بهش میگم:

خدایا تو که اشتباه نمیکنی

پس کجای خلقت من درسته

حس میکنم اشتباهم

حتی از لحظه تولدم که همه ...

من میگفتم:

یارب مكن از لطف پریشان ما را

هر چند كه هست جرم و عصیان ما را

و اینكه راضیم به رضای محبوب . تو جهنم باشم و رضای او را داشته باشم بهتر از اینكه تو بهشت باشم و رضای او را نداشته باشم

مگر كه لطف ازل رهنمون شود حافظ

وگر نه تا به ابد شرمسار خود باشم

chi darim ke begim mage to donya ke mitonestim tobe konim kardim onja dige jaye tobe nist bayad taslim bod agarche sakhte

یاهــــــــو:

یه کم جدی تر باشیم میبینیم خدایی که میفرماید حتی واسطه ی پیغمبران نمیتواند کسی را از اتش جهنم نجات دهد دیگر با

کسی شوخی نداره  و انجا جای حساب و کتاب هست نه جای طلب امرزش.

خدایی که حتی در قیامت حاضر نیست با کافران صحبت کنه دیگه حاضر میشه اونا رو ببخشه؟

براساس ایه ى صد و هفتاد و چهار سوره ى البقره در مى یابیم كه خداوند در قیامت حتى با كافران سخن نیز نمى گوید......

كسانى كه كتمان مى‏كنند آنچه را خدا از كتاب نازل كرده‏، و آن را به بهاى كمى مى‏فروشند، آنها جز آتش چیزى نمى‏خورند؛ [و

هدایا و اموالى كه از این رهگذر به دست مى‏آورند، در حقیقت آتش سوزانى است‏.] و خداوند، روز قیامت‏، با آنها سخن نمى‏گوید؛

و آنان را پاكیزه نمى‏كند؛ و براى آنها عذاب دردناكى است

........به این ایه ها هم یه کم نگاه کنیم انشاءاله به این نتیجه برسیم که وعده ی دیدار نزدیک است و هیچ شوخی در کار نیست:

براساس ایه ى صد و شصت و دو سوره ى انساء در میابیم كه خداوند به چه كسانى پاداشى عظیم انهم به زودى خواهد داد......

ولى راسخانِ در علم از آنها، و مؤمنان [از امّت اسلام‏،] به تمام آنچه بر تو نازل شده‏، و آنچه پیش از تو نازل گردیده‏، ایمان مى‏آورند.

[همچنین‏] نمازگزاران و زكات‏دهندگان و ایمان‏آورندگان به خدا و روز قیامت‏، بزودى به همه آنان پاداش عظیمى خواهیم داد.

براساس ایه ى صد و بیست و سه سوره ى بقره در مى یابیم كه در قیامت هیچكس نمى تواند ضامن كسى باشد و هر كس با

عمل خود سنجیده خواهد شد...... از روزى بترسید كه هیچ كس از دیگرى دفاع نمى‏كند؛ و هیچ‏گونه عوضى از او قبول

نمى‏شود؛ و شفاعت‏، او را سود نمى‏دهد؛ و [از هیچ سوئى‏] یارى نمى‏شوند!

براساس ایه ى سى و یك سوره ى الانعام در مى یابیم كه چه كسانى زیان دیدند و هنگام قیامت اولین حرفى را كه بر زبان مى

اورند چیست..... آنها كه لقاى پروردگار را تكذیب كردند، مسلماً زیان دیدند؛ [و این تكذیب‏، ادامه مى یابد] تا هنگامى كه ناگهان

قیامت به سراغشان بیاید؛ مى‏گویند: (اى افسوس بر ما كه درباره آن‏، كوتاهى كردیم‏!) و آنها [بار سنگین‏] گناهانشان را بر دوش

مى‏كشند؛ چه بد بارى بر دوش خواهند داشت‏!

به نام سر آغازترین.

خانم انصاری شما تنها یكی از سوالات بنده را مطرح كردید . و به همین یك سوال هم پاسخ ندادید  و فقط فرمودید بله عدل هم وجود دارد ؟!! درحالی كه من درتاییك 7 چندین سوال از شما پرسیدم . مثلا دغدغه های 3 گانه وجود انسانی( كه  توسط پالتیلیش مطرح شده ). و اینكه چرا باید این اظطراب ها تا پایان عمر گریبان گیر انسان ها است . اگر نتیجه عمل خود را كامل در این گیتی می بینیم چرا این 3 مسئله تا پایان عمر همراه انسان است ؟!

به هر حال این حقیر به صورت كامل سوالاتم را در پست 7 به عرضتان رساندم.

