باغچه تنهایی من

شیشه پنجره را باران شست

از  دل من اما

چه کسی نقش تورا خواهد شست ؟

آسمان سربی رنگ

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ

می پرد مرغ نگاهم تا دور

وای باران ، باران

پر مرغان نگاهم را شست

در میان من و تو فاصله هاست

گاه می اندیشم

می توانی تو به لبخند این فاصله را برداری

تو توانایی بخشش داری

دست های تو توانایی آن را دارد

که مرا زندگانی بخشد

شورو عشق و مستی

و  تو چون مصرع شعری زیبا

سطر بر جسته ای از زندگی من هستی