still got the blues

دل کندن قبل‌ترها خیلی آسان بود،
ولی حالا به راه دشوار خورده‌ام،
این بهایی است که باید پرداخت.
فهمیدم که عشق، اصلا دوست من نیست
باید بعد از آن همه تجربه این را می‌فهمیدم
خیلی، خیلی وقت است که آن دوران گذشته،
ولی من هنوز غم تو را دارم.
دوباره عاشق شدن، قبل‌ترها خیلی راحت بود
اما فهمیده‌ام که راه سخت، راهی است که به سوی درد ختم می‌شود
فهمیدم که عشق، یک بازی ساده نیست،
بازی می‌کنی تا ببری، ولی همیشه می‌بازی
خیلی، خیلی وقت است که آن دوران گذشته،
ولی من هنوز غم تو را دارم.
خیلی سال پیش بود
که آخرین بار دیدمت،
اما در قلب من، جایی خالی است،
که قبلا جای تو بود...
روزها می‌آیند، می‌روند،
ولی یک چیز را خوب می‌دانم:
هنوز غم تو را دارم

az vizhegihaye takhasosiye ahanga begzarim man az ahangaye khastash khosham miad

گری مور گیتاریست دهه 20 تا 60 نیست اما به دلیل اهمیت فوق العاده او در موسیقی امروز این مطلب را نقل می کنم.

 

Robert William Gary Moore اسطوره ی خلاقیت در راک و بلوز و افسانه ی  سبک های راک ، بلوز ، بلوز راک ، هارد راک به عقیده اغلب منتقدین او بهترین موسیقیدانی است که تا به حال از مجموعه جزایر انگلستان پای به عرصه هنر گذاشته است و در دوران کار حرفه ای خود که آغاز آن به سالهای 60 برمیگردد به جز چند مورد استثنا، تمام انواع موسیقی و سبکهای مختلف آنرا با چیره دستی آزموده و گروههایی چون Thin Lizzy، Colosseum II و Skid Row با حضور او به مراحل بالای شهرت و محبوبیت رسیده اند. 

گری مور در 4 آوریل سال 1952 در بلفاست ایرلند متولد شد و مانند بیشتر هم دوره هایش ابتدا با شنیدن صدای الویس پریسلی و بعدها توسط آثار گروه بیتلز با موسیقی راک اند رول آشنا شد و دیدن چهره هایی چون جیمی هندریکس (Jimi Hendrix) و گروه جان مایال بلوز برکرز (John Mayall's Bluesbreakers) در میانه دهه 60 چشمان او را بر روی دنیای غنی بلوز گشود. نام گیتار او

GIBSON- Gary Moore Signature Les Paul است.

 

 

اما آنچه که استعداد نهفته مور را بیدار کرد دیدن هنر پیتر گرین (Peter Green) در حال اجرای موسیقی و توانایی قابل ستایش او در نواختن گیتار بلوز بود و گری مور با استعداد، کمی بعد به عنوان یک نابغه موسیقی نوجوان شناخته شد. در واقع این گرین بود که برای پیشبرد کار حرفه ای مور از او پشتیبانی کرد و مور بعدها با آلبوم Blues For Greeny در سال 1995 به این پشتیبان بزرگ خود ادای دین کرد.

 

1992 به همراه کینگ

در این زمان مور به دوبلین نقل مکان کرده بود و با فیل لینوت (Phil Lynott) آشنا شده بود که خواننده اولین گروه مطرح گری مور، گروه سه نفره Skid Row بود و تا مدت کوتاهی قبل از این که گروه در سال 1970 قراردادی با کمپانی CBS منعقد کنند با آنها همکاری میکرد. گری با اعضای گروه سه آلبوم تهیه کرد و همراه هنرمندان دیگر در تورهای The Allman Brothers Band و Mountain amongst others حضور یافتند. پس از آن گری برای دنبال کردن کار سولوی خود از گروه جدا شد اما طولی نکشید که مجددا به فیل لینوت پیوست و در گروه Thin Lizzy به جای اریک بل (Eric Bell) قرار گرفت. هرچند حضور او به عنوان یک جانشین در گروه کوتاه بود اما مور دوبار دیگر یکی پس از جدایی برایان روبرتسون (BrianRobertson) از گروه در سال 77 و دوباره در سال 78 برای تور Black Rose به تیم Thin Lizzy پیوست.

در 1979 با ترانه زیبای Parisienne Walkways کار سولوی گری مور به طور جدی آغاز شد. این ترانه شیوه قوی، خلاقانه و سرشار از مایه های بلوز مور را در نواختن گیتار اصلی نشان میدهد و با همراهی صدای پر حس و حال فیل لینوت به قدری ترکیبی عالی شده بود که به فهرست Top Ten انگلستان راه پیدا کرد. آلبومی که پس از این ترانه به بازار آمد نیز با استقبال خوبی روبرو شد.

سالهای پایانی دهه 70 و اوایل دهه 80 دوران تحقیق و بررسی برای یافتن بهترین بستر موسیقایی برای استعدادهای مور بود. او مجددا" با فیل لینوت (Phil Lynott) همکاری کرد که حاصل آن تک ترانه قدرتمند و بسیار موفق Out In The Fields در سال 85 بود. مور همچنین با جستجو در ریشه های سلتی خود آلبومی به نام Wild Frontier را در سال 87 تولید کرد. اما با آلبوم Still Got The Blues در سال 90 بود که گری مور به یک سبک غنی موسیقی رسید که میتوانست در آن آزادانه حرکت کند.

