ببخشید سلام به مدیر یا مدیران گروه و دوستان خوبم

من تازه واردم. با این سایت چندان آشنایی ندارم با زیر و بم ش و ساختارش. و نمیدونم چه جوری عکس مورد علاقه م رو کنار آی دیم بذارم چون وقتی گزینه تصویر رو انتخاب می کنم و عکسم رو از دستکتاپ رایانه ام  انتخاب و ارسال ، متاسفانه عکس مورد نظرم درج نمیشه لطفا راهنمایی م کنید. اما ادامه پالپ فیکشن و خاطرات واقعی زندگیم رو از فردا تقدیم می کنم. شاد باشین.

راستی یادم رفت بگم تا همین اواخر اسفند ماه عضو سایت مای پردیس بودم و دو سال و اندی تو اونجا با همه فراز و فرودهاش فعالیت داشتم و مدیر گروه اندیشه های آرش در اون سایت هم بودم که بدون ارائه منطق روشن و دلیل خاصی سایت مای پردیس حذف و بسته شد از سوی مدیران و مالکین سایت. یادم رفت بگم گروه اندیشه های آرش در سایت مای پردیس یکی از محبوبترین ، پر طرفدارترین و مفیدترین گروههای سایت بود و اغلب کاربراش رو خانم ها تشکیل می دادند شاید بیش از دو هزار نفر عضو داشت. خواستم باهاتون کمی درد دل کنم و این واژه های بی جان از زبونم جاری شد.

ضمنا میخواستم گروه تازه ای به نام اندیشه های آرش در این سایت بزنم اما مثه اینکه با مانع برخورد کردم پول میخوان و من بایستی پول مورد نظر رو تهیه و تقدیم مدیران سایت کنم ولی تا اون موقع که گروه اندیشه های آرش رو ایجاد می کنم خواستم باهاتون کمی حرف بزنم لذا در ابتدای شروع و حضورم در این سایت از پالپ فیکشن شروع کردم...

باز متشکرم.

پالپ فیکشن یا قصه های عامیانه ـ رویای آیدا ـ قسمت سوم

روزها به تندی می گذشت و لحظات رویایی و مسحور کننده برام تمامی نداشت . گذر از آسمان آبی کودکی به دنیای نارنجی و سرخ نوجوانی ، سرشار از رازها و معماهای پیچیده و شگفتی های لذتبخش بود.

در این میان " عشق و دوست داشتن " لذتبخش ترین چشم اندازی بود که در برابر چشمان حیرت زده ام به تصویر کشیده می شد . انگار تا سن دوازده سالگی گنگ خوابدیده ای بودم که مرز بین " واقعیت " و " تخیل " در ذهنم  درهم آمیختگی جدائی ناپذیری داشت.

یا بهتره بگم تا ثانیه های ورود به دنیای پر راز و رمز نوجوانی ، مرز بین  " واقعیت عشق " و " تخیل کودکانه " را هنوز به درستی درک نکرده بودم . تا اینکه با دیدن آیدا و نفوذ نگاههای وسوسه انگیزش غوغایی در درونم بر پا شد.

جرقه ی اولین عشق در اولین رویارویی چشمانم با چشمان افسونگر آیدا در ذهن و دلم زده شد . آیدا بسیار زیبا بود . چشمان درشت سیاهی داشت . صورت و دستهاش سفیدی و نرمی و لطافت ابرهای بهاری را برام تداعی می کرد . مدل موهاش مصری بود که هارمونی خاصی با صورت گرد و سفیدش داشت .

اگه حافظه ام یاری کنه فکر کنم  " هربرت رید " در تعریف زیبایی در کتاب " فلسفه هنر معاصر " که در شانزده سالگی سه بار خوندمش تا عطش سیری ناپذیرمو برای فهمیدن ارضاء کنه  ، میگه :

" زیبایی ، تعریف ناپذیره چون شکلی و فرمی و محتوایی ثابت نداره و در رابطه با حالات روحی ، تجربه های بصری و زمینه های تربیتی و حتی ژنتیکی انسانها تعاریف متعددی پیدا میکنه اما همه ی هنرمندان و فیلسوفان هنر در یک مورد متفق القولند و آن اینکه  تناسب ذات زیبایی ست و جزء جدایی ناپذیر آن معناست . "

و تناسب اجزاء صورت و نیز همه ی اندام آیدا به شکلی تحسین برانگیز به چشم میزد . چشمان درشت سیاه ، صورت سفید ، شکل بینی و لب های وسوسه انگیز ، اندام شاعرانه و رمانتیک ، زیبایی خاصی به آیدا داده بود.

