای قروه کلا ترک زبان بود اما در اثر مهاجرتهایی که بیان شد الان اکثریت مردم کرد زبان می باشند. اهالی قروه به سه زبان فارسی ، تُركی و كُردی تكلّم می كنند كه این نمادی از تنوّع ملّیت ها گواگون دارد .

دین و مذهب
مردم قروه مسلمان ومذهب آنان شیعه و سنی می باشد .

پشینة تاریخی قروه

وجه تسمیةقروه
در خصوص وجه تسمیة قروه روایات بسیاری وجود دارد که چند مورد آن ذکر می شود. نام قروه بر گرفته از واژة عربی « قَرو » به معنای « زمینی كه قطع نشود » فرهنگ دهخدا ص1373
نظر به این كه قروه در میان دشتی قرار گرفته و اراضی مسطح آن چون زمینی یك پارچه كه در میان كوه ها محصور شده است شاید این معنی را کرده اند.
بعضی هم روایت کرده اند: قروه یعنی دشت شقایق.
این معنی نیز تا حدودی قابل توجه است زیرا قبل از اینکه قروه به شهر تبدیل شود اراضی آن دشتی مملو از شقایق بود.
بعضی معتقدند کلمه قروه در اصل کردی و «گل وه» بوده یعنی گل گاه و گلزار «وه» پسوند و به معنی گاه می باشد.
در وجهی نام قروه بر گرفته از “ واژه عربی « قرو » به معنای جوی بزرگ و دراز كه در آن ستوران آب می خورند ” ( فرهنگ دهخدا ص 1373 ذیل نام قرو ) می دانند چرا كه در سال های نه چندان دور ( كمتر از دو دهه پیش ) جویِ آب زلالِ نشاط آور و روح افزایی كه از سرآب قروه سرچشمه می گرفت با صدایی دل انگیز و آبی با طراوت از وسط شهر می گذشت و به باغات و زمین های پایین شهر روان می شد .
دكتر كدكنی واژه قروی ( قروه ـ قُروِ ) را دیواری كاهگلی یا خانة حصیری می داند . با توجّه به این كه تا چند دهة پیش كه هنوز آسفالت و سیمان به این شهر راه پیدا نكرده بود ، قریب به اتّفاق دیوارها و پشت بام ها در جهت جلوگیری از سایش با آب باران و زیبایی ظاهری پوشیده از یك لایة كاه بود و این وجه تسمیه به جهت آن كه واژه تركی است نه عربی و نیز اشاره به یكی از ویژگی های این شهر دارد برای اهالی قابل قبول تر است .
روایت دیگری هم وجود دارد مبنی بر اینکه قروه یك واژة تركی است ، زیرا در چند منطقةترك نشین مناطقی به همین نام وجود دارد از جمله : در اطراف رزن از شهرهای همدان و در حوالی سُنقُر .

محلات مشهور قروه

   محلات مشهور قروه عبارت بودند از:یوخاری محله یا محلةبالا،آشاغه محله یا محله پایین، داغ محله یا محله كوه،محلة كوچكه كان یا محلةسنگ،سنجه تپه،قاش تپه ،ره مین آباد،محله پشت شهرداری،زمین شهری پشت خانةسازمانی یا پشت ثبت احوال،محلةسرچشمه سیّد آقا علی یامحلةسر چشمه و احمد آباد.

پیدایش و توسعة شهر :

در خصوص مبدأ و پیدایش شهر قروه و قدمت آن فعلاً سند محكم و قابل قبولی وجود ندارد امّا با توجّه به نام منطقه كه « اسفند آباد » می باشد ، كلمة اسفند و اسفندآباد در فرهنگ دهخدا چنین معنی شده است :
اسفند : در اوستا سپنته صفت است ( درتأنیث سپنتا ) یعنی پاك و مقدس برابر سانكتوس لاتینی این صفّت در اوستا از برای اهورا مزدا گروهی از ایزدان و مردمان و جزو آن آورده شده است .
اسفند آباد : یكی از بلوكات كردستان حدّ شمال قراء گروس حدّ شرقی قراء مهران حدّ جنوبی سُنقُر و كلیایی و حدّ غربی ییلاق مركز قروه » ( دهخدا ، ص 2327 )
پس با توجّه به نام اسفند كه لفظی زرتشتی و اینكه زرتشتیان در تأسیس قنات ها در ایران صاحب سبك و ساعی بوده اند و این امر راجزو فرائض حتمی و قطعی دینی آنان بوده ، نشانة محكمی از همّت و اقدام آنان را می توان در شهر قروه مشاهده نمود . بدین جهت به روایتی قدمت قروه به دوران اشكانیان و ساسانیان بر می گردد . وجود چند رشته كاریز ( قنات ) در جنوب قروه ، رشته كاریز « جن یان » و رشته كاریز « خالصه » دلیل بر این مدّعاست . نیاكان ما آوردن آب را از اعماق زمین به سطح زمین كاری مقدّس می شمردند پس با توجّه به این كه آب نشانةحیات و تمدّن است پیشینیان از سه هزار سال پیش در قروه سكونت داشتند و بنا به شرایط اقلیمی ییلاق و قشلاق می كردند . یعنی با شروع فصل بهار به این منطقه آمده بهاره كاری و با شروع فصل پاییز به مناطق گرمسیری كوچ می كردند . همچنین پیدا شدن سكّه هایی كه مربوط به دوران اشكانیان و ساسانیان بوده و هم اینك در موزه سنندج نگهداری می شود ، دلیل دیگر برصدق این روایت است .
كندوكاوهای اخیر نیز نشان می دهد كه شهر قروه در جایگاه كنونی قرار نداشته ، بلكه درنزدیكی چشمة سرآب كه مكانی پر آب بوده قرار داشته است.

