از ازل پرتوی حسنت ز تجلی دم زد
عشق پیدا شد و اتش به همه عالم زد

از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر
یادگاری که در این گنبد دوار بماند

اره بابا ترسناکه

 بازم سر حرفتون هستین که همه از عشق می ترسن ؟

tars dare khob

.

hame liaghat nadaran

 

عشق  یه زمانی مقدس بود  نه الان که هر بچه ای اسم علاقه اش رو میزاره عشق . نرسیدن به عشق قشنگ تر از رسیدنشه ولی ما آدما نه اینکه همه چی رو برای خودمون میخوایم  از نرسیدن ازدست دادن میترسیم دلیل ترس و دلشوره همینه

کاملا موافقم

بنظر منم عشق زمینی بر ایندی از منافع متقابل دو جنس مخالفه که موجب نزدیکی اونا میشه و تا مادامیکه اون منافع متقابل هست اون نزدیکی هم هست

مثلا یک شخص می تونه عاشق افراد زیادی بشه اما عاشق کسی میشه که دارای اشتراکات زیادی باهاش هست . البته برخی مواردم ممکنه خلاف این باشه اما هر چی جوامع غنی تر و متمدنتر میشن عشقها و علاقه هاهم بیشتر بر مبنای منافع شکل می گیره .

کلا بنظر من تو مسائل عشق و عاشقی ادم هر چی عاطفی تر باشه عذاب بیشتری می کشه و کلاهش بیشتر پس معرکه است . هکذا بیشتر هم ضرر می کنه

اما کلا جدایی از کسی که بهش علاقمندی خیلی کار سختیه

 

متاسفانه اکثر آدمها نمیدونن اصلا عشق چی هست و به چه چیزی گفته مبشه

شاید بشه اینطور تعریفش کرد که علاقه ای که عقل و هوش رو از انسان یگیره و تماماً احساسات رو به انسان قالب کنه عشق نام داره

عاشق کسیه که جز معشوق نمیبینه و روحش با روخ معشوق یکی شده تا جایی که اگر حتی فرسنگ ها هم از هم دور باشند تاثیرات احساسی و جسمی معشوق بر عاشق هم اثر میذاره

این چیزی که تو جامعه رواج پیداکرده و بهش میگن عشق ، اصلا عشق نیست شاید نهایتا یک علاقه وافر باشه

عشق مختص ذات الهیست پس نهایت کار عاشق رسیدن به کمال الهیست

عاشق حقیقی کسیه که معشوقی که داره نهایتاً اون رو به خداوند برسونه

ضمناً عشق مقدسه و پاکه باعث میشه انسان از بدی ها دست بکشه و به خوبی ها برسه

پس این ترسی که شما میگی ترس از علاقه و گیر کردن دل پیش دل کس دیگست نه عشق

داستان لیلی و مجنون نهایتاً به مقدس بودن این علاقه که به عشق منجر میشه رسیده

در این باره خیلی مطالب میشه گفت که در این جا نمیگنجه

منم می ترسم

چه جورم می ترسم

na ki mige hame az eshgh mitarsan