اما جواب سوالات شما فرمودید :" عدلی كه شما به دنبالش هستید چیست ؟" .

دوست عزیز عدل از دیدگاه بنده فراهم شدن همه امكانات چه از نظر جسمی و چه از نظر روحی . همین طور برابر بودن از نظر فرهنگی – اجتماعی – سیاسی – اقتصادی و...است. اگر عدلی هست چگونه شما آن را تنها در این گیتی محسور می كنید؟! . اگر این گونه باشد عدل برای یك انسان معیوب معنا نخواهد داشت . برای یك انسان كه از بدو تولد ناقص الخلقه بوده عدل عاری از حقیقت است . برای شخصی كه از نظر ذهنی توانایی ادراك ندارد عدل بی عدالت ترین و بی معناترین مسئله است . برای افرادی كه توسط دیگران و بر اثر جاه طلبی آنها تا پایان عمر اسیر سیاست هایشان می باشند رنج آورترین معنا را خواهد داشت چون عدالت – ضامن نیك بودن و نیك ماندن آنها نخواهد بود . آیا عدل در قبال این انسان ها اجرا شده ؟!! آیا یك انسان كه از بدو تولد معیوب پا به این هستی میگذارد عدل شما را می پذیرد ؟! آیا میپذیرد كه در این هستی عدالت برایش كامل اجرا شده ؟ اگر مانند شما سرنوشتش را محدود به این دنیا بداند امید در ذهنش چه معنایی خواهد داشت ؟!! به چه امیدی باید به زندگی خود ادمه دهد؟ مگرهنگام خلقتش از او پرسیدند كه این وضعیت برای تو مطلوب است یا خیر ؟! مگر انسان عاقلی هست كه به این سوال جواب مثبت دهد؟! پس یقینا دادگاهی برای رسیدگی به این موارد باید وجود داشته باشد . شما دوست خوبم در پست 11 فرمودید :" بله كاملا اعتقادات من بر این پایه است زیرا  چیزی كه در ادیان از اون به عنوان روح یاد شده و در مكاتبی همچون اگزیستیالیست به عنوان انرژی مطرح شده خود بر سرنوشت خویش به تمامی اثر گذار است" در حالی كه اگر نیك نگاه كنیم به این نتیجه می رسیم كه از مكتب اگزیستانسیالیسم هرگز نمی توان به این دسته از اظطراب ها پاسخ داد .(البته بنده منكر قابلیت های این مكتب نیستم واین را میدانم كه این مكتب در برخی موارد به سوالات انسان پاسخ می دهد اما نه به همه آنها مثلا درپاسخ به بحث مذكور ناتوان است . )و تنها در صورتی می توان عقیده سارتر به عنوان بنیانگزار این مكتب را پذیرفت كه مثل خود او بر امید و معناداربودن هستی خط بطلان بكشیم!! مثل او همه كائنات و هستی را مشتی بی معنا و پوچ بدانیم !! كه در این حالت عدل از زندگییمان رخ بر میكند . اگر بخواهیم دنیا را از نگاه رمان تهوع سارتر ببینیم دیگر وجودمان نیز غیر عقلانی جلوه میكندو مثل قهرمان این داستان  یعنی روكانتن در برخورد با این وجود ناعقلانی دچار نوعی بیزاری و تهوع میشویم !.

اما سوال بعدی شما :" شرایط یكسان منظورتان از چه لحاظ است ؟

شرایط یكسان را بیان كردم یعنی فراهم بودن همه امكانات برای همه افراد .این چگونه عدالتی است كه یك نفر فقیر باشد و یك نفر ثروتمند یا یكی عاقل باشد و دیگری از عقل بهره كمتری برده باشد. شرایط برای همه یكسان نیست .

 و در ادمه فرمودید :" اینكه به فرض من در یك خانواده فقیر بدنیا آمده باشم و از روی اجبار دست به دزدی بزنم ." نه دوست عزیز این بحث با نظر بنده هیچ شباهتی ندارد . من نخواستم این نظریه كه ادعا دارد وسیله هدف را توجیه می كند را درست بدانم . هرگز این گونه نیست من رفتار غیر انسانی را با زیر سوال بردن شرافت انسانی توجیه نمیكنم . منظور من این است كه شرایط برای همه یكسان نبوده و مسئله این است كه شرایط یكسان نیست مثلا كودك معصومی درخانواده ای متولد می شود كه هم پدر و هم مادرش از نظر اخلاقی سالم نیستند  ,  حال به نظر شما عدالت در حق او اجرا شده ؟! ایا می توان ادعا كرد كه این كودك شرایطش با فردی كه در خانواده ای ادیب و فهیم بزرگ شده یكسان است ؟! پس قبول كنید كه شرایط یكسان نیست و باید مكانی برای توازن این مسائل وجود داشته باشد اگرنه امید برای همیشه با زندگی انسان ها وداع خواهد كرد .

