بنده که نباشی ... متکبر می شوی ... حتی در سجده های طولانی ...

آرامم مثله مزرعه ای كه تمام محصولاتش را ملخ ها خورده باشند
دیگر نگران داس ها نیستم

سلام, لطفا در این نظرسنجی شرکت کنید.

ممنونم.

http://www.cloob.com/profile/poll/answer/username/wwwclassmate/pollid/61188/listtype/list

 

بچه ها کسی می دونه چطوری می شه با استاد ارتباط داشته باشی؟اصلا ممکنه؟

داستان قشنگ و مفیدی بود!

درود بر شما خوب

گفت بر آنچه می‌دانی عمل کن!

گفتم با آنچه نمی‌دانم چه کنم؟ نادانسته‌هایم بسیار و دانسته‌ها اندکند.

گفت بر آنچه نمی‌دانی صبر کن!

گفتم بهتر آن نیست که شاگردی کنم تا بدانم.

گفت شاگردی یعنی عمل. شاگرد عمل باش تا راه با تو سخن بگوید.

..

کوه بلندی بود که لانه عقابی با چهار تخم، بر بلندای آن قرار داشت.
یک روز زلزله ای کوه را به لرزه در آورد و باعث شد که یکی از تخم ها از دامنه کوه به پایین بلغزد.

بر حسب اتفاق آن تخم به مزرعه ای رسید که پر از مرغ و خروس بود.
مرغ و خروس ها می دانستند که باید از این تخم مراقبت کنند و بالاخره هم مرغ پیری داوطلب شد تا روی آن بنشیند و آن را گرم نگهدارد تا جوجه به دنیا بیاید.
یک روز تخم شکست و جوجه عقاب از آن بیرون آمد.
جوجه عقاب مانند سایر جوجه ها پرورش یافت و طولی نکشید که جوجه عقاب باور کرد که چیزی جز یک جوجه خروس نیست. او زندگی و خانواده اش را دوست داشت اما چیزی از درون او فریاد می زد که تو بیش از این هستی. تا این که یک روز که داشت در مزرعه بازی می کرد متوجه چند عقاب شد که در آسمان اوج می گرفتند و پرواز می کردند. عقاب آهی کشید و گفت: ای کاش من هم می توانستم مانند آنها پرواز کنم.
مرغ و خروس ها شروع کردند به خندیدن و گفتند: تو خروسی و یک خروس هرگز نمی تواند بپرد.
اما عقاب همچنان به خانواده واقعی اش که در آسمان پرواز می کردند خیره شده بود و در آرزوی پرواز به سر می برد.
اما هر موقع که عقاب از رویایش سخن می گفت به او می گفتند که رویای تو به حقیقت نمی پیوندد و عقاب هم کم کم باور کرد.
بعد از مدتی او دیگر به پرواز فکر نکرد و مانند یک خروس به زندگی ادامه داد و بعد از سالها زندگی خروسی، از دنیا رفت.
تو همانی که می اندیشی، به این بیندیش که شاید تو هم یک عقابی، به دنبال رویا هایت برو و به حرفهای نا امید کننده ی مرغ و خروسهای اطرافت فکر نکن...

زیباترین چیزها در دنیا قابل دیدن ولمس کردن نیستن اونا رو با قلبتون احساس کنید

 

                                           واقعا لذت بردم ممنون از زحماتتون

سلام

مانده بودم

 

چطور پایت را به شعر باز کنم

 

تو

 

شمع چندین سالگی ات را فوت کرده بودی

 

تا قاصد ک به اتاقم بیا ید

 

به اشپز خانه

 

              پذیرایی

 

                       اتاق خواب

 

بعد بیدار شویم

 

در یک عصر پاییزی

 

در خیابان های پاریس قدمی بزنیم

 

بگویی

 

دنیا بدون تو راه برگشت ندارد

 

من خوشحال کلاهم را به رودخانه رن بیاندازم

 

سوار بر کشتی ژول ورن

 

چند شاخه گل از گل خانه ای از امستردام

 

دو فنجان قهوه از کاقه های سائوپائولو

 

یک سبد سیب از باغ های بیروت

 

چند نارگیل از روستای افریقا

 

این میز به سلیقه توچیده شده

 

به چشم هایم خیره شو

 

بخند

 

تا لبهایت زمان را بی تاثیر ترین شاهد معرفی کند

 

این با احساس ترین قرار دنیاست