در این شهر به راحتی می توان با یک قوطی شیرخشک عیسی شد و علی اصغر ها را از مرگ رهانید.

برای زیارت امام حسین که نباید بلیط خرید،کافیست  کمی به اطرافمان نگاهی درست بیندازیم به آسانی می توان به زیارتش رفت و اگر نرفتی به این خاطر است که تو بالای سر مظلومان و مستضعفان نیستی و برای عدالت نیستی.در این شهر به راحتی می توان با یک قوطی شیرخشک عیسی شد و علی اصغر ها را از مرگ رهانید.

از رفاقت با كسانی كه افكارشان خطا و اعمالشان ناپسند است بر حذر باش چه آدمی بر رویه و روش رفیقش خو میگیرد و با افكار و اعمال وی معتاد میشود.

عجب دارم از کسی که از مرگ می ترسد و در گناه می ایستد.

برای زیرکی مرد همین بس که عیوبش را بشناسد.

حضرت علی (ع)

شاه شمشاد قدان خسرو شیرین دهنان
     که به مژگان شکند قلب همه صف شکنان

مست بگذشت و نظر بر من درویش انداخت
   گفت ای چشم و چراغ همه شیرین سخنان

 تا کی از سیم و زرت کیسه تهی خواهدبود
                بنده من شو و برخور ز همه سیم تنان

کمتر از ذره نه ای پست مشو مهر بورز
      تا به خلوتگه خورشید رسی چرخ زنان

بر جهان تکیه مکن ور قدحی می داری
    شادی زهره جبینان خور و نازک بدنان

دامن دوست بدست آر و ز دشمن بگسل
   مرد یزدان شو و فارغ گذر از اهرمنان

پیر پیمانه کش من که روانش خوش باد
         گفت پرهیز کن از صحبت پیمان شکنان

با صبا در چمن لاله سحر می گفتم
که شهیدان که اند این همه خونین کفنان

گفت حافظ من و تو محرم این راز نه ایم
از می لعل حکایت کن و شیرین دهنان

به علی شناختم من ، بخدا قسم ..... خدا را

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را

که به ماسوا فکندی همه سایه‌ی هما را

****

دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین

به علی شناختم به خدا قسم خدا را

****

به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند

چو علی گرفته باشد سر چشمه‌ی بقا را

****

مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ

به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را

****

برو ای گدای مسکین در خانه‌ی علی زن

که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را

****

بجز از علی که گوید به پسر که قاتل من

چو اسیر تست اکنون به اسیر کن مدارا

****

بجز از علی که آرد پسری ابوالعجائب

که علم کند به عالم شهدای کربلا را

****

چو به دوست عهد بندد ز میان پاکبازان

چو علی که میتواند که بسر برد وفا را

****

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت

متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را

****

بدو چشم خون فشانم هله ای نسیم رحمت

که ز کوی او غباری به من آر توتیا را

****

به امید آن که شاید برسد به خاک پایت

چه پیامها سپردم همه سوز دل صبا را

****

چو تویی قضای گردان به دعای مستمندان

که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را

****

چه زنم چونای هردم ز نوای شوق او دم

که لسان غیب خوشتر بنوازد این نوا را

****

«همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی

به پیام آشنائی بنوازد و آشنا را»

****

ز نوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب

غم دل به دوست گفتن چه خوشست شهریارا