دریاچه سراب

توسعه شهر قروه
در خصوص توسعه شهر همان گونه كه از مدارك پیداست ، شهر قروه در حدود 70 یا 80 سال پیش قصبه ای بیش نبوده امّا ، به دلایلی چند به سرعت رشد یافته و از بسیاری آبادی های بزرگتر از خود پیش اُفتاده است از جمله عوامل توسعه و دلایل تغییر وضعیّت قروه به شرح ذیل می باشد :
ـ قرار گرفتن در مسیر جادة شوسه همدان به سنندج .
ـ نصب تلگراف خانه كه در واقع از جملة اصلی ترین عوامل تغییر چهرة شهر محسوب می شود .
ـ موقعیّت ممتاز و زمین های مستعد برای كشاورزی .
ـ آب و هوای خُنك در تابستان .
ـ وجود معادن سنگ با سنگ های مرغوب .
ـ افتتاح مدرسةانتصاریه ( حافظ ) در قصبة قروه نیز از جمله مهمترین و اساسی ترین عوامل محسوب می شود . با وجودی این كه تقریباً هم زمان با سایر بخش ها در اینجا مدرسه افتتاح می شود امّا به واسطة سهولت ارتباط با مركز كردستان و ایجاد زمینه از سوی اهالی و مركزیّت نسبت به دیگر بخش ها ، قصبة قروه كم كم رشد یافته و شهریگری و مدنیّت چهرة خود را آشكار كرده است .
ـ تأسیس نمایندگی فرهنگ ( آموزش و فرهنگ ) از عوامل دیگر است كه به تثبیت مركزیّت منجر شد .
قریة قروه در سال 1339 به شهر تبدیل شد.

