http://chibepazam.emshab.ir/

 

 

 

آنچه ترس را برمی انگیزد، ناشناخته هاست...

(کریستین بوبن)

خاطره ازندگی متاهلی  من تازه میخواستم  گواهینامه بگیرم  تو یه کوچی که پیچیدم میخواستم ترمز بگیرم اشتباهی  گاز دادم خوردم به در یه خونه در از جا در امد  زن صاحبخانه سریع امد دم در من ترسیده بودم زنگ زدم به شوهرم خانم صاحبخانه برام اب اورد فکر میکرد الان شوهرم میاد باهام دعوا میکنه دلداریم میداد شوهرم امد بدون توجه به در وماشین گفت خوبی سالمی ...ومدام من را وارسی میکرد که چیزیم نباشه انوقت خانم صاحبخانه که حرصش در امده بود اب را برد داخل شروع به داد وبیداد کرد شوهرم هم کوتاه نیامد وگفت تقصیر خانه شماست که غیر استاندارد ساخته شده وگرنه خانم من چند ساله رانندست ...نمیگم شوهرم کار خوبی کرد که دروغ گفت ولی زندگی متاهلی یعنی همین که همه جا هوای هم را داشته باشیم وشان هم دیگر را به خاطر مال دنیا ومسائل زود گذر پایین نیاریم شاید اگه اون موقع شوهرم سرزنشم میکرد من هیچ وقت دیگه اعتماد به نفس رانندگی را پیدا نمیکردم

بازم غذام شور شد!
نمیدونم این شاهزاده کیه که هنوز نیومده دل ما را با خود برده D:

آدم‌ها شما را به خدا
اگر قصد عاشقی دارید
عاشق همان شوید که هست
نه عاشق بتی که قرار است از او بسازید.

 

 

 

>ماجرایی تامل برانگیز : میزان فاصله ی قلب آدم ها و تٌن صدا


>استادى از شاگردانش پرسید:




چرا ما وقتى عصبانى هستیم داد می‌زنیم؟

چرا مردم هنگامى که خشمگین هستند صدایشان را بلند می‌کنند و سر هم داد می‌کشند؟

شاگردان فکرى کردند و یکى از آن‌ها گفت:
چون در آن لحظه، آرامش و خونسردیمان را از دست می‌دهیم

استاد پرسید: این که آرامشمان را از دست می‌دهیم درست است امّا چرا با وجودى که طرف مقابل کنارمان قرار دارد داد می‌زنیم؟
آیا نمی‌توان با صداى ملایم صحبت کرد؟ چرا هنگامى که خشمگین هستیم داد می‌زنیم؟

شاگردان هر کدام جواب‌هایى دادند امّا پاسخ‌هاى هیچکدام استاد را راضى نکرد.

سرانجام او چنین توضیح داد:
هنگامى که دو نفر از دست یکدیگر عصبانى هستند، قلب‌هایشان از یکدیگر فاصله می‌گیرد.
آن‌ها براى این که فاصله را جبران کنند مجبورند که داد بزنند.
هر چه میزان عصبانیت و خشم بیشتر باشد، این فاصله بیشتر است و آن‌ها باید صدایشان را بلندتر کنند.

سپس استاد پرسید:
هنگامى که دو نفر عاشق همدیگر باشند چه اتفاقى می‌افتد؟
آن‌ها سر هم داد نمی‌زنند بلکه خیلى به آرامى با هم صحبت می‌کنند. چرا؟
چون قلب‌هایشان خیلى به هم نزدیک است.
فاصله قلب‌هاشان بسیار کم است.

استاد ادامه داد:
هنگامى که عشقشان به یکدیگر بیشتر شد، چه اتفاقى می‌افتد؟ آن‌ها حتى حرف معمولى هم با هم نمی‌زنند و فقط در گوش هم نجوا می‌کنند و عشقشان باز هم به یکدیگر بیشتر می‌شود.
سرانجام، حتى از نجوا کردن هم بی‌نیاز می‌شوند و فقط به یکدیگر نگاه می‌کنند. این هنگامى است که دیگر هیچ فاصله‌اى بین قلب‌هاى آن‌ها باقى نمانده باش
این همان عشق خدا به انسان و انسان به خداست است که  خدا حرف نمی زند اما همیشه صدایش را در همه وجودت می توانی حس کنی اینجا بین انسان و خدا هیچ فاصله ای نیست می توانی در اوج همه شلوغی ها بدون اینکه لب به سخن باز کنی با او حرف بزنی

 

 

 

رضا ( خسرو شکیبایی ): ببین دلخوری، باش. عصبانی هستی، باش. قهری، باش . هر چی می خوای باشی باش
ولی حق نداری با من حرف نزنی . فــَمیــدی ؟
‎
"خانه سبز"