انحنای روح منشانه های خسته ی غرور من

تكیه گاه بی پناهی دلم شكسته است

كتف گریه های بی بهانه ام 

بازوان حس شاعرانه امزخم خورده است

دردهای پوستی كجا؟

دردهای دوستی كجا؟

انحنای روح من شانه های خسته ی غرور من

تكیه گاه بی پناهی دلم شكسته است

كتف گریه های بی بهانه ام ،

بازوان حس شاعرانه ام زخم خورده است

دردهای پوستی كجا؟

دردهای دوستی كجا؟

کاش این زمانه زیر و رو شود

روی خوش به ما نشان نمی دهد

سراپا اگر زرد پژمرده ایم

ولی دل به پاییز نسپرده ایم

چو گلدان خالی لب پنجره

پر از خاطرات ترك خورده ایم

    مگر مساحت رنج مرا حساب کنید

    محیط تنگ دلم را شکسته رسم کنید

    خطوط منحنی خنده را خراب کنید

خسته ام از آرزوها، آرزوهای شعاری

شوق پرواز مجازی، بال های استعاری...

زنده یاد دکتر قیصر امین پور: ... آن روز هرچه باشد – روزی شبیه دیروز - روزی شبیه فردا – روزی درست مثل همین روزهای ماست- ا ما کسی چه می داند – شاید امروز نیز روز مبادا باشد – وقتی تو نیستی نه هست های ما چونان که بایدند - نه باید ها – هر روز بی تو روز مباداست

....

بردار درد را

ای برادر

ای دوست

از – دار واژه ها درد را بردار

گویا كه راحتی

گویا كه درد رخت بر بسته است

لبخند عصرگاه های تیره خانه ی پنجشنبه ها

شهریارشفق

دیروز ما زندگی را به بازی گرفتیم

امروز او مارا و فردا؟

شب آمد روزگار دل تمام است

به دستت اختیار دل تمام است

من از چشم تو خواندم روز آغاز

كه با این عشق كار دل تمام است