ادامه داره...

پالپ فیکشن یا قصه های عامیانه _ یک روز گرم و داغ تابستانی _ قسمت اول

یادمه یک روز گرم و داغ تابستان بود . شاید اواسط شهریور ماه و یا چند روز بعد آن . دو، سه روزی می شد به دوازده سالگی پا گذاشته بودم و جشن تولدی به یاد ماندنی برام گرفته بودند  و سخنی و خاطره ای از پدر در آن ساعات سرنوشت ساز که هیچگاه از یادم نمیره. چرا که سرنوشتم را تغییر داد.  در آن روز داغ و گرم به دیوار خونه ی همسایه مون تکیه داده بودم و در حالی که بر روی توپ شطرنجی فوتبال که خیلی دوسش داشتم ، نشسته بودم ،پاهام درازکش بود و از فرط بی حالی ناشی از آفتاب داغ ظهر یک روز گرم ، در حال  تب و تاب و بیقراری آزار دهنده ای قرار داشت .  

در زیر پناه سایه ای که صورتم را نوازش می کرد ، با خودم کلنجار می رفتم و در انتظار آمدن بچه ها ی محل مان بودم . بچه های هم تیمی ،  تا با آنها طبق معمول همیشگی تا دل تاریکی شب غوغای فوتبال را آغاز کنیم و در تب داغ فوتبال و لذت بازی و خنده و فریاد و درد ناشی از به هم لگد زدن و خوردن روی زمین ، لحظات رویایی خودمان را سپری کنیم و بی خیال گردش کره زمین در دنیای کودکانه ی پر از شادی و لذت وصف ناپذیرمان غرق شویم.

من کاپیتان بچه ها بودم و نیز مربی تیم . از همان دوران کودکی دوست داشتم لیدر بشم ، کسی که بر موج سوار میشه و امواج رو هدایت میکنه. علاقه ی مفرطی به هدایت و راهبری بچه های هم سن و سالم داشتم . این روحیه ی برتری طلبی اما هیچگاه از من یک فرد خودخواه و خودمحور و بیرحم نساخت . چون که من تناقضات شگفت آوری رو با خودم حمل می کردم . احساسات بی نهایت پر تب و تابی داشتم ، احساسات طوفانی درونم نسبت به انسانها شاید روحیه ی برتری طلبی ام را خنثی می کرد و نمیگذاشت که  مبدل به یک خرده مستبد کوچولو شوم. احساسات انسانی سرشار و دنیای متلاطمم از همون دوران کودکی ریشه در اعماق وجودم داشت و هرگز از بین رفتنی نبود. انگار سرشتم تمامی با احساسات و عواطف سرشار عجین شده بود و رنگ آبی احساس انسانی و تخیل کودکانه بر ذهن و روانم خودنمائی می کرد و گریزی از آن برایم متصور نبود.

ادامه داره...

پالپ فیکشن یا قصه های عامیانه

این قصه شاید نوعی اتوبیوگرافی نویسنده باشه و یا در واقع قصه ای که میتونه برای هر کدام از ما اتفاق افتاده باشه ، به هر حال این یک رویا پردازی واقع نمایانه ست ، درک رویدادها ، احساسات و امیال کاراکتر های قصه  نیاز به همذات پنداری و در موقعیت قرار گرفتن آنها داره.

به هر حال این اتوبیوگرافی یا قصه ی عامیانه ای که هم اکنون به نوشتن آن شروع می کنم ، تمرین خط خطی کردن سطور و  کلمات نیست . بلکه برگرفته از یک میل درونی ناخود آگاه است .  حالتی که از همان دوران کودکی  همه ی وجودم را فرا گرفته بود اما بنا به دلایلی محسوس و نامحسوس تاکنون امکان به تصویر کشدن آن در قالب کلمات و واژه ها برایم میسر نشد.