هر انسانی حلقه ایست طلایی در زنجیر خیر و برکت ما

فلورانس اسکاولشین

خوندن کتابش و برای بار چندم آغاز کردم

سعی نكن دیواری از دانش پیرامون خود ایجاد كنی . هر تجربه ای كه به سراغت می آید ، بگذار بیاید ، و سپس آن را رها كن . ذهن خود را مدام پاك كن
 در برابر گذشته بمیر تا در زمان حال بمانی ، اینجا و هم اكنون ؛ گویی تازه متولد شده ای ، گویی یك نوزاد هستی . در آغاز این كار بسیار دشوار خواهد بود . همه جهانیان از تو سوء استفاده خواهند كرد ... بگذار بكنند . بیچاره ها ، حتی اگر مورد فریب و نیرنگ و سرقت واقع شدی ، بگذار اینها اتفاق بیفتد ، زیرا آنچه كه به راستی از آن توست نمی تواند به سرقت برود ، آنچه كه واقعاً از آن توست را هیچكس نمی تواند از تو برباید . و هر بار كه نگذاشتی موقعیت ها فاسدت كنند ، این فرصت به صورت یك انسجام درونی درخواهد آمد و روح تو متبلورتر خواهد شد .

                                                                                                                                                                            اوشو

خدایا  جادویی کن و دلم را جادویی گردان

که راه بس دراز است و سایه ام کوتاه ...

هستی همان چیزی است که تو خود هستی

 می دانم،برآنی که کار به پایان بری، شاید دیریاب باشد و بسیار دشوار، شاید بفرسایی و بخواهی رها کنی، گاه تردید کنی که به این همه می ارزد؟ اما به تو ایمان دارم، و ندارم هیچ تردیدی، که پیروز خواهی شد، اگر بکوشی.

برگردیم، و نهراسیم، در ایوان آن روزگاران ، نوشابه جادو سر كشیم.
شب بوی ترانه ببوییم، چهره خود گم كنیم.
از روزن آن سوها بنگریم، در به نوازش خطر بگشاییم.
خود روی دلهره پرپر كنیم.