و در اخر فرمودید سرنوشت شخصی كه به خاطر فقرش دزدی می كند را چه كسی رقم میزند. ؟ خانم انصاری اگر عقیده شما مطلق باشد و این عقیده را داشته باشید كه سرنوشت این شخص كاملا به خود او بستگی داشته , در اشتباهید چون سرنوشت  انسان 100% به دست خود اوست ساخته نمی شود . به گواه روانشناسان 30% از واكنش ها و رفتارهای انسان تحت تاثیر محیط است و حدود 20% آن ژنتیكی است . درست است اراده انسانی ممكن است به قدری قوی باشد كه تقریبا این 50% از عوامل موثر بر شخصیت را پوشش دهد اما سوال اینجاست كه آیا ادراك همه انسان ها با هم برابراست ؟ ایا همه آنها قدرت درك این مسائل را دارند ؟! نه هرگز ! پس در ساخت سرنوشت انسان مطلقا نقش ندارد بهتر است بگوییم بهترین و موثر ترین عامل خود اوست و این در حالی است كه این مسئله مطلق نیست .

سالها فکر من اینست وهمه شب نظرم    از کجا آمده ام  آمدنم بهر چه بود

هیچ چیز در این دنیا بی علت نیست و حتما جهانی دیگر وجود داترد

به نام سر آغاز ترین

خانم انصاری تجزیه این مسئله از نظر فیزیكی مغایرتی با صحبت های بنده ندارد.

دوست عزیز اگر جواب شما در مورد مسئله مذكور مثبت است , خوشحال می شم كه شما لطف كنید و جواب سوالات بنده را در پست 7 بدهید .

به هر حال انكار سرنوشت نهایی انسان كه  تنها مختص جهان ما نباشد باید دلیل داشته باشد و قبل از هر چیزباید به اینگونه از سوالات كه در پست قبل به آنها اشاره نمودم پاسخ داده شود تا  حقیقت عقیده اتان , مشخص شود.

منتظر جواب شما هستم.

پاینده باشید

حق یارتان.

قابل توجه بیشتر دوستان باید بگم که خداوند انسان را دوست دارد چرا که وقتی انسان را آفرید به خودش تبریک گفت خوب معنی این حرف چیه ؟

اینه که خدا از روح خودش به انسان دمید تا بتونه زندگی کنه انسان را به حال خودش گذاشت چرا که قدرت تفکرو به اون داده اما اینو من بگم که خدا در عالم اسراری رو داره که در اختیار انسان قرار داده

اون هم اینه که انسان رو از همه چیز برتر قرار داد احادیث و آیاتی وجود داره که با دونستن اونها انسان به اوج میرسه

اما چرا انسان به گناه دچار می شه اون هم به این معنی که شیطان میخوات انسان را به گناه وادار کنه خوب چرا خدا به انسان کمک نمی کنه در واقع این اشتباه ما انسانها هست که میگیم خدا کمکون نمیکنه چون خدا همشه همراه ماست و حتما می دونه که چه چیز به صلاح ماست اما این ما هستم که با هر پست و مقامی تغییر میکنیم در حالی که میدونیم که خدا همیشه با ماست اما باز قفلت می کنم و به نوعی شیطان ما را از وجود خدا قافل مکنه

همون گونه که شما می دونید خداوند از رگ ما به ما نزدیکتره پس چرا خودمونو به نا دونی می ندازیم و یا به نوعی خودمونو گول می زنیم

خوب ما این بحثو خلاصه میکنیم و اون هم اینه که خدا برای ما احادیث و آیاتی رو قرار داده که با آنها می تونیم تمامی کارهای بدی رو که انجام دادیمو از بین ببریم  و اونها عبارتند از دعای معراج و انواع دعا های دیگر

اگر دقت کرده باشید می بینید که خدا آنقدر ما رو دوست داره که در زمین طوری به ما کمک می کنه که ما از اونها قافلیم  مثلا یکیشون شب قدر که ارزش این شب برابر با 1000 ماه و یا ماه رمضان ماه رحمت الهی که در آن ماه ملائک به زمین فرود می آن و الا آخر پس می بینید که خدا هیچ گاه از ما دور نمی شه بلکه این ما هستیم که از خدا قافل می شیم

امیدوارم که این مطالب جلب رضایت شما و در بر داشته باشد