حضور افتخاری نوازندگان گیتار بلوز پر آوازه ای چون آلبرت کینگ (Albert King) ، بی بی کینگ (BB King) و آلبرت کالینز (Albert Collins) در این آلبوم و آلبوم بعدی After Hours نه تنها به اعتبار اثر افزود بلکه تاکیدی بر استعداد قابل توجه مور در نواختن گیتار و متمایز شدن در میان این چهره های شاخص بود. در 1994 در گروه BBM به جینجر بیکر (Ginger Baker) و جک بروس (Jack Bruce) پیوست، یک آلبوم بی نقص تهیه کرد و دوباره به کار سولوی خود بازگشت.

پس از دو آلبوم نسبتا تجربی Dark Days In Paradise و A Different Beat ، آلبوم Back To The Blues بازگشت مور به حیطه بلوز بود با این توضیح که او حالا موسیقیدانی بود کامل که با توان و آگاهی بیشتر به سبک مورد علاقه اش پرداخته بود. این مجموعه ده ترانه ای که شامل کارهای متهورانه ای در اجرای چند اثر اوریژینال مور مانند Stormy Monday ، You Upset Me Babyو I Aint Got You است این آلبوم را به انعکاسی موفق از شیوه قدیم او مبدل کرده است.

گروه BBM سال 1994، جینجر بیکر، جک بروس و گری مور مور به طور خستگی ناپذیری به ترکیب سبک های متضاد و به نمایش گذاشتن تکنیک بی رقیب و احساس آمیخته با احترام خود به موسیقی میپرداخت. آلبومهای live in the studio و Back To The Blues جهان موسیقی را به وجد آوردند و ثابت کردند که اگر سبک بلوز یک نگهبان واقعی داشته باشد او کسی جز گری مور نیست.

اما برای حفظ رسم غافلگیر کردن علاقمندان و منتقدین، مور در سال 2002 با مجموعه ای از سنگین ترین ترانه های خود تا آن زمان به صحنه موسیقی بازگشت و بار دیگر علاقمندان خود را مجبور کرد تا در پیش داوریها و حدث و گمانهای خود تجدید نظر کنند. در همین احوال مور با همراهی کیس لویس (Cass Lewis) بیسیت سابق گروه (Skunk Anansie) و دارین مونی نوازنده درام گروه (Primal Scream) یک گروه پاور راک از هر نظر واقعی به نام"Scars" تشکیل دادند. آلبوم این گروه در اوایل سال 2002 آماده شد و گروه برای ضبط CD و DVD آلبوم Monsters of Rock اقدام کرد که در واقع ضبط اجرای زنده گروه در دو شب از تور انگلستان Monsters of Rock در ماه مه 2003 بود. این برنامه زنده شامل برگزیده هایی از مراحل متفاوت دوران کاری گری مور بود.

اکنون او 55 سال دارد اکنون او یک گنج است اکنون او امید موسیقی راک و بلوز امروز دنیاست .

 

آلبوم ها :

 

با Skid Row

 

Skid Row (1970)

34 Hours (1971)

Gary Moore/Brush Shiels/Noel Bridgeman (1971) Released (1990)

 

کارهای شخصی :

 

Grinding Stone, (1973)

Back on the Streets, (1978)

G-Force, (1979)

Corridors of Power, (1982)

Live at the Marquee, (1983)

Victims of the Future, (1983)

Dirty Fingers, (1984)

We Want Moore!, (1984)

Run for Cover, (1985)

Rockin' Every Night - Live in Japan, (1986)

Wild Frontier, (1987)

After the War, (1989)

Still Got the Blues, (1990)

After Hours, (1992)

Spanish Guitar - Best, (1992)

Blues Alive, (1993)

Ballads & Blues 1982-1994, (1994)

Blues for Greeny, (1995)

Around The Next Dream, (1996)

Dark Days in Paradise, (1997)

Out in the Fields - The Very Best of Part 1, (1998)

Blood of Emeralds - The Very Best of Part 2, (1999)

A Different Beat, (1999)

Back to the Blues, (2001)

Have Some Moore - The Best Of, (2002)

Live At Monsters Of Rock, (2003)

Power of the Blues, (2004)

Old New Ballads Blues, (2006)

The Platinum Collection - Rock, Blues and Live 3 disc set, (2006)

Close As You Get - 21. May 2007

 

 

 

با  Thin Lizzy

 

Night Life (1974) (note that he only appears on the song "Still In Love With You")

Remembering (1976)

Black Rose: A Rock Legend (1979)

Continuing Saga of Ageing Orphans (1979)

The Adventures of Thin Lizzy (1981)

Life (1983)

Dedication: The Very Best of Thin Lizzy (1991)

 

 

 

با Colosseum II

 

 

Strange New Flesh (1976)

Electric Savage (1977)

War Dance (1977)

 

 

با Greg Lake

 

He participated in the recording of Greg Lake's two solo albums, Greg Lake (1981) and Manoeuvres (1983). He also played live in Greg Lake's line-up. Some notable performances of his touring stint with Lake, were the live covers of King Crimson songs "21st Century Schizoid Man", "In The Court Of The Crimson King", as well as "Parisienne Walkways".

 

Moore's 1984 album Dirty Fingers (which also featured ex-Ted Nugent vocalist Charlie Huhn, former Rainbow/Wild Horses and later Dio bassist Jimmy Bain, and ex-Black Oak Arkansas/Pat Travers and later Ozzy Osbourne/Whitesnake/Ted Nugent drummer Tommy Aldridge) had a song called "Nuclear Attack", which he also performed on the Greg Lake album.

 

 

 

با BBM

 

Around The Next Dream (1994)

 

 

 

با (Gary Moore's) Scars

 

Scars (2002)

 

 

 

ماخذ هارمونی تاک و ویکی پدیا