با سلام به همۀ عاشقان فرهنگ و هنر ایران زمین.

به خاطر علایقی که به عرفا دارم ،همیشه مباحث و مناظرات بین اهل طریقت و متعصبین به شریعت را در کلوب های مربوطه پیگیری می کنم ،ولی متاصفانه دیدم که گروهی متعصب بزرگان و سرمایه های فرهنگی و هنری و ملی این مرز و بوم را مورد کم لطفی و گاهی هتاکی قرار داده اند...

زیاد گویی نمی کنم و قسمت هایی از این مطالب را عینا ً نقل می کنم:

 کلوب نقد صوفی، بحث رقاصی عارف ،حسین چنین نوشته:

و اگه بنا به وحشت باشه اونم از خودتونه كه حافظ  اراجیف گفت:"

از هر طرف كه رفتم جز وحشتم نیفزود        ای وای از این بیابان وین راه بی نهایت"

و نیز در همانجا زازان در مورد مولانا  می نویسد:

"وی در این مدت بساط سماع و طرب را بی باكانه گسترد و رفته رفته ، اسرار دل خود را كه آکنده از كفر و الحاد بودند ، بیان نمود."

و در همان مبحث:

"اکنون ببینید که صاحب دریای حکمت ! و معرفت ! مولوی رومی ، در این دریا(مثنوی) چه موج ها که در بیان عظمت و زهادت و قداست همان ظالمان بر نینگیخته و چه ستایش ها که از آن جانیان دخترِ پیغمبر کش نکرده است."

"چه بگویم ؟ که بهتر آنست که نگویم چرا که این حکایت ، چنان مفتضح است که بیان شناعت و وقاحت آن توضیح واضحات است و آنکه شامه اش از حقیقت بویی برده باشد ، گند آلودگی این ابیات را که از آن ، محبت شدید شاعر به امویان و دشمنان اهل بیت استشمام می شود ، احساس می کند"

"این بنده در شان خویش و نزاهت این قلم دلریش ، نمی تواند که تمامی آن یاوه ها را یاد کند و یک به یک آن ابیات را در میان آرد ، خود مراجعه فرموده ، آن اراجیف را بنگرید.
اگر ادب اینست و اینان بزرگان ادب ، که زهی بر بی ادبان" !

البته در کلوب خرقه پشمینه و امثال آن نیز مطالب مشابهی وجود دارد.