بنای اولین میدان قروهمیدان قدیم قروهمیدان فعلی آثار تاریخی و باستانی قروه
مهمترین آثار باستانی این شهرستان عبارتند از : امام زاده بابا گُرگُر ، حمّام قصلان ، پُل فرهاد آباد ، غارهای گنجی ، صخره های فرهاد تاش و تعدادزیادی تپّة باستانی می باشد كه تعداد 44 اثر آن به ثبت میراث فرهنگی رسیده است
   آثار های باستانی به ثبت رسیدة شهرستان قروه :
مقبرةبابا گُرگُر : قاجاریه ، شماره ثبت 3486پُل فرهاد آباد : قاجاریه ، شماره ثبت 2647حمّام قصلان : زندیه ، شماره ثبت 2835تپّه محمود میمنت آباد : تاریخی ـ اسلامی شماره ثبت 3570تپّه كهریز : پیش از تاریخ ، شماره ثبت 3571 تپّه سنگر : تاریخی ـ اسلامی ، شماره ثبت 3572 تپّه وینسار : تاریخی ـ اسلامی ،شماره ثبت 3574روان تپّه وینسار : اسلامی ، شماره ثبت 3573محوّطه قلعه كهنه : تاریخی ، شماره ثبت 3576تپّه پایین : پیش از تاریخ ،شماره ثبت 3577گورتپّه : اسلامی ، شماره ثبت 3578تپّه قایه : اسلامی ، شماره ثبت 3579سنجاق تپّه : اسلامی ، شماره ثبت 3580ایروان تپّه : اسلامی ، شماره ثبت 3581قبرستان : اسلامی ، شماره ثبت 3582تپّه بایم ـ بادام : پیش از تاریخ ـ تاریخی ، شماره ثبت 3583تپّه ده كهنه میمنت آباد : تاریخی ـ اسلامی ، شماره ثبت 3584تپّه یو خاری ـ تپه قلعه : پیش از تاریخ ، شماره ثبت 3585تپّه چوخان تپّه شرقی : تاریخی ، شماره ثبت 3586تپّه قلعه : تاریخی ـ اسلامی ، شماره ثبت 3587تپّه جدا قایه چای : تاریخی ، شماره ثبت 3588تپّه تاریخی دار بهرامی : تاریخی ، شماره ثبت 3589تپّه لفطالی : اسلامی ، شماره ثبت 3590تپّه قلعه قولر امیرانی : تاریخی ، شماره ثبت 3592تپّه شهاب الدین : اسلامی ، شماره ثبت 3593غار و تپّه كمره : هزاره اول و تاریخی ، شماره ثبت 3595قلعه بان قلوز : تاریخی ، شماره ثبت 3569تپّه میری : تاریخی ، شماره ثبت 3597تپّه خیرویس : تاریخی ـ اسلامی ، شماره ثبت 3599محوّطه كهر و امام زاده قاسم : پیش از تاریخ ـ اسلامی ، شماره ثبت 3600تّپه اسفند آباد : اسلامی ، شماره ثبت 3601محوّطه در و آسیاب قلعه خانم : اسلامی ، شماره ثبت 3602قلعه زیر زمینی شكوه آباد : اسلامی ، شماره ثبت 3603 تپّه وزیرآباد : اسلامی ، شماره ثبت 3604تپّه سه قپان : اواخر هزاره دوم اسلامی ، شماره ثبت 3606تپّه بر تب ـ ده بر : اسلامی ، شماره ثبت 3607میره تپّه : اسلامی ، شماره ثبت 3608تپّه كنار روستا : پیش ازتاریخ ، شماره ثبت 3663تپّه پیروز آباد : تاریخی ـ اسلامی ، شماره ثبت 3664دوشان تپّه : تاریخی ، شماره ثبت 3665تپّه موالی : اسلامی ، شماره ثبت 3598تپّه خان احمد خان : پیش ازتاریخ ، شماره ثبت تپّه ده كهنه تازه آباد : تاریخی ، شماره ثبت 3575تپّه سفید حصار : تاریخی ـ اسلامی ، شماره ثبت 3594
اماكن متبركه و آثار باستانی

بقعة بابا گُرگُر ( امامزاده سید جلال الدین )
این بقعه در روستایی به نام « باباگُرگُر» ( این تلفظ تُركی یعنی بابا ببین ببین ) در 24 كیلومتری قروه قرار دارد . این بقعه به امامزاده « سید جلال الدّین بن موسی الرضا ( ع ) » مشهوراست كه از نوادگان امام محمّد باقر است.
بنای مقبره روی صخرة سنگی حاصل از آب و گازهای معدنی ساخته شده است . در گذشته ورودی بنا به صورت دیوار چینی از خشت و قلوه است و پوشش چوبی دارد و اتاق مقبره دارای گنبد شلجمی است . در ساخت گنبد از سنگ های لاشه ای محلی روی پایه های خشتی و سنگی استفاده شده است . اما در بازسازی هایی که در سالهای اخیر صورت گرفته بنای ساختمان با استفاده از آجر و سیمان مرمت شده است. درپای بنا سوراخی به   قطر 10 سانتی متر وجود دارد كه بادی با سرعت زیادی و بوی تند گُوگرد از آن خارج می شود و با انداختن شی كوچك یا سكه ای در درون سوراخ از آن نیاز می گیرند . سپس دهانة سوراخ را محكم گرفته و پس از مدتی رها نمایید گاز در اثر تجمع با فشار زیادی خارج شده و محتویات درون سوراخ را به بیرون پرتاب می كند . زائران را عقیده بر این است كه در صورت پرتاب شدن شی ، نیاز آن شخص بر آورده می شود .
در این محل چشمه های آهك ساز فراوان ، برجستگی هایی را به وجود آورده كه مشهورترین آن ها « اژدها » نام دارد . این پدیده حدود 300 متر طول ، 5 متر ارتفاع و پهنایی بین 4 تا 7 متر دارد . در وسط سنگ اژدها شكاف طویلی وجود دارد . هر اندازه ارتفاع آن افزایش می یافته ، پهنای شكاف به علت رسوب گذاری جدید ، تنگ تر می شده است . مردم منطقه به این بقعه اعتقاد وافری دارند و در مورد سنگ كه به شكل اژدهاست نقل قول های زیادی وجود دارد .
تاریخ دقیق ساخت بقعه مشخص نیست ، ولی به روایت عده ای ، پیش از دورة قاجار توسط معماران محلی ساخته شده است .

