سلام خدمت همه ی قشقایی های اصیل و مهربان و خونگرم
من با صحبتهای اقا یاشار موافقم البته زندگی کوچ نشینی سختیهایی هم داره اما در عوض صفایی که ایل داره هیچ جا نمیشه پیدا کرد. زنده باد ایلم قشقایی

آن زمانی كه لذت های شهری وجود نداشت خیلی آبرومندانه و پر غرور و پر از افتخار بود اما هم اكنون فقط كمی از آن حال هوا مونده و بیشتر سختی و زجر مقایسه آن با زندگی شهری مونده !!!!!!!!!!!!!!!!!

سلام به همه ی قشقایی های عزیز

زندگی چادر نشینی دیگه کم شده،منظور تون را نمیدونم. اما برای سالهای قبل خوب بوده

حالا دیگه مجبورند واسه پیشرفت و هماهنگی خودشون با دنیای حاضر به شهر برند...

اما صفای کوچ و ایل را دوست دارم و گاهی با دیدن آن واقعا لذت می برم.

قشقائیها مردمانی سرخوش و دلشادند. به جشن، پا کوبی و رقص بسیار علاقمندند و از اندوه و سوگواری گریزان. در تمام سال تنها در ده روز آغاز محرم سوگواری می‌کنند. در جشن‌ها و عروسیها رقص چوبی(گروهی) زنان و مردان قشقائی بسیار زیبا و جالب است. در این جشن‌ها زنان و مردان هر یک دو دستمال در دست می گیرند و پیرامون یک دایره بزرگ می ایستند و با آهنگ کرنا و دهل دستمالها را تکان می دهند و با حرکات موزون پیش می روند در رقص «دَرْمَرو» یا چوب بازی نیز، مردان دوتا دو تا و به نوبت با چوبهای کوتاه و بلندی که در دست دارند به آهنگ ساز و دهل با یکدیگر می‌رقصند مبارزه می‌کنند. از این رقصها در مراسم عروسی قشقائیها به تفصیل سخن خواهیم گفت.

قشقائیها به نوشیدن چای علاقة بسیاری دارند و فرزندان خود را از کودکی به خوراکهای عمومی قشقائی است. قشقائیها به کشیدن قلیان بسیار علاقه‌مندند تنها مردان طایفه دره شوری به جای قلیان از چپق استفاده می‌کنند.  

مردم ایل فرمان‌گزار و مطیع دستور خانها هستند و هیچ قانونی را بالاتر از فرمان خان خود نمی‌دانند. هر گاه یکی از خانها یا کلانترها بمیرد غوغای عجیبی در ایل و طایفة او برپا می شود. قشقائیها در مرگ عزیزان و فرزندان خود کمتر از مرگ خان یا کلانتر خود متأثر می شوند. گورستانهای قشقائی در سر راه کوچ ایل فرار گرفته تا هنگام کوچ بتوانند برای مردگان خود فاتحه ای بخوانند.

  به سبب علاقه ای که به خانهای خود دارند برای آنها آرامگاههای باشکوه و استوار می سازند که سالیان دراز پابرجا می ماند و هر سال هنگام کوچ قبر آنها را زیارت می نمایند.

آرامگاه عده ای از سران ایل قشقائی بویژه خانهای طایفة کشکولی در دامنة با صفای شاهدایِ اردکان با سنگ و شیروانی به سبک مزار حافظ ساخته شده و نظر بیننده را به خود جلب می‌کند.

بیشتر قشقائیها مردمانی بلند قامت و خوش صورت و دلاورند. چهرة آنها گندم‌گون چشمانشان سیاه یا میشی و مویشان مشکی است. در میان طایفة فارسیمدان و درة شوری گروهی سفید پوست با موی زرد یا بور نیز دیده می شوند. زنان قشقائی هرگز آرایش نمی‌کنند. تنها فرق زنان با دختران «چتر زلف» زنهاست. هنگام عروسی برای آرایش عروس این چتر زلف را درست می‌کنند. مردان قشقائی همیشه صورت خود را می تراشند و به سبیل گذاشتن چندان گرایش ندارند.

 تمام قشقائیها شیعة جعفری هستند و به آداب و رسوم خود علاقه‌مندند. شاید بیش از پنج درصد آنان نماز نخوانند. یا اصلاً نماز را ندانند ولی به عرف و عادات خود سخت معتقدند. زبان  اصلی و مادری قشقائیها ترکی (ترکی قشقایی) است البته اکثرآ فارسی را می‌دانند.

سلام اردوان خان این چه سوالی است كه تو كردی ..آبرومندانه!!!   كسایی كه استعمار گران را از كشور بیرون كردند همین ایلاتی ها بودند مخصوصآ ایل خودمون ما همگی عاشق ایلمان هستیم و به آن افتخار می كنیم .

کوچ نشینی عالمی دارد که هیج زندگی ماشینی ندارد .کوچ با طبیعت انسانهای کوج رو را همانند طبیعت لطیف و مهربان کرده است که هر فردی را با هر دین و آینی می پذیرد .

مردان ایل از کوچ درست شهامت ، ایثار ، وفاداری  و جوانمردی آموخته اند که متاسفانه در زندگی برخی از شهرنشینان و روستانشیان این اصل خیلی وقت پیش مرده است ....

چادر نشین ها هنوز هم تاجیک صفت شدن را عیب میدونن-چون خودشون برعکس خیلی از شهرنشین ها دست ودل باز ومهمان پرست وجوانمرد و...هستند