| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
87
|
3432
|
91/1/29 (10:02)
|
|
||
|
|
126
|
5091
|
91/1/23 (19:20)
|
|
||
|
|
447
|
11792
|
91/2/29 (09:47)
|
|
||
|
|
41
|
899
|
90/9/23 (21:39)
|
|
||
|
|
83
|
3519
|
91/2/14 (10:09)
|
|
||
|
|
8
|
50
|
91/3/3 (21:53)
|
|
||
|
|
13
|
54
|
91/2/29 (09:50)
|
|
||
|
|
10
|
136
|
91/2/21 (10:56)
|
|
||
|
|
122
|
1513
|
91/2/21 (10:19)
|
|
||
|
|
0
|
3
|
91/2/16 (08:31)
|
|
||
|
|
4
|
31
|
91/2/2 (21:49)
|
|
||
|
|
31
|
215
|
91/2/2 (00:42)
|
|
||
|
|
15
|
139
|
91/2/2 (00:33)
|
|
||
|
|
11
|
142
|
91/1/23 (07:16)
|
|
||
|
|
35
|
384
|
91/1/23 (07:15)
|
|
||
|
|
5
|
58
|
91/1/23 (07:12)
|
|
||
|
|
6
|
33
|
91/1/16 (10:20)
|
|
||
|
|
6
|
44
|
91/1/16 (10:19)
|
|
||
|
|
1
|
34
|
91/1/16 (10:19)
|
|
||
|
|
6
|
63
|
91/1/16 (10:13)
|
|
کنار پیچ خیابان زنی که ناباور
نشسته.سفره ی شعرش پر از هوای سفر
و یک غزل که به آخر رسید و شد بن بست
شبیه کوچه ی بیمار،کور،لال و کر
عروسک نگه اش در پی نگاهی ناب
و روزهای قشنگی که بود ابری و تر
و زن که خسته نگاهش به سفره می افتد
که خالی است ندارد درون خود دیگر
نه شور و شوق غزل نه هوای شعری نو
تهی ست از تب شعری که خوانده در دفتر
هنوز هم به زمین شاعرانه می نگرد
همان دو بیت قشنگش که مانده بی یاور
و حال اخر شعرم دوباره زنده شده
غبار خاطره های کبود یک مادر
چقدر لحظه ی نابی ست ناگهان یک زن
کنار مرگ خودش میپرد از این دفتر
و حال صفحه ی اخر،زنی که می میرد
و سفره ای که تهی بود در تمام سفر
در همه
سکوتها
به انتظار نشستم
در همه
انتظارها
طلوع کردم
در همه
طلوع ها
قرار کردم
در همه
قرارها
عهد کردم
در همه
عهد ها
قسم خوردم
دوستت می دارم را.......
" ملاقات با دوزخیان "
آنگه که مرا می زده بر خاک سپارید
زیر کفنم خمره ای از باده گذار ید
تا در سفر دوزخ از این باده بنوشم
بر خاک من از شاخه انگور بکارید
آن لحظه که با دوزخیان کنم ملاقات
یک خمره شراب ارغوان برم به سوغات
هر قدر که در خاک ننوشیدم از این باده صافی
بنشینم و با دوزخیان کنم تلافی
جز ساغر پیمانه و ساقی نشناسم
بر پایه میخانه و شادیست اساسم
گر همچو همای از عطش عشق بسوزم
از آتش دوزخ نهراسم نهراسم
>>همای<<
ای گل تازه که بویی زوفا نیست تورا
الطفاتی به اسیران بلا نیست تورا
ما اسیر غم واصلا غم ما نیست تورا
جان من سنگ دلی دل به تو دادن غلط است
رفت اولاست زکوی تو ستادن غلط است
تو نه انی که غم عاشق زارت باشم
مدتی هست پریشانم ومیدانی تو
به کمند تو گرفتارم ومیدانی تو
مکن ان نوع که ازرده شوم از خویت
دست بر دل نهم پا بکشم از کویت
گوشه ای گیرم ممبد نیایم سویت
بشنو پند ومکن قصد دل ازرده خویش
ور نه بسیار پشیمان شوی از کرده خویش