امام زاده سید جلال الدین
صخرة معروف به اژدها در باباگرگر
حمّام قصلان
حمّام قصلان در روستای « قصلان » در مسیر دینور ـ زنجان ، در5 كیلومتری شمال قروه قرار دارد و تپّة بزرگ باستانی آن از عملكرد وسیع شهری قصلان حاكی از دوره های تاریخی است.
حمام بزرگ قصلان و برج آن در سال 1255هـ.ق در روزگار " آصف اعظم " تعمیر شده تاریخ ساخت حمام احتمالاً مربوط به اواخر عهد زندیه و در زمانی است که " خسرو خان اول" به عنوان والی کردستان حکومت داشت.

این بنا دارای بخش‌های مختلفی نظیر هشتی، حمام سرد، هشتی و میان در، حمام گرم، خلوتی‌های خصوصی و عمومی،خزینه و تون است و تزیینات منخصر به فرد آهک بری با طرح‌های گیاهی، هندسی، انسانی و حیوانی درآن مشاهده می‌شود که در نوع خود با اهمیت و قابل مقایسه با حمام خان در شهر سنندج است.

حمام قصلان
تپه باستانی قصلان
تپه قصلان مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قروه، بخش مرکزی، روستای قصلان واقع شده و این اثر در تاریخ ۹ اردیبهشت ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۸۵۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این تپه بزرگ باستانی حكایت از عملكرد وسیع شهری آن در دوران تاریخی می كند. به نظر میرسد كه پس از پایان آخرین مرحله سكونت در تپه قصلان، آبادی به محوطه‌ای كه اكنون آثار دیوارهای قطور برج و باروی آن در مساحتی 5/2 هكتار دیده میشود منتقل گردیده است. این روستا ”در دژی“ نام داشته و دارای برج و بارو و حمام و همچنین كاروانسرایی دایر در كنار حصار بوده است.
این روستا در قدیم مرکز حکومت ناحیه قروه بوده است. در اطراف این تپه، بقایای قبوری به صورت پراکنده دیده می‏ شود.

دور نمای تپه قصلان

تپه باستانی قصلان

غار و صخره های تاریخی فرهاد تاش (وینسار)

در حدود 35 كیلومتری شرق شهر قروه، در فاصله سه روستای داشبلاغ ، آقبلاغ و وینسار بر روی كوهی مرتفع، بقایای یك معدن بزرگ سنگ قرار دارد كه از نظر نوع ، اندازه و تراش سنگ دارای ویژگی های خاص و از اهمیت بسیار برخوردار است. باور مردم برآن است كه این سنگ ها به داستان شیرین و فرهاد ارتباط دارد. نوع حجاری و سفال های موجود در منطقه، احتمالاً به دوره ساسانی تعلق دارد. این منطقه در ایام بهار به عنوان تفرجگاه مورد استفاده مردم است. در ضلع شرقی همین كوه فرهادتاش، دهانه غاری وجود دارد كه "اورل استین" مستشرق اروپایی هنگام بررسی منطقه غرب كشور، از این غار نام برده و ظاهراً نتوانسته وارد آن شود.
حوالی منطقه فرهادتاش نمونه های فسیل دریایی زیادی وجود دارد.

صخره های فرهاد تاش

دهانه غار فرهاد تاش

غار فرهادتاش

نمونه فسیل صدف دریایی

پُل فرهاد آباد
این پُل در 15 كیلومتری شمال غربی شهرستان قروه ، در روستای فرهادآباد قراردارد و در مسیر جادة قدیمی بیجار ، روی رود خانة « بایتمر » احداث شده است .
تاریخ ساخت پُل به طور دقیق مشخّص نیست و با توجّه شیوة معماری پُل ، به نظر می رسد كه احتمال قوی از پُل های دوران صفویّه باشد . این پُل در زمان حكومت خسروخان اول مقارن با حكومت زندیّه تعمیر و بازسازی شد و فرهاد میرزای معتمدالدّوله زمانی كه حاكم كردستان بود آن را مرمّت كرد ؛ از این رو آن را پُل فرهاد آباد می نامند . ازآنجا كه این پُل توسط امیر علایی به دست تعمیر سپرده شد ، به نام پُل امیر نیز مشهور است.
پل فرهاد آباد دارای 8 دهانه و 80 متر طول است . چشمه های كه در وسط این پُل قرار دارد ، بزرگ تر از دیگر چشمه ها است . نوع قوس به كار رفته در این پُل عموماً جناقی است .
تخریب و ویرانی پل در اثر سیلابهای بهاری در سال 1369 موجب شد كه میراث فرهنگی استان ، احیا و مرمت كامل پل را به انجام برساند . روستایی به نام " ویس مرید" از موقوفات این پل است.